خاموت‌ها باید تا جایی که محدودیت‌های پوشش میلگردها اجازه می‌دهند، تا نزدیکی وجوه کششی و فشاری عضو امتداد یافته و در دو انتها مهار شوند. در مواردی که از خاموت به عنوان آرماتور برشی استفاده می‌شود، خاموت باید به اندازه ی عمق موثر d از وجه فشاری ادامه یابد.

بین انتهاهای مهار شده، هر خم در قسمت پیوسته ی خاموت U شکل منفرد یا چندتایی و هر خم در خاموت بسته، باید در بر گیرنده ی میلگرد طولی باشد.

مهار میلگرد و سیم آجدار در خاموت باید منطبق بر شرایط زیر باشد:

مهار هر یک از ساق‌های شبکه ی آرماتور سیمی جوش شده ی تشکیل دهنده ی یک خاموت U شکل، باید منطبق بر یکی از شرایط زیر باشد ( شکل ۹-۲۱-۱ )

مهار دو انتهای خاموت متشکل از سیم جوش شده با تنها یک ساق، توسط دو سیم طولی با فاصله ی حداقل ۵۰ میلی متر از یک دیگر، با تامین شرایط زیر مجاز است.

خاموت هایی که به منظور پیچش یا یکپارچگی عضو بکار می‌روند، باید به صورت خاموت بسته و عمود بر امتداد طولی عضو باشند. در صورت استفاده از سیم‌های جوش شده، سیم عرضی باید عمود بر محور عضو باشد. مهار این خاموت‌ها با یکی از روش‌های زیر انجام می‌شود :

خاموت هایی که به منظور پیچش یا یکپارچگی عضو به کار می‌روند، می‌توانند از دو جزء تشکیل شوند: یک خاموت U شکل با خم‌های ۱۳۵ درجه، و یک سنجاقی که خم ۹۰ درجه ی آن باید مجاور وجهی از عضو قرار گیرد که بتن به دلیل محصور شدگی ناشی از بال یا دال مستعد متلاشی شدن نیست.

به جز در مواردی که خاموت برای پیچش یا یک پارچگی عضو به کار می‌رود، خاموت بسته را می‌توان با استفاده از دو خاموت U شکل ساخت. طول وصله ی ساق خاموت‌های U شکل باید حداقل 1/3 برابر طول مهاری، l _d ، باشد. هم چنین در اعضایی که عمق کل مقطع آن‌ها حداقل ۴۵۰ میلی متر و نیروی هر ساق (حاصل ضرب تنش تسلیم در سطح مقطع خاموت) کمتر از ۴۰ کیلو نیوتن است، وصله ی ساق ها، چنان چه در کل عمق عضو ادامه یابد، کافی تلقی می‌شود.

تنگ‌ها باید از حلقه‌های بسته ی میلگردهای آجدار تشکیل شده، و فواصل آن‌ها از یک دیگر شرایط زیر را تامین کنند.

قطر تنگها باید حداقل برابر مقادیر زیر باشد :

استفاده از سیم آجدار یا شبکه ی آرماتور سیم جوش شده به عنوان جایگزین تنگ آجدار، با سطح مقطع معادل میلگرد آجدار با در نظر گرفتن الزامات ۹-۲۱-۶-۲-۱ و ۹-۴-۸ مجاز است.

تنگ‌های مستطیلی باید شرایط زیر را تامین کنند.

در مواردی که میلگردهای طولی دارای آرایش دایروی هستند، می‌توان از تنگهای دایروی استفاده نمود. مهار تنگهای دایروی باید شرایط زیر را تامین کند:

استفاده از میلگرد یا سیم آجدار پیوسته به عنوان تنگ مجاز است؛ اگر الزامات فواصل تنگها ضوابط بند ۹-۲۱-۶-۲-۱ ، و سطح مقطع تنگ شرایط بند ۹-۲۱-۶-۲-۲ را تامین نمایند. مهار انتهای تنگ پیوسته با یک دور اضافی پیچاندن آن تأمین می‌شود.

تنگهایی که برای مقابله با پیچش به کار برده می‌شوند، باید عمود بر محور طولی عضو بوده و شرایط زیر را ارضا نمایند.

دور پیچ‌ها باید متشکل از میلگرد یا سیم پیوسته با فاصله‌های مساوی بوده، و فاصله ی آزاد آن‌ها از یک دیگر شرایط زیر را تامین نماید.

قطر سیم یا میلگرد دورپیچ برای اجرا به صورت بتن درجا باید حداقل ۱۰ میلی متر باشد.

به جز برای آرماتور عرضی در فونداسیون‌های عمیق، نسبت حجمی میلگرد دور پیچ، ρ _s ، باید، بر طبق رابطه ی زیر باشد.

$\rho _{s}\geq 0.45\left ( \frac{A_{g}}{A_{ch}} -1\right )\frac{f_{c}^{'}}{f_{yt}}$

مهار دور پیچ‌ها در هر انتها با پیچاندن یک و نیم دور اضافی دور پیچ تامین می‌شود.

وصله ی دور پیچ‌ها با یکی از روش‌های زیر انجام می‌شود

طول وصله ی پوششی دور پیچ بر اساس جدول ۹-۲۱-۷ تعیین می‌شود؛ این طول در هر صورت نباید کمتر از ۳۰۰ میلی متر در نظر گرفته شود. در صورت نیاز به قلاب، انتهای قلاب باید در هسته ی محصور شده توسط دورپیچ مهار شود.

دورگیرها باید متشکل از تنگ‌های بسته یا پیچیده شده به صورت پیوسته باشند. دور گیرها را می‌توان از چند جزء که هر یک دارای قلاب لرزه‌ای در دو انتها است، ساخت.

هر یک از اجزای دورگیرها باید به وسیله ی قلاب لرزه‌ای در دو انتها، طبق ضوابط بند ۹-۲۱-۲-۲-۴ مهار شوند. این قلابها باید یک میلگرد طولی را در بر گیرند. استفاده از میلگردهای سر دار متصل به هم به عنوان دورگیر مجاز نیست.