نسبت حداقل (یا حداکثر) شدت روشنایی به میانگین شدت روشنایی در یک سطح مشخص است که میزان یکنواختی توزیع نور مصنوعی را نشان می دهد. این ضریب که مقدار آن بین صفر تا یک است، در طراحی روشنایی ساختمانها برای ایجاد محیطی با دید مناسب و کاهش خیرگی و سایه های نامطلوب استفاده می شود. یکنواختی بالاتر به بهبود کیفیت روشنایی و راحتی بصری کمک می کند.