بر روی‌ لوله‌ های‌ انتقال سیالات باید علائمی‌ منطبق‌ با محتوی‌ لولـه‌ و جهـت‌ جریـان آن (مشـخص‌ شده با پیکان) نصب‌ شود. در صورتی‌ که‌ عامل‌ خطر، دما یا فشار سیال باشد، مقدار آن نیز باید درج شود.

علامت‌ نصب‌ شده بر روی‌ لوله‌ باید مختصر، ساده و گویا باشد.

شیرهای‌ مهم‌ و اصلی‌ قطع‌ و وصل‌ جریان نیز باید مطابق‌ با ضوابط‌ این‌ مبحث‌ علامت‌ گذاری‌ شوند.

علائم‌ باید در نزدیکی‌ شیرها، فلنج‌ ها، تغییر جهت‌ لوله‌، انشعاب‌ها و محل‌ عبور لوله‌ از دیوار یا کـف‌ (در دو سوی‌ آن) نصب‌ یا نشان داده شود.

حداقل‌ ابعاد علامت‌ و نوشته‌ ی‌ ایمنی‌ روی‌ لوله‌ها باید بر اساس جـدول شـماره ۵ تعیـین‌ شـود. بـه‌ منظور تسهیل‌ در خواندن علامت‌، باید بین‌ رنگ‌ زمینه‌ و نوشته‌ تضاد رنگی‌ وجود داشته‌ باشد.

علائم‌ می‌ توانند با شابلون، برچسب‌ یا نوشته‌ با رنگ‌ ایجاد شوند. برای‌ نوشته‌ ی‌ ایمنی‌ روی‌ لوله‌‌ها از فونت‌ ترافیک‌ و حداقل‌ ارتفاع ۲۰ میلیمتر استفاده شود. برای‌ لوله‌ های‌ با قطر کمتـر از ۲ سـانتیمتر (سه‌ چهارم اینچ‌)، شیرها و اتصالات از پلاک آویزی‌ خوانا و ماندگار استفاده شود.

لوله‌های‌ حاوی‌ سیالات باید بر اساس جدول شماره ۶ رنگ‌آمیزی‌ شوند.

رنگ‌ آمیزی‌ به‌ دو صورت قابل‌ انجام است‌؛ یا کل‌ لوله‌ رنگ‌ شود یا تنها بخش‌ هایی‌ از لوله‌ که‌ شـامل‌ علامت‌ ایمنی‌ است‌، رنگ‌ آمیزی‌ شود. در حالت‌ دوم حداقل‌ طول قسمت‌ رنگ‌ شده بایـد بـا ضـوابط‌ جدول شماره ۵ منطبق‌ باشد.

در صورتی‌ که‌ لوله‌ به‌ دلیل‌ جنس‌، نوع عایق‌ یا محدودیت‌های‌ اجرایی‌ دیگر، قابل‌ رنگ‌آمیزی‌ نباشد، باید از پلاک آویز یا برچسبی‌ ماندگار شامل‌ علامت‌ و رنگ‌ ایمنی‌ بر روی‌ لوله‌ یا به‌ صورت پلاکی‌ در مجاورت آن استفاده شود.

هرگونه‌ رنگ‌ آمیزی‌ بر روی‌ نوشته‌ها، علائم‌ و برچسب‌های‌ ایمنی‌ لوله‌ها اکیدا ممنوع است‌.

اتصالات، شیرآلات، و پوشش‌ لوله‌‌ها نیز مشمول ضوابط‌ رنگ‌ آمیزی‌ می‌ شوند. اما تکیه‌ گاه ها، بست‌ها، و سایر متعلقات مستثنی‌ هستند.

لوله‌ هایی‌ که‌ برای‌ دماهای‌ بالاتر از ۲۰۰ درجه‌ سانتیگراد بکار می‌ روند باید با رنـگ‌ نقـره ای‌ نسـوز رنگ‌ آمیزی‌ شوند.

لوله‌ های‌ حاوی‌ مواد خطرناک باید به‌ صورتی‌ علامت‌ گذاری‌ شوند که‌ با گذر زمان در شرایط‌ مختلف‌ اقلیمی‌ قابل‌ شناسایی‌ باشند.