بخش 2.2

۱- استفاده از این روش اجرا برای احداث دیوارهای باربر برشی بتنی قابل استفاده می‌باشد.

۲- بارگذاری ثقلی و لرزه‌ای سیستم سازه‌ای حاصل از این روش اجرا به ترتیب بر اساس آخرین ویرایش‌های مبحث ششم مقررات ملی ساختمان و استاندارد ۲۸۰۰ ایران صورت گیرد.

۳- لازم است در طراحی و ساخت دیوارهای باربر برشی، تمامی الزامات و ضوابط مندرج در استاندارد ۲۸۰۰ ایران "آیین‌نامه طراحی ساختمان‌ها در برابر زلزله"، آیین‌نامه بتن ایران "آبا" و مبحث نهم مقررات ملی ساختمان رعایت شود.

۴- هرگونه محدودیت کاربرد برای این سیستم با توجه به مشخصات هندسی و میلگردگذاری دیوارها و مشخصات مصالح، با توجه به مراجع فوق، باید رعایت شود.

۵- حداقل ضخامت دیوارهای بتنی نباید از ۱۵ سانتی‌متر کمتر باشد.

۶- مشخصات کلیه مصالح مصرفی مربوط به اجزاء قالب‌بندی ماندگار، باید مطابق با استانداردهای بین‌المللی معتبر و اسناد ارائه شده باشد.

۷- مشخصات سایر مصالح مصرفی باید مطابق استانداردها و آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی باشد.

۸- پلی استایرن منبسط شونده، باید از نوع کندسوز مطابق با استاندارد ASTM یا سایر استانداردهای معتبر بین‌المللی باشد.

۹- محافظت پلی استایرن با ضخامت کافی از اندودهای مناسب با توجه به شرایط داخلی و خارجی صورت گیرد.

۱۰- مقاومت لازم در برابر آتش با توجه به تعداد طبقات برای دیوار و سقف مطابق مبحث سوم مقررات ملی ساختمان در خصوص حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق و الزامات نشریه ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت جدارها در مقابل حریق تامین شود.

۱۱- تمهیدات لازم جهت صدابندی دیوار و سقف مطابق با مبحث شماره ۱۸ مقررات ملی ساختمان به عمل آید.

۱۲- رعایت مباحث مربوط به صرفه‌جویی در مصرف انرژی مطابق مبحث شماره ۱۹ مقررات ملی ساختمان ضروری است.

۱۳- پوشش ملات مناسب برای مفتول‌های فولادی در بدنه داخلی و خارجی تامین گردد.

۱۴- تمهیدات لازم در شرایط اقلیمی مختلف کشور برای پوشش نهایی جهت مقابله در محیط‌های خورنده و نیز استفاده از فولاد گالوانیزه در این محیط‌ها و رعایت الزامات مربوط به مبحث نهم مقررات ساختمان ملی الزامی است.

۱۵- اخذ گواهینامه فنی برای محصول تولیدی، پس از راه‌اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

۱- سیستم سازه‌ای حاصل از این روش اجرا، به عنوان سیستم سازه‌ای دیوار باربر با دیوارهای برشی بتنی مسلح محسوب می‌شود. در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری بر اساس آیین‌نامه ۲۸۰۰ و مبحث نهم مقررات ملی ایران رعایت نشود و یا استناد به بند ۹-۲۰-۲-۵-۲ مبحث نهم مقررات ملی ایران، کاربرد این سیستم صرفاً در مناطق با خطر نسبی کم و متوسط و برای ساختمان‌های دارای اهمیت کم و متوسط تا حداکثر ارتفاع ۱۰ متر مجاز می‌باشد. بدیهی است در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری رعایت شود، ضمن رعایت ضوابط مقاومت در برابر حریق، حداکثر ارتفاع ساختمان بر اساس ضوابط آیین‌نامه ۲۸۰۰ ایران، ۵۰ متر از تراز پایه می‌باشد.

۲- در صورت استفاده از رابط‌های پلاستیکی، حداکثر ارتفاع مجاز ساختمان به دو طبقه محدود می‌شود.

۳- بارگذاری ثقلی و لرزه‌ای سیستم سازه‌ای حاصل از این روش، به ترتیب بر اساس آخرین ویرایش‌های مبحث ششم مقررات ملی ساختمان و استاندارد ۲۸۰۰ ایران صورت گیرد.

۴- طرح سازه‌ای سیستم حاصل از این روش باید بر اساس مبحث نهم مقررات ملی ساختمان یا آیین‌نامه ACI ۳۱۸-۰۵ و ویرایش‌های بعد از آن صورت گیرد.

۵- حداقل ضخامت دیوارهای بتنی نباید از ۱۵cm کمتر باشد.

۶- بتن مصرفی می‌بایست از نوع بتن سازه‌ای و با حداقل مقاومت ۲۰MPa باشد.

۷- پلی استایرن منبسط شونده مورد استفاده باید از نوع کندسوز یا خودخاموش‌شو مطابق با استانداردهای معتبر بین‌المللی و دارای گواهینامه فنی از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن باشد.

۸- مشخصات کلیه مصالح مصرفی مربوط به اجزاء قالب‌بندی ماندگار، باید مطابق با استانداردهای بین‌المللی معتبر و اسناد ارائه شده باشد. مشخصات سایر مصالح مصرفی نیز باید مطابق استانداردها و آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی باشد.

۹- محافظت از بلوک پلی استایرن دیوار باید به وسیله پوشش مناسب تامین شود. این پوشش می‌تواند یک تخته گچی با ضخامت ۱۲/۵ میلی‌متر یا سایر مصالحی که براساس مدارک فنی مصوب و معتبر از نظر مقاومت در برابر دمای بالا معادل آن عمل می‌کنند، باشد.

۱۰- پوشش محافظت کننده بلوک‌های پلی استایرن باید دارای اتصال مکانیکی به سازه باشد. اتصال پوشش به پلی استایرن به تنهایی مجاز نمی‌باشد.

۱۱- دیوارهای بین واحدهای مستقل (مانند دیوار بین آپارتمان‌های مسکونی یا واحدهای تجاری، اداری مستقل و غیره) در هر ساختمان باید دارای مقاومت کافی در برابر آتش باشند. در این دیوارها باید به صورت مناسب از مصالح حریق‌بند استفاده شود، به گونه‌ای که بلوک‌های پلی استایرن در این قسمت، بین دو فضای مجاور پیوستگی نداشته باشد و از گسترش هر گونه حریق احتمالی بین دو فضایی که به وسیله دیوار مقاوم در برابر آتش از یکدیگر جدا شده‌اند، جلوگیری شود.

۱۲- فوم پلی استایرن باید در مرز سقف/کف هر طبقه قطع شود و بین طبقات امتداد نداشته باشد. در این قسمت‌ها، در صورت نیاز و برای تامین مقاومت لازم، باید از مسدود کننده‌های آتش استفاده شود. همچنین فوم پلی استایرن سقف نباید بین واحدهای مستقل مجاور امتداد داشته باشد. این ماده باید در مرز دیوار جداکننده بین دو واحد مستقل مجاور قطع شود و برای مقاومت لازم در برابر آتش، مطابق نشریه ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن آتش‌بندی شود.

۱۳- در صورتی که از سیستم‌های سقفی دارای بلوک‌های پلی استایرن در این روش اجرایی استفاده شود، به منظور حفاظت از بلوک‌های سقفی پلی استایرن و جلوگیری از برخورد مستقیم هرگونه حریق احتمالی با بلوک‌ها، لازم است تا زیرسقف به وسیله پوشش مناسب (مانند یک تخته گچی به ضخامت حداقل ۱۲/۵ میلی‌متر یا اندود گچ به ضخامت حداقل ۱۵ میلیمتر) محافظت شود. شایان ذکر است مسئولیت اجرای مناسب و جزئیات این مسئله، به عهده شرکت متقاضی می‌باشد.

۱۴- مقاومت سیستم در برابر آتش برای دیوار و سقف، با توجه به تعداد طبقات، نوع و جزئیات دیوار بتنی و سقف مطابق مبحث سوم مقررات ملی ساختمان در خصوص حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق و الزامات نشریه ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت جدارها در مقابل حریق تامین شود.

۱۵- رعایت کلیه مباحث مندرج در مبحث ۱۸ مقررات ملی ساختمان به جهت صدابندی دیوار و سقف، الزامی است.

۱۶- لازم است تمهیدات لازم به منظور تامین صدابندی مورد انتظار، بخصوص در دیوارهای بین واحدها، با استفاده از روش‌های توصیه شده در مقررات ملی ایران، انجام شود.

۱۷- رعایت مباحث مربوط به صرفه‌جویی در مصرف انرژی مطابق مبحث شماره ۱۹ مقررات ملی ساختمان ضروری است.

۱۸- در صورت طراحی به روش تجویزی، استفاده از این سیستم، براساس طبقه‌بندی مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان، تنها برای ساختمان‌های گروه ۱ و ۲ و ۳ مجاز می‌باشد.

۱۹- تمهیدات لازم در شرایط اقلیمی مختلف کشور برای پوشش نهایی جهت مقابله در محیط‌های خورنده و نیز استفاده از فولاد گالوانیزه در این محیط‌ها و رعایت الزامات مربوط به مبحث نهم مقررات ساختمان ملی الزامی است.

۲۰- در مناطقی که در معرض خطر حمله حشرات موذی، مانند موریانه، قرار دارند لازم است تمهیدات لازم برای محافظت از لایه پلی استایرن به عمل آید.

۲۱- در تمامی مراحل تولید و اجرا، مسئولیت نظارت عالیه و کنترل کیفی بر عهده شرکت متقاضی می‌باشد.

۲۲- رعایت کلیه مباحث مقررات ملی ساختمان و آیین‌نامه‌های ملی در استفاده از این سیستم الزامی است.

۲۳- توجیه اقتصادی طرح از وظایف مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن نبوده و صرفاً به عهده شرکت متقاضی است.

۲۴- اخذ گواهینامه فنی برای محصولات تولیدی، پس از راه اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

۱- سیستم سازه‌ای حاصل از این روش اجرا، به عنوان سیستم سازه‌ای دیوار باربر با دیوارهای برشی بتنی مسلح محسوب می‌شود. در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری بر اساس آیین‌نامه ۲۸۰۰ و مبحث نهم مقررات ملی ایران رعایت نشود و یا استناد به بند ۹-۲۰-۲-۵-۲ مبحث نهم مقررات ملی ایران، کاربرد این سیستم صرفاً در مناطق با خطر نسبی کم و متوسط و برای ساختمان‌های دارای اهمیت کم و متوسط تا حداکثر ارتفاع ۱۰ متر مجاز می‌باشد. بدیهی است در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری رعایت شود، ضمن رعایت ضوابط مقاومت در برابر حریق، حداکثر ارتفاع ساختمان بر اساس ضوابط آیین‌نامه ۲۸۰۰ ایران، ۵۰ متر از تراز پایه می‌باشد.

۲- بارگذاری ثقلی و لرزه‌ای سیستم سازه‌ای حاصل از این روش، به ترتیب بر اساس آخرین ویرایش‌های مبحث ششم مقررات ملی ساختمان و استاندارد ۲۸۰۰ ایران صورت گیرد.

۳- طرح سازه‌ای سیستم حاصل از این روش، باید بر اساس مبحث نهم مقررات ملی ساختمان یا آیین‌نامه ACI ۳۱۸-۰۵ و ویرایش‌های بعد از آن صورت گیرد.

۴- ضخامت دیوارهای بتنی نباید از ۱۵ سانتی‌متر کمتر باشد.

۵- بتن مصرفی باید از نوع بتن سازه‌ای و با حداقل مقاومت ۲۰MPa و حداکثر اندازه اسمی سنگدانه مصرفی، ۲۰ میلی‌متر باشد.

۶- مشخصات کلیه مصالح مصرفی مربوط به اجزاء قالب‌بندی ماندگار، باید مطابق با استانداردهای بین‌المللی معتبر و اسناد ارائه شده باشد. مشخصات سایر مصالح مصرفی نیز باید مطابق استانداردها و آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی باشد.

۷- پلی استایرن مورد استفاده باید از نوع منبسط شونده کندسوز یا خودخاموش‌شو، مطابق با استانداردهای معتبر بین‌المللی و دارای گواهینامه فنی از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن باشد.

۸- برای حفاظت از بلوک سقفی پلی‌استایرن و جلوگیری از برخورد مستقیم هرگونه حریق احتمالی با بلوک لازم است تا زیرسقف به وسیله پوشش مناسب (مانند یک تخته گچی به ضخامت حداقل ۱۲/۵ میلی‌متر یا اندود گچ به ضخامت حداقل ۱۵ میلی‌متر) محافظت شود. مسئولیت جزئیات و اجرای مناسب برای این موضوع بر عهده شرکت می‌باشد.

۹- محافظت از بلوک دیواری پلی‌استایرن باید به وسیله پوشش مناسب به عمل آید. این پوشش می‌تواند یک تخته گچی با ضخامت ۱۲/۵ میلی‌متر یا سایر مصالحی که براساس مدارک فنی مصوب و معتبر از نظر مقاومت در برابر دمای بالا معادل آن عمل می‌کنند، باشد.

۱۰- پوشش محافظت کننده بلوک‌های پلی‌استایرن، باید دارای اتصال مکانیکی به سازه باشد. اتصال پوشش به پلی‌استایرن به تنهایی مجاز نمی‌باشد.

۱۱- چنانچه اتصال پوشش محافظت کننده به دیوار، از طریق رابط‌های پلاستیکی باشد، حداکثر ارتفاع مجاز ساختمان دو طبقه خواهد بود.

۱۳- دیوارهای بین واحدهای مستقل (مانند دیوار بین آپارتمان‌های مسکونی یا واحدهای تجاری، اداری مستقل و غیره) در هر ساختمان باید دارای مقاومت کافی در برابر آتش باشند. در این دیوارها باید به صورت مناسب از مصالح حریق‌بند استفاده شود، به گونه‌ای که بلوک‌های پلی استایرن در این قسمت، بین دو فضای مجاور پیوستگی نداشته باشد و از گسترش هر گونه حریق احتمالی بین دو فضایی که به وسیله دیوار مقاوم در برابر آتش از یکدیگر جدا شده‌اند، جلوگیری شود.

۱۴- به منظور تامین مقاومت کافی سقف‌ها در مقابل آتش، لازم است فوم پلی استایرن در مرز سقف/کف هر طبقه قطع شود و بین طبقات امتداد نداشته باشد. در این قسمت‌ها، در صورت نیاز و برای تامین مقاومت لازم، باید از مسدود کننده‌های آتش استفاده شود.

۱۵- فوم پلی‌استایرن نباید بین واحدهای مستقل مجاور امتداد داشته باشد. این ماده باید در مرز دیوار جداکننده بین واحدهای مستقل مجاور (از جمله کریدورها) قطع شده و مطابق با مقاومت لازم در برابر آتش، آتش‌بندی شود (برای جزئیات این مسائل به نشریه ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مراجعه شود).

۱۶- مقاومت سیستم در برابر آتش برای دیوار و سقف، با توجه به تعداد طبقات، نوع و جزئیات دیوار بتنی و ... مطابق مبحث سوم مقررات ملی ساختمان در خصوص حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق و الزامات نشریه ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت جدارها در مقابل حریق تامین شود.

۱۷- کلیه مقررات ساختمانی و مقررات محافظت در برابر آتش باید به تناسب و براساس مقررات موجود در کشور رعایت شود.

۱۸- رعایت کلیه مباحث مندرج در مبحث ۱۸ مقررات ملی ساختمان به جهت صدابندی دیوار و سقف، الزامی است.

۱۹- لازم است تمهیدات لازم به منظور تامین صدابندی مورد انتظار، بخصوص در دیوارهای بین واحدها، با استفاده از روش‌های توصیه شده در مقررات ملی ایران، انجام شود.

۲۰- رعایت مباحث مربوط به صرفه‌جویی در مصرف انرژی مطابق مبحث شماره ۱۹ مقررات ملی ساختمان ضروری است.

۲۱- تمهیدات لازم در شرایط اقلیمی مختلف کشور برای پوشش نهایی جهت مقابله در محیط‌های خورنده و نیز استفاده از فولاد گالوانیزه در این محیط‌ها و رعایت الزامات مربوط به مبحث نهم مقررات ملی ساختمان الزامی است.

۲۲- در مناطقی که در معرض خطر حمله حشرات موذی، مانند موریانه، قرار دارند لازم است تمهیدات لازم برای محافظت از لایه پلی‌استایرن به عمل آید.

۲۳- در تمامی مراحل تولید و اجرا، مسئولیت نظارت عالیه و کنترل کیفی بر عهده شرکت متقاضی می‌باشد.

۲۴- رعایت کلیه مباحث مقررات ملی ساختمان و آیین‌نامه‌های ملی در استفاده از این سیستم الزامی است.

۲۵- توجیه اقتصادی طرح از وظایف مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن نبوده و صرفاً به عهده شرکت متقاضی است.

۲۶- اخذ گواهینامه فنی برای محصولات تولیدی، پس از راه اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

۱- سیستم سازه‌ای حاصل از این روش اجرا، یک سیستم سازه‌ای دیوار باربر با دیوارهای برشی بتن مسلح می‌باشد. در صورتی که در این سیستم، ضوابط شکل‌پذیری (متوسط یا زیاد) بر اساس استاندارد ۲۸۰۰ ایران و مبحث نهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "طرح و اجرای ساختمان‌های بتن آرمه" رعایت نشود، با استناد به بند ۹-۲۰-۲-۵-۲ مبحث نهم مقررات ملی ساختمان ایران، کاربرد این سیستم صرفاً در مناطق با خطر نسبی کم و متوسط و برای ساختمان‌های دارای اهمیت کم و متوسط تا حداکثر ارتفاع ۱۰ متر مجاز می‌باشد. بدیهی است در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری تامین شود با رعایت ضوابط مقاومت در برابر حریق، حداکثر ارتفاع ساختمان در کلیه پهنه‌های لرزه‌خیزی کشور مطابق استاندارد ۲۸۰۰ ایران، ۵۰ متر از تراز پایه می‌باشد.

۲- ضخامت دیوارهای سازه‌ای بتنی نباید از ۱۵ سانتی‌متر کمتر باشد.

۳- بتن مصرفی در دیوارهای سازه‌ای بتنی باید از نوع بتن سازه‌ای و با حداقل مقاومت ۲۰ مگاپاسکال و حداکثر اندازه اسمی سنگدانه مصرفی، ۲۰ میلی‌متر باشد.

۴- بارگذاری ثقلی و لرزه‌ای این سیستم، به ترتیب بر اساس مبحث ششم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "بارهای وارد بر ساختمان" و استاندارد ۲۸۰۰ صورت گیرد.

۵- طراحی سازه‌ای این سیستم بر اساس مبحث نهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "طرح و اجرای ساختمان‌های بتن‌آرمه" و یا آیین‌نامه ACI 318 صورت گیرد. در محاسبات و طراحی این سیستم از اثر و مقاومت قالب‌های پلیمری صرفنظر شود.

۶- تامین ضوابط دیافراگم صلب و همچنین تامین پیوستگی و یکپارچگی برای کلیه سقف‌ها در این سیستم الزامی است.

۷- اتصال سقف به دیوار در این سیستم به صورت پیوسته و یکپارچه طراحی و اجرا شده و میلگردگذاری لازم بر این اساس در محل اتصال انجام شود.

۸- رعایت الزامات مدرک فنی ESR-1223 مربوط به موسسه ICC-ES در خصوص مصالح، اجرا، نصب و ... در این سیستم الزامی است.

۹- در خصوص این سیستم، رعایت مبحث سوم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق" و همچنین الزامات نشریه شماره ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت اجزای ساختمان در مقابل حریق با در نظر گرفتن ابعاد ساختمان، کاربری و وظیفه عملکردی اجزای ساختمانی الزامی است.

۱۰- در صورت استفاده از قالب ماندگار نوع RBS8، محافظت از قالب ماندگار به وسیله پوشش مانع حرارتی مناسب به عمل آید که این پوشش باید دارای اتصال مکانیکی به سازه باشد. پوشش مناسب می‌تواند یک تخته گچی با ضخامت حداقل ۱۳ میلی‌متر یا پوشش دیگری با مقاومت معادل در برابر دمای بالا باشد. ضمناً در صورت استفاده از این نوع قالب، عایق باید از نوع کندسوز و مطابق با مشخصات بند 3.3.2 مدرک ESR-1223 باشد.

۱۱- در خصوص این سیستم، رعایت مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "صرفه‌جویی در مصرف انرژی" الزامی است.

۱۲- صدابندی هوابرد جداکننده‌های بین واحدهای مستقل و پوسته خارجی ساختمان و صدابندی سقف بین طبقات باید مطابق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "عایق‌بندی و تنظیم صدا" تامین شود.

۱۳- ضروری است تمهیدات لازم متناسب با شرایط مختلف اقلیمی و محیط‌های خورنده ایران صورت پذیرد.

۱۴- کلیه مصالح و اجزا در این سیستم اعم از معماری و سازه‌ای از حیث دوام، زیست محیطی و ... باید بر مبنای مقررات ملی ساختمان ایران و یا آیین‌نامه‌های معتبر بین‌المللی به کار گرفته شود.

۱۵- توجیه اقتصادی طرح از وظایف مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن نبوده و صرفاً به عهده شرکت متقاضی است.

۱۶- در تمامی مراحل تولید، طراحی و اجرا، مسئولیت نظارت عالیه و کنترل کیفی بر عهده شرکت متقاضی می‌باشد.

۱۷- اخذ گواهینامه فنی برای محصولات تولیدی، پس از راه‌اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

۱- سیستم سازه‌ای حاصل از این روش اجرا، یک سیستم سازه‌ای دیوار باربر با دیوارهای برشی بتن مسلح بوده که محدودیت‌های آن مطابق استاندارد ۲۸۰۰ می‌باشد.

۲- ضخامت دیوارهای بتنی نباید از ۱۵ سانتی‌متر کمتر باشد.

۳- بتن مصرفی باید از نوع بتن سازه‌ای و با حداقل مقاومت ۲۰ مگاپاسکال باشد.

۴- بارگذاری ثقلی و لرزه‌ای این سیستم، به ترتیب بر اساس مبحث ششم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "بارهای وارد بر ساختمان" و استاندارد ۲۸۰۰ صورت گیرد.

۵- طراحی سازه‌ای این سیستم بر اساس مبحث نهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "طرح و اجرای ساختمان‌های بتن‌آرمه" صورت گیرد.

۶- در حال حاضر تا تهیه و چاپ دستورالعمل طراحی و اجرای سیستم‌های قالب عایق ماندگار دیواری (ICF)، رعایت ضوابط اعلام شده، در نشریه شماره گ-۴۹۳ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن هم الزامی است.

۷- تامین ضوابط دیافراگم صلب و همچنین تامین یکپارچگی برای کلیه سقف‌ها الزامی است.

۸- اتصال سقف به دیوار، به صورت یکپارچه طراحی و اجرا شده و میلگردگذاری لازم بر این اساس در محل اتصال انجام شود.

۹- پلی‌استایرن مورد استفاده باید از نوع منبسط شونده کندسوز یا خود خاموش‌شو مطابق با استانداردهای بین‌المللی باشد.

۱۰- در خصوص این سیستم، رعایت مبحث سوم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق" و همچنین الزامات نشریه شماره ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت اجزای ساختمان در مقابل حریق با در نظر گرفتن ابعاد ساختمان، کاربری و وظیفه عملکردی اجزای ساختمانی الزامی است.

۱۱- محافظت از بلوک پلی‌استایرن به وسیله پوشش مانع حرارتی مناسب به عمل آید که این پوشش باید دارای اتصال مکانیکی به سازه باشد. پوشش مناسب می‌تواند یک تخته گچی با ضخامت حداقل ۱۲/۵ میلی‌متر یا پوشش دیگری با مقاومت معادل در برابر دمای بالا باشد.

۱۲- فوم پلی‌استایرن باید در مرز سقف/کف هر طبقه و در مرز دیوار جدا کننده بین دو واحد مستقل قطع گردد (هر دو طرف داخلی و بیرونی) و برای تامین مقاومت لازم از مسدود کننده‌های آتش استفاده شود.

۱۳- در خصوص این سیستم، رعایت مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "صرفه‌جویی در مصرف انرژی" الزامی است.

۱۴- صدابندی هوابرد جداکننده‌های بین واحدهای مستقل و پوسته خارجی ساختمان و صدابندی سقف بین طبقات باید مطابق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "عایق‌بندی و تنظیم صدا" تامین شود.

۱۵- لازم است تمهیدات لازم متناسب با شرایط مختلف اقلیمی و محیط‌های خورنده ایران صورت پذیرد.

۱۶- کلیه مصالح و اجزا در این سیستم اعم از معماری و سازه‌ای از حیث دوام، زیست محیطی و ... باید بر مبنای مقررات ملی ساختمان ایران و یا آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی شناخته شده و مورد تایید به کار گرفته شود.

۱۷- اخذ گواهینامه فنی برای محصولات تولیدی پس از راه‌اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

۱- سیستم سازه‌ای حاصل از این روش اجرا، به عنوان سیستم سازه‌ای دیوار باربر با دیوارهای برشی بتن مسلح محسوب می‌شود. در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری بر اساس آیین‌نامه ۲۸۰۰ و مبحث نهم مقررات ملی ایران رعایت نشود، با استناد به بند ۹-۲۰-۲-۵-۲ مبحث نهم مقررات ملی ایران، کاربرد این سیستم صرفاً در مناطق با خطر نسبی کم و متوسط و برای ساختمان‌های دارای اهمیت کم و متوسط تا حداکثر ارتفاع ۱۰ متر مجاز می‌باشد. بدیهی است در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری رعایت شود، ضمن رعایت ضوابط مقاومت در برابر حریق، حداکثر ارتفاع ساختمان بر اساس ضوابط آیین‌نامه ۲۸۰۰ ایران، ۵۰ متر از تراز پایه می‌باشد.

۲- بارگذاری ثقلی و لرزه‌ای سیستم سازه‌ای حاصل از این روش، باید به ترتیب بر اساس آخرین ویرایش‌های مبحث ششم مقررات ملی ساختمان و استاندارد ۲۸۰۰ ایران صورت گیرد.

۳- طرح سازه‌ای سیستم حاصل از این روش، باید بر اساس مبحث نهم مقررات ملی ساختمان یا آیین‌نامه ACI ۳۱۸-۰۵ و ویرایش‌های بعد از آن صورت گیرد.

۴- ضخامت مفید دیوارهای بتنی نباید از ۱۵ سانتی‌متر کمتر باشد.

۵- بتن مصرفی باید از نوع بتن سازه‌ای و با حداقل مقاومت ۲۰MPa و حداکثر اندازه اسمی سنگدانه مصرفی، ۲۰ میلی‌متر باشد.

۶- مشخصات کلیه مصالح مصرفی مربوط به اجزاء قالب‌بندی ماندگار، باید مطابق با استانداردهای بین‌المللی معتبر و اسناد ارائه شده باشد. مشخصات سایر مصالح مصرفی نیز باید مطابق استانداردها و آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی باشد.

۷- مقاومت سیستم در برابر آتش (که وابسته به نوع و جزئیات دیوار است)، باید مطابق با الزامات مبحث سوم مقررات ملی ساختمان و آیین‌نامه ۴۴۴ مرکز تامین شود. مدرک ارائه شده توسط متقاضی معرف سیستمی با مقاومت ۹۰ دقیقه در برابر آتش است که برای ساختمان‌های بلند کافی نیست. برای مقاومت‌های بالاتر به ضخامت‌های بیشتر دیوار بتنی نیاز می‌باشد.

۸- پلی‌استایرن باید از نوع کندسوز (خود خاموش‌شو) باشد (توجه: اصولاً استفاده از پلی‌استایرن منبسط‌شده معمولی در ساختمان مجاز نیست و حتماً همیشه فقط باید از نوع خود خاموش‌شو استفاده شود).

۹- پلی استایرن مورد استفاده باید مطابق با استانداردهای معتبر بین‌المللی و دارای گواهینامه فنی از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن باشد.

۱۰- محافظت از بلوک پلی‌استایرن باید به وسیله پوشش و مانع حرارتی مناسب صورت گیرد. به عنوان مثال، می‌توان از یک اندود یا تخته گچی حدود ۱۳ میلی‌متر یا سایر مصالح که از نظر مقاومت در برابر دمای بالا، معادل آن باشد، استفاده نمود. پوشش محافظت کننده باید دارای اتصال مکانیکی به سازه باشد و چسباندن آن به پلی‌استایرن به تنهایی قابل قبول نیست. (توجه: در مدرک Thermo Haus IAB ۰۸/۰۳۱۰ به پوشش‌های تایید شده برای این کار اشاره شده است که متقاضی می‌تواند مشخصات آنها را از تولید کننده اصلی تهیه نماید).

۱۱- توجه به نکات فنی ذکر شده در مدارک ETA-۰۵/۰۱۷۰ و Thermo Haus IAB ۰۸/۰۳۱۰ که توسط متقاضی پیوست شده است، ضروری است.

۱۲- لایه پلی‌استایرن بین واحدهای مستقل، نباید امتداد داشته باشد و حتماً باید به وسیله مصالح غیر قابل سوختن با مقاومت کافی در برابر آتش قطع شود.

۱۳- لایه پلی‌استایرن باید در محل سیستم کف/سقف قطع شده، بین طبقات امتداد نداشته باشد. از جمله هر گونه امتداد عمودی لایه پلی‌استایرن در دیوارهای خارجی، پشت‌های پلکان، آسانسور و نظایر آنها باید در محل کف/سقف قطع شود.

۱۴- چنانچه هر گونه سوراخ یا گشودگی در دیوارهای با مقاومت الزامی در برابر آتش ایجاد شود (مثلاً برای عبور تاسیسات)، گشودگی باید به نحو مناسب، آتش‌بندی شود، به گونه‌ای که درجه مقاومت در برابر آتش دیوار کاهش نیافته و ضمناً لایه پلی‌استایرن منبسط‌شده در برابر آتش کماکان محافظت شود.

۱۵- در مناطقی که در معرض خطر حمله حشرات موذی، مانند موریانه، قرار دارند لازم است تمهیدات لازم برای محافظت از لایه پلی‌استایرن به عمل آید.

۱۶- تمهیدات لازم در شرایط اقلیمی مختلف کشور برای پوشش نهایی جهت مقابله در محیط‌های خورنده و نیز استفاده از فولاد گالوانیزه در این محیط‌ها و رعایت الزامات مربوط به مبحث نهم مقررات ملی ساختمان الزامی است.

۱۷- کلیه مصالح و اجزا در این سیستم اعم از معماری و سازه‌ای از حیث دوام، زیست محیطی و ... باید بر مبنای مقررات ملی ساختمان ایران و یا آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی شناخته شده و مورد تایید به کار گرفته شود.

۱۸- در خصوص این سیستم، رعایت مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "صرفه‌جویی در مصرف انرژی" الزامی است.

۱۹- صدابندی هوابرد جداکننده‌های بین واحدهای مستقل و پوسته خارجی ساختمان و صدابندی سقف بین طبقات باید مطابق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان "عایق‌بندی و تنظیم صدا" تامین شود.

۲۰- کلیه مقررات ساختمانی و مقررات محافظت در برابر آتش باید به تناسب و بر اساس مقررات موجود در کشور رعایت شود.

۲۱- در تمامی مراحل تولید، طراحی و اجرا، مسئولیت نظارت عالیه و کنترل کیفی بر عهده شرکت متقاضی می‌باشد.

۲۲- توجیه اقتصادی طرح از وظایف مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن نبوده و صرفاً به عهده شرکت متقاضی است.

۲۳- رعایت کلیه مباحث مقررات ملی ساختمان و آیین‌نامه‌های ملی در استفاده از این سیستم الزامی است.

۲۴- اخذ گواهینامه فنی برای محصولات تولیدی، پس از راه‌اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

۱- سیستم سازه‌ای حاصل از این روش اجرا، به عنوان سیستم سازه‌ای دیوار باربر با دیوارهای برشی بتنی مسلح محسوب می‌شود. در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری بر اساس آیین‌نامه ۲۸۰۰ و مبحث نهم مقررات ملی ایران رعایت نشود، با استناد به بند ۹-۲۰-۲-۵-۲ مبحث نهم مقررات ملی ایران، کاربرد این سیستم صرفاً در مناطق با خطر نسبی کم و متوسط و برای ساختمان‌های دارای اهمیت کم و متوسط تا حداکثر ارتفاع ۱۰ متر مجاز می‌باشد. بدیهی است در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری رعایت شود، ضمن رعایت ضوابط مقاومت در برابر حریق، حداکثر ارتفاع ساختمان بر اساس ضوابط آیین‌نامه ۲۸۰۰ ایران، ۵۰ متر از تراز پایه می‌باشد.

۲- بارگذاری ثقلی و لرزه‌ای سیستم سازه‌ای حاصل از این روش، به ترتیب بر اساس آخرین ویرایش‌های مبحث ششم مقررات ملی ساختمان و استاندارد ۲۸۰۰ ایران صورت گیرد.

۳- طرح سازه‌ای سیستم حاصل از این روش، باید بر اساس مبحث نهم مقررات ملی ساختمان یا آیین‌نامه ACI 318-05 و ویرایش‌های بعد از آن صورت گیرد.

۴- ضخامت دیوارهای بتنی نباید از ۱۵ سانتی‌متر کمتر باشد.

۵- بتن مصرفی باید از نوع بتن سازه‌ای و با حداقل مقاومت ۲۰MPa و حداکثر اندازه اسمی سنگدانه مصرفی، ۲۰ میلی‌متر باشد.

۶- مشخصات کلیه مصالح مصرفی مربوط به اجزاء قالب‌بندی ماندگار، باید مطابق با استانداردهای بین‌المللی معتبر و اسناد ارائه شده باشد. مشخصات سایر مصالح مصرفی نیز باید مطابق استانداردها و آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی باشد.

۷- بر اساس اسناد و مدارک ارائه شده، رعایت ضوابط زیر برای صفحات سیمانی حاوی تراشه‌های چوب الزامی است:

در اجرای کلیه اتصالات شامل زیرسازی، نصب تخته‌های سیمانی به زیرسازی، نصب زیرسازی به ساختمان باید از پیچ یا پرچ مطابق ضوابط موجود در مقررات ملی ساختمان استفاده شود.

درز انبساط بین تخته‌سیمانی در فواصل مشخص و به میزان معین، بر مبنای تغییر شکل‌های ناشی از تنش‌های حرارتی، بایستی به نحو صحیح تعبیه گردد.

درز بین تخته‌های سیمانی باید با مواد و مصالح مناسب (مانند ورق‌های لاستیکی یا آلومینیومی یا...)، پوشانده شود و بر روی پیچ‌ها یا پرچ‌ها باید پس از پوشش دادن با ملات مناسب، سنباده کاری و رنگ‌آمیزی گردد.

رنگ‌آمیزی تخته‌های سیمانی نما در هر دو رو و دو وجه الزامی است.

رنگ‌های مورد استفاده باید مقاوم در برابر شرایط جوی و محیط‌های قلیایی باشد.

این تخته‌ها می‌بایست، برای مقاومت در برابر بارهای وارده حین بتن ریزی، طراحی و ضوابط مندرج در آیین‌نامه ACI347-01 را برآورده سازند.

۸- مقاومت سیستم در برابر آتش برای دیوار و سقف، با توجه به تعداد طبقات، نوع و جزئیات دیوار بتنی و ...، مطابق مبحث سوم مقررات ملی ساختمان در خصوص حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق و الزامات نشریه ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت جدارها در مقابل حریق تامین شود.

۹- کلیه مقررات ساختمانی و مقررات محافظت در برابر آتش باید به تناسب و بر اساس مقررات موجود در کشور رعایت شود.

۱۰- رعایت کلیه مباحث مندرج در مبحث ۱۸ مقررات ملی ساختمان به جهت صدابندی دیوار و سقف، الزامی است.

۱۱- لازم است تمهیدات لازم به منظور تامین صدابندی مورد انتظار، بخصوص در دیوارهای بین واحدها، با استفاده از روش‌های توصیه شده در مقررات ملی ایران، انجام شود.

۱۲- رعایت مباحث مربوط به صرفه‌جویی در مصرف انرژی مطابق مبحث شماره ۱۹ مقررات ملی ساختمان ضروری است.

۱۳- تمهیدات لازم در شرایط اقلیمی مختلف کشور برای پوشش نهایی جهت مقابله در محیط‌های خورنده و نیز استفاده از فولاد گالوانیزه، در این محیط‌ها و رعایت الزامات مربوط به مبحث نهم مقررات ملی ساختمان الزامی است.

۱۴- در تمامی مراحل تولید و اجرا، مسئولیت نظارت عالیه و کنترل کیفی بر عهده شرکت متقاضی می‌باشد.

۱۵- رعایت کلیه مباحث مقررات ملی ساختمان و آیین‌نامه‌های ملی در استفاده از این سیستم الزامی است.

۱۶- اخذ گواهینامه فنی برای صفحات چوب-سیمانی پس از راه‌اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.

۱- سیستم سازه‌ای حاصل از این روش اجرا (بدون اجرای ستون‌های بتنی)، به عنوان سیستم سازه‌ای دیوار باربر با دیوارهای برشی بتنی مسلح محسوب می‌شود و در صورت رعایت ضوابط شکل‌پذیری و ضوابط مقاومت در برابر حریق حداکثر ارتفاع ساختمان با این روش اجرا، به ۴ طبقه محدود می‌شود.

۲- در صورتی که ضوابط شکل‌پذیری بر اساس آیین‌نامه ۲۸۰۰ و مبحث نهم مقررات ملی ایران رعایت نشود و با استناد به بند ۹-۲۰-۲-۵-۲ مبحث نهم مقررات ملی ایران، کاربرد این سیستم صرفاً در مناطق با خطر نسبی کم و متوسط و برای ساختمان‌های دارای اهمیت کم و متوسط تا حداکثر ارتفاع ۱۰ متر مجاز می‌باشد.

۳- با توجه به اینکه این شیوه اجرا، امکان استفاده از ستون‌های بتنی در دیوارها را میسر می‌سازد و موجب تغییر در سیستم سازه‌ای حاصله و ویژگی‌ها و عملکرد آن می‌شود، لذا پس از بررسی مدارک ارائه‌شده، در خصوص عملکرد لرزه‌ای ساختمان‌های بلندمرتبه یا میان‌مرتبه ساخته‌شده با این روش اجرا (با و بدون ستون‌های بتنی)، امکان رفع محدودیت در تعداد طبقات مجاز وجود دارد.

۴- بارگذاری ثقلی و لرزه‌ای سیستم سازه‌ای حاصل از این روش، به ترتیب بر اساس آخرین ویرایش‌های مبحث ششم مقررات ملی ساختمان و استاندارد ۲۸۰۰ ایران صورت گیرد.

۵- طرح سازه‌ای سیستم حاصل از این روش، باید بر اساس مبحث نهم مقررات ملی ساختمان یا آیین‌نامه ACI318-05 و ویرایش‌های بعد از آن صورت گیرد.

۶- ضخامت دیوارهای بتنی نباید از ۱۵ سانتی‌متر کمتر باشد.

۷- بتن مصرفی باید از نوع بتن سازه‌ای و با حداقل مقاومت ۲۰MPa و حداکثر اندازه اسمی سنگدانه مصرفی، ۲۰ میلی‌متر باشد.

۸- در این محصول ضروری است تا مشخصات، الزامات و جزئیات اجرایی مندرج در تاییدیه فنی اروپایی ETA08/0023 رعایت شود.

۹- تامین ضوابط دیافراگم صلب و همچنین تامین یکپارچگی برای کلیه سقف‌ها الزامی است.

۱۰- اتصال سقف به دیوار به صورت یکپارچه طراحی و اجرا شده و میلگردگذاری لازم بر این اساس در محل اتصال انجام شود.

۱۱- رعایت مبحث سوم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق و همچنین الزامات نشریه شماره ۴۴۴ مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت اجزای ساختمان در مقابل حریق با در نظر گرفتن ابعاد ساختمان، کاربری و وظیفه عملکردی اجزاء ساختمانی الزامی است.

۱۲- صدابندی هوابرد جداکننده‌های بین واحدهای مستقل و پوسته خارجی ساختمان می‌بایست مطابق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان عایق‌بندی و تنظیم صدا تامین شود.

۱۳- الزامات مربوط به انرژی باید مطابق مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان ایران با عنوان صرفه‌جویی در مصرف انرژی رعایت شود.

۱۴- مشخصات کلیه مصالح مصرفی مربوط به اجزاء قالب‌بندی ماندگار، باید مطابق با استانداردهای بین‌المللی معتبر و اسناد ارائه شده باشد. مشخصات سایر مصالح مصرفی نیز باید مطابق استانداردها و آیین‌نامه‌های ملی یا معتبر بین‌المللی باشد.

۱۵- اخذ گواهینامه فنی برای محصول تولیدی، پس از راه اندازی خط تولید کارخانه، از مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن الزامی است.