در اعضای تحت خمش، سختی اعضا باید به اندازه‌ای باشد که تغییر مکان‌ها و یا تغییر شکل‌های ایجاد شده در آن‌ها، آثار نامطلوب در مقاومت و یا بهره دهی ایجاد نکنند.

بارهای بهره برداری بارهایی هستند که در شرایط عادی بهره برداری، بدون اعمال ضرایب بار به سازه وارد می‌شوند.

در تعیین سختی اعضا جهت محاسبه ی خیز آنی، باید آثار ترک خوردگی بتن و نیز اثر میلگردها در نظر گرفته شوند. برای این منظور، در صورت عدم استفاده از روش‌های تحلیلی دقیقتر یا روش‌های آزمایشگاهی، ضوابط تعیین شده در بند ۹-۱۹-۲-۲ کافی تلقی می‌شوند.

در تعیین تغییر مکان باید اثرات ناشی از تغبیر مقطع اعضاء نظیر ماهیچه‌ها در تیرها، منظور شوند.

در محاسبه ی تغییر مکان، علاوه بر تغییر مکانهای کوتاه مدت و آنی، باید تغییر مکانهای دراز مدت ناشی از بارهای دائمی (بارهای مرده به علاوهی بارهای زنده ی ماندگار)، نیز منظور گردند.