در صورت طراحی‌ ساختمان به‌روش موازنه‌ای‌ (کـارکردی‌)، تـأثیر متقابـل‌ عناصـر مختلـف‌ پوسـته‌ خارجی‌ ساختمان بر ضریب‌ انتقال حرارت ساختمان مد نظر قرار می‌گیرد. در نتیجه‌، ضعف‌ یکی‌ از عناصر ساختمانی‌ را می‌توان توسط‌ یک‌ یا چند عنصر ساختمانی‌ دیگر بـا مشخصـات برتـر جبـران نمود، تا ضریب‌ انتقال حرارت کل‌ یا بخشی‌ از ساختمان از ضریب‌ انتقال حرارت سـاختمان مرجـع‌ کمتر باشد. ولی‌ کماکان، همانند روش تجویزی‌، ارتقاء مشخصات حرارتی‌ سیسـتم‌هـای‌ تأسیسـات مکانیکی‌ و یا الکتریکی‌ امکان تخفیف‌ گرفتن‌ برای‌ پوسته‌ خارجی‌ ساختمان (یا بـالعکس‌) را فـراهم‌ نمی‌سازد.

در عین‌ حال، در روش موازنه‌ای‌ (کارکردی‌)، هماننـد روش تجـویزی‌، امکـان طراحـی‌ بخـش‌هـای‌ مختلف‌ (پوسته‌ خارجی‌ یـا معمـاری‌، تأسیسـات مکـانیکی‌ و الکتریکـی‌ و همچنـین‌ سیسـتم‌هـای‌ تجدیذیر)، به‌صورت مستقل‌، وجود دارد.