در طراحی‌ سامانه‌ توزیع‌ برق فشار ضعیف‌ ساختمان، سه‌ بخش‌ عادی‌، اضـطراری‌ و ایمنی‌ در نظر گرفته‌ شود. برق عادی‌ تنها توسط‌ بـرق شـهر تغذیـه‌ شـده و جهـت‌ بـرقرسـانی‌ بـه‌ تجهیزات برقی‌ با درجه‌ اهمیت‌ کم‌ استفاده می‌گردد. بخش‌ برق اضطراری‌ باید در صورت قطع‌ بـرق شهر به‌ صورت خودکار و طی‌ کوتاهترین‌ فاصله‌ زمانی‌ ممکن‌ به‌ مولدهای‌ برق اضـطراری‌ موجـود در ساختمان متصل‌ شده و بارهای‌ الکتریکی‌ با اهمیت‌ را تغذیه‌ نماید. بخش‌ برق ایمنی‌ باید به‌ سامانه‌ منبع‌ تغذیه‌ پشتیبان شامل‌ باطری‌ و شارژ آن و یا منبع‌ تغذیـه‌ بـرق بـدون وقفـه‌ (UPS) متصـل‌ گردد و تأمین‌ انرژی‌ بارهای‌ حساس مانند روشنایی‌ مسیرهای‌ فرار و فضای‌ امن‌، سامانه‌های‌ اخطـار و اعلام حریق‌، سامانه‌ها و روشنایی‌ موجود در اتاق مدیریت‌ بحران، سامانه‌های‌ امنیتی‌ و شبکه‌هـای‌ رایانه‌ای‌ را بر عهده بگیرد. استفاده از منبع‌ تغذیه‌ بدون وقفه‌ جهت‌ اطلاع رسانی‌ و مراکز مخـابراتی‌ و نیز منبع‌ تغذیه‌ پشتیبان برای‌ سامانه‌ اعلام حریق‌ پیشنهاد مـی‌شـود. همچنـین‌ بـه‌ منظـور حفـظ‌ قابلیت‌ اطمینان برقرسانی‌، توصیه‌ می‌گردد ترانسفورماتورهای‌ برق فشـار متوسـط‌، مولـدهای‌ بـرق اضطراری‌، برق بدون وقفه‌ مرکزی‌، تابلوهای‌ برق فشار متوسط‌، تابلوهای‌ فشار ضعیف‌ اصلی‌ مربـوط به‌ برق عادی‌ (نرمال)، اضطراری‌ و بدون وقفه‌ در اتاقها و یا فضاهای‌ مجزا از هم‌ قرار گیرند.

برای‌ جلوگیری‌ از شکست‌ لوله‌های‌ برق، پـیش‌بینـی‌هـای‌ لازم در محـل‌هـای‌ درز انبساط انجام شود و تا حد امکان از اتصالات انعطاف پذیر استفاده گردد.

چراغ های‌ جهت‌دار ایمنی‌ با باتری‌ داخلی‌ باید در مسـیرهای‌ فـرار جهـت‌ نمـایش‌ مسیر خروج از ساختمان مدنظر قرار گیرد. همچنین‌ توصیه‌ می‌گردد جهـت‌ روشـنایی‌ فضـای‌ امـن‌ ساختمان و اتاق مدیریت‌ بحران علاوه بر روشنایی‌ معمول از چراغهایی‌ با باتری‌ داخلی‌ نیز اسـتفاده شود.

علاوه بر چراغهای‌ ایمنی‌ نمایشگر سمت‌ خروج با باتری‌ داخلی‌، چراغ هایی‌ متصـل‌ به‌ نیروی‌ برق ایمنی‌ در راهروها، اماکن‌ عمومی‌ و فضاهای‌ تجمع‌ افراد، طراحی‌ و نصب‌ گردد.

از نصب‌ هر گونه‌ چراغ آویز در فضاهای‌ عمومی‌ اجتناب گردد. پوشش‌ چراغها بایـد از جنس‌ مواد پلاستیکی‌ بوده و به‌ نحوی‌ باشند کـه‌ در هنگـام اصـابت‌ ضـربه‌ یـا شکسـتن‌ موجـب‌ جراحت‌ در افراد نشوند.

ایجاد فشـار مثبـت‌ در محـل‌ نصـب‌ تجهیـزات حسـاس الکتریکـی‌، الکترونیکـی‌ و مخابراتی‌ مانند اتاق تابلوهای‌ برق و اتاق کنترل توصیه‌ می‌شود. تا حد امکان سامانه‌ تهویه‌ اتاقهـای‌ تأسیسات برقی‌ ساختمان از سامانه‌ تهویه‌ مرکزی‌ ساختمان مجزا باشد.

نگهدارنده های‌ لوله‌هـا و سـینی‌هـای‌ کابـل‌ بایـد اسـتحکام لازم جهـت‌ تحمـل‌ تکانه‌های‌ ناشی‌ از انفجار را داشته‌ باشند.

استفاده از کابل‌ دفنی‌ در فضای‌ خارجی‌ ساختمان توصیه‌ مـی‌گـردد. از مـواد ضـد حریق‌ مناسب‌ در فضای‌خالی‌ِ محل‌ ورود کابل‌های‌ فشار متوسط‌ و فشار ضعیف‌ به‌ ساختمان و اتاق تجهیزات برقی‌ استفاده گردد.

موتورهای‌ الکتریکی‌، تابلوهای‌ برق، تابلوهای‌ کنترلی‌، ترانسـفورماتورها و مولـدهای‌ برق اضطراری‌ باید به‌ گونه‌ای‌ بر روی‌ سازه فونداسیون مهار شوند که‌ از حرکات جنبی‌ بیش‌ از حـد این‌ تجهیزات در اثر موج انفجار جلوگیری‌ به‌ عمل‌ آید.

در طراحی‌ تابلوهای‌ برق ساختمان‌هایی‌ که‌ دارای‌ سامانه‌ های‌ الکترونیکی‌ حسـاس و یا مدارهای‌ کنترلی‌ دیجیتال هستند، باید از تجهیزات حفـاظتی‌ اضـافی‌ جهـت‌ مقابلـه‌ بـا اضـافه‌ جریان و اضافه‌ ولتاژ استفاده شود.

در طراحی‌ تأسیسات برقی‌ ساختمان به‌ منظور اجتناب از تداخل‌ الکترومغناطیسی‌، الزامات استاندارد IEC 61000 رعایت‌ گردد.

در مرحله‌ طراحی‌ لوله‌های‌ برق رزرو و مدارهای‌ تغذیه‌کننده اضـافی‌ در تابلوهـای‌ برق جهت‌ توسعه‌های‌ آینده مدنظر قرار گیرد.

از سامانه‌ تلفن‌ آتش‌ نشان (تلفن‌ اضطراری‌) که‌ بطور مستقیم‌ و پیوسـته‌ بـه‌ مراکـز امدادی‌ مرکزی‌ متصل‌ شده باشد، استفاده شود.

استفاده از فیلترینگ‌ مناسب‌ در سامانه‌هـای‌ مخـابراتی‌ جهـت‌ تفکیـک‌ و پـالایش‌ امواج مزاحم‌ فقط‌ برای‌گروه ساختمان های‌ ۱، توصیه‌ می‌شود.

مدارهای‌ سامانه‌های‌ اطلاع رسانی‌ و هشـداردهنده بایـد مسـتقل‌ بـوده و نبایـد بـا مدارهای‌ دیگر داخل‌ یک‌ لوله‌ اجرا شوند. این‌ مدارها در قسمت‌های‌ مختلف‌ سـاختمان، حـداقل‌ در دو مسیر مجزا از همدیگر اجرا گردند.

کابل‌های‌ سامانه‌های‌ جریان ضعیف‌ تا حد امکان شیلددار بوده و بایـد بـه‌ صـورت جداگانه‌ از سایر مدارهای‌ سامانه‌های‌ دیگر کشیده شوند.

برای‌ کابل‌ های‌ کنترلی‌ و مخابراتی‌، استفاده از کابـل‌هـای‌ فیبـر نـوری‌ عمومـاً بـه‌ هادی‌های‌ مسی‌ ترجیح‌ داده می‌شوند.

به‌ منظور اخطار بموقع‌ به‌ ساکنین‌ درهنگـام تهدیـدات، سـاختمان دارای‌ سـامانه‌ اطلاع رسانی‌ داخلی‌ باشد.

مولدهای‌ برق اضطراری‌، باید بـرای‌ تـأمین‌ تـوان الکتریکـی‌ سـامانه‌ هـای‌ هشـدار، روشنایی‌ مسیرهای‌ خروجی‌، روشنایی‌ فضاهای‌ امن‌، علائم‌ خروج، سامانه‌ های‌ مخـابراتی‌ اضـطراری‌، تجهیزات اعلام حریق‌، پمپ‌ های‌ آتش‌نشانی‌ و آبرسانی‌، سامانه‌ تخلیه‌ دود و آسانسورهای‌ اضـطراری‌ در یک‌ نقطه‌ امن‌ تعبیه‌ شوند. در تعیین‌ ظرفیت‌ مولدهای‌ برق اضطراری‌ امکان توسـعه‌هـای‌ آینـده مدنظر قرار گیرد.

محل‌ نصب‌ مولدهای‌ برق اضطراری‌ در فضاهای‌ ایمن‌ و مقاوم در برابـر انفجـار در نظر گرفته‌ شود.

مخزن سوخت‌ ذخیره باید به‌ اندازه کـافی‌ دور از دیـزل ژنراتـور و تـا حـد امکـان بصورت مدفون تعبیه‌ شده باشد. در غیر این‌ صورت مخزن سوخت‌ ذخیره باید در فضای‌ محافظـت‌ شده و مقاوم در برابر انفجار قرار گیرد. ظرفیت‌ مخزن ذخیره باید برای‌ ذخیره سازی‌ مصرف سوخت‌ برای‌ سه‌ روز طراحی‌ شده باشد و مخزن سوخت‌ روزانه‌ دیزل ژنراتور دارای‌ ظرفیـت‌ سـوخت‌ مـورد نیاز برای‌ حداقل‌ ۴ ساعت‌ کار با ظرفیت‌ نامی‌ باشد.

جهت‌ اتصال دیزل ژنراتور اضطراری‌ سیار به‌ سامانه‌ فشار ضعیف‌ سـاختمان، بایـد تمهیدات لازم در تابلوی‌ برق اصلی‌ ساختمان لحاظ گردد.

مولدهای‌ برق اضطراری‌، عموماً نیازمند دریچـه‌ هـای‌ لـووردار و یـا بازشـوهای‌ بـا خم‌ های‌ اضافی‌ برای‌ تهویه‌ مولد در حال کار می‌باشند، به‌ گونه‌ای‌ که‌ اثرات موج انفجار برروی‌ مولـد اضطراری‌ کاهش‌ یابد.

مولدهای‌ برق اضطراری‌ باید در دو نقطه‌ مختلف‌ و با فاصله‌ ی‌ مناسب‌ از یکـدیگر، قادر به‌ تأمین‌ توان اضطراری‌ ساختمان باشند.

کابل‌ های‌ توزیع‌ برق اضطراری‌ باید دارای‌ حصار محکم‌ بـوده و یـا در لولـه‌ داخـل‌ بتن‌ محصور گردند.

بعضی‌ از اماکن‌ ویژه مانند اتاق های‌ عمل‌ بیمارستان‌ها نقش‌ سرویس‌رسانی‌ خاص و بحرانی‌ را دارند و به‌ همین‌ سبب‌ نیـاز بـه‌ بـرق بـدون قطعـی‌ را دو چنـدان مـی‌ کننـد. بنـابراین‌ بکارگیری‌ تمهیدات لازم جهت‌ تأمین‌ برق پایدار و قابل‌ اطمینان از قبیل‌ منابع‌ انرژی‌ وقفـه‌ ناپـذیر برای‌ این‌ اماکن‌ الزامی‌ است‌.

ترانسفورماتورهای‌ اصلی‌ قدرت باید در صورت امکان در فضاهای‌ داخلی‌ سـاختمان و دور از دسترس عموم قرار گرفته‌ باشند. برای‌ ساختمان های‌ بزرگ تر، ترانسفورماتورها باید بصورت غیر متمرکز و در اتاق های‌ مستقل‌ مخصوص خود قرار گیرند تا قابلیت‌ اطمینان را در زمانی‌که‌ یکی‌ از ترانسفورماتورها در اثر ‌انفجار آسیب‌ می‌بیند، افزایش دهند.

محل‌ قرارگیری‌ ترانسفورماتورهای‌ اصلی‌ تا حد امکان از محل‌ نصب‌ مولدهای‌ بـرق اضطراری‌ دور باشد تا در مواقع‌ حریق‌ و خسارات ناشی‌ از انفجار احتمال از دست‌ رفتن‌ تأمین‌ انرژی‌ الکتریکی‌ کاهش‌ یابد.

ایـن‌ اتـاق بـرای‌ کنتـرل عملکـرد سـامانه‌هـای‌ تخلیـه‌ دود، ارتبـاط بـا سـاکنین‌، هشداردهنده ها، کنترل آتش‌سوزی‌ و تخلیه‌ افراد می‌باشد. برای‌ اتاقهای‌ حساس کنترلی‌، مخـابراتی‌ و امدادرسانی‌، پانل‌ های‌ تکرارکننده اعلام حریق‌ و یا نمایشگر تصویری‌ نشان دهنده محل‌ حریق‌، بـه‌ صورت مجزا از هم‌ در نظر گرفته‌ شوند تا امکـان اطـلاع عملکـرد سـامانه‌ حریـق‌ در موقعیـت‌ هـای‌ مختلف‌ فراهم‌ گردد.

پانل‌ های‌ تکرارکننده اعلام حریق‌ و یا نمایشگر تصویری‌ نشان دهنده محل‌ حریـق‌ باید در نزدیکی‌ نقطه‌ دسترسی‌ مأمور آتش‌ نشانی‌ به‌ سـاختمان قـرار گیرنـد. اگـر مرکـز کنتـرل در مجاورت لابی‌ باشد، باید آن را توسط‌ راهرو یا سطح‌ واسط‌ از لابی‌ جدا نموده و برای‌ مرکـز کنتـرل حریق‌، سازه مقاوم اجرا نمود.

ترکیبی‌ از آشکارسازهای‌ دود و حرارت با عملکرد سـریع‌، سـوئیچ‌هـای‌ مربـوط بـه‌ کنترل سامانه‌ های‌ آبپاش، شستی‌ های‌ فشاری‌ دستی‌، آژیرهای‌ صوتی‌ و نمایشگرهای‌ تصـویری‌ بایـد در سامانه‌ اعلام حریق‌ ساختمان استفاده گردیده تا باعث‌ عکس‌ العمل‌ به‌ موقع‌ نسبت‌ به‌ وقوع حریق‌ گردد.

با فعالشدن سامانه‌ اعلام حریق‌ باید فرآیندهای‌ کنترل دود، فعالیت‌ سـامانه‌هـای‌ هشدار و اطلاع رسانی‌ آغاز گردیده تا امکان انتقال سـاکنین‌ بـه‌ فضـاهای‌ امـن‌ در سـاختمان مهیـا گردد.

سامانه‌ اعلام حریق‌ از نوع آدرس پذیر و کابل‌ های‌ سـامانه‌ ی‌ اعـلام حریـق‌ از نـوع مقاوم در مقابل‌ حریق‌ گزینش‌ گردد.