مطابق ماده ۴ ضوابط صرفه جویی انرژی در ساختمان ها، موضوع مصوبه هیأت وزیران به شماره ۹۳۸۷۶/ ت ۵۷۹۲۶ه، مورخ  ۱۴۰۰٫۰۸٫۲۴، ارائه پایان کار به ساختمان های جدید الاحداث از ابتدای سال ۱۴۰۲ منوط به رعایت مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان است. به منظور آگاهی مردم از تلفات انرژی در ساختمان ها، وزارت کشور از طریق شهرداری ها موظف است از ابتدای سال ۱۴۰۱ نسبت به درج رده بازدهی انرژی در گواهی پایان کار ساختمان های جدید الاحداث و نصب پلاک گواهی انطباق آن در ورودی ساختمان ها اقدام کند.

پلاک گواهی انطباق رده انرژی ساختمان، عبارت است از لوح فلزی حاوی اطلاعات عمومی ساختمان و رده بندی انرژی آن که منطبق با ابعاد و مشخصات دستورالعمل ماده ۴ تصویب نامه فوق که از سوی سازمان نظام مهندسی استان صادر و توسط مالک در محل ورودی ساختمان و در مجاورت پلاک شهرداری نصب می شود. 

دستورالعمل اجرایی این ماده نیز در تاریخ ۱۴۰۳٫۰۷٫۲۸ توسط وزیر راه و شهرسازی ابلاغ و از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا است. به موجب این دستورالعمل، صدور گواهی توسط مهندسان طراح، ناظر و مجری ذی صلاح و همچنین بازرس انرژی دارای صلاحیت برای تعیین رده انرژی برای صدور پایان کار الزامی است. 

با توجه به الزام دستورالعمل ماده ۴ ضوابط صرفه جویی انرژی و لزوم کنترل دقیق و قابل اتکای عملکرد انرژی ساختمان ها، تدوین یک نظام ارزیابی کمی استاندارد و قابلیت تکرار، ضرورت انکار ناپذیر سیاست های ملی انرژی و الزامات فصل پنجم مبحث نوزدهم است. ارزیابی های سنتی یا مبتنی بر گزارش های کیفی و یا چک لیست های تهیه شده در شهرها و یا استان های مختلف، به دلیل تفاوت در برداشت ها، سلیقه ها و تنوع روش های کنترل، فاقد قابلیت اتکا به عنوان معیار صدور رده بازدهی انرژی در سطح ملی بوده اند. از این رو چک لیست تجویزی با هدف یکپارچه سازی روش کنترل، حذف تفسیرهای چندگانه و ایجاد وحدت رویه در فرآیند ممیزی و ارزیابی طراحی شده است.