در اجرای لوله کشی توکار باید از لوله و اتصالات فولادی جوشی مطابق با قسمت ۱۷-۶ استفاده شود. 

برای اجرای لوله کشی توکار باید از روش جوشکاری برقی استفاده شود. جوشکاری باید یکنواخت و عاری از نواقص ظاهری باشد و طبق الزامات قسمت ۱۷-۶-۷ انجام شود. 

به منظور جلوگیری از زنگ زدن لوله های توکار و محافظت آنها در برابر خوردگی، باید این لوله ها مطابق بند ۱۷-۶-۶-۲ عایق کاری شوند. 

چنانچه لوله گاز توکار در داخل کانال افقی مستقلی قرار داشته باشد، پس از عایق کاری لوله این کانال باید با ماسه خشک پر شود. 

عبور لوله های توکار از داخل یا دهانه چاه آب و فاضلاب و موارد مشابه ممنوع است.

 محل عبور لوله زیر کف پارکینگ یا نقاطی که اتومبیل عبور می کند برای جلوگیری از وارد آمدن فشار مستقیم یا انتقال لرزش ناشی از عبور اتومبیل به آن باید طبق زیربند ۸ از بند ۱۷-۶-۵ یا با نصب غلاف فلزی ^(۱) طبق زیربند ۱۵ از بند ۱۷-۶-۴ عمل شود. 

برای عبور لوله های توکاری که در مسیر تردد ماشین های سنگین قرار می گیرند، حداقل عمق کانال باید یک متر باشد. زیر لوله باید حداقل به ضخامت ۱۰ سانتی متر خاک نرم پر شده و پس از نصب لوله، تا ارتفاع ۱۵ سانتی متر بالاتر از روی لوله، خاک نرم ریخته شود و باید روی آن یک ردیف موزائیک قرار داده شود. سپس باید روی آن ۱۰ سانتی متر خاک معمولی پر شده و پس از نصب نوار اخطار تا سطح زمین با خاک معمولی پر و کف سازی شود. اگر به هر علت فاصله روی لوله تا سطح زمین کمتر از ۵۰ سانتی متر باشد، باید لوله در داخل کانال بتنی که مخصوص آن ساخته می شود قرار داده شده و پس از ریختن خاک نرم، روی آن توسط بلوک های بتنی پوشانده شود. 

حداقل عمق کانال برای لوله های مدفون در حیاط و محوطه های باز باید به اندازه قطر لوله به علاوه ۵۰ سانتی متر و عرض کانال باید به اندازه قطر لوله به علاوه ۴۰ سانتی متر باشد. زیر لوله باید حداقل به ضخامت ۱۰ سانتی متر خاک نرم پر شده و پس از نصب لوله تا ارتفاع ۱۵ سانتی متر بالاتر از روی لوله، خاک نرم ریخته شود. روی خاک نرم باید یک ردیف موزائیک قرار داده شده، سپس روی موزاییک ۱۰ سانتی متر خاک معمولی ریخته شود و پس از نصب نوار اخطار تا سطح زمین با خاک معمولی پر و کف سازی شود. 

برای جلوگیری از آسیب دیدن لوله یا پوشش آن توسط ریشه درخت، باید اطراف لوله با اجرای دیواره بتنی یا دیواره های غیر قابل نفوذ مشابه محافظت شود. 

لوله های گاز توکاری که با مصالح ساختمانی پوشیده می شود، باید از سایر لوله های تأسیساتی و کابل برق حداقل ۱۰ سانتی متر فاصله داشته باشد. در صورتی که حفظ فاصله فوق مقدور نباشد، باید لوله گاز با عایق کاری و هم پوشانی ۵۰ درصد داخل غلاف لوله ای غیر فلزی دو سایز بزرگتر قرار داده شود. 

کانال هایی که برای لوله گذاری به موازات پی ساختمان حفر می شوند، نباید زیر محدوده سطح باربر پی قرار گیرند.