برای اجرای لوله کشی روکار باید از روش جوشکاری برقی استفاده شود. جوشکاری باید یکنواخت و عاری از نواقص ظاهری و طبق الزامات قسمت ۱۷-۶-۷ انجام شود. 

در لوله کشی روکار برای حفاظت از زنگ زدن لوله ها و اتصالات، عایق کاری باید بر اساس الزامات بند ۱۷-۶-۶-۱ باشد. 

در لوله کشی روکار، بست ها باید به طور کامل لوله ها را در بر گرفته و وزن آنها را مهار نمایند. 

ارتفاع لوله های روکار در خارج از ساختمان باید حداقل ۲۲۰ سانتی متر از سطح زمین بالاتر باشد. در صورت قرار گرفتن در ارتفاعی پایین تر، لوله ها باید داخل غلافی از لوله فلزی با قطر دو اندازه بزرگتر از قطر لوله گاز قرار گیرند. جداره های آنها نباید با یکدیگر اتصالی داشته باشند و فضای بین آنها باید خالی و در معرض جریان هوا باشد. عایق کاری لوله های گاز که در داخل غلاف قرار می گیرند با هم پوشانی ۵۰ درصد (دو لایه) الزامی است. 

در مواردی که لوله از داخل دیوار، کف، سقف، چهارچوب در، پنجره یا شیشه به صورت تقاطع عبور می کند، باید لوله گاز در حد فاصل محل عبور، داخل غلافی از لوله غیر فلزی قرار گیرد و دور آن نوار پیچی ^(۱) شود. 

فاصلۀ لولۀ روکار گاز تا لوله های فلزی در محل تقاطع باید حداقل ۳ سانتی متر باشد. در مواردی که حفظ فاصله فوق امکان پذیر نباشد، باید لوله گاز داخل غلافی از لوله ای غیر فلزی با ضخامت حداقل ۲ میلی متر قرار گیرد. طول کل این غلاف باید حداقل ۲۰ سانتی متر باشد؛ به طوری که نقطه تقاطع در وسط غلاف باشد. 

 فاصلۀ لوله روکار گاز با یکدیگر و با سایر لوله های فلزی به صورت موازی باید حداقل برابر با قطر خارجی لوله گاز باشد. 

لولۀ گاز نباید با سیم و کابل برق تماس داشته باشد. فاصله کابل و سیم روکار، کلید و پریز برق با لوله های گاز در محل تقاطع باید حداقل ۵ سانتی متر و لوله های گاز با عایق کاری با هم پوشانی ۵۰ درصد (دو لایه) باشد. اگر حفظ این فاصله امکان پذیر نباشد، باید روی لوله گاز غلافی از لوله ای غیر فلزی با حداقل طول ۲۰ سانتی متر نصب شود؛ به طوری که نقطه تقاطع در وسط غلاف قرار گیرد. اگر سیم یا کابل در مسیر موازی با لوله قرار داشته باشند باید سرتاسر بخشی را که فاصله آن کمتر از ۵ سانتی متر باشد، لوله گاز داخل غلافی از لوله غیر فلزی قرار داده شود. 

در صورتی که لوله های گاز در یک کانال افقی یا قائم قرار گیرند، تکیه گاه این لوله ها باید طبق بند ۱۷-۶-۳-۹ و عایق کاری آنها مطابق بند ۱۷-۶-۶ باشد. 

عبور لوله های گاز با سایر لوله های تأسیسانی و کابل برق در یک کانال یا داکت مشترک ممنوع می باشد. 

کانال های قائم یا افقی ساختمان که لوله گاز از آنها عبور می کند، باید از طریق دریچه های ثابت باز با هوای آزاد ارتباط داشته باشند تا امکان تهویه طبیعی هوا در آنها برای جلوگیری از تجمع گاز نشت یافته احتمالی وجود داشته باشد. سطح باز آزاد دریچه ها باید حداقل ۷۸ سانتی متر مربع باشد و در ابتدا و انتهای کانال نصب شود. در کانال هایی با طول بیش از ۳ متر، حداکثر فاصله دریچه ها از یکدیگر باید ۳ متر در نظر گرفته شود. 

 در صورتی که امکان نفوذ آب به داخل کانال محل عبور لوله های گاز وجود داشته باشد، باید لوله های گاز دارای عایق کاری با هم پوشانی ۵۰ درصد (دولایه) باشد. کف کانال باید دارای شیب مناسب بوده و برای تخلیه آب پیش بینی لازم به عمل آید. 

پایین ترین قسمت لوله های افقی که از روی کف موتورخانه عبور می کنند، مانند لوله انشعاب مشعل، باید از کف محل عبور حداقل ۵ سانتی متر بالاتر قرار گیرد و به صورت دو لایه رنگ آمیزی انجام گیرد و با استفاده از بست، در محل خود محکم شود. 

در لوله کشی های افقی و قائم روکار که در معرض تغییرات حرارت قابل توجه قرار می گیرند، باید طبق نظر طراح، پیش بینی های کافی برای مقابله با انقباض و انبساط لوله به عمل آید.

 در صورتی که لوله گاز در معرض بارهای خارجی اضافی قرار گیرد، باید با استفاده از غلاف لوله ای فلزی با قطر دو اندازه بزرگتر، از وارد آمدن بارهای اضافی به لوله گاز جلوگیری شود. فضای بین لوله گاز و غلاف باید با اجرای نوار یا مواد عایقی مانند قیر پر شده و دو سر غلاف با استفاده از لاستیک مسدود شود. 

عبور لوله گاز به صورت افقی از پشت دستگاه گاز سوز باید از ارتفاعی پایین تر از سطح شعله باشد. در صورتی که لوله گاز بالاتر از دستگاه گاز سوز قرار گیرد، باید حداقل ۵۰ سانتی متر از سطح شعله فاصله داشته باشد. 

در صورتی که لوله کشی گاز از روی بام عبور کند، محل عبور لوله در روی بام باید به نحوی باشد که در مسیر عبور و مرور قرار نگیرد و فاصله زیر آن تا کف محل نصب حداقل ۵ سانتی متر باشد و با استفاده از بست، در محل خود محکم شود.