۲۱-۲-۴-۲ مکانیابی‌

۲۱-۲-۴-۲-۱

مکان فضای‌ امن‌، نباید در مسیر مستقیم‌ موج انفجار قـرار گیـرد و تاحـدامکان، در بین‌ سایر فضاها و در محدوده مرکزی‌ ساختمان پیش‌ بینی‌ شود و بین‌ آن تا جداره خارجی‌، حداقل‌ یک‌ دیوار باشد. راهروهای‌ داخلی‌، اتاق ها، انبارها، زیرزمین‌ و سایر فضاهای‌ مشـابه‌ عملکـرد فضـای‌ امن‌ را می‌توانند داشته‌ باشند.

۲۱-۲-۴-۲-۲

فضای‌ امن‌ عمومی‌ باید در هر طبقه‌ ی‌ ساختمان عمومی‌ (برای‌ عموم) و فضای‌ امن‌ خصوصی‌ در واحدهای‌ آپارتمانی‌ بیش‌ از ۱۲۰ مترمربع‌، در نظر گرفته‌ شود.

۲۱-۲-۴-۲-۳

مکان فضای‌ امن‌ باید به‌گونه‌ای‌ باشد که‌ دسترسی‌ آن به‌ راه خروج، به‌ راحتی‌ و در امنیت‌ حاصل‌ شود.

۲۱-۲-۴-۲-۴

در ساختمان های‌ عمومی‌، مکان فضـای‌ امـن‌ مـی‌ توانـد بخشـی‌ از امـاکنی‌ ماننـد پارکینگ‌، کتابخانه‌، نمازخانه‌، محل‌ اجتماعات، غذاخوری‌، بخصوص در طبقات زیرزمین‌ و یا بخـش‌ میانی‌ باشد.

۲۱-۲-۴-۲-۵

در واحدهای‌ مسکونی‌، باید قسمت‌ کوچکی‌ (نظیر اتاق انـدرونی‌، انبـاری‌، پسـتو و کمد دیواری‌) برای‌ فضای‌ امن‌، منظور شود.

۲۱-۲-۴-۲-۶

راهروها و راه پله‌های‌ داخلی‌ هم‌ می‌توانند به‌ عنوان فضای‌ امن‌، منظور شوند.

۲۱-۲-۴-۲-۷ فضاهای‌ واقع‌ در زیرزمین‌ های‌ ساختمان ، باید با طراحی‌ مناسب‌ زیرساخت‌ هـا، در حداقل‌ زمان قابل‌ تبدیل‌ به‌ فضای‌ امن‌ برای‌ ادامه‌ی‌ فعالیت‌های‌ ساختمان باشند.

تصویر
شکل‌ ۲۱-۲-۷ موقعیت‌ فضای‌ امن‌ در ساختمان‌های‌ مسکونی‌

شکل‌ ۲۱-۲-۷ موقعیت‌ فضای‌ امن‌ در ساختمان‌های‌ مسکونی‌

*

*

تصویر
شکل‌ ۲۱-۲-۸ موقعیت‌ فضای‌ امن‌ در ساختمان‌های‌ عمومی‌

شکل‌ ۲۱-۲-۸ موقعیت‌ فضای‌ امن‌ در ساختمان‌های‌ عمومی‌


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...