بخش 3

بتن هوادار اتوکلاو (بتن گازی) که در دنیا به اختصار AAC نامیده می‌شود، یک نوع خاص بتن سبک متخلخل است که عمدتاً از مواد با پایه سیلیس، سیمان و آهک ساخته می‌شود. محصولی که امروزه بنام AAC موسوم است در ۷۰ سال اخیر در کشور سوئد به توسعه رسیده است. این محصول شامل دو فرآیند اصلی ایجاد تخلخل در دوغاب مخلوط سیمان، آهک و پودر سیلیس و عمل آوری بتن حاصله توسط اتوکلاو می‌باشد. مواد چسباننده که عمدتاً سیمان و آهک می‌باشند در فرآیند اتوکلاو با مصالح سیلیسی واکنش نشان داده و سیلیکات کلسیم هیدراته تولید می‌نمایند. ساختار متخلخل AAC که به علت واکنش آهک آزاد حاصل از ترکیبات سیمان و آهک و پودر آلومینیوم به‌وجود می‌آید دارای خواص حرارتی مناسب (عایق حرارتی) و همچنین نسبت مقاومت به جرم حجمی زیادی نسبت به دیگر انواع بتن می‌باشد. محصول به‌دست آمده بعد از اتوکلاو نیاز به عمل آوری دیگری نداشته و قطعات تولید شده می‌توانند بعد از سرد شدن مورد استفاده قرار گیرند.

با توجه به اینکه بتن گازی دارای وزن کم و مقاومت مناسب غیر سازه‌ای می‌باشد، از عمده‌ترین کاربردهای آن می‌توان به بلوک‌های سبک ساختمانی جهت ساخت دیوارهای جداکننده و همچنین قطعات مسلح بتن گازی برای کاربردهای غیر باربر مانند پانل‌های پرکننده، سقف و دیوار غیر باربر اشاره نمود. همچنین، بتن گازی در جرم حجمی و مقاومت‌های مختلفی تولید می‌شود که بستگی به کاربرد مورد نظر دارد. لازم به ذکر است بتن گازی، جهت کاربردهای سازه‌ای مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.

از مزایای بلوک‌های ساخته شده با این بتن، می‌توان به مقاومت مناسب آن در مقابل آتش، عدم صعود گازهای سمی از بلوک در هنگام اشتعال، عملکرد حرارتی مطلوب، عدم نیاز به عایق‌های حرارتی مجزا، کاهش

انتقال صوت، افزایش سرعت ساخت و کاهش در مصرف مصالح مورد نیاز برای نما و همچنین کاهش در جرم ساختمان را نام برد. در صورت عدم رعایت الزامات فنی در تولید و نصب این بتن، مشکلات بهره‌برداری از قبیل ترک‌های ناشی از جمع‌شدگی و انبساط و انقباض حرارتی ایجاد می‌شود.

استفاده از بتن AAC بر اساس الزامات تهیه شده در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، مجاز می‌باشد.

۱- بلوک‌های هوادار اتوکلاوشده یا بتن سبک گازی، قابلیت استفاده در دیوارهای غیر باربر داخلی و خارجی را دارند. شایان ذکر است که محدودیت‌های کاربری این بتن‌ها، با توجه به رده مقاومتی آن‌ها تعیین می‌شود.

۲- بتن‌های گازی از نظر رده مقاومتی به سه دسته با مقاومت‌های ۲/۵، ۵/۰، ۷/۵ مگاپاسکال تقسیم می‌شوند. همچنین از نظر جرم حجمی خشک، این بتن می‌تواند دارای جرم حجمی اسمی ۴۰۰ تا ۸۰۰ kg/m³ باشد.

۳- بلوک‌های بتن گازی باید دارای ویژگی‌های استاندارد ملی ایران به شماره ۸۵۹۳ باشند.

۴- جهت جلوگیری از تغییر شکل‌های نسبی در دیوار و اندود و در نهایت، کاهش احتمال ترک خوردگی، باید جمع‌شدگی ناشی از تغییرات رطوبت به حداکثر ۰/۰۲ درصد محدود شود.

۵- ملات‌های به کار گرفته شده جهت اجرای دیوار با بلوک‌های بتن سبک گازی می‌بایستی دارای مشخصات فنی مطابق استانداردهای شماره ۷۰۶-۱ و ۷۰۶-۲ موسسه استانداردهای ملی ایران باشد.

۶- تمهیدات لازم جهت عدم مشارکت دیوارهای حاصل از بلوک‌های بتن سبک گازی، در رفتار لرزه‌ای سازه، ضروری است.

۷- تأمین الزامات مربوط به نفوذپذیری، دوام، سیکل‌های ذوب‌شدگی و یخ‌زدگی و تشعشعات ماوراء بنفش جهت دیوارهای خارجی ضروری است.

۸- با توجه به جذب آب نسبتاً زیاد این محصول، رعایت ضوابط به محافظت دیوارها از تماس مستقیم با آب و یا چرخه‌های تر و خشک شدن الزامی می‌باشد.

۹- رعایت استانداردهای مربوط به الزامات زیست محیطی و بهداشتی الزامی است.

۱۰- ضخامت حداقل دیوار و یا ضخامت عایق حرارتی تکمیلی باید به گونه‌ای باشد که الزامات مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان جهت صرفه‌جویی در مصرف انرژی برای دیوار خارجی را تأمین نماید.

۱۱- رعایت مبحث سوم مقررات ملی ساختمان و مسکن در خصوص حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق و همچنین الزامات نشریه شماره ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت جدارها در مقابل حریق با در نظر گرفتن ابعاد ساختمان، کاربری و وظیفه عملکردی عنصر ساختمانی الزامی است.

۱۲- صدابندی هوابرد جداکننده‌های بین واحدهای مستقل و پوسته خارجی ساختمان و می‌بایستی مطابق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان تأمین گردد.

۱۳- اخذ گواهینامه فنی برای محصول تولیدی، پس از راه اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

همانطور که پیش‌تر نیز شرح داده‌شد، بتن هوادار اتوکلاو (بتن گازی یا AAC) از انواع بتن سبک متخلخل است که عمدتاً از مواد با پایه سیلیس، سیمان و آهک ساخته می‌شود.

از آنجاکه این بتن وزن کم و مقاومت قابل قبولی دارد می‌توان از آن در اجزا و عناصر غیرسازه‌ای ساختمان بهره لازم را برد. از عمده‌ترین کاربردهای این نوع بتن، تولید بلوک‌های دیواری برای استفاده در ساختمان‌ها کوتاه‌مرتبه و یا ساخت دیوارهای جداکننده، در ساختمان‌های معمولی می‌باشد. با اینحال و با توجه به مسائل و مشکلات موجود در ملات‌کاری و چیدن دیوارها، از جمله وجود خطاهای حین اجرا، نیاز به نیروی انسانی و زمان زیاد، توجه تولیدکنندگان این بتن به تولید پانل‌های دیواری معطوف گردید تا ضمن کاهش مدت زمان اجرای دیوارهای جداکننده، از کمترین نیروی انسانی استفاده شود و خطاهای حین اجرا به حداقل برسد.

پانل‌های ساخته‌شده از بتن سبک گازی، به منظور مقاومت در برابر حداقل بارهای وارد بر آن‌ها، ناشی از نیروی وزن دیوار، بار باد برای دیوارهای خارجی و سایر نیروهای احتمالی موجود به صورت مسلح تولید و در اختیار استفاده‌کنندگان قرار می‌گیرد. میزان این تسلیح و محاسبات مربوطه، براساس استانداردها و آیین‌نامه‌های معتبر مربوطه صورت می‌گیرد.

از مزایای این پانل‌ها، می‌توان به مقاومت مناسب آن در مقابل آتش، عملکرد حرارتی مطلوب، عدم نیاز به عایق‌های حرارتی مجزا، کاهش انتقال صوت، افزایش سرعت ساخت، کاهش در مصرف مصالح مورد نیاز برای نما، کاهش در جرم ساختمان و سهولت نصب و اجرا را نام برد. در صورت عدم رعایت الزامات فنی در تولید و نصب این بتن، مشکلات

بهره‌برداری از قبیل ترک‌های ناشی از جمع‌شدگی و انبساط و انقباض حرارتی ایجاد می‌گردد.

پانل‌های ساخته شده از بتن سبک گازی، در زمینه‌های انرژی، حریق، آکوستیک و سازه و زلزله در این مرکز مورد بررسی قرار گرفته‌است و استفاده از آن در حیطه الزامات تدوین‌شده مجاز می‌باشد.

۱- کاربرد این نوع پانل‌های ساخته شده با بتن سبک گازی در دیوارهای غیر باربر داخلی و خارجی مجاز می‌باشد.

۲- پانل‌های ساخته‌شده با بتن AAC باید دارای حداقل مقاومت 4Mpa و میانگین مقاومت 5Mpa باشند (رده AAC-4 طبق استاندارد ملی ایران به شماره ۸۵۹۳).

۳- الزامات استاندارد ASTM C1452 یا EN 12602 باید در ساخت پانل‌های AAC رعایت شود.

۴- وزن مخصوص بتن سبک گازی در دامنه ۳۵۰ تا ۸۵۰ کیلوگرم بر متر مکعب می‌باشد.

۵- اتصال این پانل‌ها به یکدیگر و به عناصر سازه‌ای باید به گونه‌ای باشد که ضمن پایداری دیوارهای حاصل در برابر بارهای خارج از صفحه، در رفتار لرزه‌ای سازه مشارکت نداشته باشد.

۶- رعایت حداقل‌های طراحی، نحوه تسلیح و محاسبات طراحی این پانل‌ها باید بر اساس آیین‌نامه‌های معتبر بین‌المللی مربوطه، از جمله ACI 318، ACI 523 انجام شود.

۷- رعایت مبحث سوم مقررات ملی ساختمان و مسکن در خصوص حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق و همچنین الزامات نشریه شماره ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت جدارها در مقابل حریق با در نظر گرفتن ابعاد ساختمان، کاربری و وظیفه عملکردی عنصر ساختمانی الزامی است.

۸- صدابندی هوابرد جداکننده‌های بین واحدهای مستقل و پوسته خارجی ساختمان و می‌بایستی مطابق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان تأمین گردد.

۹- رعایت الزامات مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان در جهت صرفه‌جویی در مصرف انرژی برای دیوار خارجی الزامی است. هم‌چنین ضخامت پانل‌ها باید پاسخگوی الزامات مندرج در مبحث ۱۹ مقررات ملی ایران از نظر صرفه‌جویی در مصرف انرژی باشد. در صورتیکه این پانل‌ها در زمینه حرارت به روش تجویزی طراحی می‌شوند، لازم است ضخامت آن‌ها در رده‌های ۱، ۲، ۳ به ابعاد ۴۸، ۳۶ و ۲۶ افزایش یابد. در صورت استفاده از روش کار کردی و یا ارائه مدارک و مستندات فنی، این اعداد می‌توانند تقلیل یابند.

۱۰- ضخامت پانل‌ها باید الزامات مندرج در مبحث ۱۸ مقررات ملی ایران را به منظور صدابندی جدارهای داخلی و خارجی تأمین نماید. به این منظور لازم است برای جداگرهای داخلی از پانل‌های با حداقل ضخامت ۱۰ سانتی‌متر دو طرف اندود و برای دیوارهای خارجی از پانل‌های با حداقل ضخامت ۲۰ سانتی‌متر دو طرف اندود و برای دیوارهای بین دو واحد مسکونی مستقل، از پانل‌های با حداقل ضخامت ۲۵ سانتی‌متر دو طرف اندود استفاده شود.

۱۱- بدیهی است ضخامت پانل، بر اساس حداقل ضخامتی که ضوابط مندرج در کلیه بندهای الزامات را برآورده سازد تعیین می‌شود.

۱۲- تأمین الزامات مربوط به نفوذپذیری، دوام، تر و خشک شدن متوالی، سیکل‌های ذوب‌شدگی و یخ‌زدگی و ... برای دیوارهای خارجی الزامی است.

۱۳- تأمین تمهیدات لازم جهت اجرای اندودهای تر و خشک از حیث مقاومت و دوام الزامی است.

۱۴- ویژگی‌های فنی و مکانیکی چسب یا ملات بکار برده‌شده برای اتصال پانل‌ها به یکدیگر و به سازه، باید منطبق بر استاندارد .... و سازگار با بتن AAC باشد.

۱۵- رعایت تمهیدات لازم جهت محدود نمودن جمع‌شدگی و تغییر شکل‌های ناشی از انبساط و انقباض حرارتی، در حد مجاز مطابق آیین‌نامه‌های مربوطه الزامی است.

۱۶- محافظت میلگردهای موجود در قطعات مسلح در برابر خوردگی باید تأمین شود. در این راستا می‌توان از میلگردهای دارای پوشش محافظ استفاده کرد.

۱۷- رعایت استانداردهای مربوط به الزامات زیست محیطی و بهداشتی الزامی است.

۱۸- اخذ گواهینامه فنی برای محصول تولیدی، پس از راه‌اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

دیوارهای غیرباربر 3D شامل یک شبکه خرپای فضایی از میلگردهای ساده به قطر ۳ الی ۵ میلیمتر، یک لایه پلی‌استایرن و دو لایه بتن پوششی در طرفین هستند و تنها به عنوان دیوارهای جداکننده مورد استفاده قرار می‌گیرند. شبکه خرپای فضایی به کار رفته، مشخصات مصالح و روند تولید این پانل‌ها، مشابه پانل‌های باربر می‌باشند. در این پانل‌ها، لایه پلی‌استایرن علاوه بر نقش قالب‌بندی، در عایق‌کاری حرارتی، برودتی و صوتی نیز موثر است. پانل‌های 3D در قطعاتی با عرض یک متر و طول سه متر در کارخانه تولید می‌شوند. پس از حمل به کارگاه و اجرای

زیرسازی مناسب، در موقعیت خود قرار داده می‌شوند. پس از برپایی، دو سمت پانل‌ها با بتن ریزدانه بتن‌پاشی می‌شود. در مواردی برای اطمینان از کیفیت بتن‌پاششی، پانل‌ها در محل کارخانه بتن‌پاشی شده و پس از عمل‌آوری، به کارگاه منتقل می‌شوند. لازم به تأکید است که در هنگام اتصال این پانل‌ها به سازه، می‌بایست تمهیدات لازم برای عدم مشارکت پانل‌ها در سختی جانبی سازه در نظر گرفته شود. در این سیستم باید کلیه بازشوها، در زمان تولید در کارخانه، تعبیه شده و گوشه بازشوها با استفاده از شبکه فولادی تقویت شود. همچنین پس از انجام بتن‌پاشی، لازم است سطح بتن در دو مرحله به وسیله ماله تخته‌ای و ماله فلزی پرداخت شود.

این پانل‌ها به دلیل حضور لایه پلی‌استایرن، عملکرد مناسبی در خصوص

انرژی و صوت دارند و نیز به دلیل انجام دو لایه بتن‌پاشی، مقاومت مطلوبی در برابر آتش خواهند داشت. سایر مزایای این پانل‌ها را می‌توان در سه بخش معماری، سازه و اقتصاد به صورت زیر خلاصه کرد: انعطاف‌پذیری سیستم و امکان ایجاد اشکال مختلف در بازشوها و فضاهای داخلی ساختمان، افزایش فضای داخلی مفید به دلیل ضخامت کم پانل‌ها، کاهش جرم ساختمان و سهولت نصب پانل‌ها. همچنین از نقاط ضعف این سیستم می‌توان، ترد بودن فولادهای پیش‌کشیده، دشواری رعایت رواداری‌ها به هنگام نصب و شاقول کردن و همچنین دشواری کنترل ضخامت بتن پاشیده را برشمرد. این پانل‌ها در زمینه‌های انرژی، حریق، آکوستیک و سازه در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مورد ارزیابی قرار گرفته و کاربرد آن‌ها، در حیطه الزامات ارائه شده، مجاز است.

رعایت الزامات زیر و استاندارد ملی ایران به شماره ۷۱۴۳ در خصوص پانل‌های ساندویچی سبک سه بعدی الزامی است.

۲- در نظر گرفتن تمهیدات لازم جهت عدم مشارکت این پانل‌ها در سختی جانبی سازه الزامی است.

۳- طراحی پانل‌های خارجی و اتصالات مربوطه در مقابل بار باد مطابق مقررات ملی ایران مبحث ششم انجام گیرد.

۴- مشخصات شبکه جوش باید براساس استاندارد ASTM باشد.

۵- تمهیدات لازم در شرایط مختلف اقلیمی برای بتن مسلح مانند فولاد گالوانیزه و بتن مقاوم در محیط خورنده لحاظ شود.

۶- حداقل تنش تسلیم فولادها ۲۴۰ مگاپاسکال است.

۷- عمل سختی‌زدایی در صورت استفاده از فولاد پس کشیده، انجام گیرد.

۸- کاربرد پلی‌استایرن منبسط شونده از نوع کندسوز مطابق با دستورالعمل ارائه شده مرکز و یا استاندارد ASTM مجاز است.

۹- رعایت مباحث مربوط به انرژی، حریق و آکوستیک، براساس مقررات ملی ساختمان الزامی است.

۱۰- امکان اجرای نما از نوع تر و یا با رعایت تمهیدات خاص از نوع خشک وجود دارد.

۱۱- چنانچه مجموعه ضوابط، دستورالعمل و یا آیین‌نامه در خصوص این سیستم توسط این مرکز انتشار یابد؛ شرکت‌های تولید کننده، کارفرمایان، مشاوران و پیمانکاران ملزم به رعایت آن می‌باشند.

۱۲- کلیه مصالح و اجزاء در این سیستم اعم از معماری، سازه و تأسیسات مکانیکی و برقی از حیث دوام، خوردگی، زیست محیطی، بهداشتی و غیره می‌بایستی بر مبنای مقررات ملی ساختمان ایران یا آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی شناخته شده و مورد تأیید، به کار گرفته شود، در غیر این صورت اخذ تأییدیه فنی در این خصوص از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

۱۳- اخذ گواهینامه فنی برای محصول تولیدی، پس از راه‌اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

دیوارهای غیر باربر Bblock متشکل از یک لایه میانی پلی‌استایرن و دولایه مش فولادی در طرفین تشکیل شده است. مطابق جزئیات ارائه شده، حداقل ضخامت لایه پلی‌استایرن ۵ سانتی‌متر، قطر میلگردهای مش فولادی ۳ میلیمتر فواصل مش‌ها ۸ سانتی‌متر می‌باشد. به طور کلی، جزئیات مقطع دیوار و پوشش‌های آن مشابه دیوارهای ساندویچی سه بعدی می‌باشد. با این تفاوت که در دیوارهای متال فوم با اجرای رانرها و استادهای پیرامونی امکان اتصال دیوار به سازه اصلی و شاقول کردن راحت‌تر دیوارها فراهم شده است. رانرها و استادها با مقطع ناودانی و از جنس فولاد گالوانیزه می‌باشند.

امروزه استفاده از پانل‌های جداکننده داخلی می‌تواند ضمن کاهش باربر مرده باعث افزایش سرعت ساخت می‌شود. در این راستا این پانل‌ها، به عنوان دیوارهای غیر باربر و جداکننده داخلی در زمینه‌های حریق، آکوستیک و سازه در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مورد بررسی قرار گرفته و کاربرد آن در حیطه الزامات ارائه شده، مجاز است.

دیوارهای غیر باربر متال فوم متشکل از یک لایه میانی پلی‌استایرن و دولایه مش فولادی در طرفین تشکیل شده است. مطابق جزئیات ارائه شده، حداقل ضخامت لایه پلی‌استایرن ۵ سانتی‌متر، قطر میلگردهای مش فولادی ۳ میلیمتر فواصل مش‌ها ۸ سانتی‌متر می‌باشد. به طور کلی، جزئیات مقطع دیوار و پوشش‌های آن مشابه دیوارهای ساندویچی سه بعدی می‌باشد. با این تفاوت که در دیوارهای متال فوم با اجرای رانرها و استادهای پیرامونی امکان اتصال دیوار به سازه اصلی و شاقول کردن راحت‌تر دیوارها فراهم شده است. رانرها و استادها با مقطع ناودانی و از جنس فولاد گالوانیزه می‌باشند.

امروزه استفاده از پانل‌های جداکننده داخلی می‌تواند ضمن کاهش باربر مرده باعث افزایش سرعت ساخت می‌شود. در این راستا این پانل‌ها، به عنوان دیوارهای غیر باربر و جداکننده داخلی در زمینه‌های حریق، آکوستیک و سازه در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مورد بررسی قرار گرفته و کاربرد آن در حیطه الزامات ارائه شده، مجاز است.

۱- کاربرد پانل‌های ساخته شده با بتن سبک با دانه‌های لیکا، در دیوارهای غیر باربر داخلی مجاز می‌باشد.

۲- اتصال این پانل‌ها به یکدیگر و به عناصر سازه‌ای باید به گونه‌ای باشد که ضمن تامین پایداری دیوارهای حاصل در برابر بارهای خارج از صفحه، از اندرکنش دیوار و سازه اصلی، تا حد امکان جلوگیری شود.

۳- بتن مورد استفاده برای تولید این پانل‌ها باید دارای مشخصات فنی مکانیکی اعم از مقاومت فشاری، درصد جذب آب، میزان جمع‌شدگی، وزن مخصوص و ... بر اساس استاندارد ملی ایران به شماره ۷۷۸۲ باشد.

۴- سنگدانه‌های لیکای مورد استفاده در ساخت بتن مورد نظر، می‌بایست دارای ویژگی‌های فنی مکانیکی مطابق با استاندارد ملی ایران به شماره ۷۶۵۷ باشد.

۵- رعایت تمهیدات لازم جهت محدود نمودن جمع‌شدگی و تغییر شکل‌های ناشی از انبساط و انقباض حرارتی در حد مجاز مطابق آئین‌نامه‌های مربوطه، الزامی است.

۶- ویژگیهای فنی و مکانیکی چسب یا ملات بکار برده‌شده برای اتصال پانل‌ها به یکدیگر و به سازه، باید منطبق بر استاندارد ملی ایران به شماره ۷۰۶-۲ و سازگار با بتن سبک با دانه‌های لیکا باشد.

۷- انجام یک لایه عایقکاری تکمیلی، متناسب با گروه ساختمان و مقاومت پانل، به منظور پاسخگویی به انتظارات مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان ایران الزامی است.

۸- لازم است پیش‌بینی‌های لازم (برای مثال پیش‌بینی لایه بخاربند) برای جلوگیری از بروز میعان در داخل پانل صورت گیرد.

۹- رعایت مبحث سوم مقررات ملی ساختمان و مسکن در خصوص حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق و همچنین الزامات نشریه شماره ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، مربوط به مقاومت اجزای ساختمان در مقابل حریق، با در نظر گرفتن ابعاد ساختمان، کاربری و وظیفه عملکردی عنصر ساختمانی الزامی است.

۱۰- صدابندی هوابرد هوابرد جداکننده‌های بین واحدهای مستقل و پوسته خارجی ساختمان می‌بایستی مطابق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان ایران تامین گردد.

۱۱- استفاده از پانل‌ها برای جداکننده‌های داخلی، دیوارهای بین واحدهای مسکونی مجاور و نمای ساختمان، با احتساب اندودهای به کار گرفته شده، می‌بایست بر اساس الزامات مبحث ۱۸ مقررات ملی ساختمان ایران باشد.

۱۲- تامین تمهیدات لازم جهت اجرای اندودهای تر و خشک از جهت مقاومت و دوام الزامی است.

۱۳- کلیه مصالح و اجزاء در این سیستم از حیث دوام، خوردگی، زیست محیطی، بهداشتی و غیره می‌بایستی بر مبنای مقررات ملی ساختمان ایران و یا آئین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی شناخته شده و مورد تایید به کار گرفته شود.

۱۴- اخذ گواهینامه فنی برای محصول تولیدی، پس از راه‌اندازی خط تولید کارخانه از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

فناوری پانل‌های الیاف بتن در زمره اجزاء ساختمانی غیرباربر و غیر سازه‌ای قرار می‌گیرند و با توجه به مواد تشکیل‌دهنده، دارای وزن کم و سازگاری زیاد با محیط زیست می‌باشند. این پانل‌ها از مجموعه فرآورده‌های پشم چوب کارخانه‌ای محسوب می‌شود و مواد اصلی تشکیل‌دهنده آنها، سیمان و چوب می‌باشند که در طول فرآیند تولید، برخی مواد افزودنی به آنها اضافه می‌شود و نشاسته چوب، که به عنوان منبع حمله حشرات موذی محسوب می‌شود، از آن حذف می‌شود.

با توجه به مواد تشکیل‌دهنده و فرآیند تولید، قالب‌بندی برای تولید این پانل‌ها به‌سهولت انجام می‌شود و امکان دستیابی به طرح‌های متنوع برای قالب‌بندی وجود دارد.

ابعاد متداول این پانل‌ها به میلی‌متر، ۲۰۰۰×۶۰۰×۲۵، ۲۰۰۰×۶۰۰×۵۰، ۲۰۰۰×۶۰۰×۷۵ می‌باشد. بیشترین استفاده از این پانل‌ها در دیوارهای غیرباربر در جداکننده‌های داخلی و یا دیوارهای بین واحدهای مسکونی مجاور هم و نمای ساختمان می‌باشد.

این پانل‌ها براحتی توسط اره‌های دستی یا برقی قابل برش‌کاری و شکل‌دهی است و براحتی می‌توان برای اتصال قطعات مختلف به این پانل‌ها، از پیچ و مهره و یا میخ استفاده کرد. همچنین این پانل‌ها سازگاری کامل با انواع نازک‌کاری، گچ، ملات سیمان، سنگ، سرامیک و رنگ را دارد. تعبیه قطعات و تجهیزات مربوط به تاسیسات نیز براحتی در دیوارهای حاصل از این پانل‌ها، امکان‌پذیر است.

سبکی و وزن کم این پانل‌ها ویژگی‌های پانل در برآوردن ضوابط مقررات ملی ایران در زمینه‌های انرژی، حریق و آکوستیک نسبت به محصولات مشابه سهولت حمل و نقل و نصب و نیز اثر استفاده از این پانل‌ها در کاهش مقدار هزینه تمام‌شده یک ساختمان در مقایسه با سایر مصالح مشابه، از سایر مزایای این پانل‌ها محسوب می‌شود. این پانل‌ها در زمینه‌های مختلف انرژی، حریق، آکوستیک و سازه و زلزله در این مرکز مورد بررسی قرار گرفته‌است و استفاده از آنها در حیطه الزامات مربوط به این فناوری مجاز می‌باشد.

پانلهای نی بتن از ترکیب خرده‌های نی، سیمان و مواد شیمیایی تشکیل شده‌اند. این ترکیب در نهایت و پس از عمل آوری، به صورت ورقهایی با ابعاد ۰/۶۰×۱/۲۰ متر تا ۳×۶ متر و با ضخامت از ۳ میلی‌متر تا ۲۵ میلی‌متر با وزن مخصوص ۱۱۰۰ تا ۱۴۰۰ کیلوگرم در هر مترمکعب و ضخامت ۵۰ میلی‌متر تا ۴۰۰ میلی‌متر با وزن مخصوص ۲۰۰ تا ۵۵۰ کیلوگرم در هر مترمکعب تولید می‌شوند. این پانلها از نظر سرعت ساخت، صرفه جویی در مصرف انرژی، کاهش مصرف سیمان و مقاومتهای بالای صوتی، حرارتی و سازه‌ای با اقبال زیادی در اروپا مواجه شده است. یکی دیگر از مشخصات این پانلها، سبکی آنها است که در مقایسه با وزن سایر دیوارهای پرکننده مزایا قابل توجهی به شمار می‌رود. این پانل‌ها هر نوع

رنگ و پوششی را به راحتی می‌پذیرد و به این ترتیب امکان بهره‌گیری از انواع نماهای داخلی و خارجی ساختمان میسر می‌باشد. این پانلها در زمینه‌های مختلف انرژی، حریق و آکوستیک و مباحث سازه و زلزله در

این مرکز مورد بررسی قرار گرفت و به شرط برآورده ساختن الزامات زیر مورد تایید قرار گرفت.

استفاده از قطعات سبک برای پوشش بخشهای غیرسازه‌ای می‌تواند نقش مهمی در کاهش وزن ساختمان و کاهش خطرات ناشی از زلزله ایفا کند. به همین دلیل تلاش می‌شود استفاده از این قطعات در مصارف ساختمانی به ویژه ساختمانهای مسکونی رواج داده شود. از طرف دیگر بهره‌گیری از منابع و مصالح محلی نقش بسزائی در کاهش قیمت مصالح و قطعات و نیز انطباق محصول با شرایط اقلیمی خواهد داشت.

پانلهای ساخته شده از رزین و ساقه گندم و برنج، ضمن سبکی، سازگاری قابل ملاحظه‌ای با محیط زیست داشته و همچنین استفاده از منابع محلی را میسر می‌سازد.

با توجه به اینکه این پانلها را می‌توان در قابهای فولادی منتقل نمود لذا استفاده از آنها در اسکلتهای فولادی به ویژه سیستم LSF ساده‌تر خواهد بود. با اینحال با استفاده از تمهیدات لازم و رعایت شرایط مربوط به اتصال قطعات، امکان استفاده از آنها در سایر ساختمانها نیز وجود دارد.

این پانلها در زمینه‌های انرژی، حریق، آکوستیک و مسائل اجرائی

در این مرکز مورد بررسی قرار گرفته است و استفاده از آنها در حیطه الزامات تدوین شده مجاز می‌باشد.

دیوارهای غیر باربر QPanel متشکل از یک لایه بتن سبک فومی میانی و دو لایه روکش سیمان الیافی در طرفین می‌باشد که صرفاً به عنوان دیوارهای جداکننده داخلی ساختمان قابل استفاده می‌باشد. این دیوارها به کمک runner و trackهای در نظر گرفته شده به کف و سقف سازه متصل می‌شوند. ابعاد این پانل‌ها ۳ متر ارتفاع و ۰/۶ متر عرض می‌باشند و در ضخامت‌های مختلف تولید می‌شوند. وزن هر متر مربع این پانل‌ها تقریباً بین ۴۰ و ۶۰ کیلوگرم بر متر مربع است. اتصال پانل‌های کناری به یکدیگر به کمک کام و زبانه‌های تعبیه شده در لبه طولی انجام می‌شود.

این پانل‌ها به عنوان دیوارهای غیر باربر و جداکننده داخلی در زمینه‌های حریق، آکوستیک و سازه در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مورد بررسی قرار گرفته و کاربرد آن در حیطه الزامات ارائه شده مجاز است.

پانل‌های دیواری Ercolith در عرضی ۸۵ تا ۱۰۰ سانتی‌متر و در ضخامت‌های متنوع از جنس بتن سبک با وزن مخصوص ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب تولید می‌شوند. در این پانل‌ها به منظور به حداقل رساندن بار مرده، حفراتی در طول دیوار تعبیه شده است. با توجه به وجود حفرات طولی در لبه پانل‌ها لازم است تمهیداتی برای پایدارسازی پانل‌ها در زمان اجرا به کاربسته شود. بتن سبک به کار رفته در این پانل‌ها از نوع فوم بتن می‌باشد و در مقایسه با سایر انواع بتن سبک متعارف از ضریب جذب رطوبت پایین‌تری برخوردار می‌باشد. این پانل‌ها به دلیل ابعاد بزرگتر می‌توانند در افزایش سرعت اجرای دیوارهای غیرباربر و جداکننده‌های داخلی نقش به سزائی داشته باشند. این پانل‌ها به عنوان دیوارهای غیرباربر و جداکننده‌های داخلی در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مورد بررسی قرار گرفته و استفاده از آن در محدوده الزامات ارائه شده مجاز است.

پرلیت نوعی سنگ آتشفشانی با ترکیب اسیدی تا حد واسط است که در محیط آب و یا مرطوب تشکیل می‌شود. پرلیت دارای بافت شیشه‌ای است و به سبب همراه داشتن آب، اشکال کروی در آن ایجاد شده است. میزان آب همراه با پرلیت در حدود ۲ تا ۵ درصد است.

پرلیت خام در صنایعی همچون سرامیک، ساینده‌ها، ساخت الکترود، تهیه سیمان، مواد منفجره، متالورژی، تولید زئولیت مصنوعی، فیلتر و صافی و ساخت فیبر شیشه‌ای کاربرد دارد.

علاوه بر حالت خام، پرلیت به صورت منبسط نیز مصرف می‌شود. پرلیت منبسط ماده (عایق) دانه‌ای سبک است که معمولاً از سنگ طبیعی آتشفشانی منبسط شده بر اثر حرارت ساخته می‌شود تا تشکیل ساختاری سلولی دهد. در این روند ابتدا سنگ پرلیت را خرد و سپس دانه بندی می‌نمایند. پرلیت دانه بندی شده ابتدا به بخش پیش گرم و از آنجا به داخل کوره هدایت می‌گردد. دمای داخل کوره میان ۷۰۰ تا ۱۱۰۰ درجه سانتیگراد و بر پایه ترکیب شیمیایی و میزان آب موجود در پرلیت تنظیم می‌شود. پرلیت در داخل کوره منبسط و به کمک جریان هوا به طرف بالا رسانده می‌شود. مواد زاید به طرف پایین کوره سقوط می‌کنند.

مصارف مهم پرلیت منبسط شده عبارت است از تهیه بتن سبک وزن، پرکنندگی، عایق حرارتی و صوتی، کشاورزی و به عنوان صافی و ساینده است. پرلیت را می‌توان به نسبتهای مختلف با سیمان مخلوط کرد و از آن قطعه‌های سبک وزن تهیه کرد. ملات پرلیت از ملات سیمان سبکتر، هدایت گرمایی آن کم جذب صدای آن بیشتر است.

در رنگ سازی، پلاستیک، لاستیک و عایق بندی فضای خالی دیوارهای دو جداره، بکار می‌رود. صفحات پرلیتی را به کمک پرلیت و یک ماده چسباننده نظیر گچ می‌توان تهیه نمود. این صفحات وزن کم

دارند و به عنوان عایقهای خوب حرارتی و صوتی بکار می‌روند. صفحات جذب صدا، از مخلوط پرلیت و آزبست پرس شده تهیه می‌گردند.

تخته پرلیتی، عایق حرارتی صلبی است که از پرلیت منبسط، الیاف مسلح کننده و مواد چسباننده ساخته می‌شود. آن را می‌توان به صورت یک تخته یا به صورت تخته‌های دوتایی یا چندتایی چسبانده شده به یکدیگر با یک چسب مناسب عرضه کرد. تخته‌ها ممکن است همچنین دارای لبه شکل داده شده باشند.

با توجه به وجود ذخایر بزرگی از پرلیت در شرق جاده میانه - تبریز در ناحیه سفید خانه (۴۶ کیلومتری شمال شرقی میانه)، اطراف آبادی مومن آباد (در غرب میانه)، اطراف بیرجند، فردوس و طبس و دیگر نقاط ایران و از جمله در استان سیستان و بلوچستان و شهرهای نائین و کاشان به نظر می‌رسد بهره گیری از این مصالح در تامین نیاز به سبک سازی قطعات ساختمانی و بهره‌وری انرژی مفید فایده باشد. به همین دلیل طرح استفاده از پرلیت در مصارف سبک سازی و عایقکاری ساختمان در این مرکز بررسی گردید و با رعایت الزامات مربوطه مورد تایید قرار گرفت.

پرلیت نوعی سنگ سیلیکونی حاصل از گدازه‌های آتشفشانی است که به دلیل چگالی کم، رسانایی ضعیف، خنثی بودن، غیر قابل احتراق بودن، سختی کم، درخشندگی خوب، قابلیت جذب و مقاومت در صنایع مختلف به کار می‌رود. از مهمترین کاربردهای پرلیت فرآوری شده می‌توان در مصالح ساختمانی به صورت قطعات پیش ساخته اشاره نمود. بیشتر مصارف پرلیت در حالت منبسط شده آن می‌باشد ولی در بعضی مواقع از پرلیت خام نیز استفاده می‌شود.

پانل‌های پیش‌ساخته دیواری از دو جداره از جنس بتن پرلیتی با عرض حدود ۳۰ سانتی‌متر و طول حدود ۲۸۰ سانتی‌متر تشکیل شده‌اند که توسط قطعاتی به نام میانبند فاصله‌گذاری شده و با پیچ به یکدیگر متصل می‌شوند که پس از نازک‌کاری این پیچها حذف خواهند شد. فاصله جداره‌ها می‌تواند با عایق مناسبی جهت صوت و انرژی پر شود و فضایی را جهت عبور تاسیسات در اختیار قرار می‌دهد. وزن هر یک از جداره‌ها حداکثر ۵۰ کیلوگرم است. جداره‌ها می‌توانند به صورت تخت یا انعطاف‌پذیر باشد که شکلی زیبا جهت معماری داخلی بدست می‌دهد.

هنگام نصب پانل‌ها، در محل اتصال به اسکلت و سقف، یک فضای خالی در نظر گرفته شده، که با مواد انعطاف پذیر پر می‌شود تا هنگام زلزله، از اندرکنش سازه و پانل‌ها جلوگیری شود و اثرات مخرب زلزله بر روی این پانل‌ها کاهش یابد.

این پانل در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مورد ارزیابی قرار گرفته و کاربرد آن در حیطه الزامات ارائه شده مجاز است.