بخش A3.پ-2-3
لنگه درهای چوبی سوار بر چهارچوب‌های فلزی
عملکرد یکپارچگی
واکنش لنگه در / چهارچوب
لنگه در چوبی همانطور که در بند پ-۲-۲-۱-۱ شرح داده شده است، رفتار می‌کند، که تلاش برای انحناء برداشتن به طرف آتش در لبه‌های بالا و پایین خود دارد. با این حال، چهارچوب رفتار متفاوتی خواهد داشت. در آتش، فلز منبسط می‌شود و در نتیجه چهارچوب تلاش خواهد نمود از سمتی که در جهت آتش قرار دارد نسبت به سمت دیگر که در جهت آتش نیست منبسط شود که ممکن است منجر به انحناء آن در لبه‌های بالا و پایین در جهت معکوس (دور از) آتش شود. بنابراین، چهارچوب تمایل به انحناء بر داشتن در جهت مخالف لنگه در دارد.
اگر لنگه در به سمت آتش باز شود، در این صورت همانطور که در بالا شرح داده شده است، لبه‌های بالا و پایین لنگه در تمایل دارد به سمت آتش و به دور از قابلمه چهارچوب، انحناء بر دارد. این امر باعث می‌شود با کمک فشار مثبت فرصتی برای عبور شعله آتش و فرا گازهای داغ حاصل از آن از داخل کوره به سمت بیرون فراهم شود و سبب زودرس شکست معیار یکپارچگی شود. این امر با انحناء برعکس چهارچوب فلزی تشدید می‌شود. اگر لنگه در در جهت معکوس (دور از) آتش باز شود، در این حالت لبه‌های بالا و پایین تمایل به انحناء برداشتن به سمت آتش و به طرف قابلمه چهارچوب دارند که در این حالت به عملکرد مجموعه در کمک می‌شود.
برای مجموعه درهای کتیبه‌دار، به دلیل وجود فلز بیش‌تر در سطح معرض به آتش برای جذب گرما، دمای کتیبه از دمای لنگه دری که به سمت بیرون کوره باز می‌شود، بالاتر خواهد بود. این امر سبب می‌شود که حالت دشوارتری در بالای لنگه در به دلیل داشتن دماهای بالاتری که باعث افزایش فرسایش در این موقعیت می‌شود، به وجود آید.
ساختار نگهدارنده
ساختار نگهدارنده صلب مانند آنچه که در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۰۵۵-۱: سال ۱۳۸۸، مقاومت در برابر آتش قسمت ۱: الزامات عمومی،شرح داده شده است، تمایل به مهار هر گونه انحنای چهارچوب فلزی در را دارد، به شرطی که اتصالات کافی بین آن‌ها وجود داشته باشد، از آن‌جایی که ساختار نگهدارنده قابل انعطاف مانند آنچه که در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۰۵۵-۱: سال ۱۳۸۸، مقاومت در برابر آتش قسمت ۱: الزامات عمومی، شرح داده شده است، در پیرو چهارچوب نیز انحراف بر می‌دارد و عدم جفت شدن بین مواد لنگه در و چهارچوب را تشدید می‌کند. بنابراین اتفاقی که خواهد افتاد این است که در لنگه درهای با پایه چوبی سوارشده بر چهارچوب‌های فلزی، دشوارترین حالت آن این که لنگه در به سمت داخل کوره بازشو و مجموعه در در ساختار نگهدارنده از نوع قابل انعطاف نصب شده باشد.
عملکرد عایق
عامل غالب عملکرد نارسانایی لنگه در این خواهد بود که لنگه درهای با پایه چوبی در ماهیت عایق می‌باشند و در نتیجه، عملکرد نارسانایی آن‌ها بعید به نظر می‌رسد که به مقدار قابل توجهی به هر سمتی که لنگه در باز شود، تغییر کند.
با این حال، برای چهارچوب فلزی می‌توان استدلال کرد که بازشو لنگه در به سمت خارج کوره، بدترین حالت را دارد از آنجا که سطح بیش‌تری از چهارچوب در معرض آتش قرار خواهد گرفت و در این صورت حرارت را از طریق سطح غیر در معرض آتش انتقال خواهد داد و سطح کم‌تری از چهارچوب در این جهت وجود دارد که حرارت را پراکنده کند. با این حال، به طور کلی استنباط می‌شود که این نوع مجموعه در اغلب نارسانایی آن به علت فرو ریختن یکپارچگی، از بین می‌رود علاوه بر این نارسانایی نیز مستقلاً از بین خواهد رفت.
خلاصه
برای ارزیابی لنگه در چوبی سوار شده بر چهارچوب فلزی بدون کتیبه، آزمون با بازشوی لنگه در به سمت آتش دشوارترین حالت از نظر معیارهای یکپارچگی می‌باشد.
آزمون با بازشوی لنگه در به سمت مخالف آتش می‌تواند دشوارترین حالت از نظر معیارهای یکپارچگی برای مجموعه درهای کتیبه‌دار باشد.
با توجه به معیارهای نارسانایی، هیچ دلیلی بر این که کدام سمت دشوارتر از سمت دیگری است، وجود ندارد.
با این حال، به طور کلی استنباط می‌شود که این نوع مجموعه در اغلب نارسانایی آن به علت فرو ریختن یکپارچگی، از بین می‌رود علاوه بر این نارسانایی نیز مستقلاً از بین خواهد رفت.
آزمون با مجموعه در نصب شده در ساختار نگهدارنده قابل انعطاف نسبت به ساختار صلب دشوارتر می‌باشد.
گفت‌وگوی عمومی انجمن درباره بخش A3.پ-2-3
نظر شما درباره این بند با نام شما در انجمن عمومی منتشر می‌شود و دیگران می‌توانند آن را بخوانند و پاسخ بدهند.