خاموت‌ها باید تا جایی که محدودیت‌های پوشش میلگردها اجازه می‌دهند، تا نزدیکی وجوه کششی و فشاری عضو امتداد یافته و در دو انتها مهار شوند. در مواردی که از خاموت به عنوان آرماتور برشی استفاده می‌شود، خاموت باید به اندازه ی عمق موثر d از وجه فشاری ادامه یابد.

بین انتهاهای مهار شده، هر خم در قسمت پیوسته ی خاموت U شکل منفرد یا چندتایی و هر خم در خاموت بسته، باید در بر گیرنده ی میلگرد طولی باشد.

مهار میلگرد و سیم آجدار در خاموت باید منطبق بر شرایط زیر باشد:

مهار هر یک از ساق‌های شبکه ی آرماتور سیمی جوش شده ی تشکیل دهنده ی یک خاموت U شکل، باید منطبق بر یکی از شرایط زیر باشد ( شکل ۹-۲۱-۱ )

مهار دو انتهای خاموت متشکل از سیم جوش شده با تنها یک ساق، توسط دو سیم طولی با فاصله ی حداقل ۵۰ میلی متر از یک دیگر، با تامین شرایط زیر مجاز است.

خاموت هایی که به منظور پیچش یا یکپارچگی عضو بکار می‌روند، باید به صورت خاموت بسته و عمود بر امتداد طولی عضو باشند. در صورت استفاده از سیم‌های جوش شده، سیم عرضی باید عمود بر محور عضو باشد. مهار این خاموت‌ها با یکی از روش‌های زیر انجام می‌شود :

خاموت هایی که به منظور پیچش یا یکپارچگی عضو به کار می‌روند، می‌توانند از دو جزء تشکیل شوند: یک خاموت U شکل با خم‌های ۱۳۵ درجه، و یک سنجاقی که خم ۹۰ درجه ی آن باید مجاور وجهی از عضو قرار گیرد که بتن به دلیل محصور شدگی ناشی از بال یا دال مستعد متلاشی شدن نیست.

به جز در مواردی که خاموت برای پیچش یا یک پارچگی عضو به کار می‌رود، خاموت بسته را می‌توان با استفاده از دو خاموت U شکل ساخت. طول وصله ی ساق خاموت‌های U شکل باید حداقل 1/3 برابر طول مهاری، l _d ، باشد. هم چنین در اعضایی که عمق کل مقطع آن‌ها حداقل ۴۵۰ میلی متر و نیروی هر ساق (حاصل ضرب تنش تسلیم در سطح مقطع خاموت) کمتر از ۴۰ کیلو نیوتن است، وصله ی ساق ها، چنان چه در کل عمق عضو ادامه یابد، کافی تلقی می‌شود.