با توجه‌ به‌ افزایش‌ خطرپذیری‌ در تمرکز ساختمان ها، افراد، فعالیت‌‌ها و سـرمایه‌هـا، طراحی‌ باید به‌ صورت غیرمتمرکز صورت گیرد.

به‌ منظور کاهش‌ خسارات و اثرات انفجار، توصـیه‌ مـی‌ شـود بـین‌ سـاختمان و راه دسترسی‌ اصلی‌، فضاهای‌ حایل‌ ایجاد گردد. ( شکل‌ ۲۱-۲-۱ )

به‌ منظور کاهش‌ خطر ریزشآوار، فضایی‌ با عرض حداقل‌ $\frac{1}{3}$ ارتفاع ساختمان، بـه‌ عنوان حریم‌ آوار، باید در نظر گرفته‌ شود. در این‌ حریم‌،صرفاً ایجـاد فضـای‌ سـبز و مسـتحدثات ایمن‌ در برابر آوار، مجاز است‌.

مکانیابی‌ ساختمان تا حد امکان هماهنگ‌ با عوارض طبیعی‌ و یـا مصـنوعی‌ (دفـاع غیرعامل‌ طبیعی‌) و یا مدفون، صورتگیرد.

به‌ منظور پرهیز از پیامدهای‌ انفجار، احداث مخازن سوخت‌ غیـر ایمـن‌ در حـریم‌ آوار، مجاز نیست‌.