بارهای لرزه‌ای وارد به‌ اجزای غیر سازه‌ای معماری همراه با محدودیت‌هایی‌ که‌ در تغییرمکانهای جانبی‌ آن‌ها باید رعایت‌ شود در بندهای ۴-۱ و ۴-۲ این‌ استاندارد ارائه‌ شده است‌.

این‌ نیرو باید همراه با بارهای مرده مورد انتظار به‌ عضو غیر سازه‌ای اعمال شده و به‌ صورتی‌ باشد که‌ بیشترین‌ نیاز را در تکیه‌گاه‌ها و مهارهای آن‌ها ایجاد کند. در ارتباط با تغییر مکانها، باید مقدار عرض درزهای انقطاع در نظر گرفته‌ شده با ضابطه‌ ارائه‌ شده در این‌ پیوست‌ سازگار باشد.