یک روش استاندارد و علمی است که برای بررسی و تحلیل اثرات زیست محیطی ساختمان از مرحله طراحی تا پایان عمر آن به کار می رود. این بررسی شامل تمامی مراحل چرخه عمر، از جمله تولید مصالح، ساخت، بهره برداری، نگهداری، تعمیرات، تخریب و بازیافت است و هدف از آن شناسایی، تحلیل و کاهش اثرات مخرب زیست محیطی مختلف، نظیر انتشار گازهای گلخانه ای، مصرف منابع تجدید ناپذیر، تولید پسماند و دیگر جنبه های زیست محیطی در طول عمر ساختمان است. 

به شرایط جوی و محیطی بلندمدت یک منطقه اطلاق می شود که از ترکیب عواملی همچون دما، رطوبت، بارش، باد، تابش مستقیم و غیر مستقیم خورشید و فشار هوا شکل گرفته است. اقلیم یک منطقه بر اساس میانگین این عوامل در طول یک دوره زمانی طولانی (معمولاً ۳۰ سال) تعیین می شود. 

روشی در بهینه سازی و هوش مصنوعی است که از اصول تکامل زیستی، مانند انتخاب طبیعی، جهش و ترکیب ژنتیکی، برای یافتن راه حل های بهینه در مسائل پیچیده استفاده می کند.

حداکثر میزان مجاز شدت مصرف انرژی برای ساختمانهای با کاربری های مختلف در اقلیم های متفاوت کشور که بر اساس کیلووات ساعت برمترمربع در سال ( $kWh/m^۲.Yr$) محاسبه شده است.

نکته: الگوی مصرف مجاز برای دستیابی به رده های بازدهی انرژی B ،C ،D و A در پیوست «۳» ارائه شده است. 

مجموعه ای از تدابیر، فناوری ها و فرایندها است که با هدف حفاظت از سامانه های دیجیتال، شبکه ها و داده ها، در برابر حملات سایبری، دسترسی های غیر مجاز و تهدیدات امنیتی به کار گرفته می شود. در حوزه مبحث نوزدهم، این مفهوم شامل حافظت از سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان، سامانه مدیریت انرژی ساختمان، سامانه های پایش و زیرپایش و تجهیزات متصل به اینترنت اشياء (IOT) است به گونه ای که از نفوذ، دستکاری یا اختلال در عملکرد آنها جلوگیری شود. 

به مجموع کل انرژی مورد نیاز برای استخراج، تولید تبدیل و انتقال حامل های انرژی تا محل مصرف نهایی در ساختمان اطلاق می شود و تمامی تلفات در فرایندهای استخراج، پالایش، تولید، انتقال و توزیع را در بر می گیرد. 

به مقدار کل انرژی مصرف شده در یک ساختمان، که مستقیماً از شبکه های انرژی (برق، گاز، سوخت های فسیلی و تجدیدپذیر) دریافت گردد، اطلاق می شود. این مقدار شامل تلفات تبدیل، انتقال و توزیع انرژی در محل تولید (مانند نیروگاه ها) نمی شود و صرفاً به انرژی دریافتی در محل ساختمان اشاره دارد. 

مقدار کل انرژی مصرف شده در استخراج مواد اولیه، تولید، حمل و نقل، نصب، نگهداری و بازیافت یک ماده یا محصول ساختمانی در طول چرخه عمر آن گفته می شود. این انرژی می تواند از منابع مختلفی مانند سوخت های فسیلی، انرژی الکتریکی و انرژی های تجدید پذیر تأمین شود.

به مقدار انرژی گفته می شود که برای تولید، استخراج، حمل و نقل، ساخت، نصب، نگهداری، تعمیر، تعویض، تخریب و بازیافت تمامی مصالح و اجزای ساختمانی مصرف شده است. این انرژی به صورت مقدار انرژی مصرفی بخش بر واحد سطح مانند مگاژول بر متر مربع ( $MJ/m^۲$) محاسبه می شود. 

به مجموع انرژی مصرف شده در مراحل مختلف ساخت یک ساختمان گفته می شود که شامل فرایندهای مختلفی از جمله استخراج مواد اولیه، تولید مصالح، حمل و نقل، ساخت و نصب تجهیزات و اجزای ساختمان است. این انرژی به صورت غیرمستقیم در ساختمان ها ذخیره می شود و جزء انرژی های مصرف شده برای فرایند ساخت محسوب می شود و به صورت مقدار انرژی مصرفی بخش برواحد سطح  مانند ماژول بر متر مربع ( $MJ/m^۲$) محاسبه می شود. 

به مجموع انرژی مورد نیاز برای استخراج، تولید، فرآوری، حمل و نقل و بازیافت یک ماده ساختمانی گفته می شود. این انرژی شامل تمام مراحل چرخه عمر یک ماده از مرحله اولیه تا پایان استفاده آن است و به صورت انرژی مصرفی بخش بر واحد محصول مانند ژول بر کیلوگرم (J/Kg) محاسبه می شود. 

انرژی به دست آمده از منابعی مانند خورشید، باد، زمین گرمایی، آب و زیست توده که به طور طبیعی تجدید می شوند.
(مطابق با استاندارد ۱:۲۰۰۲-۱۳۶۰۲ ISO )

شبکه ای از دستگاه ها، حسگرها، وسایل و سامانه های متصل به اینترنت است که قادر به جمع آوری، ارسال و دریافت داده ها بوده و می توانند به صورت هوشمند با یکدیگر و با کاربران تعامل داشته باشند.