۲۰-۳-۱۲ ضوابط‌ کلی‌ استفاده از علائم‌ صوتی‌:

۲۰-۳-۱۲-۱

به‌ کارگیری‌ علائم‌ صوتی‌ در حریق‌ برای‌ آگاه نمـودن مـردم از وجـود خطـر در آن محل‌ است‌. این‌ سیستم‌ هشداردهنده باید طی‌ یک‌ روال از قبل‌ برنامه‌ ریزی‌ شده به‌ منظور تخلیه‌ به‌ موقع‌ افراد از مکانهای‌ مورد نظر عمل‌ نماید.

۲۰-۳-۱۲-۲

آژیر حریق‌ علامتی‌ صوتی‌ است‌ که‌ توسط‌ دستگاهی‌ خـاص، بـدون کمـک‌ صـدای‌ انسان و با صداهای‌ مصنوعی‌ منتشر می‌شود. آژیر حریق‌ باید:

  • دارای‌ صدایی‌ باشد که‌ به‌ مقدار قابل‌ توجه‌ از صداهای‌ محـیط‌ بلنـدتر باشـد، تـا در تمـام فضـاها شنیده شود.

  • به‌ سادگی‌ از میان صداهای‌ دیگر و علائم‌ صوتی‌ دیگر قابل‌ تشخیص‌ باشد.

  • تا تخلیه‌ ساکنین‌ ادامه‌ یابد.

۲۰-۳-۱۲-۳

آژیر اعلام حریق‌ می‌تواند به‌ گونه‌های‌ متفاوتی‌ باشد اما نکته‌ حائز اهمیت‌ آنست‌ که‌ روش بکار گرفته‌ شده متناسب‌ با شرایط‌ کاربری‌ و ساختمان مورد نظر باشد.

۲۰-۳-۱۲-۴

آژیر اعلام حریق‌ می‌ تواند همراه با علائم‌ نوری‌ و چشمک‌زن باشد.

۲۰-۳-۱۲-۵

نصب‌ سیستم‌ هشداردهنده باید با هماهنگی‌ مسئول ساختمان انجام گیرد.

۲۰-۳-۱۲-۶

در آن واحد باید فقط‌ یک‌ نوع علامت‌ صوتی‌ منتشر شود.

۲۰-۳-۱۲-۷

اگر وسیله‌ ای‌ قادر به‌ پخش‌ صدا در فرکانس‌ های‌ ثابت‌ یا متغیر اسـت‌، از فرکـانس‌ های‌ متغیر با شدت صوتی‌ بیش‌ از ۱۰دسی‌ بل‌ بالاتر از صدای‌ نوفه‌ محیط‌ استفاده شود، تا وضعیت‌ اضطراری‌ را القا کند.

۲۰-۳-۱۲-۸

چنانچه‌ دستگاهی‌ بتواند علائم‌ صوتی‌ را در فواصل‌ منظم‌ و متغییـر پخـش‌ نمایـد می‌توان از طول موج متغیر برای‌ خطرات درجه‌ بالا و یا نیاز فوری‌ و اضطراری‌ استفاده کرد.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...