بخش 10.2.9.2.1
۱-۲-۹-۲-۱۰ جوشهای شیاری
سطح مقطع مؤثر
: سطح مقطع مؤثر در جوشهای شیاری عبارت است از حاصل ضرب طول مؤثر در ضخامت مؤثر جوش. طول مؤثر جوش برابر با طول جوش شده و ضخامت مؤثر جوش شیاری با نفوذ کامل برابر با ضخامت قطعه نازکتر در اتصال لب به لب و ضخامت قطعه جوش شده در اتصال کنج و سپری در نظر گرفته میشود. ضخامت مؤثر در جوش شیاری با نفوذ نسبی برابر با عمق شیار جوش منهای 3 میلی متر در نظر گرفته میشود. استفاده از جوش شیاری با نفوذ نسبی (ناقص) در وضعیتی که بارگذاری متناوب (اثر خستگی) وجود داشته باشد، مجاز نیست. ضخامت مؤثر جوش شیاری که بین دو لبه گرد (مثل شیار بین دو میلگرد) یا بین یک لبه گرد و لبه تخت (مثل میلگرد در مجاورت ورق) داده میشود، باید مطابق شکل ۱۰-۲-۹-۸ در نظر گرفته شود.
تصویر
شکل ۱۰-۲-۹-۸: ضخامت مؤثر جوشهای شیاری لب گرد
محدودیت:
ضخامت مؤثر در جوشهای شیاری با نفوذ نسبی نباید از مقدار موردنیاز محاسباتی و همچنین از مقادیر مندرج در جدول ۱۰-۲-۹-۱ کوچکتر باشد. حداقل ضخامت مؤثر با توجه به ضخامت قطعه نازکتر تعیین میشود. در اتصال لب به لب قطعات، ضخامت جوش نباید از ضخامت نازکترین قطعه متصل شونده بزرگتر باشد.
جدولجدول c-10-2-9-1: جدول ۱۰-۲-۹-۱: حداقل ضخامت مؤثر جوش شیاری با نفوذ نسبی با یک بار عبور
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...