بخش 8.4.6.5.2

عرض تیر نباید کمتر از ۱۵۰ میلی متر باشد.

عمق تیر نباید کمتر از ۲۰۰ میلی متر باشد.

طول دهانه تیر، که به صورت یکپارچه با تکیه گاه‌ها اجرا نشده باشد، باید برابر دهانه خالص به علاوه عمق تیر در نظر گرفته شود اما لازم نیست از فاصله مرکز به مرکز تکیه گاه‌ها بیشتر شود.

در تیرهای پیوسته، برای محاسبه لنگر خمشی، طول دهانه باید برابر فاصله مرکز به مرکز تکیه‌گاه‌ها در نظر گرفته شود.

وجه فشاری تیر باید دارای تکیه گاه جانبی مناسب در فواصل حداکثر ۳۲ برابر عرض تیر یا ۱۲۰b ^۲ /d، هر کدام کمتر باشد، در نظر گرفته شود.

طول نشیمن تیر در راستای دهانه نباید از ۱۰۰ میلی متر کمتر باشد.