۲۰.I.۱مقدمه ویرایش دوم
۲۰.۱.۱اهداف
۲۰.۱.۲دامنه شمول
۲۰.۳.۱تابلوهای الزامی برای نصب در تصرفهای مختلف ساختمانها
۲۰.۳.۲محدوده نصب علائم تصویری و تابلوها
۲۰.۳.۳محدودیتهای مکان نصب علائم تصویری و تابلوها
۲۰.۳.۴الزامات ساخت و نصب علائم تصویری و تابلوها
۲۰.۳.۵الزامات ایستائی و سازه علائم تصویری و تابلوها
۲۰.۳.۶الزامات نوع و مقاومت مصالح تابلوها
۲۰.۳.۷الزامات الکتریکی تابلوها
۲۰.۳.۸نگهداری و تعمیر تابلوها:
۲۰.۳.۹ضوابط کلی استفاده از علائم ایمنی تصویری و تابلوها:
۲۰.۳.۱۰ضوابط کلی استفاده از علائم ایمنی در برابر حریق:
۲۰.۳.۱۱ضوابط کلی استفاده از علائم نوری
۲۰.۳.۱۲ضوابط کلی استفاده از علائم صوتی:
۲۰.۳.۱۳ضوابط کلی استفاده از علائم ایمنی کلامی:
۲۰.۳.۱۴ضوابط کلی استفاده از علائم ایمنی با حرکات دست
۲۰.۴.۱ضوابط علائم خروج اضطراری
۲۰.۴.۲موارد استثناء در نصب علائم خروج اضطراری
۲۰.۴.۳نصب علائم خـروج در ارتفـاع نزدیـک تـراز کـف درفضـاهای گـروه تصرف م-۱
۲۰.۴.۴نورپردازی علائم خروج
۲۰.۴.۵علائم نورانی مسیر خروج
۲۰.۵.۱تابلوی راهنمای واکنش اضطراری
۲۰.۵.۲مندرجات تابلوی راهنمای واکنش اضطراری
۲۰.۵.۳محل نصب تـابلوی راهنمـای واکـنش اضـطراری و تابلوهـای تخلیـه اضطراری
۲۰.۵.۴شرایط نصب تابلوهای راهنمای واکنش اضـطراری و تخلیـه اضـطراری ساختمان
۲۰.۵.۵نشانه تصویری در تابلوی راهنمای واکنش اضطراری
۲۰.۶.۱ضوابط کلی علائم ایمنی الزامی در کارگاه ها
۲۰.۶.۲ضوابط کلی تابلوهای ایمنی مربوط به کارگاه های موقـت کوتـاه مـدت ساختمانی و راه سازی
۲۰.۶.۳تابلوهای ایمنی دائمی ساختمان کارگاه های صنعتی و موتورخانـههـا و تأسیسات ساختمانها
۲۰.۶.۴ضوابط نصب علائم و برچسب های ایمنی بر روی مخازن و لولههای حمل سیالات خطرناک در ساختمان کارگاهها و موتورخانه تأسیسات ساختمان
۲۰.۷.۱ضوابط کلی تابلوهای واقع در معابر و محوطههای ساختمانی
۲۰.۷.۲تابلوهائی که نیاز به مجوز ندارند، تابلوهای نیازمند مجـوز و تابلوهـای غیرمجاز:
۲۰.۷.۳تابلوهای غیر مجاز
۲۰.۷.۴انواع پلاکها و تابلوهای مجاز
۲۰.۷.۵سطح مجاز تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰.۷.۶محدوده نصب انواع تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰.۷.۷مطالب تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی
۲۰.۷.۸رنگ و نور پردازی تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی
۲۰.۷.۹تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی ناهماهنگ
مبحث بیستم: علائم و تابلوها
مقدمه ویرایش دوم
گذشت بیش از ۱۲ سال از انتشار نخستین ویرایش مبحث بیستم مقررات ملی سـاختمان در سـال ۱۳۸۴ و ایجاد تغییرات زیاد در صنعت ساختمان کشور طی این سالیان، از جملـه گسـترش حجـم ساختمانها و افزایش ساخت و سازهای بلندمرتبه بویژه در کلانشهرها و همچنین با توجه به تأکید صورت گرفته در ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان، نیاز بـه تجدیـدنظر در مبحـث تابلوها و اعلانات که بطور محسوس با ایمنی سازندگان و مجریـان و بهـرهبـرداران سـاختمانهـا در ارتباط است، را دوچندان کرده بود.
در ویرایش پیش رو از مبحث بیستم مقررات ملی ساختمان ، علاوه بر الزامات پایهای چـون رنـگ و شکل علائم ایمنی بازدارنده، هشداردهنده، الزام کننده و آگاه کننده نسبت به شرایط ایمن و علائـم صوتی و نوری و با حرکات دست، که در ویرایش نخست نیز آورده شـده بـود، بـر علائـم ایمنـی در کارگاه های ساختمانی، تابلوهای ایمنی در کلیه ساختمانها برای هدایت متصرفان به دسترسهـای خروج و راههای امدادرسانی و علائم مربوط به فضاها و کارگاه های تأسیساتی ساختمان و کارگاه های صنعتی و خدماتی (به عنوان یکی از تصرفهای شایع سـاختمانی در شـهرها) و علائمـی کـه لازم است در مخازن و لولهها و حمل مواد بویژه در تصرفهای درمانی بکار گرفتـه شـوند نیـز پرداختـه شده است.
بدین لحاظ این علائم دامنه گسترده تری یافته و قادر هستند تا دسترسی به ایمنـی در سـاختمان های بزرگتر و با تأسیسات پیچیده تر امروز را تسهیل نمایند. این رویکـرد باعـث شـده کـه علائـم و تابلوهای ایمنی بعنوان ابزاری تأثیرگذار در تأمین ایمنی در سـاختمانهـا و کارگاهها مـورد بهـره برداری قرارگیرند.
تلاش جهت استفاده از علائم شناخته شده بین المللی و آشنا بودن آنها برای افراد مختلف و بـومی سازی استفاده از این علائم با شرایط ساخت و ساز در کشور، ملاحظه دیگری است کـه در ویـرایش جدید تداوم یافته و علاوه بر ساکنین محلی، قابلیت استفاده بیشتر برای مهمانـان و افـراد ناآشـنا و حتی اتباع دیگر کشورها از ساختمانها و محوطههای مجتمعهای ساختمانی را فراهم میسازد.
امید است که مقررات این مبحث نقش و جایگاه صـحیحی در ارتقـای ایمنـی شـهروندان و صـنعت ساختمان و بهبود شرایط محیطی بیابد.
کمیته تخصصی مبحث بیستم مقررات ملی ساختمان ایران ۱۳۹۶
۲۰-۱-۱ اهداف
هدف کلی از تدوین این مقررات نصب و استفاده از تابلوهـا و علائـم بـه منظـور تـأمین سـلامت و بهداشت، ایمنی، آسایش و صرفه جوئی در منابع است. بدین منظور در ساخت و نصب و بکـارگیری تابلوها و علائم و در ارائه اطلاعات و هشدارهای ایمنی، باید صحیح عمل نمود تـا از نظـر سـاخت و نصب بی خطر و ایمن باشند. به لحاظ آنکه این مقررات برای تهیه تابلوهـا و علائـم مختلـف تـدوین شده، اهداف مورد انتظار از آن به قرار زیر است:
الف) ارائه ویژگی های کلی علائم و تابلوها برای بکارگیری بهتر آنها توسط کاربران.
تدوین مقررات کلی تابلوها و علائم هشدار دهنده.
تدوین مقررات برای تابلوها و علائم هشدار دهنده در ساختمانها و کارگاه ها.
تدوین مقررات کلی تابلوها و علائم برای نصب در محوطه مجتمعهـای سـاختمانی، بـه منظـور تأمین ایمنی مردم در فضاهای عمومی و مشاع.
۲۰-۱-۲ دامنه شمول
این مقررات شامل طراحی، ساخت، نصب و نظارت و بهره برداری از تابلوها و علائمی کـه بـه تحقـق اهداف مقررات ملی ساختمان یاری میکنند، مانند تابلوها، پلاکها و دیگـر وسـایل پیـامرسـانی، از قبیل علائم حرکتی دست، علائم صوتی و نوری و آژیرهای خطر و غیره در ساختمانهای در دسـت بهره برداری با تصرفها و کارکردهای مختلـف، کارگاه های سـاختمانی و سـاختمان کارگـاه هـای صنعتی در حال انجام کار است. بدین لحاظ ارتباط نزدیکی بین این مقررات که به ابعـاد ایمنـی در ساختمان محیطهای کاری توجه میکند و قوانین و آئیننامههای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی که به مسائل نیروی انسانی و کارگری میپردازد وجود دارد و این قـوانین و مقـررات بایـد همسـو و هماهنگ با هم باشند.
۲۰-۳-۱ تابلوهای الزامی برای نصب در تصرفهای مختلف ساختمانها
در تصرف های مختلف ساختمان که گروه بندی آنها در مباحث ۳ و ۴ ارائه گردیده است، نصب تابلوهای زیر الزامی است. نظارت بر نصب و بهره برداری از تابلوها در پایان کار ساختمان، در انطباق با مبحث دوم ، توسط مهندس ناظر و در زمان بهره برداری توسط مقام قانونی مسئول ذکر شده در مبحث بیست و دوم (تعمیر و نگهداری) صورت میگیرد.
جدول c-20-3-3: جدول شماره ۳
۲۰-۳-۱-۱
در ساختمانهای کوتاه مرتبه دارای تصرف مسکونی (م-۴)، بعلت آشنائی ساکنین به محیط زندگی، استفاده از تابلوها و علائم ایمنی الزامی نیست.
۲۰-۳-۲ محدوده نصب علائم تصویری و تابلوها
۲۰-۳-۲-۱
تابلو یا سازه علائم و دستگاههای انتشـار دهنـده علائـم (صـوتی و نـوری) نبایـد بـه گونهای ساخته یا نصب شود که هیچ بخشی از سطح یا پایه آنها مانع استفاده از هر نوع پلـه فـرار و خروجیها در ساختمان شود.
۲۰-۳-۲-۲
تابلوها و علائم تصویری نباید باعث مسدود کردن بازشوها و مانع عبور هوا و نـور بـه داخل بنا شوند.
۲۰-۳-۲-۳
تابلوهایی که نزدیکترین لبه آنها در فاصـله 1/5 متـری بازشـو دیوارخـارجی بناهـا ساخته میشوند، باید از جنس مواد نسوز و یا پلاستیکهای تأیید شده باشند.
۲۰-۳-۲-۴
بر بالاترین نقطه همه ساختمانها و سازه های با ارتفاع بیش از ۳۶ متر باید حـداقل یک علامت نوری (چراغ چشمک زن) قرمز رنگ نصب شود.
تبصره: مرجع صدور پروانه ساختمان در هر منطقه شهر می تواند بر اسـاس متوسـط ارتفـاع ابنیـه حداقل ارتفاع الزامی نصب علامت نوری هشدار دهنده را تعیین و اعلام نماید.
۲۰-۳-۲-۵
فاصله از خطوط برق فشار قوی: نصب تابلوها و سازه علائـم و دسـتگاه هـای انتشـار دهنده علائم (صوتی یا نوری) باید بصورتی باشد که لبه تابلو حداقل 1/80 متر فاصله افقی و حداقل 3/60 متر فاصله عمودی از خطوط انتقال برق فشار قوی داشته باشد.
۲۰-۳-۳ محدودیتهای مکان نصب علائم تصویری و تابلوها
۲۰-۳-۳-۱
نصب تابلوها بر تیرهای برق، پایههای علائم دیگر و چـراغهـای راهنمـای راننـدگی، درختان، صخرهها و سایر عناصر طبیعی ممنوع است. پرچمها و موارد استثنا با مجوز مرجـع صـدور مجوز تابلو بر پایههای علائم دیگر قابل نصب هستند.
۲۰-۳-۳-۲
هیچ تابلوی تبلیغاتی نباید به صورتی نصب شـود کـه مـانع از دیـده شـدن تـابلوی ایمنی و نصب شده قانونی دیگر شود.
۲۰-۳-۳-۳
نصب تابلویی که به تشخیص مسئولین صدور مجوز تابلوها باعث پنهان شدن همـه یا قسمتی از هر تابلو یا چراغ هشدار دهنده و انتظامی و راهنمای رانندگی و راهنمای شهری باشد و یا به هر صورت مزاحم کارکرد آنها شود، ممنوع است.
۲۰-۳-۳-۴
نصب تابلو به صورتی که پنجره یا در، راه پله و نردبام، راه خروج در حریق، راه عبـور آتش نشانان، بازشو و نورگیر و راه تهویه در ساختمانی را ببندد، ممنوع است.
۲۰-۳-۳-۵
نصب علائم ایمنی و تابلوهای معرف کاربری و نام سـاختمان در محـل هـای پـیش بینی شده در طرح ساختمانهائی که در انطباق با ایـن مقـررات و بـه تائیـد مرجـع صـدور پروانـه ساختمان رسیده، الزامی است.
۲۰-۳-۳-۶
تابلوها و علائم ایمنی باید در مکان مناسب و بصورتی نصب گردند که تنها در مواقع برگریزان دیده نشوند و در فصول سبز، درختان مانع دیده شدن آنها نگردند.
۲۰-۳-۴ الزامات ساخت و نصب علائم تصویری و تابلوها
۲۰-۳-۴-۱
در کلیه تابلوهایی که دارای تجهیزات برقی داخلـی باشـند، بایـد تمهیـدات لازم بـه منظور جلوگیری از نفوذ نزولات جوی و آب به داخل آن پیش بینی شود.
۲۰-۳-۴-۲
ترسیم علائم تصویری در تابلوهای غیر ایمنـی بـا رنـگ و نظـایر آن، مسـتقیم روی دیوار یا روی سایر عناصر ساختمانی و طبیعی مانند درخت و صخره به صورتی کـه قابـل برچیـدن نباشد، ممنوع است.
۲۰-۳-۴-۳
تابلوها و علائم تصویری به غیر از تابلوها، پرچمها و علائم متحرک، شامل پایه هـا و ادوات برقی ونورپردازی آنها باید بصورت ثابت طراحی شوند. نصب تابلو و علائـم تصـویری بصـورتی که پس از نصب، تمامی یا بخشی از آن دارای هرگونـه حرکتـی شـامل لـرزش، چـرخش و حرکـت توسط جریان هوا باشد ممنوع است.
۲۰-۳-۴-۴
در ساخت تابلوها و علائم حتی الامکان باید از ایجاد سکوها، سـوراخ هـا و درزهـای غیر معمول که محل جمع شدن گرد وغبار و بوجود آمدن لانه پرندگان و انبار تجهیـزات و وسـایل اضافی شود، اجتناب کرد.
۲۰-۳-۵ الزامات ایستائی و سازه علائم تصویری و تابلوها
۲۰-۳-۵-۱
تابلوها و علائم تصویری باید به گونهای ساخته شوند کـه در مقابـل عوامـل مخربـی چون بادهای شدید، زمین لرزه، رطوبت، حریق و غیر آن، از مقاومت کافی برخوردار باشد.
۲۰-۳-۵-۲
طراحی سازه تابلوهایی که سطحی بزرگتر از ۸ متر مربع دارند باید توسط مهنـدس دارای پروانه اشتغال به کار مهندسی عمران با صلاحیت طراحی انجام شود. این تابلوها و سازه هـای آنها نباید بصورت پیشبینی نشده، تنها بر عناصر ساختمانی چون دست انـداز و قرنیـز سـاختمان قرار گیرند.
۲۰-۳-۵-۳
در الصاق تابلوها و علائم تصویری دیواری و طره بر بدنه خارجی ساختمانها باید از بستهای نگهدارنده فولادی و رول پلاک فلزی استفاده شود، بـه نحـوی کـه از اسـتحکام مطلـوبی برخوردار باشد. تعداد و کیفیت بستها و نگهدارنده های مذکور باید به نحوی تنظیم شود کـه تنهـا نیمی از آنها نیز برای مقاومت در برابر کلیه شرایط احتمالی کافی باشد.
۲۰-۳-۵-۵
سازه تابلوهای بزرگ و تبلیغاتی باید با توجـه بـه مبحـث ۹ و ۱۰ (طـرح و اجـرای ساختمانهای بتن آرمه و فولادی) طراحی و محاسبه شود و عمده ترین آنها به قرار زیر اسـت: بـار مرده، سر بارها و بارهای زنده از جمله بار برف، رانـش خـاک، فشـار هیدرواستاسـیک نیـروی بـاد، نیروهای ناشی از زلزله وسایر عوامل مانند انقباض و انبساط ناشی از دما، ترکیـدگی بـتن، تغییـرات رطوبت و نشستهای نا متجانس. این بارها باید با رعایت ضوابط و مقررات مندرج در مبحث ششـم مقررات ملی ساختمان ایران ارزیابی و محاسبه شود.
۲۰-۳-۶ الزامات نوع و مقاومت مصالح تابلوها
۲۰-۳-۶-۱
نوع مصالح تابلوها (غیر از تابلوهای موقت) و پایـههـای نگهدارنـده آن بایـد بـادوام و مقاوم باشند و پوسیده و خراب نشوند.
۲۰-۳-۶-۲
استفاده از مصالح قابل احتراق چون چـوب، کاغـذ و پلاسـتیکهـای قابـل اشـتعال سریع، در تابلوهای دارای ادوات الکتریکی ممنوع است.
۲۰-۳-۶-۳
استفاده از سطوح شیشهای در تابلوها (غیر از شیشه نویسی) ممنوع است مگر آنکـه از شیشههای نشکن یا دارای شبکه محافظ داخلی استفاده شود.
۲۰-۳-۶-۴
در صورتیکه پایه های نگهدارنده تابلوها داخل زمین کار گذاشـته شـود، بایـد ایـن قسمت درون شالوده بتنی قرار گیرد.
۲۰-۳-۶-۵
تابلوهایی که روی نمای ساختمان قرار میگیرند، از نظر شکل و موقعیت قرار گیری و مصالح و رنگ باید در سازگاری و هماهنگی با معماری ساختمان و سیمای شهری باشند.
۲۰-۳-۷ الزامات الکتریکی تابلوها
۲۰-۳-۷-۱
سیمها و تجهیزات الکتریکـی بایـد طبـق ضـوابط طـرح و اجـرای تاسیسـات برقـی ساختمانها ( مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمانی ایـران ) بـوده، دارای روکـش و عـایق مناسـب باشند و بصورت ثابت نصب شود.
۲۰-۳-۷-۲
در مواقع قطع برق وجود منابع تغذیه پشتیبان برای تابلوهای ایمنـی کـه از قـدرت برق بهره میگیرند لازم است. مگر در صورتیکه قطع برق خود از بینبرنده آن خطر باشد.
۲۰-۳-۷-۳
تابلوهای ایمنی و اضطراری باید به گونهای سازماندهی و نظارت شوند کـه در زمـان بهره برداری روشن باشند یا به وضوح دیده و خوانده شوند.
۲۰-۳-۷-۴
دریچههای بازدید تجهیزات الکتریکی تابلوهای ایمنی باید به گونهای طراحـی شـود که قابل دسترس برای کودکان نبوده و تنها با کلید مخصوص باز و بسته شوند.
۲۰-۳-۷-۵
در تابلوهای نورانی که سطح نمایش تابلو از جنس پلاستیک شفاف یا نیمه شفاف و یا مصالح مشابه باشند، لامپهای روشنائی وتجهیزات الکتریکی بایـد حـداقـل ۵ سـانتیمتر از سـطح ورقههای پلاستیک فاصله داشته باشد.
۲۰-۳-۷-۶
در هیچ تابلویی نمیتوان از نورپردازی غیر الکتریکی چون شعله وآتش استفاده کرد، مگر در موارد خاص مانند صنایع و پالایشگاهها و اخذ مجوز از مرجع صدور مجوز تابلوها.
۲۰-۳-۷-۷
تمام تابلوهائی که از طریق جریان برق اقدام به نورپردازی میکنند، باید به سیستم اتصال به زمین مناسب مجهز باشند.
۲۰-۳-۸ نگهداری و تعمیر تابلوها:
۲۰-۳-۸-۱
مسئول تابلوها در برابر حوادث احتمالی، چون سقوط، پرتاب قطعات، سقوط تـابلو و قطعات آن در طوفان، برق گرفتگی و سایر مخاطرات ناشی از نگهداری آنها در شرایط غیر ایمن نیز مسئولیت دارد.
۲۰-۳-۸-۲
تمام تابلوها و علائم ایمنی باید در شرایط مناسب نگهداری شوند. بطوریکه قصـد و منظور اصلی را به درستی اطلاع رسانی نمایند. نگهداری در شرایط مناسب از تمیـز نمـودن عـادی، رنگ پریدگی تا کنترل مرتب علائم چراغ دار و صوتی و نهایتـاً اطمینـان از کـارکرد صـحیح آنهـا را شامل میشود.
۲۰-۳-۸-۳
نظافت، تعمیر و رنگ کاری مجدد تابلو به صورتیکه مغایرتی با مشخصـات منـدرج در مجوز نیابد، ضروری است و نیاز به اخذ مجوز ندارد.
۲۰-۳-۸-۴
چنانچه نصب و جابجایی یا بر چیدن تابلوها موجب خسارت یا آسیب به محل نصب شود و یا وضعیت ناهنجاری در محل نصب و ناهماهنگی در نمای شهری ایجاد کند، مسئول تـابلو و در صورت عدم دسترسی، مسئول ساختمان موظف به تعمیر و بازسازی محل نصب است.
۲۰-۳-۸-۵
چنانچه به نحوی مشخصات محل نصب علائم تصویری و تابلوها تغییر کند، بطـوری که این تغییر موجب تغییر مشخصـات آنهـا شـود، مسـئول تـابلو موظـف اسـت بگونـهای وضـعیت قرارگیری تابلو را تصحیح کند که مجدداً مطابقت تابلو با مقررات تامین شود.
۲۰-۳-۸-۶
نظارت بر علائم و تابلوهای الزامی و بازدید از آنها به منظـور پایـداری، اسـتحکام و ایمنی تابلو و سازه آن باید در مراحل و توسط اشخاص زیر انجام گیرد:
الف) قبل از بهره برداری و در زمان ساخت، توسط مهندس ناظر ساختمان و مسئول ایمنـی کارگـاه ساختمانی.
پس از بهره برداری در کارگاه ها، توسط مسئولان ایمنی کارگاه.
پس از هرگونه تغییرات و ایجاد وقفه در استفاده از آن، توسط مسئول تابلو.
پس از وقوع باد، طوفان، زلزله و غیره، توسط مسئول تابلو.
در هنگام بهره برداری از ساختمان، در مقاطع شش ماهه بصورت ادواری، توسط مسئول تـابلو و در صورت عدم دسترسی، توسط مسئول ساختمان.
۲۰-۳-۹ ضوابط کلی استفاده از علائم ایمنی تصویری و تابلوها:
۲۰-۳-۹-۱
علائم تصویری تابلوها باید طبق مشخصاتی که در این مبحث ارائـه مـیشـود، بـرای بیننده به راحتی قابل رویت و فهم باشد.
۲۰-۳-۹-۲
تابلوها و علائم تصویری ایمنی با توجه به هدفی که در نصب تابلو تعقیب مـیشـود، باید در ارتفاع مناسب نصب شوند. در مکانهایی که نور طبیعـی ضـعیف اسـت، بایـد از رنـگهـای بازتاب نور و خود نور و مواد شب رنگ و یا نور مصنوعی استفاده شود.
۲۰-۳-۹-۳
علائم و تابلوهای ایمنی که بعلت احتمال دیده نشدن، در تراز بـالاتر از دیـد چشـم قرار میگیرند، در بالای درها و تراز بیش از 2/00 متر از کف فضا نصب می گردند.
۲۰-۳-۹-۴
علائم و تابلوهای ایمنی معمول در ساختمان باید در حدود ارتفـاع چشـم در حـریم 1/15 متر تا 1/70 متری از کف فضا نصب گردند.

شکل شماره ۱۲
۲۰-۳-۹-۵
علائم و تابلوهای ایمنی که برای پیام رسانی در زمان حریق، در تراز نزدیک به کـف فضاها نصب میشوند، باید در حریم ارتفاعی 0/10 متر تا 0/45متر از کف نصب شوند. علامت بایـد به صورت همسطح با درب بر روی آن نصب شود. در جاهایی که علامت بر روی دیوار نصـب شـود، باید در فاصله کمتر از 0/10 متر از چهارچوب و سمت دستگیره آن قرار داشته باشد.
۲۰-۳-۹-۶
نوارها و علائم ایمنی که برای پیامرسانی بر روی کف فضاها نصـب مـیشـوند، بایـد بصورت ممتد بیننده را به سمت خروج و مقصد علائم هـدایت نماینـد. فاصـله نوارهـای پیرامـونی فضاها از دیوار حداکثر 0/10 متر باشد.

شکل شماره ۱۳
۲۰-۳-۹-۷
ارتفاع حروف فارسی در علائم ایمنی در شرایطیکه تابلو در فاصله زیر ۱۰ متر دیده می شود، حداقل ۷۵ میلیمتر است.
۲۰-۳-۹-۸
ارتفاع حروف فارسی در علائم ایمنی در شرایطیکه تابلو در فاصـله ۱۰ تـا ۲۰ متـر دیده می شود، حداقل ۱۵۰ میلیمتر است.
۲۰-۳-۹-۹
ارتفاع حروف فارسی در علائم ایمنی در شرایطیکه تابلو در فاصـله ۲۰ تـا ۴۰ متـر دیده می شود، حداقل ۲۰۰ میلیمتر است.
۲۰-۳-۹-۱۰
زمانی که موضوع مطرح در علامت و یـا خطـر مصـرح در مـتن تـابلو دیگـر وجـود نداشته باشد، باید سـریعاً توسـط مسـئول تـابلو و در صـورت عـدم دسترسـی، مسـئول سـاختمان جمعآوری شود.
۲۰-۳-۱۰ ضوابط کلی استفاده از علائم ایمنی در برابر حریق:
۲۰-۳-۱۰-۱
رنگهای مورد استفاده در علائم ایمنی در حریق عبارتند از:
جدول c-20-3-4: جدول شماره ۴
۲۰-۳-۱۰-۲
اگر نور طبیعی در محل نصب علائم ایمنی در برابر حریق کم باشد، فـراهم نمـودن روشنایی کافی از طریق رنگهای بازتاب نور و خود نور و مواد شب رنگ و یا نور مصـنوعی ضـروری است.
۲۰-۳-۱۰-۳
در هنگام حریق استفاده از علائم مکمل نوری، کلامی یا صوتی به منظور هدایت به خروجیهای اضطراری و مسیرهای فرار و محل استقرار تجهیزات اطفای حریق توصیه میشود.
۲۰-۳-۱۰-۴
رنگ قرمز مشخص کننده مکان تجهیزات اطفاء حریق میباشد. مکان تجهیـزات بـا به کارگیری تابلو و یا بارنگ آمیزی پس زمینه ای که تجهیزات روی آن قرار دارند مشخص می شود.
در صورتیکه تجهیزات بطور عمده قرمز باشند ممکن است به تشخیص مسئولین نیاز به رنگ کردن پس زمینه نباشد.
۲۰-۳-۱۰-۵
اگر بنا به هر دلیلی تجهیزات آتش نشانی در مکانی دور از دید مستقیم قرار داشت، مکان آنها باید با علائم و جهت نماهای مناسب برای معرفی تجهیزات آتش نشانی طبـق مشخصـات علائم تصویری ایمنی معین شود.
۲۰-۳-۱۰-۶
علامت تصویری ایمنی می تواند با متن توضیحی همراه شود، اما متن نوشـتاری بـه تنهایی به عنوان علامت تصویری ایمنی کفایت نمیکند.
۲۰-۳-۱۰-۷
مجوزهای صادره برای سیستمهای اعلام و اطفای حریق باید بصورت ادواری تمدید و اعتبار آنها کنترل شود. لذا تعمیر، حفظ ونگهداری و بروزرسانی سیستمهای اعلام و اطفای حریق ضروری است.
۲۰-۳-۱۰-۸
به منظور آگاهی استفاده کنندگان و آتشنشانهـا از سـاختمانهـا و تصـرفهـای تعیین شده در جدول ۲۰-۳-۱ باید نقشه راهنمای تخلیه اضطراری هر طبقـه و راهنمـای واکـنش اضطراری در جوار ورودیهای ساختمانها نصب شود.
۲۰-۳-۱۱ ضوابط کلی استفاده از علائم نوری
۲۰-۳-۱۱-۱
علامت باید به میزان کافی روشن و قابل رویت بوده، امـا باعـث خیـره شـدن چشـم نشود.
۲۰-۳-۱۱-۲
رنگ علائم نوری ایمنی باید هماهنگ و مطابق جدول رنگهای ایمنی باشد.
۲۰-۳-۱۱-۳
به منظور جلوگیری از سردر گمی، از به کار بردن چند علامت هشدار ایمنی نوری در کنار یکدیگر یا در نزدیکی یک منبع نور مشابه اجتناب شود.
۲۰-۳-۱۱-۴
اگر یک علامت نوری بتواند به شکل روشن دائمی و یا چشمک زن و گـردان عمـل نماید، لازم است در موارد اضطراری از حالت چشمک زن و گردان استفاده شود تا باعث القـاء حـس خطر بالاتر و فوریت بیشتر شود.
۲۰-۳-۱۱-۵
دور و فرکانس خاموش و روشنی یک علامت ایمنی چشـمک زن بایـد بـه گونـه ای انتخاب شود که پیام بطور کامل منتقل شود و باعث سردرگمی و اختلاط با دیگر علامتهای نـوری موجود در محل، مانند علائم همیشه روشن نشود.
۲۰-۳-۱۱-۶
اگر یک علامت نوری در کنار یک علامت صوتی بکار رود، بین آنها باید همـاهنگی ایجاد شود. به این معنا که دور و فرکانس نور چشمک زن و گردان باید همزمان با افت و خیز علائـم صوتی باشد.
۲۰-۳-۱۲ ضوابط کلی استفاده از علائم صوتی:
۲۰-۳-۱۲-۱
به کارگیری علائم صوتی در حریق برای آگاه نمـودن مـردم از وجـود خطـر در آن محل است. این سیستم هشداردهنده باید طی یک روال از قبل برنامه ریزی شده به منظور تخلیه به موقع افراد از مکانهای مورد نظر عمل نماید.
۲۰-۳-۱۲-۲
آژیر حریق علامتی صوتی است که توسط دستگاهی خـاص، بـدون کمـک صـدای انسان و با صداهای مصنوعی منتشر میشود. آژیر حریق باید:
دارای صدایی باشد که به مقدار قابل توجه از صداهای محـیط بلنـدتر باشـد، تـا در تمـام فضـاها شنیده شود.
به سادگی از میان صداهای دیگر و علائم صوتی دیگر قابل تشخیص باشد.
تا تخلیه ساکنین ادامه یابد.
۲۰-۳-۱۲-۳
آژیر اعلام حریق میتواند به گونههای متفاوتی باشد اما نکته حائز اهمیت آنست که روش بکار گرفته شده متناسب با شرایط کاربری و ساختمان مورد نظر باشد.
۲۰-۳-۱۲-۴
آژیر اعلام حریق می تواند همراه با علائم نوری و چشمکزن باشد.
۲۰-۳-۱۲-۵
نصب سیستم هشداردهنده باید با هماهنگی مسئول ساختمان انجام گیرد.
۲۰-۳-۱۲-۶
در آن واحد باید فقط یک نوع علامت صوتی منتشر شود.
۲۰-۳-۱۲-۷
اگر وسیله ای قادر به پخش صدا در فرکانس های ثابت یا متغیر اسـت، از فرکـانس های متغیر با شدت صوتی بیش از ۱۰دسی بل بالاتر از صدای نوفه محیط استفاده شود، تا وضعیت اضطراری را القا کند.
۲۰-۳-۱۲-۸
چنانچه دستگاهی بتواند علائم صوتی را در فواصل منظم و متغییـر پخـش نمایـد میتوان از طول موج متغیر برای خطرات درجه بالا و یا نیاز فوری و اضطراری استفاده کرد.
۲۰-۳-۱۳ ضوابط کلی استفاده از علائم ایمنی کلامی:
۲۰-۳-۱۳-۱
ارائه کنندگان علائم ایمنی کلامی باید آگاهی کافی از زبان استفاده شده داشـته و آن را به درستی تلفظ و درک کنند.
۲۰-۳-۱۳-۲
ارتباط کلامی بین پیام دهنده و یک یا چند شنونده باید کوتاه، با گروهی از کلمات یا حتی الامکان با تک کلمات مندرج در جدول ۲ باشد.
۲۰-۳-۱۳-۳
پیامها باید مختصر، ساده و واضح بـوده و مهـارت ارتبـاط کلامـی پیـام دهنـده و قابلیت شنونده پیام باید طوری هماهنگ باشد که ارتباط به نحو مناسبی برقرار شود.
۲۰-۳-۱۳-۴
- ارتباط کلامـی مسـتقیم مـی توانـد بصـورت مسـتقیم (بـا صـدای گوینـده) و یـا غیرمستقیم توسط صدای ضبط شده انسان و یا صدای مصنوعی پخش شود.
۲۰-۳-۱۴ ضوابط کلی استفاده از علائم ایمنی با حرکات دست
۲۰-۳-۱۴-۱
علائم ایمنی حرکات دست برای هدایت کردن حرکات وسایل نقلیه و دستگاه هـائی چون جرثقیلها، که ممکن است خطرساز باشند، بهکار می روند. علائم باید دقیق، ساده، سهلالاجرا و قابل درک باشند.
۲۰-۳-۱۴-۲
باید اطمینان حاصل شود که علامت دهنده آگاهی کامل به علائـم حرکتـی دسـت داشته و آموزش لازم را دیده باشد.
۲۰-۳-۱۴-۳
در مواردی ممکن است علائم حرکت دست اعلام شده در شکل شماره ۱۱ کفایـت نکند، در چنین مواقعی از علائم توافق شده تکمیلی نیز می توان استفاده کرد.
۲۰-۳-۱۴-۴
علائم توافق شده با حرکات دست در کارگاه باید در همه قسمتها بصورت یکسـان استفاده شود. کارکنان ذیربط باید با این علائم و کاربرد آنها آشنا باشند.
۲۰-۳-۱۴-۵
علامت دهنده باید در موقعیتی قرار گیرد کـه تسـلط کـافی بـر عملیـات داشـته و توسط کلیه مخاطبین دیده شود، ولی خودش در معرض خطر ناشی از انجام آن عملیات قرار نگیرد.
۲۰-۳-۱۴-۶
در طول عملیات این اطمینان حاصل شود که وظیفه علامت دهنده مختص هدایت عملیات و انجام اقدامات لازم برای ایمنی افراد حاضر در محوطه باشد.
۲۰-۳-۱۴-۷
در بعضی موارد به منظور حفظ ایمنی ممکن است استفاده از نیروی کمکی و فـرد دیگری برای هماهنگی عملیات احتیاج باشد. در این حالت اطمینان حاصل شـود کـه شخصـی کـه علائم را دریافت می نماید از یک علامت دهنده پیروی نماید مگر در حالت های خاص کـه از قبـل هماهنگ شده باشد.
۲۰-۳-۱۴-۸
چنانچه انجام دهنده عملیات قادر به ادامه اجرای کار به نحو مطلوب و ایمن نباشد کل عملیات باید تا زمان دریافت دستورات بعدی متوقف شود.
۲۰-۳-۱۴-۹
چنانچه شرایط جوی به نحوی باشد که نور کم شود ویا کاهش دید پدید آید، لازم است علامت دهنده از لباس های بازتاب نور یا خود نور استفاده کند. استفاده از وسایلی مانند راکت یا بازوبندهای شبرنگ نیز برای درک و شناسائی بهتر علائم توصیه می شود.
۲۰-۴-۱ ضوابط علائم خروج اضطراری
دسترس خروج، خروج و تخلیه های خروج ساختمان، در انطباق با مبحث سوم این مقررات، باید بـا علائم خروج، مندرج در ۲۰-۲ ، مشخص شوند به طوری که از تمام جهات قابل مشـاهده و خوانـدن باشند. در مواردی که تخلیه خروج مستقیماً برای متصـرفین قابـل دیـدن نیسـت، جهـت و مسـیر دسترسی به خروجی باید با علائم تکمیلی قابل مشاهده و خوانا علامت گذاری شود. درهایی کـه در مسیر خروج قرار دارند نیز باید با علامت خروج مشخص شوند. حداکثر فاصله مجاز تابلوهای خـروج در یک دسترس خروج ۳۰ متر است.
۲۰-۴-۲ موارد استثناء در نصب علائم خروج اضطراری
الف- نصب علامت خروج در اتاقها یا فضاهایی که تنها یک خروجی در آنها تعبیـه شـده، الزامـی نیستند.
درهای خروج اصلی ساختمان یا سردرها که به طور واضح به عنـوان خروجـی قابـل تشـخیص هستند در صورت تایید مرجع صدور پروانه ساختمان به علائم خروج نیاز ندارند.
علائم خروج در تصرف های گروه ف (متفرقه) و تک واحدهای خوابگاهی یا مسکونی گـروههـای م-۲ و م-۳ (تصرفهای مسکونی- اقامتی) الزامی نیستند.
علائم خروج در تصرفهای گروه د-۳ (زندانها، ندامتگاهها و غیره) الزامی نیستند.
در تصرف های گروه ت-۴ (استادیوم هـای سرپوشـیده) و ت-۵ (اسـتادیوم هـای سـرباز)، نصـب تابلوی خروج در راهروهای میان صندلیها الزامی نیست، به شرطی که تابلوها در تقـاطع معـابر نصب شده باشد و از راهروهای میان صندلیها قابل رویت و خواندن باشـند. نـورپردازی خـروج باید به گونه ای انجام شود که مسیرها و فضاهای حرکتی میان صندلیهـا در شـرایط اضـطراری قابل تشخیص باشند.
۲۰-۴-۳ نصب علائم خـروج در ارتفـاع نزدیـک تـراز کـف درفضـاهای گـروه تصرف م-۱
در تصرف های گروه م-۱ (هتل، مسافرخانه و ...)، علاوه بر تابلوهای خروج عادی، باید علائـم مکمـل در تراز پایین نیز نصب شوند. این علائم باید در تمام فضاهای مورد استفاده میهمانان نصب شوند.
قسمت زیرین این علائم باید حداقل ۱۰ سانتیمتر از کف تمام شده فاصله داشته باشد. علائـم بایـد به صورت همسطح بر روی در یا دیوار نصب شود. در جاهایی که علامت بر روی دیوار و مجاورت در نصب میشود، حداکثر ۱۰ سانتیمتر از چهارچوب در فاصله داشته باشد.
۲۰-۴-۴ نورپردازی علائم خروج
علائم خروج باید دارای نورپردازی داخلی یا خارجی باشند.
استثنا: تابلوهای لمسی که در بند ۲۰-۴-۴-۴ الزامی دانسته شده اند، نیازی به نورپردازی ندارند.
۲۰-۴-۴-۱ علائم خروج دارای نورپردازی خارجی
در مکانهایی که در صورت بروز حریق و احتمال قطع برق تاریک خواهند شد، باید در علائم خروج از رنگهای بازتاب نور و خود نـور و مـواد شـب رنـگ اسـتفاده شـود. ایـن علائـم بایـد بـر اسـاس استانداردهای معتبر بکار برده شوند و با توجه به دستورالعمل تولید کننده نصب شوند.
۲۰-۴-۴-۲ علائم خروج دارای منبع نور داخلی
علائم خروجی که دارای منبع نور داخلی هستند. این علائم باید بر اساس استانداردهای معتبر بکـار برده شوند و با توجه به دستورالعمل تولید کننده نصب گردند. ایـن علائـم خـروج بایـد در تمـامی مواقع بهره برداری نورپردازی شوند.
۲۰-۴-۴-۳ شدت روشنایی و منبع تغذیه علائم خروج
الف- نور مورد استفاده در روشنائی علامت خروج باید در سـطح تـابلو شـدتی بـیش از ۵۰ لـوکس داشته باشد.

شکل شماره ۱۴
تابلوهای خروج باید در تمامی مواقع بهره برداری نورانی باشند. برای اطمینـان از ادامـه نـورانی بودن، تابلو با نورپردازی داخلی بعد از قطع برق تا حداقل زمانی که در مبحث سوم تعیین شده، باید به برق اضطراری متصل بماند.
۲۰-۴-۴-۴ علائم خروج با حروف برجسته بریل
به منظور کمک رسانی به افراد نابینا در هنگام سانحه لازم است تـا علائـم ایمنـی حیـاتی بصـورت تابلوهای با خط بریل برای آنان نصب شود.
علائم خروج حاوی کلمه خروج با حروف برجسته خط بریل، باید در انطباق با اسـتاندارهای معتبـر ، در مجاورت تمامی در هایی که به فضای پناه، محل تجمع امن، دسترس های خـروج و امدادرسـانی، خروج ها، و تخلیه های خروج نصب شوند. این تابلوهای لمسی نیـازی بـه نـورپردازی ندارنـد ( شـکل شماره ۱۴ ).

شکل شماره ۱۵
حروف بکار گرفته شده در علامت خروج باید قابل تشخیص و خوانا باشـند. بلنـدی حـروف فارسـی نباید کمتر از ۷۵ میلیمتر و ضخامت قلم آنها نباید کمتر از ۹ میلیمتر و بلندی حروف لاتین نباید کمتر از ۵۰ میلیمتر باشد. در تابلوهای با ابعاد بزرگتر از حداقل ذکر شده، عـرض، ضـخامت قلـم و فاصله بین حروف باید متناسب با ارتفاع آنها انتخاب شود.
کلمه «خروج» باید با رنگ سفید بر روی زمینه سبز نوشته شود و در هنگام روشن یا خاموش بودن منبع نورپردازی تابلو به طور واضح قابل خواندن باشد. در صورت استفاده از پیکان برای نشان دادن جهت خروج، شکل پیکان باید به راحتی مخدوش نشود و جهت آن قابل تغییر نباشد.
۲۰-۴-۵ علائم نورانی مسیر خروج
درکلیه ساختمان های بلند مرتبه (گروه ۸) در راههای خروج باید علائم نورانی مطابق با بند های زیر نصب شود:
۲۰-۴-۵-۱
نصب علائم نواری خود نور در راه های خروج باید در پلکان خـروج، شـیبراه خـروج و راهروهای خروج بر اساس بندهای زیر انجام شود.
الف- پلکان خروج: یک نوار یکسره باید بر روی لبه هر پله نصب شود به طوری که کـل طـول آن را پوشش داده و لبه پله را به خوبی مشخص کند. عرض نوارها باید حداقل ۲۵ میلیمتر و حداکثر ۵۰ میلیمتر باشد. لبه نوار باید از لبه پله کمتر از ۱۳ میلیمتر فاصله داشته باشد. در صورتی که نوار تـا شده و بر روی پیشانی پله ادامه داشته باشد، عرض قسـمت خـم شـده عمـودی بایـد کمتـر از ۱۳ میلیمتر باشد.
پاگردها: لبه پاگرد نیز باید با نواری مطابق الزامات لبه پله مشخص شود.
دستاندازها: تمامی دست اندازها باید با نواری ممتد به عرض حداقل ۲۵ میلیمتر نشانه گـذاری شوند. نوار باید بر روی سطح فوقانی دست انداز و در تمام طول آن ادامه یابد.
تصویر
شکل شماره ۱۶
نوارهای خود نور پیرامونی فضاها باید دارای مشخصات زیر باشند:
ت-۱ دور تا دور حاشیه پاگردهای پله یا هر سطح دیگر در پله هـای خـروج داخلـی، شـیبراه هـای خروج داخلی، و راهروهای خروج باید با نوارهای ممتد بر روی کف یـا دیـوار، یـا ترکیبـی از هـر دو نصب شوند. این نوارها باید ۲۵ تا ۵۰ میلیمتر عرض داشته و به صورت ممتد محیط قابل حرکت در شرایط اضطراری را مشخص نمایند. نشانه گذاری دور تا دور کف پلهها (جز لبـه پلـه، موضـوع بنـد قبل) الزامی نیست.
ت-۲ در صورتی که نوار پیرامونی بر روی کف نصب شود باید حداکثر ۱۰ سانتیمتر از دیوار فاصله داشته باشد. نوار باید در جلوی تمامی درها بجز تخلیه خروج امتداد داشته باشد. در محل پله هـایی که از تراز پایین تر به سطح مورد نظر می رسند، نوار پیرامونی باید به نوار لبـه آخـرین پلـه متصـل شود.
ت-۳ در صورت نصب نوار پیرامونی بر روی دیوار، نوار باید حداکثر ۱۰ سانتیمتر از کف تمام شـده فاصله داشته باشد. نوار باید بر روی تمامی درها بجز تخلیه خروج ادامه یابد. در مواردی کـه امکـان نصب نوار بر روی دیوار یا در وجود ندارد، نوار باید به صورت عمودی به کف منتقل شـده و بـر روی کف ادامه یابد. در محل پله نیز نوار به صورت عمودی تا کف ادامه یافته و به نوار لبه پله متصل می شود.
ت-۴ در طول مسیر خروج، موانعی که در ارتفاع کمتر از ۲ متر قرار داشـته و پـیش آمـدگی آنهـا بیش از ۱۰ سانتیمتر باشد باید با نواری به عرض حداقل ۲۵ میلیمتر بر روی کف مشـخص شـوند.
داخل این محدوده باید با استفاده از نوارهای خود نور به صورت ۴۵ درجه هاشور بخورد. این موانـع شامل شیرها و جعبه های آتش نشانی، بیرون زدگیهای دیوار و نقاط سرگیر بوده، اما محدود به این موارد نیست. نوارها باید به گونه ای نصب شوند که هیچ علامت ایمنی نظیر نشـانه یـا دسـتورالعمل استفاده از شیرهای آتش نشانی را نپوشانند.
علامت گذاری بر در های واقع در مسیر خروج: تخلیه های خروج شامل در هـایی کـه متصـرفین برای تکمیل فرایند خروج باید از آنها عبور نمایند باید دارای نشانههایی مطابق بندهای زیر باشند:
-۱- علامتگذاری بر درهای تخلیه خروج، علاوه بر تراز معمول، بایـد در ارتفـاع پـایین بـر روی در های خروج نیز نصب شوند. با این تفاوت که اندازه ارتفاع علامت درهای خروج مـیتوانـد حـداقل ۱۰ سانتیمتر باشد. علامت باید در وسط در (در راستای افقی) نصب شود و حداکثر ارتفاع مجاز لبه بالایی علامت از کف ۴۵ سانتیمتر است.
ث-۲ نشانه گذاری دستگیره در خروج باید با مواد خود نور باشـد. سـطح ایـن نشـانه گـذاری بایـد حداقل ۴۰۰ میلیمتر مربع باشد. این نشانه گذاری باید بر روی دستگیره یـا در مجـاورت آن نصـب شود. برای در هایی که دارای دستگیره فشاری هستند نوار نـورانی بایـد حـداقل ۲۵ میلیمتـر پهنـا داشته باشد و سراسر طول دستگیره را پوشش دهد.
نشانهگذاری چارچوب در باید در بالا و طرفین چارچوب در خروج با نوار خود نور پیوسته بـه عـرض ۲۵ تا ۵۰ میلیمتر مشخص شود. در مواقعی که بر روی چـارچوب فضـای کـافی بـرای نصـب نـوار نیست، نوار می تواند بر روی دیوار مجاور نصب شود.
۲۰-۴-۵-۲
موقعیت نصب و ابعاد نشانه های نورانی باید در تمام بخشهای یک ساختمان مشـابه باشند.
۲۰-۵-۱ تابلوی راهنمای واکنش اضطراری
تابلوی راهنمای واکنش اضطراری در ساختمان های موضوع این بند نصب میشود و متصرفین را در هنگام بروز شرایط اضطراری نظیر آتش سوزی، زلزله، طوفان، نشت مواد خطرناک، خطرات امنیتی و غیره برای تقلیل خطرات سانحه و تخلیه یـا دسترسـی بـه امکانـات امـدادی سـاختمان راهنمـایی می کند. این تابلو شامل دیاگرام ساده شده ای از نقشه ساختمان و سایر اطلاعات ضروری اسـت کـه در قالب متن درج میشود.
۲۰-۵-۱-۱
تابلوی راهنمای واکنش اضطراری باید منطبق بـا جـدول شـماره ۳ ، در بناهـای زیـر نصب شوند:
الف- ساختمانهای بلند مرتبه (گروه ۸)
تصرفهای م-۱ (اقامتی کوتاه مدت)
گروه های ساختمانی بالاتر از ۴، دارای تصرف م-۲ (بناهای آپارتمانی) که حداقل ۳ واحد دارند. (ساختمانهای مشمول مبحث سوم )
گروه های ساختمانی بالاتر از ۴، دارای تصـرف هـای الـف (آموزشـی- فرهنگـی)، ح (حرفـه ای- اداری)، ت (تجمعی)، ص (صنعتی) ، ن (انباری) ، و ک (کسبی- تجاری)
گروه های ساختمانی بالاتر از ۴، تصرف های د-۱، د-۲، د-۴ (درمـانی- مراقبتـی بجـز زنـدان و ندامتگاه)
همه تصرفهای خ (مخاطره آمیز)
۲۰-۵-۲ مندرجات تابلوی راهنمای واکنش اضطراری
مندرجات تابلوهای راهنمای واکنش اضطراری شامل دو بخش راهنمای تصویری تخلیه اضطراری و راهنمای نوشتاری است.
۲۰-۵-۲-۱ راهنمای تصویری تخلیه اضطراری
راهنمای تصویری تابلو باید شامل موارد زیر باشد:
الف- مسیرهای دسترس خروج (نزدیکترین یا جایگزین)
محل تخلیههای خروج
محل دکمه های زنگ خطر (اگر طبق مقررات مبحث سوم ساختمان مربوطه ملزم به داشتن آن باشد)
محل امکانات آتش نشانی
محل امکانات امداد و نجات شامل جعبه کمک های اولیه، دستگاه شوک و احیـا، و غیـره، (اگـر طبق مقررات ساختمان مربوطه ملزم به داشتن آن باشد).
فضاها و ساختمانهای خاص یا انبار مواد خطرناک (در صورت وجود)
موقعیت فضاهای پناه در داخل ساختمان (اگر طبق مقررات مبحث سوم ساختمان مربوطه ملزم به داشتن آن باشد)
محل بازشوهای امدادرسانی از خارج ساختمان
محلهای تجمع امن در خارج از ساختمان
تعیین محل با عبارت «شما اینجا هستید»، مشخص کننده موقعیت فرد روی نقشه ذ- امکانات قابل استفاده افراد کم توان و ناتوان (بالابر، شیبراه و غیره)
جهت شمال
راهنمای علائم به کار رفته در تابلو
۲-۵-۲-۲
تمامی موارد فوق باید همانند نمونه، به صورت تصویری ساده و قابل فهم نمایش داده شود به گونهای که موجب سردرگمی افراد نشود.
۲۰-۵-۲-۳ راهنمای نوشتاری
راهنمای نوشتاری تابلو باید شامل موارد زیر باشد:
الف- عنوان «راهنمای واکنش اضطراری»
نام ساختمان، و آدرس.
تلفن های ضروری با احتساب پیش شماره هایی که باید در تلفن داخلی شماره گیری شوند.
در صورتی که ساختمان آسانسور دارد، ممنوعیت استفاده از آن در زمان اضطرار باید ذکر شود، مگر اینکه آسانسور دارای مجوز استفاده در شرایط اضطرار باشد.
اطلاعاتی که اقدامات لازم توسط افـراد نـاتوان در هنگـام اضـطرار را مشـخص نمایـد و مسـیر دسترسی به محلهای تجمع امن یا فضاهای پناه را نشان دهد.
اگر ساختمان دارای سیستم زنگ خطر آتش باشد، آنچه در زمان خطر شنیده خواهد شد یا بـه صورت نوری قابل رویت خواهد بود، باید ذکر شود.
محل شیرهای آب و گاز و تابلو برق ساختمان.
محل اتصال به شیر آب آتش نشانی در ساختمان.
۲۰-۵-۳ محل نصب تـابلوی راهنمـای واکـنش اضـطراری و تابلوهـای تخلیـه اضطراری
علاوه بر نصب تـابلوی راهنمـای واکـنش اضـطراری در نزدیـک ورودیهـای سـاختمان، تابلوهـای راهنمای تخلیه اضطراری باید در ورودی تمامی راه پلهها و پلکان های واقع در مسـیر خـروج، لابـی آسانسورها در تمامی طبقات، در میانه هر راهرو بـا طـول بـیش از ۳۰ متـر، در تمـامی محـلهـای برخورد راهروها و بلافاصله در کنار هر تخلیه خروج (در داخل بنا) نصب شـود. در صـورت نزدیکـی این موارد به یکدیگر و تایید کارشناس ادغام تابلوها بلامانع است.
۲۰-۵-۴ شرایط نصب تابلوهای راهنمای واکنش اضـطراری و تخلیـه اضـطراری ساختمان
ضلع زیرین تابلوی نصب شده باید حداکثر ۱۱۵ سانتیمتر از کف تمـام شـده فاصـله داشـته باشـد.
حداقل ابعاد تابلو ۳۰ در ۴۵ سانتیمتر است.
تابلوی راهنمای واکنش اضطراری باید:
الف- در موقعیتی نصب شود که کاملا در معرض دید باشد.
جهت آن با جهت ساختمان یکی باشد.
به صورت ایمن بر روی دیوار یا درب (از داخل) نصب شود.
از جنس مواد ماندگار و مستحکم باشد.
به صورت رنگی تهیه و چاپ شود.
۲۰-۵-۵ نشانه تصویری در تابلوی راهنمای واکنش اضطراری
۲۰-۵-۵-۱
تابلو یا باید دارای قابی به ضخامت حداقل ۵۰ میلیمتـر باشـد یـا دارای نـوار رنگـی حاشیه در بالا و پایین به ضخامت ۱۵ میلیمتر که هم با زمینه دیاگرام و هم بـا رنـگ دیـوار تضـاد داشته باشد.
۲۰-۵-۵-۲
نوار حاشیه فوقانی باید شامل نوشـته بـا عنـوان «راهنمـای واکـنش اضـطراری» در زمینه رنگی و متضاد با قلمی که الف مبنای آن بزرگتر از ۲۰ میلیمتر در ارتفاع باشد.
۲۰-۵-۵-۳
ضخامت تمامی نوشتهها باید حداقل ۲۰ درصد ارتفاع حروف باشد.
۲۰-۵-۵-۴
اندازه قلم عبارات آدرس ساختمان، طبقه، شماره تماسهای اضطراری و اسـتفاده از پله به جای آسانسور باید حداقل ۱۴ میلیمتر باشد.
۲۰-۵-۵-۵
عبارت تماس با شماره های اضطراری باید در زمینه رنگی تیره و با فونت سـفید یـا خطهای ضخیم در بالا و پایین نوشته یا روش دیگری برای برجسته کردن آن در نظر گرفته شود.

شکل شماره ۱۷
۲۰-۵-۵-۶
دستورالعمل ایمنی برای افراد معلول باید عنوانی نوشته شده با قلـم ۱۴ میلیمتـر و متنی با قلم ۱۰ میلیمتر داشته باشد. عنوان آن باید به روشهای مشابه ذکر شده در بـالا برجسـته شود.
۲۰-۵-۵-۷
عباراتی در مورد نوع صدای زنگ خطـر و چـراغهـای آن بـا قلـم ۸ میلیمتـر و نـام خیابانهای اطراف بر روی نقشه با قلم ۸ میلیمتر نوشته شود.
۲۰-۶-۱ ضوابط کلی علائم ایمنی الزامی در کارگاه ها
۲۰-۶-۱-۱
مهندسان ناظر ساختمان کارگاه های صنعتی همانند سایر سـاختمانهـا موظفنـد بـه ترتیبی که در مبحث دوم مقـررات ملی ساختمان تعیین میشود، در هنگام پایان کـار سـاختمان از وجود تابلوهای ایمنی الزامی تعیین شده در این مقررات اطمینان حاصل نموده و در اسناد پایان کار ساختمان منعکس نمایند.
۲۰-۶-۱-۲
مجریان کارگاه های ساختمانی و کارفرمایان کارگاه های صنعتی ملـزم هسـتند کـه از وجود تابلوها و علائم لازم و کافی و نصب علائم در محیط های کـار کـه احتمـال تهدیـد سـلامت و ایمنی کارکنان وجود دارد و توسط نظارتهای لازم مهندسی و سیسـتم هـای ایمنـی کـار کنتـرل شده، یقین حاصل نمایند.
۲۰-۶-۱-۲
استفاده از تابلوها و علائم ایمنی مندرج در ایـن مقـررات جانشـین دیگـر روشهـای کنترل خطر نمیباشند. برای مثال در کارگاهها اگر خطر آتشسوزی مواد قابل اشتعال وجود داشـته باشد، در این صورت علاوه بـر اقـدامات احتیـاطی و پیشـگیریهـای ضـروری در مقـررات، تـابلوی «سیگارکشیدن ممنوع» هم ضروری است.
۲۰-۶-۱-۳
کارفرمایان در محیط کارگاهها مسئول حفـظ جـان کارکنـان از خطـر و موظـف بـه حصول اطمینان از نصب علائم حفاظتی- ایمنـی در محـل هـای الزامـی هسـتند. سـازندگان کلیـه ساختمانهای بلند (گروه ۸) و مجتمعهای تجاری و آموزشی و درمانی و تجمعی بزرگ موظـف بـه استفاده از خدمات مشاوران H.S.E و الزام به تأمین ضوابط بهداشت، ایمنی و حفظ محیط زیسـت از طریق افراد دارای صلاحیت، از جمله بکارگیری اسـتانداردهای ملـی و معتبـر و تابلوهـای ایمنـی هستند.
۲۰-۶-۱-۴
پیمانکاران جزء (که خود نیز کارفرما هستند)، موظفند میزان آشنایی کارکنانشان را با علائم ایمنی کنترل نموده و باید از نصب علائم ایمنی مناسب و حاوی پیام درست در محـلهـای الزامی، اطمینان یابند.
۲۰-۶-۱-۵
در مجتمعهای مسکونی و اداری و درمانی و مانند آن و محوطههای کارگـاهی دارای تردد وسایل نقلیه، استفاده از علائم راهنمای راننـدگی در انطبـاق بـا ضـوابط راهنمـای راننـدگی و دستگاه های ذیربط الزامی است.
۲۰-۶-۱-۶
چنانچه به هر علتی (مانند پوشیدن وسایل و ابزار ایمنی) میزان شنوایی و یا بینـایی کاهش یابد، اقدام برای بهتر شدن دید و یا شنیدن هشدارهای ایمنی (برای مثال با افـزایش حجـم صدا و یا افزایش میزان روشنایی) ضروری است.
۲۰-۶-۱-۷
در بعضی موارد ممکن است ترکیبی بیش از یک نـوع علامـت ایمنـی الزامـی باشـد.
برای مثال علائم نوری با یک علامت صوتی حاوی پیام خطر (مثل آژیـر خطـر) ترکیـب شـود و یـا علائم حرکات دست با ارتباط کلامی ترکیب شود تا افراد را از خطر مطلع نماید.
۲۰-۶-۱-۸
در استفاده از علائم تصویری ایمنی اندازه تابلوها و علائم نصـب شـده در محـل کـار بایستی مناسب و به سهولت قابل دید و درک باشد. در مواقعی که نور محـیط ضـعیف باشـد بهتـر است از روشنایی مصنوعی استفاده و یا علامت ایمنی را از مواد بازتابدهنده تهیه نمود و یـا هـر دو روش را بهکار گرفت.
۲۰-۶-۱-۹
مسیرهای آمد و شد و مکانهـای خطرنـاک در کارگاهها (نظیـر جـائی کـه امکـان سرخوردن و افتادن از بلندی برای عابران وجود دارد یا ارتفاع سقف برای عبور کوتاه است)، نیازمند نصب علائم هشدار دهنده مندرج در این مقررات است.
۲۰-۶-۱-۱۰
در کارگاه ها، انبارها و کلیه محلهایی که مواد خطرناک ذخیره میشود، نصب علائم هشدار دهنده الزامی است.
۲۰-۶-۱-۱۱
تابلوها و علائم تصویری ایمنی بایـد دوام پـذیر باشـد و بدرسـتی نصـب و بـه دقـت نگهداری شود و در صورت لزوم تمیز، شسته و یا دوباره رنگ شود.
۲۰-۶-۱-۱۲
نصب دائم تابلوها الزامی است مگر در مواردی که کارگـاه و یـا خطـر ناشـی از کـار موقت باشد. مانند استفاده از علائم هشداردهنده موقت و قابل حمل در صورت لغزنده شـدن محـل عبور توسط نظافتکنندگان، که در این شرایط استفاده از علائم ایمنی موقت الزامی است.
۲۰-۶-۱-۱۳
از نصب تعداد زیاد علامت تصویری در مجاورت یکـدیگر پرهیـز شـود. ایـن علائـم زمانی مؤثرند که بتوان آنها را دید و فهمید. چنانچه تعداد زیادی تابلو در یکجا نزدیک به هم نصب شوند، خطر گمراهی و یا عدم توجه به پیامهای آنها بوجود میآید.
۲۰-۶-۱-۱۴
در صورتی که شرایط تغییر یافته و دیگر احتمال خطـر و نیـازی بـه علائـم خاصـی نباشد، به منظور جلوگیری از اشاعه اطلاعات نادرست و گمراه نشدن افراد، مسئولین مربوطه باید از جمع آوری علائم از محل اطمینان یابند.
۲۰-۶-۱-۱۵
علائم تصویری ایمنی حتی الامکان باید بصورت همسان استفاده شـوند و تغییـرات جزئی در آنها تنها به شرطی که باعث اشتباه در پیام رسانی نشود، مجاز است. اگـر در میـان علائـم تصویری ارائه شده در این مقررات علامت مورد نیاز یافت نشد، میتوان علائمی را مشروط بر تبعیت از اصول کلی ذکر شده طراحی کرد.
۲۰-۶-۱-۱۶
علائم تصویری ایمنی باید ساده و فقط دارای جزئیات ضروری باشند.
۲۰-۶-۱-۱۷
برای آسان سازی فهم پیام علائم ایمنی ترجیح داده می شود تـا آن را بـا یـک مـتن کوتاه به صورت زیرنویس تکمیلی ادغام کرد. زمینه رنگی متن تکمیلی باید همانند رنگ علائم اصلی باشد.

شکل شماره ۱۸
۲۰-۶-۲ ضوابط کلی تابلوهای ایمنی مربوط به کارگاه های موقـت کوتـاه مـدت ساختمانی و راه سازی
۲۰-۶-۲-۱
برای جلوگیری از صدمات ناشی از سقوط افراد از ارتفاع و یا اصابت اجسام در حـال سقوط یا تصادم با خاکریزها، علاوه بر نصب علائم تصویری ایمنی، در اغلب موارد نصـب نـرده هـای محافظ نیز ضروری است. در صورتی که احتمال خطر کم بوده و یا حفاظت با دیگر ابزارها نـاممکن باشد، علامت گذاری مکان خطرناک ضروری است. استفاده از علامت زیر شامل نوارهای ممتد زرد و مشکی (یا قرمز و سفید)، در اطراف مکان های فوق الذکر الزامی است. در این علامت نوارهـا تحـت زاویه ۴۵ درجه قرار دارند و کم و بیش دارای اندازه های مساویاند.

شکل شماره ۱۹
۲۰-۶-۲-۲
در اطراف گودالهای باخطر سقوط، نصب دستگاه های علامت دهنده چشمکزن نیـز توصیه می شود. این دستگاهها باید در زمان خطر احتمالی مجهز به لامپ های اضافه بوده و تحـت مراقبت خاص باشند.
۲۰-۶-۲-۳
در جاهائی که ایجاد کارگاه موقت در داخل معـابر لازم باشـد، بـرای حفاظـت جـان کارگران در جا هائی که حرکت وسایل نقلیه در آنها جریان دارند محدوده کار باید با نوارهای ممتـد به صورت واضح و قابل دید ترجیحاً با رنگ سفید یا زرد و با درنظرگرفتن رنگ محیط علامتگـذاری شوند. ابعاد این علامت گذاری باید با مقیاس واقعی موانع و مکانهای دارای خطر متناسب و مـوزون باشد.
۲۰-۶-۲-۴
نوارها بایستی طوری قرار گیرند که فاصلهای ایمن بین وسیله نقلیه و ابزارهـای لازم را معلوم کند و محل عبور عابرین را از سواره رو تفکیک نماید.
۲۰-۶-۲-۵
در جوار کارگاه های ساختمانی، راه های دائمی محـلهـای مسـکونی حتـی الامکـان بایستی توسط علائم مشابه بند فوق علامت گذاری گردند مگر در صورتیکه حفاظ مناسب و پیـادهرو داشته باشند.
۲۰-۶-۲-۶
رعایت ضوابط دیگر شهرداریها در کارگاه های موقت داخل معـابر یـا هنگـام خـط کشی خیابانها به شرط عدم مغایرت با این مبحث الزامی است.
۲۰-۶-۳ تابلوهای ایمنی دائمی ساختمان کارگاه های صنعتی و موتورخانـههـا و تأسیسات ساختمانها
این تابلوها و علائم باید در انطباق با آئین نامه ایمنی ساختمان کارگاه ها، مصوب شورای عالی حفاظت فنی باشند.
۲۰-۶-۳-۱
در صورت وجود چند پیام ایمنی، بازدارنده، هشداردهنده و الزام آور در محلی از یک کارگاه، تابلوها به صورت چند قسمتی همانند تصویر نمونه و شامل بخشهای زیر باید نصب شوند:

شکل شماره ۲۰
۲۰-۶-۳-۱-۱ علامت هشدار ایمنی و عنوان پیام
الف- خطر
بیانگر موقعیتی خطرناک است که اگر از آن اجتناب نشود موجب آسیب جدی یا مرگ خواهد شـد. استفاده از این عنوان باید به مواقع بسیار خطرناک محدود شود. این عنوان باید بـا رنـگ سـفید بـر روی زمینه قرمز نوشته شده و در کنار آن علامت سه گوش هشدار ایمنی درج شود.

شکل شماره ۲۱
هشدار و اخطار
بیانگر موقعیتی خطرناک است که اگر از آن اجتناب نشود موجب آسـیب جـدی خواهـد شـد. ایـن عنوان باید با رنگ سیاه بر روی زمینه نارنجی نوشته شده و در کنار آن علامت سـه گـوش هشـدار ایمنی درج شود.
تصویر
شکل شماره ۲۲
احتیاط
بیانگر موقعیتی خطرناک است که اگر از آن اجتناب نشود موجب آسیب دیدگی جزئی خواهد شـد.
این عنوان باید با رنگ سیاه بر روی زمینه زرد نوشته شده و در کنار آن علامت سـه گـوش هشـدار ایمنی درج شود.
تصویر
شکل شماره ۲۳
توجه
بیانگر اطلاعاتی است که مهم هستند اما مستقیما بـه خطـر ارتبـاط ندارنـد. (بـرای مثـال موجـب تهدیدهای امنیتی، بهداشتی یا خسارت به ابزار یا داراییها میشوند) این عنوان باید با رنـگ سـفید بر روی زمینه آبی نوشته شود.
تصویر
شکل شماره ۲۴
۲۰-۶-۳-۱-۲ متن توضیحی تابلو
متنی است که با دقت انتخاب می شود و به مخاطب مورد نظر به صورت خلاصه، دقیق و واضح پیام تابلو را انتقال میدهد.

شکل شماره ۲۵
۲۰-۶-۳-۱-۳ علامت تصویری
علامت تصویری باید متناسب با نوع پیام تابلو درج شود.
۲۰-۶-۳-۲ تابلو دستورالعملهای کارگاهی
این تابلوها برای اعلام اطلاعات تکمیلی مانند رویهها و دستورالعمل های ایمنـی بـه کـار مـیرونـد. (بــرای مثــال دســتورالعمل خــاموش کــردن ایمــن بــویلر، دســتورالعمل قفــل کــردن) تــابلوی دستورالعمل های ایمنی باید به صورت دو قسمتی با عنوان »دستورالعمل ایمنی« به رنگ سـفید بـر روی زمینه سبز و شرح دستورالعمل در ذیل آن تهیه شود.
۲۰-۶-۳-۳
تابلوی راهنمای تخلیه اضطراری کارگاه، حاوی محل تجهیـزات ایمنـی، بازشـوهای امداد رسانی، کمک های اولیه و خروج اضطراری در ساختمان کارگاه های متوسط و کوچـک الزامـی است. این تابلوها باید مطابق با ضوابط بخشهای ۲۰-۴ تهیه و نصب شوند.
۲۰-۶-۳-۴
نصب راهنمای واکنش اضطراری در ساختمان کارگاه های بـزرگ صـنعتی الزامـی است.
۲۰-۶-۴ ضوابط نصب علائم و برچسب های ایمنی بر روی مخازن و لولههای حمل سیالات خطرناک در ساختمان کارگاهها و موتورخانه تأسیسات ساختمان
لوله های حمل سیالات و گازها در سـاختمان و موتورخانـههـای تأسیسـات سـاختمانی و مخـازن نگهداری گازها و سیالات و مواد خطرناک در کارگاه های صنعتی از موارد خطرساز در ساختمانها و کارگاهها هستند. لازم است تا با نصب علائم و تابلوهای لازم، نسبت به ایمن سازی محیط کارگـاه و ساختمانهای دیگر اقدام شود.
۲۰-۶-۴-۱ ضوابط نصب علائم بر روی لولـه هـای انتقـال سـیالات در سـاختمان هـا و کارگاه ها
مجراها و لوله های رو کار که برای نگهداری و انتقال سیالات یا مواد خطرناک به کار می رونـد، بایـد دارای علائم و رنگهای نشانگر محتوای آن باشند.
۲۰-۶-۴-۱-۱ مفهوم علامت
بر روی لوله های انتقال سیالات باید علائمی منطبق با محتوی لولـه و جهـت جریـان آن (مشـخص شده با پیکان) نصب شود. در صورتی که عامل خطر، دما یا فشار سیال باشد، مقدار آن نیز باید درج شود.
علامت نصب شده بر روی لوله باید مختصر، ساده و گویا باشد.
شیرهای مهم و اصلی قطع و وصل جریان نیز باید مطابق با ضوابط این مبحث علامت گذاری شوند.
۲۰-۶-۴-۱-۲ محل درج علائم
علائم باید در نزدیکی شیرها، فلنج ها، تغییر جهت لوله، انشعابها و محل عبور لوله از دیوار یا کـف (در دو سوی آن) نصب یا نشان داده شود.

شکل شماره ۲۶
۲۰-۶-۴-۱-۳ شیوه درج علامت:
حداقل ابعاد علامت و نوشته ی ایمنی روی لولهها باید بر اساس جـدول شـماره ۵ تعیـین شـود. بـه منظور تسهیل در خواندن علامت، باید بین رنگ زمینه و نوشته تضاد رنگی وجود داشته باشد.
علائم می توانند با شابلون، برچسب یا نوشته با رنگ ایجاد شوند. برای نوشته ی ایمنی روی لولهها از فونت ترافیک و حداقل ارتفاع ۲۰ میلیمتر استفاده شود. برای لوله های با قطر کمتـر از ۲ سـانتیمتر (سه چهارم اینچ)، شیرها و اتصالات از پلاک آویزی خوانا و ماندگار استفاده شود.
جدول c-20-6-5: جدول شماره ۵ : حداقل ابعاد علامت و نوشته ی ایمنی لولهها
۲۰-۶-۴-۱-۴ ضوابط رنگآمیزی لولهها:
لولههای حاوی سیالات باید بر اساس جدول شماره ۶ رنگآمیزی شوند.
رنگ آمیزی به دو صورت قابل انجام است؛ یا کل لوله رنگ شود یا تنها بخش هایی از لوله که شـامل علامت ایمنی است، رنگ آمیزی شود. در حالت دوم حداقل طول قسمت رنگ شده بایـد بـا ضـوابط جدول شماره ۵ منطبق باشد.
در صورتی که لوله به دلیل جنس، نوع عایق یا محدودیتهای اجرایی دیگر، قابل رنگآمیزی نباشد، باید از پلاک آویز یا برچسبی ماندگار شامل علامت و رنگ ایمنی بر روی لوله یا به صورت پلاکی در مجاورت آن استفاده شود.
هرگونه رنگ آمیزی بر روی نوشتهها، علائم و برچسبهای ایمنی لولهها اکیدا ممنوع است.
اتصالات، شیرآلات، و پوشش لولهها نیز مشمول ضوابط رنگ آمیزی می شوند. اما تکیه گاه ها، بستها، و سایر متعلقات مستثنی هستند.
لوله هایی که برای دماهای بالاتر از ۲۰۰ درجه سانتیگراد بکار می روند باید با رنـگ نقـره ای نسـوز رنگ آمیزی شوند.
لوله های حاوی مواد خطرناک باید به صورتی علامت گذاری شوند که با گذر زمان در شرایط مختلف اقلیمی قابل شناسایی باشند.
جدول c-20-6-6: جدول شماره ۶ : جدول استاندارد رنگی ایمنی لولهها
۲۰-۶-۴-۲ ضوابط نصب علائم و برچسب های ایمنی بر روی مخازن نگهـداری سـیالات در ساختمانها و کارگاه ها
علائم زیر بر روی مخازن نگهداری سیالات در ساختمان و کارگاه و حمل آنها به کار می رود. چنـد نوع علامت متفاوت برای مواد خطرناک وجود دارد که هر علامت هدف بخصوصی را دنبـال کـرده و باید در محل مناسب استفاده شود. در جدول زیر هدف و محل استفاده سه نمونـه از اسـتانداردهای علامت گذاری مواد شیمیایی خطرناک ذکر شده است.
تبصره- با توجه به شرایط و نوع سیال، ممکن است بیش از یک علامت بر روی یک مخـزن حـاوی ماده شیمیایی وجود داشته باشد.
جدول c-20-6-7: جدول شماره ۷ : انواع علامت گذاری مجاز روی مخازن در ساختمانها و سیالات
۲۰-۶-۴-۲-۱ علائم ایمنی اضطراری با نصب در بیرون ساختمانها و کارگاه های حـاوی مخازن سیالات
الف- کاربرد: علائم ایمنی اضطراری برای شناسایی خطرات مواد شیمیایی و تعیین شـدت خطـرات ناشی از آنها در شرایط اقدامات اضـطراری بـه کـار مـی رونـد. علامـت ایمنـی اضـطراری خطـرات بهداشتی، آتش سوزی، ناپایداری (واکنش پذیری) و خطرات دیگری را نشان میدهد که ممکن است از تماس یا قرارگیری در معرض یک ماده حادث شوند. ایـن علائـم بیـرون سـاختمان و کارگـاه، در معرض دید امدادگران نصب میشوند.
شکل و معنای علامت:
ب-۱ علامت ایمنی اضطراری به شکل مربعی است که ۴۵ درجه چرخیـده و بـر روی یـک گوشـه قرار گرفته است. این علامت نوع خطر و شدت آن را مشخص میکند. شدت خطر از صـفر (حـداقل خطر) تا چهار (حداکثر خطر) مشخص می شود. محل قرارگیری شماره ی هر یک از خطرهای فوق و معنای آن در شکل زیر مشخص شده است.
تصویر
شکل شماره ۲۷
ب-۲ علائمی که در قسمت سفید (خطرات خاص) به کـار مـیرونـد عبارتنـد از؛ W بـرای مـواد شیمیایی که با آب واکنش غیر عادی میدهند، OX برای مواد اکسید کننده و SA بـرای گازهـای خفه کننده چون نیتروژن، هلیوم، نئـون، آرگـون، کریپتـون یـا زنـون(گازهـایی کـه در تـراکم بـالا جایگزین اکسیژن در هوا شده و موجب خفگی افراد می شوند. بسـیاری از آنهـا در شـرایط معمـولی بیخطر هستند یا خطر کمی دارند ولی در برخی از آنها خطر انفجار یا اشتعال غالب است).
ب-۳ در صورتی که ماده ای دارای دو یا چند خطر خاص باشد، هشدار نسبت به خطر مهمتر بایـد در محل خود در مربع سفید و سایر علائم خطرات مربوطه در خارج از مربع و زیر آن درج شوند.
ب-۴ از آنجایی که هدف از بکارگیری این نوع علامت ارائه سریع اطلاعات به ماموران امداد اسـت، باید با توجه به شرایط اضطراری و در محلی که امدادگران به ساختمان یا کارگاه وارد می شوند و در معرض دید آنها نصب شود.
ب-۵ تخمین درجه بندی خطر مواد مختلف در این سیستم باید توسط افراد متخصص و بر اساس برگه اطلاعات ایمنی مواد ( MSDS) صورت گیرد.
۲۰-۶-۴-۲-۲ علائم ایمنی حمل و نقل مواد شیمیایی خطرناک
این علائم بر روی وسایل نقلیه تانکردار، مخازن قابل انتقال، واگنهای مخـزن دار، وسـایل نقلیـه و کانتینرهای حاوی بسته های خطرناکی که مواد را در داخل اماکن صنعتی، کارگاهی و غیره، جابجـا و یا از آنجا به خارج انتقال می دهند، نصب می شوند. علائم ایمنی حمل و نقل، اطلاعـاتی دربـاره ی خطراتی که کارگران حمل و نقل و امدادگران را تهدید می کند ارائه می دهـد. در ایـن علائـم مـواد خطرناک بر اساس نوع خطر به ۹ گروه تقسیم میشوند.
جدول c-20-6-8: جدول شماره۸ : جدول علائم ایمنی حمل و نقل مواد شیمیایی خطرناک در جابجائی مواد در محوطه
در ترکیب با علائم فوق شماره شناسایی مواد شیمیایی (UN یا CAS ) نیز بکار میرود.

شکل شماره ۲۸
۲۰-۶-۴-۲-۳ علائم ایمنی محیط کار
این علائم برای محیط های کار (کارگاه، آزمایشگاه و ...) تدوین شده است و مخاطب آن کـارگران و سایر افرادی است که در کار روزمره خود و شرایط عادی با مواد شیمیایی خطرناک سر و کار دارند.
از این علائم به صورت برچسب و تابلو و در برگه اطلاعات ایمنی مواد استفاده میشود.
جدول c-20-6-9: جدول شماره ۹ : جدول علائم ایمنی محیط کار
۲۰-۷-۱ ضوابط کلی تابلوهای واقع در معابر و محوطههای ساختمانی
۲۰-۷-۱-۱
همه تابلوهای تبلیغاتی و معرف کاربری و شخصی، به جز موارد ذکرشده تحت عنوان تابلوهای بی نیاز از جواز، برای نصب در محل محتاج اخذ مجوز تابلو هستند.
۲۰-۷-۱-۲
تغییرات بعد از ساخت و نصب تابلوها باید کاملاً منطبق بر مشخصات تعیین شده در مجوز تابلو باشد. به اینترتیب هرگونه تغییر مغایر با مشخصات منـدرج در مجـوز بایـد بـا اطـلاع و اجازه مسئولین ذیربط، یا با تجدید مجوز صورت گیرد.
۲۰-۷-۱-۳
دارنده تابلو و کسی که مجوز تابلو به نام او است، مسئول تابلو و مسئول نگهـداری از آن در شرایط منطبق با جواز است. در غیاب او این مسئولیت به مالـک ملـک و مسـئول سـاختمان احاله میشود.
۲۰-۷-۱-۴
به کاربریهایی که از نظر قوانین کشور و ضوابط شهری اجازه اسـتقرار و فعالیـت در محل خود را ندارند، مجوز نصب تابلو داده نمیشود.
۲۰-۷-۱-۵
این مقررات شامل کلیه تابلوهائی است که در معابر و محوطههای سـاختمانی بـرای استفاده عموم بکار گرفته میشوند.
۲۰-۷-۱-۶
در مجتمعهای ساختمانی کـه بـه در خواسـت هیـات مـدیره، و تصـویب مسـئولین ذیربط، محلهای خاصی برای نصب تابلوها در نظر گرفته میشود، تبعیت از مشخصات مصوب بـرای کلیه دارندگان تابلو الزامی است.
۲۰-۷-۱-۷
در محوطهها و ساختمانهای با ارزش تاریخی، که تابلوها بر اساس ضوابط طرحهـای توسعه شهری یا ضوابط میراث فرهنگی از مشخصات ویژه ای ورای این مقررات تبعییـت مـیکننـد، رعایت آن الزامی است؛ رعایت ضوابط خاص یا طراحی مجموعه تابلوهـای روی نمـای سـاختمان از جهت شکل، ابعاد، محل نصب، رنگ آمیزی، نورپردازی و غیره ضروری است. در طراحی تابلوها باید نکات زیر مد نظر قرارگیرد:
الف) خدشه دار نشدن شخصیت و هویت بافت و معماری با ارزش و تاریخی.
تقلیل تـأثیر وجـودی تابلوهـا روی نمـای سـاختمان و مجموعـه بـه حـداقل ممکـن از طریـق محدودیت ابعاد و هماهنگی رنگ و شکل آنها با نما و تطابق محل نصـب آنهـا بـا تقسـیمات نمـای ساختمان.
۲۰-۷-۲ تابلوهائی که نیاز به مجوز ندارند، تابلوهای نیازمند مجـوز و تابلوهـای غیرمجاز:
۲۰-۷-۲-۱
تابلو هائی که نیاز به مجوز از مراجع صدور پروانه ساختمان ندارند:
۲۰-۷-۲-۱-۱
تابلوهای موقت معرفیکننده دست اندرکاران امر ساختمان در سـاختمانهـای در حال احداث حاوی نام کارفرما، مجری، طراح معمـار و سـازه و... پیمانکـاران و تـاریخ آغـاز بـه کـار ساختمان، کاربری آتی بنا، با ابعاد حداکثر ۱مترمربع، در مدت ساخت بینیاز از جواز هستند.
۲۰-۷-۲-۱-۲
تابلوهای موقت مربوط به اجـاره و فـروش ابنیـه وامـلاک، بـا سـطح حـداکثر 0/5 مترمربع در تعداد یک عدد در هر ملک، بی نیاز از جواز است.
۲۰-۷-۲-۱-۳
تابلوهای هشداردهنده موقت در ساختمان دردست احداث، امکان سقوط مصـالح ساختمانی و نظایر آن، به مساحت حداکثر 0/25 متر مربع، بینیاز از جواز است.
۲۰-۷-۲-۱-۴
پلاک معرف تاسیسات و اماکن مربوط به تاسیسات زیربنـائی شـهر، پسـت بـرق، مخابرات و تلفن و... به مساحت حد اکثر 0/25 مترمربع بینیاز از جواز است.
۲۰-۷-۲-۱-۵
شیشهنویسی روی ویترین مغازهها درصورتیکه از ۲۵% سطح شفاف ویترین تجاوز ننماید، بینیاز از جواز است.
۲۰-۷-۲-۱-۶
تذکرات و هشدارهای ایمنی و عمومی در ابعاد حد اکثر 0/25 مترمربع بینیـاز از جواز است.
۲۰-۷-۲-۱-۷
تابلوهایی که از سوی مقامات رسمی نصب مـیشـود شـامل تابلوهـای انتظـامی، تابلوهای اطلاع رسانی و راهنمای مسیر و تابلوهای راهنمای شهری، بینیاز از جوازند.
۲۰-۷-۲-۱-۸
پرچم کشور یا دیگر کشورها و سازمانهائی که دولـت جمهـوری اسـلامی ایـران عضویت آنها را داراست و گروهها و پیامهای دینی، نهادهای سیاسی مدنی، بینیاز از جواز است.
۲۰-۷-۲-۱-۹
تابلوهای کوچک که نمایانگر شماره پلاک هستند، منجمله تابلوهای کوچکی که برای معرفی نام ساکنین در هر یک از تصرفهای مسکونی تعبیه میشوند، بینیاز از جوازند.
۲۰-۷-۲-۱-۱۰
تابلوهای منعکننده از شکار، ماهیگیری، آبتنی، ورود به املاک خصوصی، هشدار دهنده نسبت به حیوانات وحشی و نظایر آن، بی نیاز از جوازند.
۲۰-۷-۳ تابلوهای غیر مجاز
۲۰-۷-۳-۱
هر نوع تابلو دارای نورپردازی داخلی که باعث تـابش نـور مسـتقیم مـؤثر بـه داخـل تصرفهای اطراف خود شود، مگر آنکه تابلو مربوط به تصرف مذکور باشد، غیرمجاز است.
۲۰-۷-۳-۲
هر نوع تابلویی که کل یا بخشی از آن به شکل متحرک طراحـی شـده باشـد و در مسیر برزگراهها قابل رویت باشد، غیرمجاز است. این ممنوعیت شامل عقربه های ساعت، بادنماهـا و پرچمها یا آن دسته از تابلوهای موقتی که نصب آنها مجاز دانسته شده، نیست.
۲۰-۷-۳-۳
هر نوع تابلویی که دارای چراغهای چشمکزن، چراغهای با نورهای لحظهای خیره کننده یا چراغهای رنگی متحرک یا با شدت رنگ متغیر بوده و از مسیر بزرگراهها قابلرویت باشد، غیرمجاز است. این تابلوها چنانچه برای امنیت عمومی یا هشدارهای ترافیکی نصب شده و یا نشانگر زمان، دما، شرایط جوی یا محیطی باشد، و مزاحمتی برای عبور و مرور و آسایش سـاکنین نداشـته باشد، مجاز است.
۲۰-۷-۳-۴
هر نوع تابلویی که پنجره، درب، راههای خروج اضـطراری، پلکـانهـا یـا بازشـوهای امدادرسانی و بازشوهای تأمین نور و هوا یا هـر نـوع راه دخـول و خـروج بنـا را سـد کـرده باشـد، غیرمجاز است.
۲۰-۷-۳-۵
هر نوع تابلوئی که به درخت نصب شـود، چـه در محـیطهـای عمـومی یـا امـلاک خصوصی غیرمجاز است.
۲۰-۷-۳-۶
هر گونه تابلو که بر روی تجهیزات شهری مانند پسـتهـای بـرق، کیوسـک تلفـن، تیرها، جداول کناره معابر، پیاده روها، چراغهای برق، شیرهای آتش نشانی، پلها، علائم بزرگراهها یا تابلوهای دیگر نصب شوند، غیرمجازند.
۲۰-۷-۳-۷
هر نوع تابلوئی که به دلیل مکان قرارگیری، موقعیت، اندازه، شکل یا رنـگ موجـب مسدود کردن، معیوب کردن، محو و تضعیف کردن، مانع شـدن یـا مغشـوش کـردن منظـر علائـم انتظامی و کنترل ترافیک یا هر علامت یا وسیله دیگری شود که توسط نهادهـای دولتـی وعمـومی نصب شده است و همچنین باعت اغتشاش عبور یا اشتباه در هدایت وسـائل نقلیـه شـود، غیرمجـاز است.
۲۰-۷-۳-۸
چنانچه انواع تابلوهایی که پیشتر در بخش "تابلوهای بی نیاز ازجواز" ذکر شـده انـد نیز دارای خصوصیات تابلوهای غیرمجاز باشند، این ممنوعیت شامل آنها نیز خواهد شد.
۲۰-۷-۴ انواع پلاکها و تابلوهای مجاز
الف - تابلوهای راهنمای شهری
ـ تابلوهای راهنمای مسیر
- تابلوهای اطلاع رسانی
تابلوها و علائم اننظامی
تابلوهای تبلیغاتی
تابلوها و پلاکهای معرف کاربری
تابلوها وپلاکهای نام ساختمان
تابلوها وپلاکهای داخل ساختمان
۲۰-۷-۵ سطح مجاز تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰-۷-۵-۱
سطح مجاز و سایر مشخصات تابلوهای راهنمای شهری، تابلوهـای راهنمـای مسـیر، تابلوهای اطلاع رسانی و تابلوها و علائم انتظامی، در کنوانسیون وین و سایر مقـررات داخلـی تعیـین گردیده است.
۲۰-۷-۵-۲
سطح مجاز تابلوهای تبلیغاتی، تابلو های معرف کاربری، تابلوهـای نـام سـاختمان و تابلوهای داخل ساختمان بر اساس مقررات مورد عمل شهرداریها محاسبه و تعیین میشود.
۲۰-۷-۶ محدوده نصب انواع تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰-۷-۶-۱
محدوده کلی نصب تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰-۷-۶-۱-۱
تابلوهای معرف کاربری باید لزوماً به ملک محل وقوع کاربری نصب شوند مگـر در مواردی که در این مقررات آورده شده باشد.
۲۰-۷-۶-۱-۲
تابلوهای معرف کاربری فقط روی نمای اصلی ساختمان یا داخـل ملـک و رو بـه معبر عمومی اجازه نصب دارند.
۲۰-۷-۶-۱-۳
محل نصب تابلو بر ساختمان باید به صورتی انتخاب شود که هماهنگ با خطـوط و سطوح اصلی معمـاری و نمـای سـاختمان بـوده و بـه تشـخیص مسـئولین بـه معمـاری و نمـای ساختمان لطمه ای وارد نیاورد. تابلوها نباید نمای دومی برای ساختمان پدید آورند، بلکـه بایـد بـه گونهای طراحی ونصب شوند که جزئی از نمای ساختمان به چشم آیند.
۲۰-۷-۶-۱-۴
تابلوهای مجاز روی نمای اصلی ساختمان باید به گونهای قرار گیرند کـه در دیـد عمومی بر نمای ساختمان، هیچ بخشی از تابلو از لبههای محیطـی نمـای سـاختمان خـارج نشـود.
محل نصب تابلوها باید همواره از لبه های عمودی نما نسبت به دیوار همسایه حـداقل ۱۵سـانتیمتر واز کف پیاده رو حداقل۶۰ سانتیمتر فاصله داشته باشد.
۲۰-۷-۶-۲ ارتفاع حد زیرین تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰-۷-۶-۲-۱
حد زیرین ارتفاع تابلوهایی که از زیر آنها عبور میشود، نباید از 2/5 متر پایین تر باشد و یا سازه و اجزای آن از این ارتفاع نسبت به متوسط تراز کف و زمین معبر قرار گیرند.
۲۰-۷-۶-۲-۲
حد زیرین تابلوهای دیـواری وتـابلو هـای ایسـتاده ای کـه ضـخامت آنهـا از ۱۰ سانتیمتر تجاوز نکند و از زیر آن عبور افراد صورت نمیگیرد، بایـد حـداقل ۶۰ سـانتیمتر بـالاتر از متوسط کف و زمین باشد.
۲۰-۷-۶-۳ ارتفاع مجاز حد فوقانی تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰-۷-۶-۳-۱
در تابلوهای معرف کاربری حداکثر ارتفاع مجاز نصب لبه فوقانی تابلوهای دیواری مربوط به کاربریهای واقع در طبقه همکف و نیز تابلوهای طره و ایستاده با پایه نگهداری آنها، زیـر سطح کف پنجره طبقه اول و حد اکثر ۶ متر از متوسط کف معبر است.
۲۰-۷-۶-۳-۲
حداکثر ارتفاع مجاز نصب تابلوهای دیواری نام ساختمان حد نهایی دسـت انـداز بام است.
۲۰-۷-۶-۴ پیشروی مجاز تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی در حریم معـابر عمومی:
۲۰-۷-۶-۴-۱
کلیه تابلوهای دیواری باید به صورتی روی نمای ساختمان نصب شوند که اگـردر ارتفاع کمتر از 2/5 متر نسبت به زمین و کف قرار گیرند، حداکثر پیشآمدگی آنها در حـریم معبـر عمومی باید ۱۰سانتیمتر باشد.
۲۰-۷-۶-۴-۲
به تابلوهای طره که عمود بر نمای اصلی ساختمان نصب میگردند، به شرطی که پیش روی آنها در معبر عمومی حداکثر تا یک سوم عرض پیادهرو و حـداقل ۹۰ سـانتیمتر تـا لبـه سواره رو فاصله داشته باشد، طبق مقادیر زیر اجازه پیشروی در حریم معبر عمومی داده میشود:
جدول c-20-7-10: جدول شماره 10
۲۰-۷-۶-۵ حریم تابلوهای مختلف واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰-۷-۶-۵-۱
حریم تابلوهای انتظامی ، راهنمای شهری ، راهنمای مسیر به قرار زیر است:
حد اقل فاصله لبه بیرونی تابلوها در معابر داخل شهر تا لبه سـواره رو بایـد ۴۵ سـانتیمتر باشـد در مورد سایر معابر و بزرگراهها و معابر حومه شهر ضوابط شهرداریها ملاک خواهد بود.
عدم تداخل انواع دیگر تابلوها در این حریم ضروری بـوده و باعـت افـزایش ایمنـی عبـور و مـرور و تمرکز حواس رانندگان و عابرین می شود .
۲۰-۷-۶-۵-۲ حریم تابلوهای معرف کاربری
یک سوم عرض پیاده روها از حد املاک مجاور خیابان به اندازه حداکثر 1/5 متر عـرض بـه شـرط باقی ماندن ۹۰ سانتیمتر تا لبه سواره رو حریم نصب تابلوهای معرف کاربریها شناخته میشود.
به لحاظ مشروط بودن اجازه پیشروی تابلوهای فوق در معبر عمومی محدوده نصب تابلوهای معـرف کاربری و تابلوهای انتظامی و راهنمای شهری باید همواره از هم مجزا باشد.
۲۰-۷-۶-۵-۳ حریم تابلوهای تبلیغاتی
در برخی خیابانها و میدانها و فضاهای شهری که در ضوابط شـهرداریهـا مجـاز شـناخته شـوند، اجازه نصب تابلوی تبلیغاتی داده میشود. حریم نصب تابلوهای تبلیغاتی طبق ضوابط شـهرداریهـا است.
۲۰-۷-۶-۵-۴ حریم تابلوهای اطلاعرسانی
در برخی خیابانها و میدانها و فضاهای شهری با تأیید مراجع مسئول نصب تابلوهای اطلاع رسـانی مجاز خواهد بود.
۲۰-۷-۷ مطالب تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی
۲۰-۷-۷-۱ مطالب تابلو
۲۰-۷-۷-۱-۱
درخصوص ضوابط تابلوهای انتظامی، راهنمای شهری و راهنمای مسـیر، مقـررات کنوانسیون وین ملاک عمل خواهد بود.
۲۰-۷-۷-۱-۲
مطالب تابلوهای نام ساختمان محدود به نام و یک تصـویر یـا شـماره سـاختمان است.
۲۰-۷-۷-۱-۳
در هر تابلوی معرف کاربری حداکثر استفاده از مطالب زیر مجاز است:
نوع کاربری، شغل، نام خاص، تصویر مناسب با کاربری یا نماد کاربری (پیکتوگرام) یا علامت تجاری که میتواند حاوی سال تاسیس باشد.
۲۰-۷-۷-۱-۴
دوباره نویسی و تکرار مطالب تابلو ممنوع است (موارد اسثثنا به تشخیص مرجـع صدورپروانه تابلو مجاز است). این ضابطه شامل تابلوهای تبلیغاتی نمیشود.
۲۰-۷-۷-۱-۵
مطالب تابلو باید از نظر دسـتور زبـان و امـلاء صـحیح باشـد (مـوارد اسـثثنا بـه تشخیص مرجع صدورپروانه تابلو مجاز است).
۲۰-۷-۷-۱-۶
تابلوهایی که مطالب آنها از نظر نهادهای قضایی کشور یا مسئولان کنترل تابلوها بر خلاف عفت عمومی ویا مصالح اجتماعی تشخیص داده شود و یا به موجب شکایت افراد حقیقـی وحقوقی ویا تشخیص نهادهای فوق الذکر مصالح آنان را تحدید کند و یا به آنها صدمه زند، ممنـوع است.
۲۰-۷-۷-۱-۷
نصب تابلوهایی که با استفاده از شکل و رنـگ وسـایر مشخصـات علائـم هشـدار دهنده ویا نوشته های "ایست"،"خطر" ودیگر مطالبی که به تشخیص مسئولین امکان ایجاد شـبهه با تابلوهای انتظامی دارند، ممنوع است.
۲۰-۷-۷-۱-۸
استفاده از علامـت و نمادکـاربری (پیکتـوگرام) بـرای کـاربریهـای اضـطراری و عمومی به منظور تشخیص سریعتر اماکن مربوط به آنها توصیه میشود.
۲۰-۷-۷-۱-۹
استفاده از الگو و طرح یکسان تابلو، برای تابلوهای معرفی کاربریهـای هـم نـوع توصیه میشود.
۲۰-۷-۷-۲ خط در تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰-۷-۷-۲-۱
خط تابلو و نحوه درج مطالب، به تشخیص مسئولین اجرای مقررات تابلوها، بایـد خوانا و قابل تشخیص باشد. محدودیتهای زیر در مورد خط در تابلو الزامـی اسـت. مـوارد اسـتثناء باید به تأیید مراجع ذیربط برسد.
۲۰-۷-۷-۲-۲
استفاده از خط و زبان فارسی در مطالب تابلوها الزامی است. ضرورت اسـتفاده از زبان و خط بیگانه در کاربریهای عمومی اضطراری مانند داروخانه، اماکن درمانی و اورژانس، پلیس و غیره بسته به تشخیص مسئولین اجرای مقررات تابلوها در مراجع صدور پروانه ساختمان شـهرها خواهد بود.
۲۰-۷-۷-۲-۳
اولویت خط فارسی بر خط بیگانه در کلیه تابلوهای معرف کاربری دوزبانه الزامی است. تنها در مواردی چون تابلوهای سفارتخانهها، کلیساها، انجمنهـای اقلیـتهـای قـومی وسـایر مواردیکه کاربری به اتباع خارجی و اقلیتهای قومی و زبانی اختصاص دارد، اولویـت خـط فارسـی حذف میشود، اما به هرحال در کنار خط بیگانه، خط فارسی نیز باید وجود داشته باشد.
۲۰-۷-۷-۲-۴
حداکثر اندازه حروف در تابلوهای تبلیغاتی و معرف کاربری که در مناطق تجاری ارائه میشوند، دو سوم ارتفاع تابلو یا ۷۵ سانتیمتر (هرکدام که کمتر باشد) خواهد بـود. در منـاطق مسکونی این اندازه به دو سوم ارتفاع تابلو یـا ۵۰ سـانتیمتر (هـر کـدام کـه کمتـر باشـد) محـدود میشود.
۲۰-۷-۷-۲-۵
در تابلوهای معرفکاربری دو زبانه دارای اولویت خط فارسی، ارتفاع خط بیگانـه به میزان حداکثر دو سوم اندازه خط فارسی مجاز است.
۲۰-۷-۷-۲-۶
اگر تابلو تبلیغاتی در محوطه مجتمع ساختمانی قرار گیرد، مطالب مندرج در آن باید از جانب بزرگراهها و خیابانهای داخلی شهر کاملا خوانا و واضح باشد.
۲۰-۷-۸ رنگ و نور پردازی تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی
۲۰-۷-۸-۱ رنگ تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی
۲۰-۷-۸-۱-۱
توصیه میشود که انتخاب رنگ تابلوها با توجه به ماهیت کاربری و تصرف متعلق به آن تعیین شود.
۲۰-۷-۸-۱-۲
استفاده از رنگهای متنوع و ترکیبهای گوناگون رنگی هماهنگ یـا متضـاد، در تابلوهای کاربریهای تجاری و تبلیغاتی آزاد است.
۲۰-۷-۸-۱-۳
در تابلوهای ساختمانهای مسکونی، اداری، درمانی، مذهبی، آموزشی، بانکهـا و سایر کاربریهایی که به تشخیص مرجع صدور پروانه ساختمان فاقد روحیه تجاری تفریحی هستند، باید از تنوع رنگی کمتری استفاده شود.
۲۰-۷-۸-۱-۴
رنگ کلیه تابلوهای ایمنی، انتظامی، راهنمای شهری و راهنمای مسیر باید طبـق مقررات کنوانسیون وین و سایر مقررات داخلی منجمله جدول رنگهای ایمنی باشد.
۲۰-۷-۸-۲ نورپردازی تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی:
۲۰-۷-۸-۲-۱
نورپردازی تابلوهای معرف کاربری باید توسط منابع نوری ثابتی باشد که از بیرون بر سطح تابلو بتابد و یا در داخل تابلو کار گذاشته شده باشد. این نور نباید مزاحمتی برای رانندگان و عابرین ایجاد نماید. به هر صورت نور تابلوها نباید در فاصله ۱۲۰ سانتیمتری بیش از یک شمع بر فوت مربع شدت داشته باشد.
۲۰-۷-۸-۲-۲
نور پردازی تابلوها نباید به گونه ای باشد که تابش مستقیم روی سـاختمانهـا و کاربریهای اطراف داشته باشد. شدت نور تابلوها در هر نقطه از معابر عمومی یا فضاهای سـاختمان یا ملک مجاور نباید بیش از یک شمع بر فوت مربع باشد.
۲۰-۷-۸-۲-۳
نورپردازی تابلوهای معرف کاربری و تبلیغاتی بصـورت چشـمکزن و رقصـان در مناطق مسکونی و درحاشیه بزرگراهها ممنوع است. این تابلوها باید فقـط بـا نـور ثابـت نـورپردازی شوند.
۲۰-۷-۸-۲-۴
در تصرف های کسبی/ تجـاری و تجمعـی، اسـتفاده از تابلوهـای چشـمک زن و رقصان، فقط با تأیید مرجع صدور پروانه ساختمان مجاز است.
۲۰-۷-۸-۲-۵
نصب تابلوی تبلیغاتی نورپردازی شده دارای چراغهـای قرمـز و سـبز یـا زرد در مجاورت تقاطعها، بصورتیکه مانع کارکرد صحیح چراغهای راهنمای رانندگی شود، ممنوع است.
۲۰-۷-۸-۲-۶
نورپردازی تابلوها نباید به گونهای باشد که موجب آزردگی و ایجاد مزاحمت برای همسایگان و منازل همجوار شود. چنانچه بعد از صدور مجوز برای تابلویی معلـوم شـود کـه تـابلوی مزبور باعث مزاحمت میشود، بنا به دستور مرجع صدور پروانه، مالک تابلو موظـف اسـت در اسـرع وقت نسبت به تغییر تابلو و رفع مزاحمت اقدام نماید.
۲۰-۷-۸-۲-۷
به جز تابلوهائی که مرجـع صـدور پروانـه سـاختمان بـرای بـر آوردن آسـایش، سلامت و امنیت عمومی مشخص میکند، کلیه تابلوهای معرف کاربری الکتریکـی یـا نـور پـردازی شده باید بین نیمه شب تا طلوع آفتاب خاموش شوند.
۲۰-۷-۸-۲-۸
تابلوهای چشمکزن، روشـن و خـاموش شـونده و دارای تصـاویر متحـرک، کـه سرعتی بیش از ۳۰ مرتبه خاموش شدن در دقیقه دارند، باید به نحوی نصب شوند که حداقل پایین ترین نقطه تابلو تا سطح زمین ۹ متر باشد.
۲۰-۷-۸-۲-۹
قبل از نصب هر نوع تابلو یا نورپردازی در مجاورت فرودگاهها، باید تایید مقامـات مسئول در بخشهای هدایت پرواز و ناوبری فرودگاه مزبور اخذ شود.
۲۰-۷-۸-۲-۱۰
هیچ تابلویی نباید غیر از طریق الکتریکی روشن شـود و روشهـای الکتریکـی و سیمکشی آن باید منطبق با مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان باشد. نباید از جرقه و شعله در هوای آزاد به منظور تبلیغ و یا نور پردازی تابلو استفاده شود.
۲۰-۷-۹ تابلوهای واقع در معابر و محوطههای بیرونی ناهماهنگ
۲۰-۷-۹-۱
تابلوهای ناهماهنگ به تابلوهای موجودی اتلاق میشود که بـه تشـخیص مسـئولان مغایر با مقررات مصوب باشند. با این تابلوها بسته به میزان هماهنگی و لطمه بـه سـیمای شـهری برخورد میشود.
۲۰-۷-۹-۲
چنانچه تابلویی ناهماهنگ با ضوابط مصوب باشد، بسـته بـه میـزان ناهمـاهنگی بـه دارنده تابلو مهلت داده میشود تا نسبت به جمعآوری و یا اصلاح و تطبیـق آن بـا ضـوابط موجـود اقدام نماید.
۲۰-۷-۹-۳
نحوه برخورد با تابلوهای نا هماهنگ و مهلـتهـای لازم بـرای جمـعآوری اصـلاح و تطبیق آنها با ضوابط مصوب و میزان جرایم تابلوها در مقررات شهرداریها تعیین میشود.
مبحث بیستم: علائم و تابلوها
بندی را انتخاب کنید تا موارد مرتبط نمایش داده شود



































