آسانسورها نباید به‌ عنوان وسیله‌ای‌ برای‌ فـرار افـراد از سـاختمان در هنگـام حادثـه‌ مورد استفاده قرار گیرند.

در شرایط‌ اخطار حملات هوایی‌، کابین‌ آسانسورها بایـد بتواننـد در طبقـات از قبـل‌ تعیین‌ شده متوقف‌ شوند و توسط‌ افراد آتش‌ نشان مورد استفاده قرار گیرنـد. همچنـین‌ آسانسـورها باید با سامانه‌ اعلام حریق‌ و اتاق مدیریت‌ بحران ارتباط داشته‌ تا در مواقع‌ ضروری‌ از سرویس‌ خارج شوند.

درشرایط‌ پس‌ از آسیب‌ احتمالی‌ ساختمان، مـأموران آتـش‌ نشـانی‌ ممکـن‌ اسـت‌ آسانسور را برای‌ انجام عملیات آتش‌ نشانی‌ و نجات افراد انتخاب نمایند. وجود آسانسور با ملاحظـات سازه ای‌ خاص و ضد دود، می‌ تواند به‌ عملیات مأموران امدادی‌ کمک‌ نمایـد. لـذا بایـد متناسـب‌ بـا طراحی‌ ساختمان، آسانسورهایی‌ با قابلیت‌ مقاومت‌ در برابر حریق‌ و تجهیـزات مربوطـه‌، مطـابق‌ بـا استانداردهای‌ BSEN81-72/2009 و BSEN81-73/2005 برای‌ انجام عملیات آتش‌ نشـانی‌ و نجات افراد تعبیه‌ گردد.

برق آسانسورهای‌ امدادی‌ (اضطراری‌)، باید از طریق‌ مولد بـرق اضـطراری‌ نیـز قابـل‌ تأمین‌ باشد.

چاه آسانسور باید درزبندی‌ شده و دارای‌ فشار مثبت‌ هوا باشد، تا از نفوذ دود و گرد و غبار به‌ داخل‌ آن و انتقال آلودگی‌ به‌ سایر قسمت‌ها، جلوگیری‌ نماید.

در ساختمان‌هایی‌ که‌ طبقات زیرین‌ آن‌ها دارای‌ فضای‌ امن‌ می‌ باشد، اجرای‌ چاهک‌ و چاه آسانسور در مجاورت این‌ فضاها مجاز نیست‌.

تابلوی‌ کنترل آسانسور باید دارای‌ بـاتری‌ داخلـی‌ جهـت‌ پیـاده کـردن مسـافران در نزدیک‌ترین‌ طبقه‌ پس‌ از قطع‌ برق باشد.