زیرساخت‌ها و تأسیسات محوطه‌، باید بیش‌ از یک‌ تجهیز کنترلی‌ داشته‌ باشند.

تامین‌ حداقل‌ دو انشعاب جبرانی‌، قابل‌ کنترل و انعطاف پذیر بـا فاصـله‌ مناسـب‌ از یکدیگر، الزامی‌ است‌.

زیرساخت‌ها و تأسیسات اصلی‌ محوطه‌ ساختمان، باید بصـورت مـدفون در کانـال آدم روی‌ مقاوم، با رعایت‌ الزامات بند ۲۱-۲-۲-۴-۱۰ ، قرار گیرند.

تأسیسات پرخطر (مانند تأسیسات گازرسـانی‌ و مخـازن سـوخت‌ - موضـوع بنـد ۲۱-۲-۲-۱-۵ ) در حریم‌ آوار مجاز نیست‌.

تأسیسات پرخطر در محوطه‌، باید دست‌ کم‌ به‌ میزان ۵/۱ برابـر شـعاع اثرگـذاری‌ انفجار آن‌ها، از ساختمان فاصله‌ داشته‌ باشند. در غیر این‌صورت بایـد بـا معمـاری‌ مناسـب‌ و سـازه مقاوم، پیامدهای‌ انفجار آن‌ها محدود شوند.

در صورت الزام هم‌ جواری‌ تأسیسـات پرخطـر، بایـد بـا معمـاری‌ مناسـب‌ و اتخـاذ تمهیدات لازم، پیامدهای‌ انفجار هریک‌ به‌ خود محدود شوند.

نصب‌ مخازن اکسیژن مایع‌ در محوطه‌ یا فضاهای‌ محصور (به‌ خصـوص فضـاهای‌ بیمارستانی‌)، باید با حفظ‌ ضوابط‌ ایمنی‌ مربوطه‌ صورت پذیرد.

نصب‌ شیرهای‌ آتش‌ نشانی‌ در محوطه‌، مطابق‌ بـا ضـوابط‌ سـازمان آتـش‌ نشـانی‌ و خدمات ایمنی‌ الزامی‌ است‌.

برای‌ تسهیل‌ امداد و نجات در بحران، باید تأسیسات موردنیاز (نظیر آب، آبگـرم، برق و تلفن‌) در محوطه‌ ساختمان‌ها تاحدامکان پیش‌بینی‌ شود.