لوله‌ های‌ پلی‌ اتیلن‌

کاربرد لوله‌های‌ پلی‌ اتیلن‌ فقط‌ به‌ صورت مدفون برای‌ استفاده در شبکه‌های‌ گازرسانی‌ شهرکها و محوطه‌ مجتمع‌های‌ مسکونی‌ و صنعتی‌ مجاز می‌باشد.

لوله‌های‌ پلی‌اتیلن‌ باید مخصوص استفاده در شبکه‌ گازرسانی‌ ساخته‌ شده و با استاندارد IGS-M-PL-014-1(2) مطابقت‌ داشته‌ باشند. شبکه‌های‌ پلی‌اتیلن‌ می‌بایست‌ براساس این‌ مبحث‌ و ضوابط‌ و دستورالعمل‌ شرکت‌ملّی‌ گاز به‌ شماره۶ IGS-C-DN-001(0) اجرا شوند.

تبصره ۱: استفاده از لوله‌های‌ پلی‌اتیلن‌ در سیستم‌ گازرسانی‌ داخل‌ ساختمان‌ها مجاز نمی‌باشد.

تبصره ۲: استفاده از لوله‌های‌ پلی‌اتیلن‌ به‌ صورت روکار مجاز نمی‌باشد.

تبصره۳: اتصال لوله‌های‌ پلی‌اتیلن‌ به‌ لوله‌های‌ فولادی‌ فقط‌ با استفاده از اتصال رابط [1] لوله‌ فولادی‌ به‌ لوله‌ پلی‌ اتیلن‌ و مطابق‌ استاندارد IGS-M-PL-014-3(1) مجاز می‌باشد.

تبصره۴: اتصالات مورد استفاده در سیستم‌ لوله‌ کشی‌ گاز پلی‌اتیلن‌ باید از نوع الکتروفیوژن بوده و با استاندارد IGS-M-PL-014-2 مطابقت‌ داشته‌ باشند.

تبصره ۵: در نقاطی‌ که‌ رعایت‌ عمق‌ (قطر لوله‌ +۱۰۰ سانتیمتر) برای‌ دفن‌ لوله‌های‌ پلی‌اتیلن‌ ممکن‌ نباشد، باید مشابه‌ بند ۱۷-۱۲-۵-۳-۱-۴ عمل‌ شود.

لوله‌ های‌ مسی‌

الف‌: استفاده از لوله‌ های‌ مسی‌ که‌ با مشخصات بند ۱۷-۴-۴-۱ ردیف‌ «ب» مطابقت‌ داشته‌ باشند، فقط‌ برای‌ اتصال لوازم گازسوز با فشار حداکثر یک‌ چهارم پوند بر اینچ‌ مربع‌ ( ۱۷۲۴ پاسکال) و حداکثر طول 1/5 متر مجاز می‌باشد.

: استفاده از لوله‌های‌ مسی‌ به‌ عنوان بخشی‌ از سیستم‌ لوله‌ کشی‌ اعم‌ از روکار و یا توکار مجاز نمی‌باشد.

لوله‌های‌ قابل‌ انعطاف (شیلنگ‌) برای‌ اتصال دستگاه های‌ گازسوز

۱: از این‌ لوله‌ها فقط‌ برای‌ اتصال دستگاه های‌ گازسوز به‌ سیستم‌ لوله‌ کشی‌ گاز استفاده می‌شود و کاربرد آن برای‌ اتصال و یا بخش‌هائی‌ از سیستم‌ لوله‌ کشی‌ غیر از مورد یاد شده ممنوع می‌باشد.

۲: مشخصات و حداکثر طول مجاز استفاده از لوله‌های‌ قابل‌ انعطاف مطابق‌ با شرایط‌ مندرج در بند «ب» ماده ۱۷-۴-۴-۱ بخش‌ اول این‌ مقررات می‌باشد.