بخش 4.5.6
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
بخش ۶-۵-۴ — فضاهای بهداشتی (توالت و حمام) — الزامات
الزامات مقرراتی فضاهای بهداشتی شامل تأمین، ابعاد، نورگیری و تهویه، مناسبسازی، نازککاری و ایمنی الکتریکی.
۶-۵-۴ فضاهای بهداشتی
۱-۶-۵-۴ الزامات کلی
۱-۱-۶-۵-۴
در تمام تصرفها بسته به نوع و بار تصرف، باید فضاهای بهداشتی به تعداد کافی تأمین شود. در ساختمانهای مورد استفاده عموم و همچنین ساختمانهای با گروه تصرف م-۱ و م-۳، تعبیه فضاهای بهداشتی مناسب برای افراد معلول مطابق ضوابط مصوبه شورایعالی شهرسازی و معماری الزامیست.
۲-۱-۶-۵-۴
سطوح زیربنا، ابعاد و ارتفاع داخلی، نورگیری و تهویه در فضاهای بهداشتی نباید از مقادیر مشخص شده در این مقررات کمتر باشد. حداقل اندازههای سطح کف و ابعاد این فضاها باید خارج از کمدهای دیواری توکار، تاقچهها و آستانه درها و پنجرهها اندازه گیری و کنترل شود مگر آن که در مواردی به گونهای دیگر بیان شده باشد.
۳-۱-۶-۵-۴
دسترسی به فضای بهداشتی در واحدهای تصرف که حداکثر دارای دو فضای مستقل اقامت یا اشتغال هستند میتواند از یکی از آن فضاها تأمین شود مشروط بر آنکه دسترسی به فضای مورد نظر برای همه فراهم و تهویه لازم و مستقل برای فضای بهداشتی مطابق این مقررات برقرار باشد، مگر آن که در مقررات اختصاصی تصرفی به نحو دیگری تعیین شده باشد.
۴-۱-۶-۵-۴
تعبیه فضاهای بهداشتی (مستراح) در هر شرایطی نباید در راستای جهت قبله صورت گیرد.
۵-۱-۶-۵-۴
نوع، حریمها و شرایط نصب کلید و پریز و سایر تجهیزات الکتریکی در فضاهای بهداشتی، باید با رعایت مقررات مبحث سیزدهم به گونهای باشد که ایمنی استفاده کنندگان از فضاهای بهداشتی را فراهم آورد.
۲-۶-۵-۴ اندازههای فضاهای بهداشتی
۱-۲-۶-۵-۴
اندازه افقی تمام شده برای ضلع کوچکتر هر فضای بهداشتی در هیچ شرایطی نباید از ۱/۱۰ متر کمتر باشد مگر آنکه در مقررات اختصاصی تصرفی به گونهای دیگر تعیین شده باشد.
در صورتی که محدودهای به عنوان پیش ورودی در داخل فضای دوش مستقل پیش بینی شود. یکی از ابعاد فضای دوش باید حداقل ۱/۵۰ متر باشد.
۲-۲-۶-۵-۴
حداقل اندازه فضای بهداشتی برای استفاده افراد معلول، ۱/۷۰×۱/۵۰ متر است.
۳-۲-۶-۵-۴
ارتفاع فضاهای بهداشتی در هر قسمت که فرد به طور معمول به صورت ایستاده است نباید از ۲/۱۰ متر کمتر باشد مگر آنکه در مقررات اختصاصی تصرفی به گونهای دیگر تعیین شده باشد.
۳-۶-۵-۴ نورگیری و تهویه
۱-۳-۶-۵-۴
سطح بازشوی الزامی در صورت تعویض هوای طبیعی در فضاهای بهداشتی طبق جدول ۴-۶-۱ و حداقل ۰/۱۸ متر مربع است. نورگیری و تعویض هوای طبیعی برای فضاهای بهداشتی الزامی نیست و میتوان آنها را بصورت مصنوعی تأمین نمود. مگر اینکه در تصرف خاصی الزام شده باشد.
۲-۳-۶-۵-۴
سیستمهای تخلیه هوای فضاهای بهداشتی در ساختمانهای گروههای ۶، ۷ و ۸ باید یا به صورت مرکزی و یا با هواکشهایی مستقل که توسط کلیدهای روشنایی برق یا کلیدهای جداگانه به کار افتند، عمل کنند. در صورتی که هوای چند فضای بهداشتی توسط یک هواکش تخلیه شود، این هواکش باید توسط کلیدهای مجزایی که در هر یک از آنها قرار میگیرد به کار افتد و در انطباق با مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان ، متصل به سیستم برق اضطراری باشد.
۴-۶-۵-۴ الزامات فضاهای بهداشتی با نورگیری از سقف
برای تأمین نور و تهویه فضاهای بهداشتی که تأمین نور آنها بصورت طبیعی صورت گیرد، در صورت عدم امکان تعبیه پنجره دیواری، استفاده از نورگیرهای سقفی مطابق شرایط قسمت ۴-۹-۷ الزامی است.
۵-۶-۵-۴ کفسازی و پوشش دیوار
در تمام ساختمانها، دیوارهای دستشویی و توالت باید تا ارتفاع حداقل ۱/۲۰ متر و در حمام حداقل ۲/۰۰ متر از کف، با کاشی یا مصالح مشابه پوشیده شود. کف این فضاها باید به نحو مناسب عایق کاری رطوبتی شده و با کاشی یا دیگر مصالح قابل شستشو پوشیده شوند.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...