ماده محصول یا ترکیبی است که انتقال حرارت بین سطوح یا فضاهای دارای اختلاف دما را کاهش می دهد. مطابق تعریف استانداردهای ملّی ایران و ISO, ASTM, EN ) حداکثر ضریب هدایت حرارتی (λ-Value) برای عایق حرارتی مطلوب برای کاربری ساختمانی ۰٫۰۶۸ وات بر متر درجه کلوین  ( $۰.۰۶۸ \space m/K$) است. (مطابق استاندارد ۱۰۴۵۶ ISO )

نکته : در این مبحث، حداقلی برای مقاومت حرارتی (R-Value) یک المان تنها از لایه های تشکیل دهنده جداره خارجی، مانند بلوک یا اندود در نظر گرفته نشده است و ملاک عمل، مقاومت حرارتی کل پوسته (دیوار، سقف یا کف) است که به صورت حاصل جمع مقاومت حرارتی تمامی لایه های تشکیل دهنده آن پوسته محاسبه می شود (به ۱۹-۵-۱-۱ رجوع شود). هرگونه گواهی و اطلاق عنوان بلوک منطبق با مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان مطلقاً فاقد اعتبار است.