اصطلاح مهندسی · معماری و پوستهی ساختمان
فضای نیمه باز
مقررات ملی ساختمانمبحث چهارم: الزامات عمومی ساختمانویرایش ۱۳۹۶
فضای نیمه باز چیست؟
به فضاهایی اطلاق میشود که امکان دسترسی از داخل ساختمان داشته و در ارتباط با هوای آزاد قرار دارند، به گونهای که حداقل یک وجه آنها باز است. انواع این فضاها عبارتند از: ت-۱ بالکن: سطحی است که از دو یا سه طرف به طور مستقیم در مجاورت هوای آزاد قرار گرفته است و زیر آن به وسیله فضای بستهای اشغال نگردیده باشد. ت-۲ بالکن کم عرض: بالکنی است با عرض کمتر از 0/50 متر و حداکثر با طولی برابر با اندازه عرض پنجرهای که تا کف امتداد دارد. بالکن کم عرض را میتوان با مصالح غیربنائی و با نرده و امثال آن هم ساخت. ت-3- مهتابی (تراس): سطح روبازی از ساختمان، که بام بخشهایی از طبقه زیرین آن است. ت-۴ ایوان: فضایی مسقف است که از یک طرف با هوای آزاد به طور مستقیم ارتباط دارد. ت- ۵- محفظه آفتاب گیر: فضائی نیمه باز، که در صورت اخذ مجوز از شهرداریها یا سایر مراجع صدور پروانه ساختمانی، در شرایط اقلیمی مناسب با سطوح شفاف پوشیده میشوند، یا از ابتدا به صورت بخشی از فضاهای اصلی ساختمان به منظور استفاده از انرژی و نور آفتاب و اجتناب از تبادل حرارت با خارج ساختمان طراحی میشود.
نامهای دیگر و اختصارها
- ت- فضای نیمه باز
منابع تعریف
- مبحث چهارم: الزامات عمومی ساختمان2-4 تعاریف، ت- فضای نیمه باز