بخش 23.3.2
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
الزامات مدیریت ترافیک حین ساخت (دسترسی، عابران، دوچرخهسواران، انحرافات)
الزامات و ضوابط تأمین دسترسی ایمن، قابلدسترس و مجوزدار پیرامون کارگاههای ساختمانی.
۲۳-۳-۲ الزامات مدیریت ترافیک حین ساخت
۲۳-۳-۲-۱ مسیر دسترسی به کارگاه
✓ با توجه به استاندارد طبقه بندی راههای شهری ( نشریه ۱۴۱۴۷ )، معابر با رده عملکردی آزادراه و تندراه، مجاز به دسترسی مستقیم به کارگاه های حین ساخت بناهای شهری نیستند.
✓دسترسی از معابر با رده عملکردی آزادراه و تندراه تنها بر مبنای آیین نامه طرح هندسی راههای ایران ( نشریه ۴۱۵ ) و از طریق احداث رمپهای افزایش و کاهش سرعت و با رعایت ملاحظات ایمنی همه کاربران معبر امکانپذیر میباشد. در طراحی این نوع دسترسیها ضروری است ورودی و خروجی به کاربری مجزا و با فاصله استاندارد توسط مهندس ذیصلاح طراحی شده و ضوابط مرتبط از جمله فواصل دید، شیب طولی، شیب عرضی، طول مناسب و ایمن رمپهای افزایش و کاهش سرعت به صورت استاندارد لحاظ گردد.
✓دسترسی از معابر با رده عملکردی پایین شامل معابر شریانی (درجه ۱ و ۲)، جمع کننده و محلیها به کارگاههای ساختمانی با مجوز مراجع ذیصلاح و تامین الزامات مربوطه مجاز میباشد. دسترسی به معابر شریانی درجه ۱ تنها از طریق کندروها امکانپذیر میباشد.
✓ مهندس ترافیک موظف است بر مبنای رده عملکردی معبر مورد نظر و شرایط ویژه کارگاه ساختمانی، مکان دسترسی به کارگاه را تعیین نماید.
✓ با توجه به تفاوت زیاد بین ابعاد وسایلنقلیه، لازم است تا چند وسیله نقلیه نماینده، که ابعاد آنها نشان دهنده تأثیرگذارترین گروه استفاده کننده از معبر در هر مورد است، انتخاب شود. این وسایلنقلیه را خودروهای طرح مینامند. علت استفاده از چند خودروی طرح این است که در بعضی موارد مثل فاصله دید، خودروهای کوچکتر و در موارد دیگر مانند شعاع قوس افقی، خودروهای بزرگتر، مؤثرترین وسیلهنقلیه میباشند. برای تعیین بعضی از اجزای هندسی معبر، لازم است به طور دقیق به مشخصات فیزیکی وسایلنقلیه، توجه شود. پنج نوع خودروی طرح عبارتند از: سبک (سواری)، اتوبوس نوع اول، اتوبوس نوع دوم، کامیون نوع اول و کامیون نوع دوم.
✓ شعاع های گردش حداقل برای وسایلنقلیه طرح گروه کامیون نوع اول و دوم در جدول ۲۳-۳-۲ ارائه شده است که برای سرعتهای تا ۱۵ کیلومتر در ساعت (سرعت طرح حداقل مسیر گردشی) قابل استفاده است.
جدول c-23-3-2: جدول ۲۳- ۳-۲ مشخصات فیزیکی وسایلنقلیه طرح
در بیشتر معابر که محل عبور کامیون است، به ویژه در محلهایی که گردشها با استفاده از جریانبندی به کمک جزیرهها و جدول انجام میشود، باید یکی از کامیونهای طرح، مبنای طرح قرار داده شود. حتی در معابری که کامیون به ندرت از آنها عبور میکند، عرض روسازی باید به اندازهای در نظر گرفته شود که خودروی مذکور بتواند از آن عبور کند. اگرچه طرح معبر بر مبنای وسیلهنقلیهای انجام میشود که استفاده کننده اصلی معبر است، اما معبر باید همیشه برای بزرگترین خودرویی که ممکن است از معبر عبور کند، کنترل شود تا خودروی مذکور، هرچند با تجاوز به شانه یا خطوط عبور مجاور، ولی ایمن و بدون خطر، قادر به عبور باشد. در شکلهای ۲۳-۳-۲ و ۲۳-۳-۳ حداقل ابعاد موردنیاز برای گردش کامیون نوع اول و دوم نمایش داده شده است. همانطور که در شکل ۲۳-۳-۲ مشخص است برای گردش ۱۸۰ درجهای کامیون نوع اول با مشخصات ذکر شده، نیاز به دوربرگردانی با حداقل شعاع گردش داخلی 5/18 متر و حداقل شعاع گردش خارجی 13/72 متر میباشد. ضمن اینکه کامیون نوع دوم برای چنین گردشی نیاز به دوربرگردانی با حداقل شعاع گردش خارجی مشابه ولی با حداقل شعاع گردش داخلی 2/4 متر دارد.
*
✓در صورتی که کارگاه ساختمانی امکان اتصال به ۲ معبر با رده عملکردی و شرایط ترافیکی متفاوت را داشته باشد(مثلا در میادین و تقاطعات)، توصیه میشود حتی الامکان مسیر دسترسی به کارگاه از معبر با رده عملکردی پایینتر تامین گردد مگر اینکه با تایید مهندس ترافیک ذیصلاح، شرایط موجود از قبیل سطح سرویس، ملاحظات ایمنی و سایر شرایط تاثیرگذار، دسترسی از معبر با رده عملکردی بالاتر را ایجاب نماید.
✓در انتقال وسایل نقلیه سنگین و ماشینآلات ساختمانی به کارگاهها، سرعت مجاز معبر مورد استفاده، مد نظر قرار گرفته و ماشینآلات و وسایل نقلیه سنگین از قوانین مربوطه پیروی نموده و تمهیدات لازم جهت تامین ایمنی صورت گیرد. در صورت تشخیص مهندس ترافیک، اقدامات ایمنی مانند اسکورت کردن با استفاده از وسایلنقلیه، استفاده از تابلوها و علائم اخطاری و چراغهای چشمکزن و گردان باید توسط مجری تامین گردد.
✓محل ورود به داخل کارگاه توسط مهندس ترافیک و بر مبنای موقعیت و مشخصات کارگاه و براساس الزامات ذیل، تعیین میشود و جهت تایید به مراجع ذیصلاح ارائه میگردد. در انتخاب محل مسیر دسترسی رعایت ضوابط زیر الزامی است.
الف- مهندس ترافیک در تعیین محل مسیر دسترسی، باید ضوابط سازمانهای ذیربط در زمینه تداخل با تابلوها، علائم راهنمایی، درختها، تجهیزات و خطوط تاسیسات شهری را رعایت کند.
تا حد ممکن سعی شود مسیر دسترسی در پیچها و شیبهای تند قرار نگیرد.
انتخاب محل مسیر دسترسی باید به گونهای باشد که برای رانندگانی که در معابر حرکت میکنند، حداکثر فاصله دید فراهم گردد.
فاصله دید رانندگانی که از کارگاه خارج میشوند باید نسبت به سواره رو و پیاده رو کافی باشد. به این منظور باید مثلثهای دید سواره و پیاده تعیین شده در شکل زیر تامین گردد. به این ترتیب که در ارتفاع 0/6 تا ۱ متری سطح سوارهرو بدون مانعی برای دید باشد. تیرهای چراغ برق و چراغ راهنما، تنه درخت، پایه تابلوها و مانند آن مانع دید محسوب نمیباشند. شکل زیر نشان دهنده فاصله دید مورد نیاز برای رانندگانی که از کارگاه خارج میشوند.
تصویر
شکل ۲۳-۳-۴ فاصله دید مورد نیاز برای رانندگانی که از کارگاه خارج میشوند
در معابر شریانی درجه ۲، در نظر گرفتن بیش از یک مسیر دسترسی برای یک قطعه زمین مجاز نیست مگر آنکه عرضِ برِ زمین از ۵۰ متر بیشتر بوده و برای عملکرد کاربری مورد نظر بیش از یک مسیر دسترسی ضروری باشد. همچنین به زمینهای دوبر میتوان اجازه احداث دو مسیر دسترسی (یا ورودی و خروجی در ۲ نقطه متفاوت) داد، به شرط آنکه با توجه به وسعت کارگاه و محدودیتهای جانمایی مصالح و تجهیزات، وجود یک دسترسی برای عملکرد کاربری مورد نظر، کفایت ننماید در موارد ذکر شده، تامین بیش از یک مسیر دسترسی و جانمایی محل آنها بر مبنای طرح کنترل ترافیک بوده و نیازمند تایید مهندس ترافیک و مراجع ذیصلاح میباشد.
در دسترسی به معابر شریانی درجه دو، جز در موارد اجتناب ناپذیری که توسط مهندس ترافیک تایید و مجوز آن از نهادهای ذیربط صادر شده، باید گردش به چپ ممنوع گردد و مسیر دسترسی به گونهای طرح گردد که چنین گردشی عملا امکانپذیر نباشد.
در نظر گرفتن مسیر دسترسی از درون میدان ممنوع است مگر در میدانهای واقع در معابر محلی و با حجم ترافیک کم و با تایید مهندس ترافیک و مجوز مراجع ذیصلاح.
در صورت جانمایی مسیر دسترسی از خیابانهای محلی، با توجه به اینکه گذر عابر پیاده از عرض خیابان مجاز است باید تمهیدات ایمنی و کنترل ترافیکی و علائم و خطکشی مناسب به منظور افزایش ایمنی و کاهش خطر تصادفات به دقت انجام گیرد. در زمان ورود و خروج وسایل نقلیه از کارگاه استفاده از پرچمدارها توصیه میگردد.
✓ عرض مسیر دسترسی براساس مشخصات فیزیکی خودروی طرح و نمودار گردشنمای خودروی طرح و با تایید مهندس ترافیک از 2/5 تا ۶ متر نظر گرفته میشود. ضروری است عرض های در نظر گرفته شده، امکان حرکت ایمن و آسان را برای وسیله نقلیه طرح کارگاه فراهم سازد. در تعیین عرض مسیر دسترسی کارگاههایی که دارای انبار مواد قابل اشتعال هستند و به طور کل کارگاه هایی که خطر بروز آتشسوزی در آنها وجود داشته باشد، ضروری است الزامات دسترسی و حرکت خودرو آتشنشانی به درون کارگاه ساختمانی لحاظ گردد.
✓ در صورت نیاز به تعیین مسیر انحرافی توسط مهندس ترافیک برای حرکت خودروی امدادی، باید روسازی معبر در نظر گرفته شده دارای مقاومت حداقل ۲۶ تن باشد تا امکان عبور خودروی آتشنشانی فراهم شود.
✓ زاویه مسیر دسترسی برای ورود و خروج، باید نزدیک به ۹۰ درجه باشد. در شرایطی که تامین این زاویه ممکن نباشد، با تایید نظر مهندس ترافیک میتوان این زاویه را برای گروه ساختمانی یک تا حداکثر ۷۰ درجه نیز کاهش داد. در صورتی که مسیر دسترسی ورودی و خروجی جدا باشد، زاویه مسیر دسترسی را میتوان ۴۵ درجه در نظر گرفت. اما مقادیر کمتر از این مقدار ممنوع میباشد.
✓ شعاع گوشههای دهانه مسیر دسترسی برای کارگاهها بین 4/5 متر و 8/5 متر در نظر گرفته شود. در تعیین مقدار مورد نظر، از نمودار گردش نمای ارائه شده در شکلهای ۲۳-۳-۲ و ۲۳-۳-۳ استفاده میشود. به طور کلی در تعیین شعاع گوشهها، عرض و زاویه مسیر دسترسی، در نظرگیری وسیله نقلیه طرح کارگاه، و نمودار گردشنمای آن ضروری میباشد ( شکل های ۲۳-۳-۲ و ۲۳-۳-۳ و جدول ۲۳-۳-۲ ).
✓ حداکثر مطلوب شیب طولی برای مسیر دسترسی ۹ درصد و حداکثر مطلق آن ۱۲ درصد تعیین میگردد. برای مناطق سردسیر با یخبندان و زمستانهای طولانی، باید ۲ درصد از مقادیر حداکثر مطلق ذکر شده کسر گردد.
✓ اجرای نیمرخ طولی مسیر دسترسی نباید مقطع عرضی خیابان، پیاده رو و دوچرخهرو را تغییر دهد. اما در برخی از موارد تغییر در مقطع عرضی و طولی پیاده رو و مسیر دوچرخه اجتناب ناپذیر میباشد. در این موارد ضروری است مهندس ترافیک ذیصلاح در طرح کنترل ترافیک ارائه شده برای کارگاه تمهیدات لازم را جهت حرکت ایمن و آسان دوچرخهسواران و پیادهها (شامل معلولین دارای ویلچیر) لحاظ نمایند.
✓ به این منظور مسیری که برای عبور پیادهها و دوچرخهسواران در نظر گرفته میشود باید با تغییر تدریجی و ملایم در شیبهای طولی و عرضی و رعایت الزامات مربوط به عبور معلولین دارای ویلچیر، امکان تردد ایمن و راحت برای این دسته از کاربران را فراهم نمایند. پیشنهاد میگردد در این موارد از شیبراه مخصوص عابرین پیاده بر مبنای استانداردهای موجود در این زمینه استفاده گردد.
✓ ضروری است مهندس ترافیک، طرح مدیریت ترافیک حین ساخت ساختمان را به منظور مدیریت، ایمنی و تسهیل جریان ترافیک معابر حوزه نفوذ، به کارفرما ارائه کند. طرح مذکور باید در بر دارنده همه اجزای مرتبط با کاربران معبر شامل وسایل نقلیه عبوری، وسایل نقلیه کارگاهی، دوچرخهسواران، عابرین پیاده و عوامل کارگاهی با در نظر گرفتن الزامات مربوط به معلولین باشد.
کارفرما میبایست نسبت به اخذ مجوز طرح مدیریت ترافیک حین ساخت از مراجع ذیصلاح اقدام نماید.
✓ علاوه بر الزامات تاکید شده در این مقررات، تمهیداتی که مهندس ترافیک ذیصلاح در هر پروژه، با توجه به ماهیت خاص آن پروژه و شرایط محیطی آن پروژه در نظر میگیرد،پس از تایید مراجع ذیصلاح ضروری و لازم الاجرا خواهد بود. ارزیابی از شرایط، مستلزم بررسی حجم ترافیک، سرعت، آشنایی وسایل نقلیه با معابر بلافصل و فاصله دید میباشد.
۲۳-۳-۲-۲ دسترسی عابرینپیاده
✓ در صورتی که عملیات عمرانی کارگاه، مسیر عبور عابران پیاده را به لحاظ ایمنی یا دسترسی تحت تاثیر قرار دهد، ضروری است ملاحظات ویژه ای برای گذر عابران پیاده در نظر گرفته و اجرا شود. تمهیدات در نظر گرفته شده باید بهگونهای باشند که بهترین شرایط را برای حفظ دسترسی، ایمنی و راحتی عابران پیاده فراهم نمایند.
✓ ضروری است مسیر در نظر گرفته شده برای عابرین پیاده از محدوده بلافصل و همچنین از سوارهرو به نحو مناسبی جداسازی شده باشد. در صورتی که کارگاه ساختمانی، مسیر عابرین پیاده را تحت تاثیر قرار دهد اما به محدوده فیزیکی آن تجاوز ننماید (خطرهای ناشی از پرتاب شدن مصالح، وسایل و تجهیزات ساختمانی) میتوان از وسایل و سازه های حفاظتی برای ایمنسازی مسیر حرکتی عابرین و دوچرخهسواران استفاده نمود. به منظور آگاهی از نحوه جداسازی محدوده بلافصل و پیاده روها و همچنین علائم و تابلوهای ایمنی مورد نیاز، به ترتیب به مباحث دوازدهم و بیستم مقررات ملی ساختمان مراجعه شود.
✓ تامین روشنایی مسیر بر مبنای الزامات توصیه شده در نشریه ۱۹۵ سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تحت عنوان ”مشخصات فنی عمومی و اجرایی روشنایی راه های شهری”، ضروری است. علاوه بر آن الزاماتی نیز در زمینه تجهیزات روشنایی در این بخش اضافه شده است که رعایت آن الزامی است.
✓ در صورتی که کارگاه ساختمانی بخشی از مسیر عابر پیاده را اشغال نماید، ضروری است پس از جدا سازی توصیه شده مطابق پیوست ۲۳-۵ الزامات مربوط به حداقل عرض ارائه شده برای مسیر مورد نظر رعایت گردد و در صورت عدم تامین حداقل عرض، ضروری است با صلاحدید مهندس ترافیک ذیصلاح به تعریض مسیر یا تامین مسیر موقت اقدام گردد.
✓ عرض مسیر موقت نباید از 1/75 متر کمتر باشد. در مواردی که تامین مسیر موقت با عرض مذکور موجب محدودیت در سواره رو گردد و یا ملاحظات ایمنی ایجاب کند، حداقل مطلق عرض مسیر موقت را با تایید مهندس ترافیک میتوان 1/20 متر در نظر گرفت. عرض های کمتر از این مقدار با توجه به ملاحظات حرکت معلولین دارای ویلچیر مجاز نمیباشد.
✓ روسازی مسیر موقت باید از مصالح مقاوم و غیر لغزنده ساخته شود. حداکثر شیب عرضی مسیر موقت به منظور تخلیه و زهکشی آبهای سطحی ۲ درصد لحاظ گردد.
✓ حداکثر شیب طولی مسیر موقت با در نظرگیری ملاحظات مربوط به معلولین دارای ویلچیر ۵ درصد میباشد. در صورتی که طول مسیر شیبدار کمتر از ۱۰۰ متر باشد، شیب حداکثر ۸ درصد مجاز میباشد. در صورت صلاحدید مهندس ترافیک، دستگیره جهت کمک به حرکت معلولین در مسیر شیبدار تعبیه گردد.
✓ در تغییر تراز بیش از ۳ سانتیمتر (در محلهایی نظیر انتقال به سواره رو در محل گذرگاه عرضی و همچنین در ابتدا و انتهای مسیرهای موقت عابر پیاده)، برای رعایت حال معلولین دارای ویلچیر، الزامی است شیبراه ویژه معلولین تعبیه گردد.
✓ حداقل عرض آزاد شیبراه نباید از ۲۵/۱ متر (حداقل عرض لازم برای حرکت راحت صندلی چرخدار) کمتر باشد. حداکثر شیب در شیبراه، در جهت حرکت طولی ۱۰ درصد و در کناره های آن حداکثر ۸ درصد میباشد. پیوست شماره ۲۳-۴ نشان دهنده استاندارد طراحی برای شیبراه ویژه معلولین میباشد.
✓ در صورتی که امکان تامین مسیر موقت پیاده در مجاورت مسیر اصلی امکانپذیر نباشد، ضروری است با نصب تابلوهای اطلاعرسانی، پیش از محدوده انسداد و در نزدیکترین گذرگاه عرضی، عابرین پیاده را به سوی دیگر خیابان جهت استفاده از پیاده روی سمت دیگر هدایت نمود. در صورت نیاز و با نظر مهندس ترافیک، به منظور تامین ایمنی تردد عرضی عابرین پیاده میتوان از پرچم دار استفاده نمود.
✓ در صورتی که بنا به نظر مهندس ترافیک، نیاز به استفاده از پل در مسیر موقت باشد، ضروری است طراحی و اجرای پل توسط مهندس ذیصلاح انجام گیرد. سازه پل مذکور میبایست به صورت ایمن، مقاوم، فاقد لرزش، دارای کفی مناسب و مقاوم در برابر سر خوردن، بدون ترک خوردگی و سوراخ طراحی و اجرا گردد. حداقل عرض پل باید 1/5 متر باشد.
✓ ضروری است گذرگاه های عرضی موجود که عمدتاً مورد استفاده دانشآموزان قرار میگیرد، تا حد ممکن در همه زمانها حفظ گردد. در صورتی که وجود کارگاه موجب انسداد گذرگاه های عرضی مذکور شود، باید گذرگاه عرضی موقت با توجه به ملاحظات ایمنی و فاصله طراحی گردد.
۲۳-۳-۲-۳ دسترسی دوچرخهسواران
✓ در صورتی که کارگاه ساختمانی خط دوچرخه موجود در پیاده رو یا معبر را اشغال نماید، ضروری است مسیر موقتی برای مسیر مسدود شده در نظر گرفته شود. مسیر موقت باید کاملا ایمن و دسترسیپذیر باشد و به طور کامل از محدوده کارگاه به صورت فیزیکی جدا شده و عاری از هر گونه مانعی باشد. مسیر موقت نیز نباید مسیری غیر ایمن یا در معرض نخالههای ساختمانی باشد و با جریان ترافیک انحرافی تداخل داشته باشد در صورت انسداد مسیر ویژه دوچرخه و انحراف آن به مسیر موقت، ضروری است به منظور انتقال ایمن، از تجهیزات کنترل ترافیک مناسب به گونهای استفاده گردد که تجهیزات مذکور مانع حرکت دوچرخه در مسیر موقت نشود.
✓ حداقل عرض مسیر موقت برای دوچرخه باید ۱ متر باشد. در صورت وجود نرده، چراغ، جدول و ... در حاشیه مسیر، با نظر مهندس ترافیک این حداقل عرض تا 1/5 متر افزایش مییابد.
✓ به منظور دفع آبهای سطحی و زهکشی، مسیر موقت دوچرخه باید دارای شیب عرضی حداکثر ۲ درصد باشد. مسیر موقت نباید دارای شیب طولی زیاد باشد، حداکثر شیب طولی برای مسیرهای موقت دوچرخه ۵ درصد توصیه میشود.
۲۳-۳-۲-۴ انحراف ترافیک
در صورتی که محدوده کارگاه به حریم سواره رو تجاوز نماید، ضروری است مهندس ترافیک ذیصلاح، طرحهای کنترل ترافیک را بر مبنای شرایط پروژه، رده عملکردی معبر، فاصله دید، حجم ترافیک عبوری، کاربریهای موجود و شبکه معابر محدوده بلافصل کارگاه تهیه نموده و در اختیار کارفرما قرار دهد تا پس از تایید و اطلاع مراجع ذیصلاح نسبت به اجرای طرح اقدام گردد.
✓ مسیر موقت و یا مسیر انحرافی پیشنهادی حتی الامکان از نظر مشخصات فنی از قبیل شیبهای طولی و عرضی، عرض معبر، فاصله دید و میزان نور و ... دارای مشخصات معبر اولیه باشد.
✓ مسیر انحرافی خیابانهای شریانی مسدود شده باید به خیابان شریانی متصل گردد مگر آنگه انحراف آن به خیابان با رده عملکردی متفاوت، توسط مهندس ترافیک واجد شرایط تایید گردد.
۲۳-۳-۲-۵ دسترسی وسایلنقلیه امدادی
✓ حفظ دسترسی برای وسایل نقلیه امدادی و شیرهای آتشنشانی در امتداد خیابانهای مسدود شده الزامی است. از میان وسایل نقلیه امدادی، خودرو آتشنشانی به عنوان خودرو طرح در نظر گرفته میشود و الزامات دسترسی وسایل نقلیه امدادی بر مبنای آن صورت میپذیرد.
✓ پیش از شروع عملیات ساختمانی، مجری موظف است مراجع امدادرسانی محدوده مورد نظر (اورژانس و آتشنشانی) را در مورد طرح کنترل ترافیک و شروع انجام عملیات ساختمانی مطلع سازد.
✓ در صورتی که طرح مدیریت ترافیک حین ساخت مستلزم باریک شدن خطوط عبوری در یک جهت گردد، ضروری است حداقل عرض عبور سواره رو در یک جهت 3/5 متر برای مسیر مستقیم باشد تا امکان عبور خودرو آتشنشانی فراهم گردد. در شرایط خاص و با وجود محدودیتها در تامین این عرض، در صورت تایید مهندس ترافیک، حداقل مطلق عرض میتواند ۳ متر باشد. حداقل عرض مورد نیاز در یک جهت عبوری برای معابری که در قوس واقع شده اند 4/5 متر میباشد.
✓ با صلاحدید مهندس ترافیک و بر مبنای شرایط پروژه، در صورت عدم امکان تامین حداقل عرض عبوری مورد نیاز بر مبنای ملاحظات دسترسی وسایل نقلیه امدادی، اقدامات و طرحهای دیگری از قبیل یکطرفه سازی معبر باید صورت گیرد.
۲۳-۳-۲-۶ جانمایی مصالح و تجهیزات
✓ در صورتی که محدوده عملیات کارگاهی، به فضای فیزیکی معبر اعم از پیاده رو یا سواره رو تعدی نماید، رعایت الزامات این بخش ضروری است. در این رابطه اجزای محوطه کاری (مطابق شکل (۲۳-۱-۱) در بخش تعاریف) به چهار ناحیه شامل هشدار اولیه، گذار، حاشیه اطمینان و ناحیه کار تقسیم میشوند.
ناحیه هشدار اولیه
بخشی از مسیر است که با نصب علایم عمودی (علایم پیشآگاهی، چراغ چشمکزن و یا مجموعهای از علایم و چراغها)، کاربران معبر را (اعم از وسایلنقلیه و عابرین پیاده) از وجود محدوده عملیاتی پیشرو آگاه میسازد. فاصله بین محل نصب اولین تابلوی پیشآگاهی تا ابتدای ناحیه گذار، ناحیه هشدار اولیه نامیده میشود (مطابق شکل ۲۳-۱-۱ در بخش تعاریف). برای تعیین طول ناحیه هشدار اولیه و فاصله تابلوها از یکدیگر در این ناحیه باید از جدول ۲۳-۳-۴ استفاده شود:
جدول c-23-3-4: جدول ۲۳-۳-۴ تعیین فواصل تابلوها در ناحیه هشدار اولیه
تابلوی شماره ۱، تابلویی انتظامی است که رانندگان را به رعایت قوانین سمت عبور در محدوده کارگاهی موظف میکند. تابلوی ۲ از نوع اخطاری میباشد که رانندگان را از وجود خطری در پیشرو آگاه میکند. تابلوی ۳ نیز که اولین تابلویی است که به رویت رانندگان میرسد، باید تابلوی اخطاری «کارگران مشغول کارند» باشد. در کنار تابلوی شماره ۳، نصب تابلوی انتظامی «حداکثر سرعت مجاز» بنا به نظر مهندس ترافیک توصیه میشود. مشخصات مربوط به تابلوها و علایم ایمنی ترافیک در استاندارد ملی شماره ۱۴۸۱۵ ، ارائه شده است.
ناحیه گذار
ناحیهای است که در آن، تغییر مسیر وسایلنقلیه بهطور ایمن آغاز میشود (مطابق شکل ۲۳-۱-۱ ). در این ناحیه، لچکی ایمنی با استفاده از تجهیزات جداسازی جریان ترافیک ایجاد میشود. این تجهیزات شامل مخروط ها، بشکهها و استوانههای ایمنی میباشند. طول ناحیه گذار با توجه به حداکثر سرعت مجاز حرکت و عرض مسدود شده معبر، متغیر است و مقدار آن به همراه تعداد مخروط های ایمنی مورد نیاز باید از جدول ۲۳-۳-۵ استخراج شود:
جدول c-23-3-5: جدول ۲۳- ۳-۵ راهنمای تعیین طول ناحیه گذار و تعداد مخروطهای ایمنی مورد نیاز
ناحیه حاشیه اطمینان (S)
مسافتی قبل و بعد از محدوده کارگاه است که توصیه میشود به منظور ایمنی و سهولت کار درنظر گرفته شود (مطابق شکل ۲۳-۱-۱ ). هیچگونه فعالیت عمرانی در این محدوده نباید انجام گیرد. این ناحیه میتواند در راستای معبر (طولی) و یا عمود بر آن (عرضی) باشد که طول آن مطابق جدول شماره ۲۳-۳-۶ و عرض آن برحسب نوع پروژه توسط مهندس ترافیک تعیین میشود.
جدول c-23-3-6: جدول ۲۳-۳-۶ راهنمای تعیین طول حاشیه اطمینان
در جدول زیر اقدامات ترافیکی لازم در حین ساخت به طور خلاصه ارائه شده است. همچنین نمونههایی از طرحهای همسان ایمنسازی محوطه کارگاهی در حالتهای مختلف، در پیوست شماره ۲۳-۵ نمایش داده شده است.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...