عایق کاری تمامی سطوح مخازن و لوله های آب سرد، آب گرم و بخار با رعایت معیارهای این بخش الزامی است.

این عایق کاری ها در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت توسط روش های مختلف از جمله دوربین حرارتی مورد پایش قرار گرفته و تنها در صورت انجام صحیح برای حداقل ۹۵% از مساحت کل مخازن و لوله ها قابل قبول خواهد بود.

حداکثر ضریب انتقال حرارت مجاز برای عایق های مخازن و لوله های آب گرم و بخار ۰.۶ وات بر متر مربع درجه کلوین ( $۰.۶ W/m^۲.k$) است.

حداکثر ضریب انتقال حرارتی مجاز برای عایق های مخازن و لوله های آب سرد ۰٫۷ وات بر متر مربع  درجه کلوین ( $۰.۷ W/m^۲.k$) است. 

عایق کاری کل مسیر سامانه سرمایش و گرمایش، آب گرم مصرفی مرکزی باید به گونه ای انجام شود که هدر رفت دما از محل تولید تا مصرف در سامانه سرمایش کمتر از ۶ درجه سانتی گراد و در سامانه گرمایش کمتر از ۱۰ درجه سانتی گراد باشد.

عایق کاری تمامی کانال های هوای سرد و گرم و رفت و برگشت الزامی است. این عایق کاری ها در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت توسط روش های مختلف از جمله دوربین حرارتی مورد پایش قرار خواهد گرفت و عایق کاری تنها در صورت انجام صحیح برای حداقل %۹۵ از مساحت کل کانال ها، قابل قبول خواهد بود.

حداکثر ضریب انتقال حرارت مجاز برای کانال های هوای گرم و سرد برابر با ۰٫۵ وات برمتر مربع درجه کلوین ( $۰.۵ W/m^۲.k$) است.

در بخش هایی از تأسیسات مکانیکی که در معرض لرزش و یا در داخل فضاهای تهویه شده ساختمان قرار دارند، استفاده از مواد و مصالح عایقی که میزان تولید ذرات آلاینده آنها در فضای داخلی ساختمان بیشتر از حد مجاز ^(۱) باشد (مانند پشم های معدنی و عایق های دارای الیاف کوتاه) ممنوع است.