بخش A3.پ-3-2

برای لنگه درهای چوبی بر چهارچوب‌های چوبی و لنگه درهای چوبی بر چهارچوب‌های فلزی، بررسی‌های شکست نسبت به هر دو معیار همان است که برای مجموعه درهای بازشونده لولایی که در بندهای پ-۲-۲ و پ-۲-۳ مورد بحث قرار گرفته است.

برای لنگه درهای فلزی سوار شده بر چهارچوب‌های فلزی، بدترین حالت با بازشو لنگه در در جهت دور از کوره می‌باشد که به علت انحنا یا قوس برداشتن باعث شکست معیار یکپارچگی می‌شود. با این حال، با توجه به شکست معیار یکپارچگی ناشی از ذوب محورها، بدترین حالت با بازشوی لنگه به سمت داخل کوره می‌باشد(یعنی محورها داخل کوره قرار می‌گیرند). بنا بر این آزمون برای هر دو نوع بازشوی لنگه در به سمت داخل کوره و یا به سمت خارج کوره لازم است.

با توجه به شکست نارسانایی که ناشی از قرار گرفتن محورها در سمت آتش و در نتیجه برگشت گرما به لنگه در می‌شود، بدترین حالت، با بازشو لنگه در به سمت داخل کوره می‌باشد. با توجه به شکست نارسانایی در مجموعه درهای با چهارچوب فلزی، به طور کلی، بدترین حالت با بازشو لنگه در به سمت مخالف آتش می‌باشد. هر دوی این حالت‌ها، به مواد لنگه در بستگی ندارد.