بخش U3

استاندارد «افزودنی‌های بتن، ملات و دوغاب– قسمت۲: افزودنی‌های بتن– ویژگی‌ها» که پیش‌نویس آن در کمیسیون‌های مربوط توسط سازمان ملی استاندارد ایران تهیه و تدوین شد و در چهارصد و پنجاه و ششمین اجلاس کمیته ملی استاندارد مهندسی ساختمان، مصالح و فرآورده‌های ساختمانی مورخ۱۳۹۲/۱۰/۸ مورد تصویب قرار گرفت، اینک به استناد بند یک ماده۳ قانون اصلاح قوانین و مقررات موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، مصوب بهمن ماه۱۳۷۱، به عنوان استاندارد ملی ایران منتشر می‌شود.

برای حفظ همگامی و هماهنگی با تحولات و پیشرفت‌های ملی و جهانی در زمینه صنایع، علوم و خدمات، استانداردهای ملی ایران در مواقع لزوم تجدید نظر خواهد شد و هر پیشنهادی که برای اصلاح و تکمیل این استانداردها ارائه شود، هنگام تجدید نظر در کمیسیون فنی تدوین مربوط مورد توجه قرار خواهد گرفت. بنابراین، باید همواره از آخرین تجدیدنظر استانداردهای ملی استفاده کرد.

استاندارد ملی ایران شماره۲۹۳۰: سال۱۳۸۴، بتن– مواد افزودنی شیمیایی– ویژگی‌ها باطل و این استاندارد جایگزین آن می‌شود.

منبع و مأخذی که برای تدوین این استاندارد مورد استفاده قرار گرفته به شرح زیر است:

EN 934-2:2009+A1:2012, Admixtures for concrete, mortar and grout – Part 2: Concrete
admixtures –Definitions, requirements, conformity, marking and labelling;