درزبندی‌ کامل‌ درب (بازشو به‌ بیرون فضای‌ امن‌) و دریچه‌ خروج اضطراری‌ ( بازشـو به‌ داخل‌ فضای‌ امن‌)، برای‌ جلوگیری‌ از ورود دود و گرد و غبار صورت گیرد.

در فضاهای‌ امن‌ با زمان سکونت‌ موقت‌، از اتصـال هرگونـه‌ تأسیسـات تهویـه‌ ی‌ هـوا خودداری‌ شود (فضای‌ امن‌ تهویه‌ نشده). در فضاهای‌ امن‌ با زمان سکونت‌ زیـاد، نیـاز بـه‌ تأسیسـات تهویه‌ با مشخصات فنی‌ کامل‌ شامل‌ فیلتراسیون و... می‌باشد.

استفاده از سامانه‌ های‌ تبرید با احتمال نشت‌ بالا و یاد تبریدی‌ دارای‌ کویل‌ مستقیم‌ (و مانند آن) در فضای‌ امن‌ مجاز نمی‌باشد.

به‌ طور معمـول اجـزای‌ سـامانه‌ کنتـرل فشـار هـوای‌ داخـل‌ فضـاهای‌ امـن‌ شـامل‌ محفظه‌ های‌ هوابند در معابر ورودی‌، درب های‌ هوابنـد، سـوپاپ فشـار اضـافی‌ و سـوپاپ ضـدانفجار می‌باشند. فشار عملکرد سوپاپ ضدانفجار متناسب‌ با فشار انفجار و فاصله‌ می‌باشد.

چراغ اضطراری‌ (برای‌ مدت استقرار) علاوه بر برق شبکه‌ (قابل‌ تغذیـه‌ از مولـد بـرق اضطراری‌) تعبیه‌ شود.

تابلو اطلاعات مشتمل‌ بر حـداکثر مـدت اسـتقرار پنـاه گیـران و شـماره تلفـن‌هـای‌ اضطراری‌ موردنیاز نصب‌ گردد.

تجهیزات نجات ( نظیر تبر و بیل‌ کوچک‌) و کمک‌های‌ اولیه‌ در فضای‌ امن‌ قرار داده شوند.

علائم‌ شبرنگ‌ در اطراف درب و دریچه‌ خروج اضطراری‌ نصب‌ گردد.

پیش‌بینی‌های‌ لازم در خصوص مایحتاج موردنیاز در مدت مجاز استقرار (ماننـد آب شرب و غذای‌ خشک‌) صورت گیرد.

[1] - توجه‌ شود که‌ موازی‌ سازی‌ به‌ معنای‌ دو برابر کردن ظرفیت‌ها نیست‌. میزان هم‌پوشانی‌ با توجـه‌ بـه‌ مطالعـات مهندسـی‌ تعیـین‌ می‌شود و حداکثر آن ۱۰ درصد مقرر می‌ شود.