مشخصات فنی‌ مصالح‌ باید از مراجع‌ معتبـر علمـی‌ و فنـی‌ ، از جملـه‌ جـداول پیوسـت‌ ۷ و پیوست‌ ۸ این‌ مبحث‌، استخراج شوند و تصویر صفحات مورد استفاده مد نظر جزء مدارک مربوط به‌ محاسبات مبحث‌ ۱۹ باشد.

در صورتی‌ که‌ مقادیر مربوط به‌ مصالح‌ یا اجزای‌ ساختمانی‌ به‌خصوصی‌ که‌ مشخصات فنـی‌ آن‌ها در پیوسـت‌ ۷ و پیوست‌ ۸ ، و منابع‌ دیگر مطرح شده توسط‌ نهادهای‌ دارای‌ صـلاحیت‌ قانونی‌ یافت‌ نشود، یا سازنده ای‌ مدعی‌ باشد که‌ تولیداتی‌ بـا مقـادیر و مشخصـات حرارتـی‌ بهتر از مقادیر تعیین‌شده در مراجع‌ معتبر عرضه‌ کرده است‌، لازم است‌ گواهی‌ فنی‌ معتبر آن محصولات ضمیمه‌ مدارک گردد. گواهی‌ فنی‌ باید حاوی‌ ضـرایب‌ هـدایت‌ حـرارت، یـا مقاومت‌های‌ حرارتی‌ محصول، با ضخامت‌های‌ مورد استفاده در طراحی‌ ساختمان، چگـالی‌ و دیگر مشخصات فنی‌ مورد نیاز برای‌ ارزیابی‌ همه‌جانبه‌ محصـول باشـد. در ایـن‌ صـورت، مقادیر ذکرشده در گواهی‌ فنی‌، تا زمان اعتبار آن، در طراحـی‌ و محاسـبات مـلاک عمـل‌ خواهد بود. به‌ این‌ نکته‌ باید توجه‌ شود که‌ بهره گیری از محصولات دارای‌ برچسب‌ انـرژی‌، مانند عایق‌های‌ حرارتی‌ یا در و پنجره های‌ با عملکرد حرارتی‌ بهبودیافته‌، تا حـد امکـان در اولویت‌ قرار گیرد.

در صورتی‌که‌ برای‌ رعایت‌ مقررات ملی‌ مبحث‌ ۱۹، از عایق‌ حرارتی‌ در جدارهای‌ سـاختمان استفاده شود، باید قبل‌ از شروع اجرای‌ جدارها، گواهی‌ فنی‌ مربوط به‌ عایق‌ مورد نظـر کـه‌ حاوی‌ مشخصات فنی‌ ذکر شده در بند "الف‌" است‌، جهت‌ تأیید به‌ نـاظر سـاختمان ارائـه‌ شود.

اگر در زمان اجرا، مدت اعتبار گواهی‌نامه‌ فنی‌ محصول مورد استفاده به‌ پایان رسیده باشـد، لازم است‌ آن را با محصول (دارای‌ گواهی‌نامه‌ فنی‌ معتبر) دیگری‌ که‌ مشخصات مشـابه‌ یـا بهتر دارد جایگزین‌ شود. در صورت عـدم وجـود چنـین‌ محصـولی‌، لازم اسـت‌ کـه‌ بـرای‌ دست‌یابی‌ به‌ مقاومت‌های‌ تعیین‌شده در طراحی‌، ضخامت‌ لایه‌ عـایق‌ حرارتـی‌، بـر مبنـای‌ مقادیر ارائه‌شده در پیوست‌ ۷ ، بازبینی‌ شود.