۲-۲-۹-۲-۱۰ جوش‌های گوشه

  1. سطح مقطع مؤثر:

    سطح مقطع مؤثر در جوشهای گوشه برابر با حاصل ضرب طول مؤثر در ضخامت گلوگاه مؤثر در نظر گرفته می‌شود. طول مؤثر جوش گوشه (به جز جوش‌های گوشه‌ای که در سوراخ و شکاف قرار می‌گیرد) برابر با طول کلی نوار جوش شامل قسمتهای برگشت خورده است. بعد جوش گوشه برابر اندازه ساق مقطع جوش است. مطابق شکل ۱۰-۲-۹-۹ ضخامت گلوگاه مؤثر (t e ) در جوش گوشه برابر کوتاه‌ترین فاصله بین ریشه مقطع جوش تا سطح خارجی آن و به عبارت دیگر برابر ارتفاع وارد بر وتر مثلث مقطع جوش به حساب می‌آید.

    تصویر
    شکل ۱۰-۲-۹-۹: بعد و ضخامت گلوگاه مؤثر جوش‌های گوشه

    شکل ۱۰-۲-۹-۹: بعد و ضخامت گلوگاه مؤثر جوش‌های گوشه

    برای جوش‌های گوشه در سوراخ و شکاف، طول مؤثر برابر با طول محوری (میان تاری) که از مقطع گلوگاه جوش می‌گذرد، در نظر گرفته می‌شود.

  2. محدودیت‌ها:

    1- حداقل بعد جوشهای گوشه نباید از بعد موردنیاز برای انتقال بارهای محاسبه شده و اندازه‌های نشان داده شده در جدول ۱۰-۲-۹-۲ کوچک‌تر انتخاب شود. حداقل بعد جوش با یک بار عبور تابع ضخامت قطعه نازک‌تر بوده و در هر حال نباید از ضخامت قطعه نازکتر متصل شونده بیشتر باشد.

    ۲- حداکثر بعد جوش‌های گوشه در لبه قطعات متصل شونده برای قطعات با ضخامت کوچکتر از 6 میلی متر برابر ضخامت قطعه و برای قطعات با ضخامت بیش از 6 میلی متر برابر ضخامت قطعه منهای 2 میلی متر است.

    جدول

    ضخامت قطعه نازک‌تر

    حداقل بعد جوش گوشه (با یک بار عبور)

    تا 6 میلی متر

    3 میلی متر

    بیش از 6 تا 12 میلی متر

    5 میلی متر

    بیش از 12 تا 20 میلی متر

    6 میلی متر

    بیش از 20 میلی متر

    8 میلی متر

    جدول c-10-2-9-2جدول ۱۰-۲-۹-۲: حداقل بعد جوش گوشه با یک بار عبور

    3- طول مؤثر جوش‌های گوشی محاسباتی نباید از 4 برابر بعد جوش کوچکتر باشد. به عبارت دیگر، بعد جوش نباید از یک چهارم طول آن بزرگتر باشد.

    ۴- در اتصال انتهایی اعضای محوری، طول مؤثر هر خط جوشی که به صورت طولی بارگذاری شده است، نباید از 100 برابر بعد جوش تجاوز نماید. در صورت نیاز به طول جوش بیش از 100 برابر بعد جوش، طول مؤثر آن باید به شرح زیر با ضریب β کاهش داده شود:

    Le=βLL_{e}=\beta L

    0.6β=1.20.002(L/a)1.00.6\leq \beta =1.2-0.002(L/a)\leq 1.0

    ۵- استفاده از جوش‌های گوشۀ منقطع برای انتقال نیروها در اتصال جان به بال تیرهای ساخته شده از ورق (تیرورق‌ها)، اتصال ورق‌های تقویتی بال، اتصال قطعات سخت کننده به جان تیرورق و برای اتصال اجزای اعضای ساخته شده از ورق مجاز است. طول مؤثر قطعات جوش منقطع نباید از 4 برابر بعد جوش و از 40 میلی متر کمتر باشد. فاصله آزاد بین نوارهای جوش منقطع نباید از مقادیر زیر بیشتر شود:

    • در قطعات رنگ شده و قطعاتی که رنگ نمی‌شوند ولی احتمال زنگ زدگی و خوردگی ندارند، 24 برابر ضخامت نازک‌ترین ورق یا 300 میلی متر

    • در قطعات رنگ نشده که تحت اثر زنگ زدگی و خوردگی (حاصل از عوامل جوی) قرار گیرند، 14 برابر ضخامت نازک‌ترین ورق یا 180 میلی متر

    ۶- در اتصالات پوششی (روی هم) دو قطعه که تحت اثر تنش‌های محوری قرار دارند، اگر فقط از جوش گوشه عرضی استفاده شده باشد، باید انتهای هر دو قطعه به یکدیگر جوش شود و مطابق شکل ۱۰-۲-۹-۱۰ - الف طول هم پوشانی دو قطعه نباید از 5 برابر ضخامت قطعه نازکتر و 25 میلی متر کوچکتر باشد.

    در وضعیتی که اتصال به اندازه کافی مقید شده باشد یا از طریق حداقل دو ردیف طولی جوش انگشتانه یا کام و یا دو یا چند خط جوش گوشه طولی از تغییر شکل ناحیه همپوشانی و درنتیجه از باز شدن اتصال تحت اثر بار محوری جلوگیری شود، می‌توان مطابق شکل ۱۰-۲-۹-۱۰-پ از جوش گوشه عرضی فقط از یک طرف اتصال استفاده کرد و در این حالت نیازی به تأمین حداقل طول هم پوشانی نیست.

    7- استفاده از جوش گوشه در لبه سوراخ و شکاف در اتصالات روی هم، به منظور انتقال برش یا جلوگیری از کمانش یا جدایی قسمتهای متصل شونده مجاز است. جوش‌های گوشه در سوراخ‌ها و شکاف‌ها به عنوان جوش کام یا انگشتانه تلقی نمی‌شوند.

    تصویر
    شکل ۱۰-۲-۹-۱۰: اتصال پوششی (روی هم) دو قطعه

    شکل ۱۰-۲-۹-۱۰: اتصال پوششی (روی هم) دو قطعه

    ۸- جوش‌های گوشه می‌توانند به انتهای ناحیه اتصال منتهی شده یا قبل از رسیدن به انتهای ناحیه اتصال قطع شوند و یا حتی می‌توان آن‌ها را طوری جوش داد تا به شکل قوطی یا ناودانی در بیاید. مگر در مواردی به شرح زیر که محدودیتی برای آن‌ها وضع شده است:

    • در اتصالات پوششی (روی هم) که یکی از قطعه‌های اتصالی تا پشت لبه قطعه اتصالی دیگر که تحت اثر تنش کششی قرار دارد امتداد یافته باشد، جوش گوشه باید در فاصله‌ای بیشتر یا مساوی با بعد جوش تمام شود ( شکل ۱۰-۲-۹-۱۱ ).

    • در اتصالات مفصلی با نبشی نشیمن طول برگشت جوش گوشه در قسمت فوقانی اتصال نبشی نباید از دو برابر بعد جوش گوشه کوچک‌تر باشد.

    • در اتصالات مفصلی با نبشی‌های جان که انعطاف پذیری اتصال به مقدار زیادی تابع انعطاف پذیری بال نبشی‌ها است، طول برگشت جوش گوشه در قسمت فوقانی اتصال نبشی به تکیه گاه نباید از دو برابر بعد جوش گوشه کوچکتر و از چهار برابر بعد جوش و نیز نصف پهنای بال نبشی بزرگتر باشد. در این نوع اتصالات برگشت جوش گوشه باید در نقشه‌ها و جزئیات اجرایی قید شود ( شکل ۱۰-۲-۹-۱۲ ).

    • ورق‌های سخت کننده عرضی باید به بال‌های تیر جوش شود. در مواردی که در اتصال، کنترل خستگی مدنظر باشد. انتهای جوش گوشه ورق‌های سخت کننده عرضی به جان تیرهای با ضخامت جان کوچک‌تر از 20 میلی متر، باید حداقل چهار برابر و حداکثر شش برابر ضخامت جان از پنجه جوش گوشۀ جان به بال کششی بارگذاری نشده، فاصله داشته باشد.

    • جوش‌های گوشه‌ای که در دو وجه مخالف یک صفحه مشترک ایجاد می‌شوند، درصورتی که مطابق شکل ۱۰-۲-۹-۱۳ فاصله انتهای جوش گوشه عرضی تا لبه قطعه، کوچک‌تر از بعد جوش باشد، باید در گوشی مشترک بین دو نوار جوش قطع شوند.

    • در اتصالات پوششی (اتصالات روی هم) وقتی عضو زیری در کشش است، برای جلوگیری از زخم در لبه و ترد شکنی در جوش، انتخاب محل شروع و پایان مسیر جوشکاری باید مورد توجه قرار گیرد ( شکل ۱۰-۲-۹-۱۴ ).

    تصویر
    شکل ۱۰-۲-۹-۱۱: جوش گوشه در انتهای اعضای محوری

    شکل ۱۰-۲-۹-۱۱: جوش گوشه در انتهای اعضای محوری

    *

    تصویر
    شکل ۱۰-۲-۹-۱۲: اتصالات مفصلی با نبشی جان

    شکل ۱۰-۲-۹-۱۲: اتصالات مفصلی با نبشی جان

    *

    تصویر
    شکل ۱۰-۲-۹-۱۳: جوش‌های گوشه در دو وجه مخالف یک صفحه مشترک

    شکل ۱۰-۲-۹-۱۳: جوش‌های گوشه در دو وجه مخالف یک صفحه مشترک

    *

    تصویر
    شکل ۱۰-۲-۹-۱۴: مسیر مناسب برای جلوگیری از زخم در لبه

    شکل ۱۰-۲-۹-۱۴: مسیر مناسب برای جلوگیری از زخم در لبه


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...