دهانه‌ های‌ ورودی‌ تأسیسات، به‌ ویژه بازشوهای‌ ورود (و خروج هوا) باید خـارج از حریم‌ آوار ( جزء ۲۱-۲-۲-۱-۳ ) قرار گیرند، در غیر این‌ صـورت، تمهیـدات لازم بـرای‌ ایمنـی‌ آنهـا اتخاذ شود.

برای‌ ته‌نشـینی‌ گردوغبـار و تخلیـه‌ سـریع‌ آنهـا و دود ناشـی‌ از آتـش‌ سـوزی‌، هم‌چنین‌ جایگزینی‌ هوای‌ سالم‌، باید تجهیزات لازم، تعبیه‌ شود. وجود چنین‌ تأسیساتی‌، عـلاوه بـر کاهش‌ خفگی‌ افراد، امدادرسانی‌ به‌ آسیب‌دیدگان را نیز سهولت‌ می‌بخشد.

تأسیسات تا حدامکان باید از ساختمان اصلی‌ جدا باشد.

مکان هایی‌ که‌ تجهیزات اصلی‌، تأسیسات نیروی‌ برق اضطراری‌ (ماننـد مولـدهای‌ برق اضطراری‌)، لوله‌های‌ قائم‌ شبکه‌ بارنده و آتش‌ نشانی‌، سامانه‌ اعلام حریق‌، سامانه‌ تخلیـه‌ گـرد و غبار و دود،تأسیسات پرخطر (مثل‌ مخزن سوخت‌) و دودکش‌‌ها در آنهـا قـرار مـی‌ گیرنـد، بایـد بـا دیوارها و سقف‌های‌ ایمن‌ محافظت‌ شوند (رعایت‌ اصل‌ استحکام).

عبور کانالها، لوله‌ های‌ تأسیساتی‌ و دودکش‌ها در جداره دیوارهای‌ خـارجی‌ و یـا نمای‌ ساختمانها، مجاز نمی‌باشـد. در غیـراین‌صـورت، معبـر (کانـال) آنهـا، بایـد در برابـر فشـار بازتاب ( بند۲۱-۳-۳-۳ )، مقاوم باشد.

تجهیزات تأسیساتی‌، لوله‌ها و کانالهای‌ روی‌ پشت‌بـام، بایـد در برابـر پیامـدهای‌ انفجار و یا دستکاری‌ افراد، محافظت‌ شوند.

عایق‌ حرارتی‌ کانال‌ها و لوله‌ها، باید از مواد و مصالح‌ غیرقابل‌ اشتعال باشند و عایق‌ لوله‌های‌ سردوگرم نباید جاذب رطوبت‌ باشند.

در ورودی‌ و خروجی‌ هوا، باید تمهیدات ایمنی‌ در برابـر پیامـدهای‌ انفجـار (ماننـد دمپر ضدانفجار)، اتخاذ گردد.

در کانالهای‌ مستقیم‌ هوا در فواصل‌ لازم و محل‌ اتصال آن‌ها بـه‌ دسـتگاه، بایـد از اتصالات و یا قطعات لاستیکی‌ مقاوم و نسوز (مانند لاستیک‌ های‌ ساخته‌ شـده از ترکیبـات مـوادی‌ مانند EPDM و NBR-PVC و یا مواد سیلیکونی‌) استفاده شود.

درصورت عبور لوله‌ وکانال هوا از درز انبساط یا انقطـاع سـاختمان، بایـد از حلقـه‌ انبساط، لرزه گیر و یا اتصالات خرطومی‌ با انعطاف پذیری‌ سه‌ محـوره (متناسـب‌ بـا تغییرمکـانهـای‌ سازه)، استفاده گردد.

سامانه‌های‌ هوارسانی‌، تهویه‌ مطبوع و دمنده های‌ هوا، علاوه بـر قطـع‌ خودکـار در حالت‌ اضطراری‌، باید به‌ صورت دستی‌ نیزسریعاً قابـل‌ قطـع‌ باشـند. در صـورت بـروز آتـش‌ سـوزی‌، هواکش‌ها نیز باید به‌ ترتیب‌ فوق عمل‌ نمایند. برای‌ جلوگیری‌ از بروز فشـار منفـی‌ در هنگـام قطـع‌ سامانه‌ها، از دمپرهای‌ کم‌ نشت‌ استفاده شود. ارجح‌ است‌ این‌ دستگاه‌ها خاموش نشوند، بلکـه‌ بایـد تحت‌ کنترل سامانه‌ مدیریت‌ تخلیه‌ دود قرار گیرند.

در زمان بحران، فشار هوا در راه پله‌ ها، باید مثبت‌ بوده و برای‌ تامین‌ هوای‌ مناسب‌ در هنگام خروج اضطراری‌ افراد، تمهیدات لازم اتخاذ شود.

تأسیسات ساختمان به‌ویژه شیرآلات، دمپرها و سایر ابزار و ادوات کنترل دسـتی‌، باید دارای‌ نقشه‌ و علائم‌ راهنما بوده در محل‌های‌ مناسب‌ قابل‌ مشاهده، نصب‌ شوند.

اجرای‌ لوله‌های‌ اصلی‌ به‌صـورت آویـز از سـقف‌ طبقـات، بـه‌ویـژه در دسترسـی‌ و فضاهای‌ عمومی‌ مجاز نیست‌.

ایجاد فضای‌ هوابند و درزبندی‌ ورودی‌های‌ ساختمان، الزامی‌ است‌.

مهندس تأسیسات باید با هماهنگی‌ طراح معمـاری‌ و مهنـدس سـازه، نسـبت‌ بـه‌ اجرای‌ بند ۲۱-۷-۱-6 و جزء‌های ۲۱-۷-۲-۱-۴ ، 5، 8 و 14 اقدام نماید.