هر سیستم‌ هوارسانی‌ سردکننده و یا گرم کننده تمام هوا باید مجهز به‌ سیسـتم‌ کنتـرل دمـای‌ هوای‌ داخل‌ باشد.

هر نوع سیستم‌ گرم کننده و یا سردکننده غیر مرکزی‌ و مـستقل‌، مانند بخاری‌ گـازی‌، بخـاری‌ برقی‌، کولر آبی‌ و کولر گازی‌ بایـد مجهز به‌ سیستم‌کنترل دمای‌ هوای‌ اتاق باشد.

تجهیزات رطوبت‌زنی‌، که‌ به‌منظور کنترل رطوبت‌ نسبی‌ هوای‌ داخل‌ نصب‌ مـی‌شـوند، بایـد بـه‌ سیستم‌ کنترل رطوبت‌ هوای‌ داخل‌ ساختمان مجهز باشند.

تجهیزات تأمین‌ کننده آبسرد و آبگرم سیستم‌های‌ سردکننده و گرم کننده آبـی‌ بایـد مجهـز به‌ سیستم‌های‌ کنترل دمای‌ آب رفت‌ مدارهای‌ سردکننده و گرم کننده باشند.

تجهیزات سیستم‌ تأمین‌ آبگرم مصرفی‌ بایـد بــه‌ سیــستم‌ کنتــرل دمــای‌ مسـتقل‌ مجهـز باشنـــد. طراحـــی‌ سیستم‌ آبگرم مصرفی‌ باید بــر اســاس ضوابط‌ مباحث‌ ۱۴ و ۱۶ مقررات ملی‌ساختمان انجام شود. دمـای‌ آبگرم مصرفی‌ نباید بیش‌ از ۶۰ درجه‌ سلسیوس باشد.

مدار برگشت‌ آبگرم مصرفی‌ باید مجهز به‌ سیستمی‌ باشد که‌ کارکرد پمـپ‌ برگشـت‌ آب گـرم مصرفی‌ را، بر اساس دمای‌ آب برگشتی‌، کنترل کند.

سیستم‌های‌ مکانیکی‌ تهویه‌ و تأمین‌ هوای‌ تازه باید به‌ کلید روشــن‌-خاموش مجهـز باشـند، تا امکان خـاموش کردن آن‌ها، در مواقع‌ عدم حضور ساکنین‌، بهره برداران و عوامل‌ آلاینده کننـده هوای‌ داخل‌ ساختمان، که‌ نیـازی‌ به‌ تأمین‌ هـوای‌ تـازه نیـست‌، فراهم‌ شود.

در صورتی‌ که‌ برای‌ این‌ منظور سامانه‌ کنترلـی‌ در نظـر گرفتـه‌ شـده باشـد، نیـازی‌ بـه‌ کلیـد روشن‌-خاموش نخواهد بود.

سیستم‌های‌ تخلیه‌ هـوا از سـاختمان بایـد به‌ کلید روشــن‌-خاموش تجهیز شوند، تا در شرایط‌ غیرکاری‌ ساختمان و هنگامی‌که‌ نیـازی‌ به‌ تخلیه‌ هوا نیست‌ خـاموش شوند، مگر آنکه‌ مجهـز به‌ سامانه‌ کنترل خودکار باشند.

در ساختمان‌های‌ با کاربری‌ عمومی‌، روشویی‌ها باید دارای‌ شیرهای‌ قطع‌کن‌ اتوماتیک‌ فنـری‌ یـا شیرهای‌ دارای‌ چشم‌ الکترونیکی‌ یا نظایر آن باشند.

برای‌ همه‌ ساختمان‌های‌ عمومی‌ گروه ۱ و ۲ از نظر میـزان صـرفه‌جـویی‌ در مصـرف انـرژی‌، بـا سیستم‌ گرمایی‌ و سـرمایی‌ مرکـزی‌، در نظر گرفتن‌ سیستم‌ کنتـرل و برنامـه‌ریـزی‌ روزانـه‌ و هفتگی‌ کارکرد تجهیزات مرکزی‌ الزامی‌ است‌.