در ساختمان‌های‌ گروه ۱، باید از بکارگیری‌ سامانه‌ های‌ تبرید با احتمال نشت‌ بـالا و یا تبریدی‌ دارای‌ کویل‌ مستقیم‌ (و مانند آن) خودداری‌ گردد. در صورت استفاده از ازمبرد کم‌ خطر نظر اشتعال پذیری‌ و سمی‌ بودن، استفاده از سامانه‌ های‌ تبریدی‌ دارای‌ کویل‌ مستقیم‌ مجاز می‌ باشد. این‌ امر برای ساختمان های‌ گروه 2 مورد توصیه‌ اکید می‌باشد.

در ســایر ســاختمانهــا، درصــورت کــاربرد ســامانه‌هــای‌ اشــاره شــده در بنــد ۲۱-۷-۲-۳-۱ ، هنگام اخطارحملات هوایی‌، باید گازها و یا مواد مبرد داخل‌ آن‌ها در فضای‌ بیرونی‌ تخلیه‌ شوند.

استفاده از دستگاه های‌ گرم کننده وخنک‌کننده ویژه (به‌خصوص وسایل‌ حرارتی‌ با سوخت‌ گاز، مایع‌ و جامد) مجاز نبوده و نصـب‌ بخـاری‌ برقـی‌ فقـط‌ بـا رعایـت‌ الـــزامات مبحـث‌ چهاردهم‌ مجاز می‌باشد.

استفاده از سامانه‌های‌ تهویه‌ مطبوع (مانند هواساز) توصیه‌ می‌شود.

تاحدامکان، از سامانه‌ های‌ دارای‌ شـبکه‌ لولـه‌ کشـی‌ سـیال حامـل‌ انـرژی‌ (ماننـد فن‌کویل‌)، استفاده نشود.

درصورت بکارگیری‌ فن‌کویل‌، اجرای‌ لوله‌هـا از کوتـاه تـرین‌ مسـیر صـورت گیـرد. هم‌چنین‌ از اجرای‌ دریچه‌ هوای‌ تازه در دیوار خارجی‌ پشت‌ فن‌ کویل‌ خودداری‌ شده و هوای‌ تـازه از طریق‌ هوارسانی‌ مرکزی‌ و فیلتراسیون تامین‌ گردد.

لوله‌هـا و کانـالهـا بایـد دارای‌ اتصـالات انعطـافپـذیر سـه‌محـوره (متناسـب‌ بـا تغییرمکان های‌ سازه) و قطعه‌ انبساطی‌ در محل‌ نصب‌ دستگاه‌ها و محل‌ عبور آن‌ها از دیوارها باشند ( شکل ۲۱-۷-۳ ).

بست‌ ، آویز و تکیه‌ گاه لوله‌ ها، کانال‌ها و دودکش‌ها نبایدکـاملاً صـلب‌ باشـند و در موارد لازم، با اجرای‌ تمهیدات مناسب‌، قابلیت‌ تحمل‌ و جابجـایی‌ در اثـر تکانـه‌ ناشـی‌ از انفجـار را، داشته‌ باشند.

با رعایت‌ مفاد مبحث‌ چهاردهم‌ ، بهتر است‌ از لوله‌ های‌ ترموپلاستیک‌ مجاز و دارای‌ عایق‌ غیرقابل‌ اشتعال (به‌ استثنای‌ سامانه‌ های‌ بارنده ی‌ خودکـار) بجـای‌ لولـه‌هـای‌ فـولادی‌ سـیاه، استفاده شود.

از لوله‌های‌ فولادی‌ بی‌درز (برای‌ شرایط‌ دشوار و تحمل‌ ضربات فیزیکـی‌) مطـابق‌ مبحث‌ چهاردهم‌ استفاده شود.

لازم است‌ موتورخانه‌، اتاق هواساز و سایر تجهیزات مهم‌ در مکانی‌ مقاوم در برابـر پیامدهای‌ انفجار، قرار گیرند. به‌ طور کلی‌ موتورخانه‌ها تا حـدامکان، خـارج از سـاختمان جانمـایی‌ شوند.

از دو یا چند تجهیز (مانند دیگ‌ حرارتی‌، چیلر، پمپ‌، برج های‌ خنک‌ کننـده)، بـا هم پوشانی کافی‌ (رعایت‌ اصل‌ پراکندگی‌)، استفاده شود.

تجهیزاتی‌ مانند پمپ‌ها و مخازن بصورت افقی‌ و روی‌ کف‌ نصب‌ شوند.

مشعل‌های‌ حرارتی‌ موتورخانه‌ها باید دوگانه‌ سوز باشند.

گنجایش‌ مخازن ذخیره سازی‌ سوخت‌ مایع‌، با رعایـت‌ اصـل‌ مـوازی‌سـازی‌، بایـد متناسب‌ با پیش‌ بینی‌ شرایط‌ بحران و مصرف دست‌ کم‌ سـه‌ شـبانه‌روز باشـد. ایـن‌ مخـازن بایـد در فاصله‌ ایمن‌ نسبت‌ به‌ فضاهای‌ مهم‌ و موتورخانه‌ دفن‌ شوند.

از سامانه‌ها و تجهیزات تأسیساتی‌ مرمت‌پذیر استفاده شود.

محــل‌ نصــب‌ تجهیــزات جــانبی‌ موتورخانــه‌ (ماننــد مخــزن انبســاط بــاز، بــرج خنک‌کننده، چگالنده -کندانسور- هوایی‌)، باید در برابر پیامدهای‌ انفجار ایمنی‌ لازم را داشته‌ باشد.

سامانه‌ مدیریت‌ هوشمند تأسیسات ساختمان، با رعایت‌ الزامات امنیتـی‌، توسـط‌ شرکت‌های‌ داخلی‌ و بدون وابستگی‌ به‌ بیگانه‌، با رعایت‌ الزامـات مبحـث‌ سـیزدهم‌ ، طراحـی‌ و اجـرا شود.