۱۹.I.۱مقدمه ویرایش پنجم
۱۹.۱تعاریف
۱۹.۱.۱ارزیابی چرخه عمر ساختمان (LCA)Life Cycle Assessment
۱۹.۱.۲اقلیم Climate
۱۹.۱.۳الگوریتم ژنتیک Genetic Algorithm
۱۹.۱.۴الگوی مصرف انرژی Energy Consumption Pattern
۱۹.۱.۵امنیت سایبری Cyber Security
۱۹.۱.۶انرژی اولیه Source Energy ٫ Primary Energy
۱۹.۱.۷انرژی نهایی انرژی مصرفی در محل Site Energy
۱۹.۱.۸انرژی نهفته Embodied Energy
۱۹.۱.۹انرژی نهفته ساختمان Building Embodied Energy
۱۹.۱.۱۰انرژی نهفته مرحله ساخت Construction Phase Embodied Energy
۱۹.۱.۱۱انرژی نهفته مصالح Material Embodied Energy
۱۹.۱.۱۲انرژی های تجدیدپذیر Renewable Energies
۱۹.۱.۱۳اینترنت اشیاء (IoT) Internet of Things
۱۹.۱.۱۴اینرسی حرارتی Thermal Inertia
۱۹.۱.۱۵آب و هوا Weather
۱۹.۱.۱۶آسایش حرارتی Thermal Comfort
۱۹.۱.۱۷بار کامل Full Load
۱۹.۱.۱۸باز جزئی Partial Load
۱۹.۱.۱۹بانک خازن Capacitor Bank
۱۹.۱.۲۰بانک یخ Ice Bank
۱۹.۱.۲۱بخش های غیر فعال ساختمان Building Passive Elements
۱۹.۱.۲۲بخش های فعال ساختمان Building Active Elements
۱۹.۱.۲۳برچسب انرژی Energy Label
۱۹.۱.۲۴برچسب انرژی ساختمان Building Energy Label
۱۹.۱.۲۵بهینه سازی چند مولفه ای Multi-objective Optimization
۱۹.۱.۲۶پدافند غیر عامل Passive Defense
۱۹.۱.۲۷پل حرارتی Thermal Bridge
۱۹.۱.۲۸پلاک گواهی انطباق رده انرژی ساختمان
۱۹.۱.۲۹پوسته غیر نور گذر ساختمان Opaque Building Envelope
۱۹.۱.۳۰پوسته پرده ای Curtain Wall
۱۹.۱.۳۱پوسته خارجی ساختمان Building Envelope
۱۹.۱.۳۲پوسته نور گذر ساختمان Building Glazing Envelope (Fenestration)
۱۹.۱.۳۳پوسته نور گذر ثابت Fixed Fenestration
۱۹.۱.۳۴پوسته نورگذر متحرک Operable Fenestration
۱۹.۱.۳۵تأثیرات زیست محیطی ساختمان Environmental Impacts of Building
۱۹.۱.۳۶تأییدیه رسمی
۱۹.۱.۳۸تأییدیه رسمی مقاومت در برابر حریق
۱۹.۱.۳۸تعويض هوا Air Exchange
۱۹.۱.۳۹تهویه مطبوع Heating, Ventilation and Air Conditioning (HVAC)
۱۹.۱.۴۰توان اکتیو Active Power
۱۹.۱.۴۱توان راکتیو Reactive Power
۱۹.۱.۴۲توان ظاهری Apparent Power
۱۹.۱.۴۳جریان سنج مافوق صوت Ultrasonic Flowmeter
۱۹.۱.۴۴جعبه جریان هوای متغیر Variable Air Volume (VAV Box)
۱۹.۱.۴۵چگالی توان سامانه روشنایی ساختمان
۱۹.۱.۴۶چگالی توان سامانه روشنایی فضاها
۱۹.۱.۴۷حامل انرژی Energy Carrier
۱۹.۱.۴۸حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی Minimum Partial Flow Measurement Accuracy
۱۹.۱.۴۹حداقل دمای تنظیمی سامانه سرمایش Cooling System Minimum Set Point
۱۹.۱.۵۰حداقل دمای تنظیمی سامانه سرمایش بعد از حضور کاربر Cooling System Set Back Point
۱۹.۱.۵۱حداکثر دمای تنظیمی سامانه گرمایش Heating System Maximum Set Point
۱۹.۱.۵۲حداکثر دمای تنظیمی سامانه گرمایش بعد از حضور کاربر Heating System Set Back Point
۱۹.۱.۵۳خیرگی Glare
۱۹.۱.۵۴درایو سرعت متغیر Variable Speed Drive (VSD)
۱۹.۱.۵۵درایو فرکانس متغیر Variable Frequency Drive (VFD)
۱۹.۱.۵۶درایو ولتاژ متغیر Variable Voltage Drive (VVD)
۱۹.۱.۵۷دستگاه برق بدون وقفه Uninterruptible Power Supply (UPS)
۱۹.۱.۵۸دستگاه برق بدون وقفه دینامیک Dynamic Uninterruptible Power Supply (UPS)
۱۹.۱.۵۹دوقلوی دیجیتال ساختمان Building Digital Twin
۱۹.۱.۶۰دیاگرام تک خطی جریان انرژی Single Line Energy Flow Diagram
۱۹.۱.۶۱رابط دیجیتال آدرس پذیر روشنایی Digital Addressable Lighting Interface (DALI)
۱۹.۱.۶۲رده بازدهی انرژی ساختمان Building Energy Efficiency Rate
۱۹.۱.۶۳رقومی سازی Digitalization
۱۹.۱.۶۴رمزنگاری داده Data Encryption
۱۹.۱.۶۵روز درجه سرمایش Cooling Degree Day (CDD)
۱۹.۱.۶۶روز درجه گرمایش Heating Degree Day (HDD)
۱۹.۱.۶۷ساختمان ایده آل Ideal Building
۱۹.۱.۶۸ساختمان سبز Green Building
۱۹.۱.۶۹ساختمان صنعتی Industrial Building
۱۹.۱.۷۰ساختمان غیر مسکونی Non-Residential Building
۱۹.۱.۷۱ساختمان مسکونی Residential Building
۱۹.۱.۷۲ساختمان موجود Existing Building
۱۹.۱.۷۳سامانه بازیافت انرژی Economizer
۱۹.۱.۷۴سامانه بهره برداری از نور روز Daylight Harvesting System
۱۹.۱.۷۵سامانه پایش Monitoring System
۱۹.۱.۷۶سامانه پایش مصرف انرژی Energy Metering System
۱۹.۱.۷۷سامانه زیر پایش مصرف انرژی Energy Sub-Metering System
۱۹.۱.۷۸سامانه تولید همزمان حرارت و برق Combined Heat and Power (CHP)
۱۹.۱.۷۹سامانه تولید همزمان برودت حرارت و برق Combined Cooling Heating and Power (CCHP)
۱۹.۱.۸۰سامانه حجم هوای متغیر Variable Air Volume (VAV)
۱۹.۱.۸۱سامانه ذخیره انرژی حرارتی Thermal Energy Storage (TES)
۱۹.۱.۸۲سامانه سرمایش و گرمایش چهار لوله Four-Pipe Cooling and Heating System
۱۹.۱.۸۳سامانه کنترل هوشمند موتورخانه Boiler Room Smart Control System
۱۹.۱.۸۴سامانه مدیریت انرژی ساختمان Energy Management System (EMS)
۱۹.۱.۸۵سامانه مدیریت روشنایی Lighting Management System (LMS)
۱۹.۱.۸۶سامانه مدیریت ساختمان Building Management System (BMS)
۱۹.۱.۸۷سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان Integrated Building Management System (IBMS)
۱۹.۱.۸۸سامانه ملّی واپایش انرژی ساختمانها
۱۹.۱.۸۹سنسور اندازه گیری نور Lux Meter
۱۹.۱.۹۰سنسور تشخیص حضور Motion Detector (Occupation Detector)
۱۹.۱.۹۱سنسور دمای تحت شبکه Networked Temperature Sensor
۱۹.۱.۹۲سنسور سنجش اختلاف فشار Differential Pressure Sensor
۱۹.۱.۹۳شبکه عصبی مصنوعی Artificial Neural Network (ANN)
۱۹.۱.۹۴شبیه سازی بازدهی انرژی ساختمان (شبیه سازی) Building Energy Performance Simulation
۱۹.۱.۹۵شدت مصرف انرژی ساختمان Energy Usage Intensity (EUI
۱۹.۱.۹۶شیر کنترلی Control Valve
۱۹.۱.۹۷شیر کنترلی دو راهه 2Port Control Valve
۱۹.۱.۹۸شیر کنترلی سه راهه 3Port Control Valve
۱۹.۱.۹۹شیر کنترلی مستقل از فشار Pressure Independent Control Valve (PICV)
۱۹.۱.۱۰۰ضریب انتقال حرارت Heat Transmittance (U-Value)
۱۹.۱.۱۰۱ضریب جذب حرارت خورشیدی Solar Heat Gain Coefficient (SHGC)
۱۹.۱.۱۰۲ضریب عبور نور مرئی Visual Light Transmittance (VLT)
۱۹.۱.۱۰۳ضریب عملکرد Coefficient of Performance (CОР)
۱۹.۱.۱۰۴ضریب هدایت حرارتی Thermal Conductivity (λ-Value)
۱۹.۱.۱۰۵ضریب یکنواختی توزیع نور مصنوعی Artificial Light Uniformity
۱۹.۱.۱۰۶عایق حرارتی Thermal Insulation
۱۹.۱.۱۰۷عایق حرارتی سلول بسته Closed-Cell Thermal Insulation
۱۹.۱.۱۰۸عایق کاری حرارتی Thermal Insulation
۱۹.۱.۱۰۹عملگر شیر کنترلی Valve Actuator
۱۹.۱.۱۱۰عملگر شیر کنترلی باز و بسته On-Off Valve Actuator
۱۹.۱.۱۱۱عملگر شیر کنترلی تدریجی Modulating Valve Actuator
۱۹.۱.۱۱۲فضای باز Open Space
۱۹.۱.۱۱۳فضای کنترل شده Conditioned Space
۱۹.۱.۱۱۴فضای کنترل نشده Unconditioned Space
۱۹.۱.۱۱۵فن جریان مستقیم بدون جاروبک Brushless Direct Current (BLDC)
۱۹.۱.۱۱۶فن جریان مستقیم و فرمان پذیر Electronically Commutated Direct Current Fan (EC/DC)
۱۹.۱.۱۱۷قانون Law
۱۹.۱.۱۱۸قله تراشی Peak Shaving
۱۹.۱.۱۱۹کاربری ساختمان Building Occupancy / Building Use
۱۹.۱.۱۲۰کربن نهفته Embodied Carbon
۱۹.۱.۱۲۱کربن نهفته ساختمان Building Embodied Carbon
۱۹.۱.۱۲۲کربن نهفته مرحله ساخت Construction Phase Embodied Carbon
۱۹.۱.۱۲۳کربن نهفته مصالح Material Embodied Carbon
۱۹.۱.۱۲۴کفایت نور روز Day Light Autonomy (DLA)
۱۹.۱.۱۲۵کنترل گر اتاق Room Controller
۱۹.۱.۱۲۶کنترل گر دیجیتال مستقیم Digital Direct Controller (DDC)
۱۹.۱.۱۲۷کنترل گر منطق پذیر قابل برنامه نویسی Programmable Logic Controller (PLC)
۱۹.۱.۱۲۸کنتور آب سرد بهداشتی Cold Water Meter
۱۹.۱.۱۲۹کنتور آب گرم بهداشتی Hot Water Meter
۱۹.۱.۱۳۰کنتور انرژی Heat Meter/BTU Meter
۱۹.۱.۱۳۱کنتور برگشت آب گرم بهداشتی Return Hot Water Meter
۱۹.۱.۱۳۲گرافیک بُرداری مقیاس پذیر Scalable Vector Graphics (SVG)
۱۹.۱.۱۳۳مبحث
۱۹.۱.۱۳۴متصل به شبکه On-Grid
۱۹.۱.۱۳۵محدوده آسایش حرارتی Thermal Comfort Zone
۱۹.۱.۱۳۶مدل سازی اطلاعات ساختمان Building Information Modelling (BIM)
۱۹.۱.۱۳۷مرحله بهره برداری Operation Phase
۱۹.۱.۱۳۸مساحت کل ساختمان Groos Floor Area of the Building
۱۹.۱.۱۳۹مساحت مفید ساختمان Net Floor Area of the Building
۱۹.۱.۱۴۰مستقل از شبکه Off-Grid
۱۹.۱.۱۴۱مصرف کننده بارز انرژی ساختمان Significant Energy User
۱۹.۱.۱۴۲مقاومت حرارت Thermal Resistance (R-Value)
۱۹.۱.۱۴۳مقررات ملّی ساختمان
۱۹.۱.۱۴۴منابع روشنایی با قابلیت تنظیم شدت روشنایی Dimmable Lights Systems
۱۹.۱.۱۴۵مواد تغییر فاز دهنده Phase Changing Material (PCM)
۱۹.۱.۱۴۶نرم افزار شبیه سازی مورد تأیید
۱۹.۱.۱۴۷نسبت فرونشستگی پنجره Window Projection Factor
۱۹.۱.۱۴۸نشت هوا Air Leakage
۱۹.۱.۱۴۹نهاد قانونی مسئول
۱۹.۱.۱۵۰هوابندی Air Tightness
۱۹.۱.۱۵۱هوای تازه Fresh Air
۱۹.۱.۱۵۲واپایش Control
۱۹.۱.۱۵۳ویرایش
۱۹.۱.۱۵۴یادگیری خود محور Self-Learning
۱۹.۱.۱۵۵یادگیری عمیق Deep Learning
۱۹.۱.۱۵۶یادگیری ماشین Machine Learning
۱۹.۲کلیات
۱۹.۲.۱دامنه مطالب
۱۹.۲.۱.۱
۱۹.۲.۱.۲
۱۹.۲.۱.۳
۱۹.۲.۱.۴
۱۹.۲.۱.۵
۱۹.۲.۱.۶
۱۹.۲.۱.۷
۱۹.۲.۱.۸
۱۹.۲.۱.۹
۱۹.۲.۱.۱۰
۱۹.۲.۲دامنه کاربرد و ضمانت اجرا
۱۹.۲.۲.۱
۱۹.۲.۲.۲
۱۹.۲.۲.۳
۱۹.۲.۲.۴
۱۹.۲.۲.۵
۱۹.۲.۲.۶
۱۹.۲.۳ارزیابی چرخه عمر ساختمان(۱)
۱۹.۲.۳.۱
۱۹.۲.۳.۲
۱۹.۲.۴رده بندی بازدهی انرژی ساختمان ها
۱۹.۲.۴.۱
۱۹.۲.۴.۲
۱۹.۲.۴.۳
۱۹.۲.۵زمان بندی اجرایی سازی الزامات ویرایش پنجم
۱۹.۳دسته بندی ها و الگوی مصرف انرژی در ساختمان ها
۱۹.۳.۱دسته بندی ساختمانها
۱۹.۳.۱.۱دسته بندی اقلیم
۱۹.۳.۱.۲دسته بندی کاربری و مساحت
۱۹.۳.۲شدت مصرف انرژی در ساختمان ها
۱۹.۳.۲.۱مصرف کنندگان بارز انرژی در ساختمان
۱۹.۳.۲.۲منابع و حامل های انرژی در ساختمان
۱۹.۳.۲.۳الگوی مصرف انرژی در ساختمان
۱۹.۴گردش کار در مراحل طراحی ساخت و بهره برداری
۱۹.۴.۱تعیین رده بازدهی انرژی ساختمان در مرحله طراحی
۱۹.۴.۱.۱روش تجویزی
۱۹.۴.۱.۲روش شبیه سازی بازدهی انرژی
۱۹.۴.۲بازرسی های دوره ای پوسته و تأسیسات در مرحله ساخت
۱۹.۴.۳بازرسی پایان ساخت
۱۹.۴.۴پایش عیب یابی اصلاح و بهبود در مرحله بهره برداری
۱۹.۵روش تجویزی
۱۹.۵.۱پوسته خارجی
۱۹.۵.۱.۱پوسته خارجی غیر نورگذر
۱۹.۵.۱.۲پوسته خارجی نور گذر
۱۹.۵.۱.۳هوابندی(۱) و نشت هوا(۲)
۱۹.۵.۲تأسیسات مکانیکی
۱۹.۵.۲.۱تولید و بازیافت
۱۹.۵.۲.۲سامانه های توزیع و کنترل
۱۹.۵.۲.۲.۱عایق کاری سامانه توزیع
۱۹.۵.۲.۲.۲کنترل تأسیسات
۱۹.۵.۲.۲.۳هوای تازه
۱۹.۵.۲.۲.۴سامانه پایش و مدیریت ساختمان
۱۹.۵.۳تأسیسات الکتریکی
۱۹.۵.۳.۱انتقال و توزیع
۱۹.۵.۳.۲روشنایی طبیعی و مصنوعی
۱۹.۵.۳.۳سامانه مدیریت روشنایی(۱)
۱۹.۵.۴انرژی های تجدیدپذیر
۱۹.۵.۵سامانه های پایش و زیرپایش مصرف انرژی ساختمان
۱۹.۵.۶سامانه مدیریت یکپارچه تأسیسات مکانیکی و الکتریکی ساختمان
۱۹.۶روش شبیه سازی بازدهی انرژی ساختمان(۱)
۱۹.۶.۱نرم افزارهای مورد تایید
۱۹.۶.۲اقلیم محل ساختمان
۱۹.۶.۲.۱فایل های اقلیمی مورد تأیید
۱۹.۶.۲.۲تحلیل اقلیمی، راهکارهای فعال و غیر فعال
۱۹.۶.۳فیزیک ساختمان
۱۹.۶.۴فعالیت ها (۱)
۱۹.۶.۵تأسیسات مکانیکی
۱۹.۶.۶سامانه روشنایی(۱)
۱۹.۶.۷انرژی های تجدیدپذیر
۱۹.۶.۸تنظیمات موتور شبیه ساز مصرف انرژی
۱۹.۶.۹گزارش شبیه سازی و پروفیل مصرف حامل های انرژی
۱۹.۷سامانه های پایش انرژی و مدیریت یکپارچه ساختمان
۱۹.۷.۱سامانه پایش و زیرپایش مصرف انرژی ساختمان
۱۹.۷.۱.۱ایجاد ارتباط فیزیکی و دریافت داده
۱۹.۷.۱.۲انتقال مهندسی و ذخیره نقاط داده
۱۹.۷.۱.۳پردازش داده های گردآوری شده
۱۹.۷.۱.۴تحلیل اطلاعات و عیب یابی عملکرد تجهیزات و سامانه ها
۱۹.۷.۲سامانه پایش و واپایش یکپارچه ساختمان
۱۹.۷.۲.۱سامانه پایش و واپایش تأسیسات مکانیکی و الکتریکی
۱۹.۷.۲.۲مدیریت یکپارچه بر بستر اینترنت اشیاء(۱)
۱۹.۷.۲.۳عیب یابی و بهینه سازی عملکرد با استفاده از هوش مصنوعی
۱۹.۷.۲.۴راهبری ساختمان با استفاده از دوقلوی دیجیتال(۱)
۱۹.۷.۲.۵امنیت سایبری و پدافند غیر عامل
۱۹.۸بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان های موجود
۱۹.۸.۱ارزیابی وضع موجود
۱۹.۸.۲استقرار سامانه پایش و زیرپایش مصرف و مدیریت ساختمان
۱۹.۸.۳چرخه راهکار، اقدام، پایش و سنجش
۱۹.۸.۳.۱تدوین راهکارهای بهینه سازی
۱۹.۸.۳.۲اعمال راهکارهای بهینه سازی
۱۹.۸.۳.۳نظارت و پایش نتایج پس از اعمال راهکارهای بهینه سازی
۱۹.۸.۳.۴شناسایی و تحلیل انحراف از معیار
A۱.۱۹پیوست ۱: فهرست واژگان (معادل انگلیسی)
A۲.۱۹پیوست ۲: دسته بندی اقلیمی شهرهای ایران
A۳.۱۹پیوست ۳: حداکثر شدت مصرف انرژی مجاز کاربری اقلیم های مختلف برای کسب رده های انرژی A,B,C,D
A۴.۱۹پیوست ۴: ارزیابی چرخه عمر ساختمان و معیارهای ارزیابی و رتبه بندی ساختمان سبز
A۵.۱۹پیوست ۵: چک لیست ارزیابی به روش تجویزی
A۵.۱.۱۹مبانی و ضرورت تدوین چک لیست تجویزی
A۵.۱.۲.۱۹ضرورت استقرار نظام ارزیابی ملی
A۵.۲.۲.۱۹محدودیت های ارزیابی با استفاده از چک لیست
A۵.۲.۳.۱۹ضرورت گذار از مدل ایستا به مدل دینامیک
A۵.۲.۴.۱۹مبانی علمی استانداردهای بین المللی و روش شناسی مدل ارزیابی
A۵.۲.۴.۱.۱۹مبانی علمی و استانداردهای بین المللی مورد استفاده
A۵.۲.۴.۲.۱۹استفاده از روش های نوین وزن دهی چند معیاره(۱)
A۵.۲.۴.۳.۱۹استفاده از الگوریتم های ژنتیک برای بهینه سازی وزن ها
A۵.۳.۱۹اصول حاکم بر ارزیابی تجویزی
A۵.۳.۱.۱۹شفافیت و تفسیر ناپذیری
A۵.۳.۲.۱۹انطباق کامل با الزامات فصل پنجم
A۵.۳.۳.۱۹تقدم الزامات شرطی (۱)
A۵.۳.۴.۱۹امتیازدهی مبتنی بر تحقق کامل بندها
A۵.۳.۵.۱۹وزن دهی ثابت بخش ها و توزیع پویا درون بخش ها
A۵.۳.۶.۱۹یکپارچگی ارزیابی در چرخه عمر ساختمان
A۵.۳.۷.۱۹اصل الزام به مستند سازی رسمی
A۵.۳.۸.۱۹اصل استقلال ارزیابی از منافع تجاری و تعارض منافع
A۵.۳.۹.۱۹اصل قابلیت تطبیق با فناوری های نوین
A۵.۴.۱۹ساختار چک لیست امتیازدهی
A۵.۴.۱.۱۹چارچوب کلی چک لیست
A۵.۴.۲.۱۹اجزای چک لیست
A۵.۴.۲.۱.۱۹شرط ها
A۵.۴.۲.۲.۱۹مستندات الزامی:
A۵.۴.۳.۱۹وزن دهی بخش ها
A۵.۴.۴.۱۹قواعد امتیازدهی در سطح بندها
A۵.۴.۵.۱۹قواعد حذف آیتم و وزن دهی دینامیک
A۵.۴.۶.۱۹قواعد مردودی و قابل قبول بودن ارزیابی
A۵.۴.۷.۱۹ارتباط چک لیست با سامانه های نظارتی و شناسنامه انرژی
A۵.۵.۱۹ساختار وزن دهی اقلیمی و اجزای مدل ۱۰۰۰ امتیازی
A۵.۵.۱.۱۹اصول وزن دهی بخش های اصلی
A۵.۵.۲.۱۹وزن کل بخش های شش گانه در سه گروه اقلیمی
A۵.۵.۳.۱۹وزن دهی تفصیلی هر بخش
A۵.۶.۱۹قواعد وزن دهی و نرمال سازی
A۵.۶.۱.۱۹وزن پایه
A۵.۶.۲.۱۹فعال ٫ غیر فعال بودن بند
A۵.۶.۳.۱۹نرمال سازی وزن های درون بخشی
A۵.۶.۴.۱۹امتیاز تحقق بند
A۵.۶.۵.۱۹امتیاز هر بخش
A۵.۶.۶.۱۹امتیاز کل ساختمان
A۵.۶.۷.۱۹اعمال قواعد مردودی
A۵.۶.۸.۱۹ارتباط فرمول ها با سامانه ملی
A۵.۷.۱۹ضوابط ثبت، کنترل، صحه گذاری و مستندسازی
A۵.۷.۱.۱۹اصل الزام به مستند سازی رسمی
A۵.۷.۲.۱۹الزامات بارگذاری مدارک در سامانه ملی
A۵.۷.۳.۱۹کنترل اصالت مستندات
A۵.۷.۴.۱۹گزارش های بازدید میدانی
A۵.۷.۵.۱۹مطابقت مرحله ای
A۵.۷.۶.۱۹ثبت نتایج و صدور گزارش نهایی
A۵.۷.۷.۱۹ارتباط با شناسنامه فنی-ملکی و مبحث ۲۲
A۵.۷.۸.۱۹مسئولیت حقوقی و انتظامی ارزیابان
A۵.۸.۱۹جداول چک لیست ارزیابی به روش تجویزی
A۵.۸.۱.۱۹مشخصات ساختمان:
A۵.۸.۲.۱۹پوسته خارجی
A۵.۸.۲.۱.۱۹پوسته خارجی غیر نورگذر
A۵.۸.۲.۲.۱۹پوسته خارجی نورگذر
A۵.۸.۲.۳.۱۹هوابند و نشت هوا
A۵.۸.۲.۴.۱۹تولید و بازیافت
A۵.۸.۲.۵.۱۹بازدهی تجهیزات
A۵.۸.۳.۱۹تأسیسات مکانیکی
A۵.۸.۳.۱.۱۹توزیع و کنترل
A۵.۸.۴.۱۹تأسیسات الکتریکی
A۵.۸.۴.۱.۱۹انتقال و توزیع
A۵.۸.۴.۲.۱۹روشنایی طبیعی و مصنوعی
A۵.۸.۴.۳.۱۹روشنایی مصنوعی
A۵.۸.۴.۴.۱۹سامانه مدیریت روشنایی
A۵.۸.۵.۱۹انرژی تجدیدپذیر
A۵.۸.۶.۱۹پایش و زیرپایش
A۵.۸.۷.۱۹مدیریت یکپارچه ساختمان
A۵.۹.۱۹گزارش ارزیابی به روش تجویزی
A۶.۱۹پیوست ۶: فرآیند آموزش، سنجش و احراز صلاحیت انرژی
A۷.۱۹پیوست ۷: ضرایب انتقال حرارت مواد و مصالح
A۸.۱۹پیوست ۸: حداکثر توان مجاز سامانه روشنایی مصنوعی
A۸.۱.۱۹کلیات
A۸.۲.۱۹روش های مجاز محاسبه توان روشنایی داخلی
A۸.۳.۱۹روش محاسبه بر اساس کاربری ساختمان
A۸.۴.۱۹روش محاسبه بر اساس فضا
A۸.۵.۱۹افزایش مجاز توان روشنایی داخلی
A۸.۶.۱۹روشنایی خارجی ساختمان
A۸.۷.۱۹موارد مستثنی از محاسبه روشنایی خارجی
A۹.۱۹پیوست ۹: استانداردها و آیین نامه های مرجع
مبحث نوزدهم: مدیریت انرژی در ساختمان
مقدمه ویرایش پنجم
در سال های اخیر بحران ناترازی انرژی در کشور ابعاد تازه ای به خود گرفته است. مصرف رو به رشد انرژی در بخش های مختلف در کنار محدودیت ظرفیت تولید منجر به عدم امکان تأمین انرژی مورد نیاز برخی از مصرف کنندگان به خصوص صنایع عمده و بالادستی کشور شده است. ساختمانها با سهم بیش از %۴۰ از کل مصرف انرژی سالانه کشور، می توانند نقش قابل توجهی در مدیریت انرژی به ویژه در دوره اوج بار شبکه برق و گاز ایفا نمایند.
طبق قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب ۱۳۷۴، مقررات ملّی ساختمان مجموعه اصول و قواعد فنی و آیین نامه کنترل و اجرای آنها در مراحل طراحی، محاسبه، اجرا، بهره برداری و نگهداری ساختمانها به منظور اطمینان از ایمنی، بهداشت، بهره دهی مناسب، آسایش و صرفه اقتصادی است. این قانون افزایش بهره وری انرژی در ساختمانها را از اهداف خود معرفی کرده است. در طول نزدیک به سه دهه از تاریخ انتشار نخستین ویرایش و راهنمای مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان با عنوان "صرفه جویی در مصرف انرژی" تا کنون، تلاش شده است مصرف انرژی در ساختمانهای کشور مدیریت و مطابق معیارهای مشخص ساماندهی شود. با این وجود میزان مصرف انرژی ساختمانها، نشان دهنده عدم تحقق اهداف مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان در کشور است.
در نخستین گام از مسیر تدوین ویرایش جدید، کمیته تخصصی مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان ، مطالعه دلایل عدم تحقق اهداف ویرایش های گذشته و شناسایی بسترهای مورد نیاز برای دستیابی به اهداف فنی تعیین شده در مبحث را در دستور کار خود قرار داد. تجربیات گذشته نشان داده است که در صورت عدم رفع موانع شناسایی شده و نادیده گرفتن بسترهای لازم مورد نیاز برای تحقق اهداف، اصلاحات فنی ویرایش جدید نیز مانند گذشته در میدان عمل امکان تحقق نخواهند یافت.
بر اساس نتایج آسیب شناسی، دلایل عدم تحقق اهداف مبحث نوزدهم، در چهار حوزه فنی (بایدها و نبایدها)، اجرایی (ساز و کار اجرا)، حقوقی (ضمانت اجرایی) و اقتصادی (توجیه پذیری) به عنوان اصلی ترین حوزه ها تقسیم بندی شدند. در ادامه، به منظور بررسی دقیق تر هر یک از این حوزه ها، جلسات تخصصی فنی، اجرایی، حقوقی و اقتصادی در چند مرحله برگزار شد.
نظرات کارشناسان و متخصصان، دغدغه ها و انتظارات بخش های مختلف مرتبط با موضوع انرژی از جمله بخش های حاکمیتی و همچنین نهادهای فرادستگاهی و نظارتی مانند شورای عالی امنیت ملّی، سازمان بازرسی کل کشور، مجمع تشخیص مصلحت نظام شورای عالی انرژی و همچنین فعالان بخش خصوصی شامل انجمن ها، تشکل ها و شرکتهای تولید کننده و ارائه دهنده کالاها و خدمات مرتبط با انرژی در ساختمان طی، جلسات متعدد هم اندیشی و همچنین از طریق نظر سنجی، دریافت و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت.
کلیه قوانین مرتبط با موضوع انرژی در ساختمان و همچنین مصوبات هیأت وزیران و شورای عالی انرژی (۱) مورد مطالعه و تحلیل فنی و حقوقی قرار گرفت تا ویرایش پنجم مبحث نوزدهم، در امتداد الزامات و تکالیف قانونی، به خصوص احکام برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران تدوین شود.
بر همین اساس، ویرایش کنونی بر شالوده ای فنی، اجرایی، حقوقی و اقتصادی حاصل از همکاری تأثیر گذاران و تأثیرپذیران مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان بنا شده است و به دنبال ایجاد تکالیف قابل سنجش و غیر قابل استنكاف برای تمامی اشخاص حقیقی و حقوقی مسئول در طراحی، ساخت و بهره برداری ساختمان است.
سهم قابل توجه ساختمان ها از مصرف انرژی کشور، تکالیف قانونی دارای فوریت برای کاهش مصرف انرژی ساختمان ها در محدوده مجاز با هدف کمک به کاهش ناترازی انرژی و همچنین ضرورت حمایت از حقوق مصرف کنندگان گران قیمت ترین کالای طول عمر شهروند ایرانی، منجر به شکل گیری رویکردهای متفاوت در ویرایش جدید مبحث نوزدهم شد. بهره مندی از ایمنی و کیفیت ساخت و تأمین شرایط آسایش در تمام ساعات سال، حق مسلم بهره برداران و ساکنان ساختمان ها است. تأمین شرایط آسایش در ساختمان ها باید به گونه ای باشد که میزان مصرف انرژی در محدوده مجاز تعیین شده در الگو حفظ شده و هزینه های غیرمتعارف مصرف خارج از الگوی ناشی از اشتباه و یا سهل انگاری در مراحل طراحی و ساخت به مالکان و بهره برداران تحمیل نشود.
ویرایش پنجم با عنوان "مدیریت انرژی در ساختمان"، مصرف و تولید انرژی در تمامی مراحل چرخه عمر ساختمان را مورد توجه قرار داده است.
یکی از اصلی ترین تغییرات در ویرایش جدید توجه ویژه به فرایند بازرسی های دوره ای مراحل طراحی، ساخت و بهره برداری ساختمان است تا بتوان میزان رعایت الزامات مبحث را مورد سنجش و ارزیابی مبتنی بر عملکرد (۲) قرار داد. افزایش توجه به تأسیسات مکانیکی و الکتریکی با رویکردی کارآمد و قابل اندازه گیری در کنار تصریح و تشریح الزام به طراحی، نصب و بهره برداری از سامانه های پایش مصرف انرژی و مدیریت یکپارچه ساختمان یکی دیگر از رویکردهای جدید ویرایش کنونی است.
تغییر عنوان مبحث از "صرفه جویی در مصرف انرژی" به "مدیریت انرژی در ساختمان" و توسعه دامنه شمول از مصرف انرژی مرحله بهره برداری به تمامی تأثیرات محیطی مراحل مختلف چرخه عمر ساختمان از جمله انرژی نهفته ساختمان در مرحله تولید انتشار کربن در مرحله تولید و بهره برداری و همچنین الزام به تولید انرژی از منابع تجدیدپذیر از دیگر رویکردهای جدید ویرایش پنجم است.
علاوه بر ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان که حاکمیت مقررات ملّی ساختمان را بر تمامی مراحل طراحی، محاسبه، اجرا، بهره بردای و نگهداری ساختمان ها تصریح کرده است، قوانین و مصوبات موخر بر آن نیز تاکید ویژه ای بر اجرای کامل و دقیق مبحث نوزدهم دارند، تا جایی که قانون مانع زدایی از توسعه صنعت برق، مصوب ۱۴۰۱ مجلس شورای اسلامی، معیار و ملاک میزان مجاز و همچنین مدیریت مصرف انرژی و اصلاح ساختمان های در حال بهره برداری غیر خصوصی را رعایت الزامات مندرج در مبحث نوزدهم بیان کرده است (۳) ، دامنه شمول ویرایش پنجم از ساختمانهای جديد الاحداث غیر دولتی به کلیه ساختمانهای موجود و در حال بهره برداری توسعه یافته و به همین دلیل فصل هشتم ویرایش جدید، به بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمانهای در حال بهره برداری اختصاص داده شده است.
به منظور رفع ابهامات موجود در انطباق رده بندی چهارگانه EC++ ،EC+ ،EC و ECnZ ویرایش چهارم با استانداردهای ملّی ایران ۱۴۲۵۳ و ۱۴۲۵۴ مربوط به صدور برچسب انرژی ساختمانها، رده بندی انرژی در ویرایش جدید باز تعریف و بازدهی انرژی D به جای رده EC، بازدهی انرژی C به جای رده +EC، بازدهی انرژی B به جای رده ++EC و بازدهی انرژی A به جای رده ECnZ جایگزین شده است.
معیار ویرایش کنونی، دستیابی ساختمانها به حداقل رده بازدهی انرژی D تعیین شده و بر اساس برنامه ای میان مدت و به مرور زمان الزام ارتقاء ساختمانها برای دریافت رده های انرژی B, C و A مدنظر قرار گرفته است. معیارهای ارائه شده در متن، متمرکز بر دستیابی به رده بازدهی انرژی D است.
روش های طراحی در ویرایش پنجم شامل دو روش تجویزی (۴) و شبیه سازی بازدهی انرژی (۵) است. در روش تجویزی احکام مشخصی برای ساختمانهای مسکونی و غیر مسکونی در اقلیم های مختلف کشور تدوین شده و این احکام، تمامی اجزاء مربوط به بخش های فعال و غیر فعال ساختمان را شامل شده و روش ارزیابی و صحت سنجی اجرای آنها طی بازرسی های دوره ای در نظر گرفته شده است.
در روش شبیه سازی بازدهی انرژی، اعداد صحت سنجی شده و مورد تأیید اشخاص دارای صلاحیت شبیه سازی، معیار تعیین رده بازدهی انرژی خواهد بود. در فصل ششم، شبیه سازی انرژی ساختمان، نرم افزار و اطلاعات اقلیمی مورد تأیید معرفی شده و الزامات شبیه سازی و تهیه گزارشات بیان شده است. فرایند آموزش، سنجش و احراز صلاحیت شبیه سازی و بازرسی برای اشخاص حقیقی و حقوقی طبق دستورالعمل های نهاد قانونی مسئول ابلاغ خواهد شد.
در روش تجویزی نیز چک لیست ها بر اساس شبیه سازی نمونه های موردی متعدد، با کاربری های مسکونی و غیر مسکونی در تمام دسته بندی های اقلیمی بر اساس شبیه سازی و صحت سنجی آنها با نمونه های استاندارد ASHRAE ( ۶) تدوین و با استفاده از الگوریتم های ژنتیک و بهینه سازی چندمولفه ای ( ۷ ) ، بهینه یابی و وزندهی شده است. خروجی چک لیست ها به منظور سنجش بازدهی انرژی ساختمان در مرحله بهره برداری بر مبنای دریافت اطلاعات مراحل طراحی و ساخت به روز رسانی می شوند. تحلیل نتایج چک لیست های تأیید شده توسط اشخاص دارای صلاحیت بازرسی انرژی در مراحل طراحی، ساخت و بهره برداری، ملاک تعیین رده بازدهی انرژی پایان کار خواهد بود.
در ویرایش پنجم، بخش های مربوط به تأسیسات مکانیکی و الکتریکی به شکل قابل توجهی تغییر یافته اند، به طوری که سنجش و کنترل عملکرد و بازدهی تأسیسات و یکپارچگی آنها با پوسته ساختمان و آسایش کاربران در مرکز توجه قرار گرفته است، لیکن ورود به مباحث محاسباتی و تخصصی تأسیسات الکتریکی و مکانیکی مورد نظر نبوده و این موضوعات جهت شرح و تفصیل بیشتر به ترتیب به مباحث سیزدهم و چهاردهم مقررات ملّی ساختمان محول شده اند.
الزامات تأسیسات مکانیکی و الکتریکی این ویرایش براساس شرایط ضروری دستیابی ساختمان به رده بازدهی انرژی D محاسبه و تعیین شده است. با این وجود دستیابی به میزان مصرف انرژی مورد نظر مبحث، مستلزم به کارگیری صحیح و بهینه ی سامانه پایش مصرف انرژی و سامانه مدیریت یکپارچه تأسیسات الکتریکی و مکانیکی ساختمان و اتصال آنها به درگاه سامانه واپایش انرژی ساختمانها است.
از آنجا که ساختمان جدیدالاحداث پس از دریافت گواهی پایان کار و پروانه بهره برداری به ساختمان در حال بهره برداری تبدیل می شود و رعایت الزامات طراحی و ساخت مطرح شده در مبحث نوزدهم نیازمند پایش نتیجه محور و مداوم در تمام طول مرحله بهره برداری ساختمان است و رعایت الزامات مبحث، برای اطمینان از عملکرد صحیح ساختمان در مرحله بهره برداری کافی نیست، نظامات اداری و چرخه فرایندهای بازرسی در متن مبحث شرح داده شده است و به منظور ایجاد ارتباط و اتصال یکپارچه مبحث نوزدهم با مبحث بیست و دوم مقررات ملّی ساختمان (مراقبت و نگهداری ساختمانها) و همچنین، پایش عملکرد مرحله بهره برداری، ایجاد دوقلوی دیجیتال ( ۸ ) به عنوان فصل مشترک انتقال از مرحله ساخت به بهره برداری در این ویرایش، الزام شده است.
در ویرایش پنجم، برای نخستین بار به موضوع ارزیابی چرخه عمر ساختمان در این ویرایش مبحث نوزدهم پرداخته شده و معیارهای ارزیابی و رتبه بندی ساختمان سبز وفق تکلیف قانونی ماده ۱۸ قانون اصلاح الگوی مصرف و آیین نامه اجرایی آن، تدوین و در پیوست «۴»، به تفصیل بیان شده است.
در گردآوری مطالب، ارزیابی صحت سنجی، نقد و بررسی پیش نویس ها و آماده سازی نسخه نهایی این مبحث، علاوه بر بهره گیری از نظرات صاحب نظران، اساتید، صنعت گران، تشکل ها و مهندسان از سراسر کشور در طول دوره یازده ماهه نظر سنجی، از روز آمدترین فناوری های هوش مصنوعی متنی، تحلیلی، انتقادی و غیره به طور متنوع و گسترده استفاده شد که گامی دیگر در جهت ایجاد تحول و بستر سازی برای نسل جدید مقررات ملّی ساختمان همگام با تغییرات و پیشرفت فناوری های روز دنیا است.
در پایان لازم به ذکر است که تحقق اهداف مورد نظر ویرایش پنجم مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان علیرغم در نظر گرفتن الزامات و ضمانت های فنی، اجرایی، حقوقی و اقتصادی، تنها در صورت مشارکت و همراهی مؤثر و متعهدانه تمامی بخشهای صنعت ساختمان امکان پذیر خواهد بود. لذا امید است تا با همراهی و هم افزایی جامعه مهندسی و صنعت گران عرصه ساختمان، گامی مؤثر در جهت حل بحران انرژی کشور و اعتلای ایران عزیز برداشته شود.
حامد مانی فر
مدیر کل دفتر مقررات ملّی و کنترل ساختمان
(۱) مهمترین قوانین و مصوبات مرتبط با موضوع انرژی و ساختمان:
- قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان سال ۱۳۷۴
- سیاست های کلی نظام سال ۱۳۸۵
- قانون هدفمند سازی یارانه ها سال ۱۳۸۸
- قانون اصلاح الگوی مصرف، سال ۱۳۸۹
- قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر، سال ۱۳۹۴
- سند راهبرد انرژی کشور، سال ۱۳۹۵
- قانون تقویت و توسعه نظام استاندارد، سال ۱۳۹۶
- آیین نامه صرفه جویی انرژی در ساختمانها، سال ۱۳۹۶
- ضوابط صرفه جویی انرژی در ساختمانها، سال ۱۴۰۰
- قانون رفع موانع صنعت برق، سال ۱۴۰۱
- قانون برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران، سال ۱۴۰۲
(۲) Performance Based Evaluation
(۳) کلیه دستگاه های موضوع ماده ۲۹ قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۹۵٫۱۲٫۱۴ و نیز استثنا شده در آن، مکلف هستند تا رسیدن به سطح استاندارد مورد نظر مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان موضوع آیین نامه اجرائی ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب ۱۳۷۴٫۱۲٫۲۲ طی چهار سال، مصرف ویژه انرژی الکتریکی خود را سالانه حداقل %۲۵ کاهش دهند.
(۴) Prescriptive Method
(۵) Energy Performance Simulation Method
(۶)American Society of Heating, Refrigerating and Air-Conditioning Engineers
(۷) Multi-Objective Optimization
(۸) Digital Twin
۱-۱۹ تعاریف
در این فصل، تعاریف اصطلاحات مورد استفاده در متن مبحث بیان شده است. معادل انگلیسی واژه ها نیز در پیوست «۱» ارائه شده است. لازم به ذکر است که برخی از این تعاریف ممکن است با تعاریف ارائه شده در سایر مباحث مقررات ملّی ساختمان متفاوت باشند.
۱-۱-۱۹ ارزیابی چرخه عمر ساختمان (LCA)Life Cycle Assessment
یک روش استاندارد و علمی است که برای بررسی و تحلیل اثرات زیست محیطی ساختمان از مرحله طراحی تا پایان عمر آن به کار می رود. این بررسی شامل تمامی مراحل چرخه عمر، از جمله تولید مصالح، ساخت، بهره برداری، نگهداری، تعمیرات، تخریب و بازیافت است و هدف از آن شناسایی، تحلیل و کاهش اثرات مخرب زیست محیطی مختلف، نظیر انتشار گازهای گلخانه ای، مصرف منابع تجدید ناپذیر، تولید پسماند و دیگر جنبه های زیست محیطی در طول عمر ساختمان است.
۲-۱-۱۹ اقلیم Climate
به شرایط جوی و محیطی بلندمدت یک منطقه اطلاق می شود که از ترکیب عواملی همچون دما، رطوبت، بارش، باد، تابش مستقیم و غیر مستقیم خورشید و فشار هوا شکل گرفته است. اقلیم یک منطقه بر اساس میانگین این عوامل در طول یک دوره زمانی طولانی (معمولاً ۳۰ سال) تعیین می شود.
۳-۱-۱۹ الگوریتم ژنتیک Genetic Algorithm
روشی در بهینه سازی و هوش مصنوعی است که از اصول تکامل زیستی، مانند انتخاب طبیعی، جهش و ترکیب ژنتیکی، برای یافتن راه حل های بهینه در مسائل پیچیده استفاده می کند.
۴-۱-۱۹ الگوی مصرف انرژی Energy Consumption Pattern
حداکثر میزان مجاز شدت مصرف انرژی برای ساختمانهای با کاربری های مختلف در اقلیم های متفاوت کشور که بر اساس کیلووات ساعت برمترمربع در سال ( ) محاسبه شده است.
نکته : الگوی مصرف مجاز برای دستیابی به رده های بازدهی انرژی B ،C ،D و A در پیوست «۳» ارائه شده است.
۵-۱-۱۹ امنیت سایبری Cyber Security
مجموعه ای از تدابیر، فناوری ها و فرایندها است که با هدف حفاظت از سامانه های دیجیتال، شبکه ها و داده ها، در برابر حملات سایبری، دسترسی های غیر مجاز و تهدیدات امنیتی به کار گرفته می شود. در حوزه مبحث نوزدهم، این مفهوم شامل حافظت از سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان، سامانه مدیریت انرژی ساختمان، سامانه های پایش و زیرپایش و تجهیزات متصل به اینترنت اشياء (IOT) است به گونه ای که از نفوذ، دستکاری یا اختلال در عملکرد آنها جلوگیری شود.
۶-۱-۱۹ انرژی اولیه Source Energy ٫ Primary Energy
به مجموع کل انرژی مورد نیاز برای استخراج، تولید تبدیل و انتقال حامل های انرژی تا محل مصرف نهایی در ساختمان اطلاق می شود و تمامی تلفات در فرایندهای استخراج، پالایش، تولید، انتقال و توزیع را در بر می گیرد.
۷-۱-۱۹ انرژی نهایی انرژی مصرفی در محل Site Energy
به مقدار کل انرژی مصرف شده در یک ساختمان، که مستقیماً از شبکه های انرژی (برق، گاز، سوخت های فسیلی و تجدیدپذیر) دریافت گردد، اطلاق می شود. این مقدار شامل تلفات تبدیل، انتقال و توزیع انرژی در محل تولید (مانند نیروگاه ها) نمی شود و صرفاً به انرژی دریافتی در محل ساختمان اشاره دارد.
۸-۱-۱۹ انرژی نهفته Embodied Energy
مقدار کل انرژی مصرف شده در استخراج مواد اولیه، تولید، حمل و نقل، نصب، نگهداری و بازیافت یک ماده یا محصول ساختمانی در طول چرخه عمر آن گفته می شود. این انرژی می تواند از منابع مختلفی مانند سوخت های فسیلی، انرژی الکتریکی و انرژی های تجدید پذیر تأمین شود.
۹-۱-۱۹ انرژی نهفته ساختمان Building Embodied Energy
به مقدار انرژی گفته می شود که برای تولید، استخراج، حمل و نقل، ساخت، نصب، نگهداری، تعمیر، تعویض، تخریب و بازیافت تمامی مصالح و اجزای ساختمانی مصرف شده است. این انرژی به صورت مقدار انرژی مصرفی بخش بر واحد سطح مانند مگاژول بر متر مربع ( ) محاسبه می شود.
۱۰-۱-۱۹ انرژی نهفته مرحله ساخت Construction Phase Embodied Energy
به مجموع انرژی مصرف شده در مراحل مختلف ساخت یک ساختمان گفته می شود که شامل فرایندهای مختلفی از جمله استخراج مواد اولیه، تولید مصالح، حمل و نقل، ساخت و نصب تجهیزات و اجزای ساختمان است. این انرژی به صورت غیرمستقیم در ساختمان ها ذخیره می شود و جزء انرژی های مصرف شده برای فرایند ساخت محسوب می شود و به صورت مقدار انرژی مصرفی بخش برواحد سطح مانند ماژول بر متر مربع ( ) محاسبه می شود.
۱۱-۱-۱۹ انرژی نهفته مصالح Material Embodied Energy
به مجموع انرژی مورد نیاز برای استخراج، تولید، فرآوری، حمل و نقل و بازیافت یک ماده ساختمانی گفته می شود. این انرژی شامل تمام مراحل چرخه عمر یک ماده از مرحله اولیه تا پایان استفاده آن است و به صورت انرژی مصرفی بخش بر واحد محصول مانند ژول بر کیلوگرم (J/Kg) محاسبه می شود.
۱۲-۱-۱۹ انرژی های تجدیدپذیر Renewable Energies
انرژی به دست آمده از منابعی مانند خورشید، باد، زمین گرمایی، آب و زیست توده که به طور طبیعی تجدید می شوند.
(مطابق با استاندارد ۱:۲۰۰۲-۱۳۶۰۲ ISO )
۱۳-۱-۱۹ اینترنت اشیاء (IoT) Internet of Things
شبکه ای از دستگاه ها، حسگرها، وسایل و سامانه های متصل به اینترنت است که قادر به جمع آوری، ارسال و دریافت داده ها بوده و می توانند به صورت هوشمند با یکدیگر و با کاربران تعامل داشته باشند.
۱۴-۱-۱۹ اینرسی حرارتی Thermal Inertia
ویژگی ماده در برابر تغییرات دما در طول زمان است. این ویژگی بیانگر توانایی ماده در جذب، ذخیره و آزادسازی تدریجی گرما بوده و تحت تأثیر ظرفیت حرارتی، چگالی و هدایت حرارتی آن ماده قرار دارد.
۱۵-۱-۱۹ آب و هوا Weather
به شرایط جوی متغیر در یک منطقه خاص اطلاق می شود که شامل عوامل مختلفی مانند دما، رطوبت، بارش، سرعت باد، فشار هوا و تابش خورشید است. این شرایط به طور روزانه و یا در طول بازه های زمانی کوتاه مدت تغییر می کند و تأثیر مستقیم بر راحتی ساکنان، عملکرد سامانه های تهویه مطبوع و مصرف انرژی ساختمان دارد.
۱۶-۱-۱۹ آسایش حرارتی Thermal Comfort
وضعیتی است که در آن فرد از نظر دما، رطوبت و سرعت هوا احساس ناراحتی نمی کند و به طور کلی، در محیطی که شرایط آن مناسب است، احساس راحتی می کند. (مطابق با استاندارد ISO ۷۷۳۰:۲۰۰۵ )
۱۷-۱-۱۹ بار کامل Full Load
به شرایطی اطلاق می شود که یک دستگاه یا سامانه، به طور کامل و با تمام ظرفیت طراحی شده خود کار می کند.
۱۸-۱-۱۹ باز جزئی Partial Load
به شرایطی گفته می شود که یک دستگاه یا سامانه، تنها بخشی از ظرفیت طراحی شده خود را مصرف یا استفاده می کند و به طور کامل در حداکثر توان خود کار نمی کند. این وضعیت معمولاً زمانی رخ می دهد که نیاز به انرژی یا توان، کمتر از ظرفیت کامل سامانه است.
۱۹-۱-۱۹ بانک خازن Capacitor Bank
مجموعه ای از خازن ها است که به طور موازی به سامانه الکتریکی متصل می شوند تا توان راکتیو جبران و ضریب توان بهبود یابد. این تجهیزات معمولاً برای کاهش تلفات انرژی، بهبود کارایی تجهیزات و افزایش بهره وری انرژی در سامانه های برق رسانی استفاده می شوند.
در استفاده از بانک خازن، ضوابط زیر مطرح است:
مطابق ضوابط شرکت برق حداقل مقدار ضریب توان کل شبکه برق تأمین و تغذیه برق ساختمان برابر با ۰٫۹۰ است، که معیار و پایه اندازه گیری توان راکتیو برای محاسبه هزینه ها است.
اگر ضریب توان کل شبکه برق کمتر از ۰٫۹۰ باشد، هزینه اضافی بابت توان راکتیو محاسبه خواهد شد، اما اگر ضریب توان برابر یا بیشتر از ۰٫۹۰ باشد، هزینه ای بابت توان راکتیو محاسبه نمی شود.
۲۰-۱-۱۹ بانک یخ Ice Bank
سامانه ذخیره سازی انرژی حرارتی است که در آن از یخ به عنوان ابزار ذخیره انرژی سرمایی برای استفاده در زمان های بعدی استفاده می شود. در این سامانه در ساعات کم باری یا زمانی که هزینه انرژی پایین تر است، یخ تولید و ذخیره می شود تا در زمان اوج بار برای تأمین انرژی سامانه های سرمایشی یا تهویه مطبوع در ساختمان استفاده شود.
۲۱-۱-۱۹ بخش های غیر فعال ساختمان Building Passive Elements
به عناصری اطلاق می شود که بدون نیاز به مصرف انرژی نقش مؤثری در مدیریت انرژی و بهبود عملکرد حرارتی ساختمان ایفا می کنند. این بخش ها شامل اجزای معماری، مصالح ساختمانی، عایق بندی حرارتی، طراحی مناسب پنجره ها و فضاهای باز برای استفاده از نور طبیعی و تهویه طبیعی، دیوارها، سقف ها و کف ها هستند که به طور مؤثر انرژی حرارتی را در فصول سرد حفظ و در فصول گرم دفع می کنند. برای مثال طراحی معماری و جهت گیری ساختمان به طور طبیعی و بدون نیاز به مصرف انرژی، می تواند موجب کنترل دما، بهبود راحتی در داخل ساختمان و بهینه سازی مصرف انرژی شود.
۲۲-۱-۱۹ بخش های فعال ساختمان Building Active Elements
به اجزای مکانیکی الکتریکی و سامانه های مختلفی اطلاق می شود که برای بهبود آسایش، ایمنی و عملکرد انرژی ساختمان به مصرف انرژی نیاز دارند. این بخش ها مانند سامانه های سرمایشی، گرمایشی، تهویه مطبوع، روشنایی و سایر موارد مصرف کننده انرژی، در کنترل و تنظیم شرایط داخلی ساختمان مانند دما، رطوبت، روشنایی و تهویه نقش دارند.
۲۳-۱-۱۹ برچسب انرژی Energy Label
نشانگری است که کارایی یک دستگاه یا سامانه مصرف کننده انرژی را بر اساس نسبت بازدهی خروجی به استفاده از منابع انرژی ورودی و مطابق با مقیاس های رتبه بندی استاندارد نشان می دهد.
۲۴-۱-۱۹ برچسب انرژی ساختمان Building Energy Label
۲۵-۱-۱۹ بهینه سازی چند مولفه ای Multi-objective Optimization
فرایندی است که در آن چندین تابع هدف به صورت همزمان مورد بررسی و بهینه سازی قرار می گیرند، به طوری که هیچ راه حلی به تنهایی تمامی اهداف را به حداکثر یا حداقل مقدار خود نمی رساند، بلکه مجموعه ای از راه حل های بهینه به دست می آید.
۲۶-۱-۱۹ پدافند غیر عامل Passive Defense
مجموع اقدام های غیرمسلحانه ای که موجب افزایش بازدارندگی کاهش آسیب پذیری تداوم، فعالیت های ضروری، ارتقا پایداری ملّی و تسهیل مدیریت بحران در مقابل تهدیدها و اقدام های نظامی دشمن می شود.
۲۷-۱-۱۹ پل حرارتی Thermal Bridge
به نواحی از ساختمان اطلاق می شود که به دلیل ویژگی های ساختاری خاص یا تفاوت در مصالح، انتقال حرارت بیشتری نسبت به سایر بخش های ساختمان دارند. این نواحی معمولاً در محل های اتصال دیوارها، سقف ها، کف ها، پنجره ها و درها ایجاد می شوند و می توانند باعث افزایش هدر رفت انرژی، کاهش کارایی عایق بندی و کاهش آسایش حرارتی شوند.
۲۸-۱-۱۹ پلاک گواهی انطباق رده انرژی ساختمان
لوح فلزی حاوی اطلاعات عمومی ساختمان و رده بندی انرژی آن که منطبق با ابعاد و مشخصات دستورالعمل ماده ۴ تصویب نامه هیأت وزیران به شماره ۹۳۸۷۶ /ت ۵۷۹۲۶ه مورخ ۱۴۰۰٫۰۸٫۲۴، از سوی سازمان نظام مهندسی سازمان استان صادر و توسط مالک در محل ورودی ساختمان و در مجاورت پلاک شهرداری نصب می شود.
۲۹-۱-۱۹ پوسته غیر نور گذر ساختمان Opaque Building Envelope
بخشی از پوسته خارجی ساختمان که ضریب عبور نور مرئی آن کمتر از ۵ درصد است. این جدارها از مصالح غیر شفاف تشکیل شده و شامل دیوار، سقف، کف و سطوح مشابه هستند.
۳۰-۱-۱۹ پوسته پرده ای Curtain Wall
سامانه پوششی غیر سازه ای برای نمای خارجی ساختمان است که معمولاً از شیشه، فلز یا کامپوزیت های سبک وزن ساخته شده و به سازه اصلی متصل می شود، اما بارهای سازه ای را تحمل نمی کند. این سامانه وظیفه محافظت در برابر عوامل محیطی مانند باد، باران و دما را بر عهده دارد و به بهبود عملکرد انرژی نورپردازی طبیعی و زیبایی شناسی ساختمان کمک می کند.
۳۱-۱-۱۹ پوسته خارجی ساختمان Building Envelope
به تمام سطوح پیرامونی ساختمان اعم از دیوارها، سقف ها، کف ها، بازشوها، سطوح نور گذر و مانند آنها اطلاق می شود که از یک طرف با فضای خارج، فضای کنترل نشده، زمین یا خاک و از طرف دیگر با فضای کنترل شده داخل ساختمان در ارتباط هستند.
۳۲-۱-۱۹ پوسته نور گذر ساختمان Building Glazing Envelope (Fenestration)
بخشی از پوسته خارجی ساختمان که ضریب عبور نور مرئی آن بزرگتر از ۵ درصد است. این جدارها می توانند به صورت شفاف یا نیمه شفاف باشند و معمولاً شامل پنجره ها، نماهای شفاف، درهای نورگذر، نورگیرها و سطوح مشابه هستند که امکان عبور نور طبیعی از بیرون به داخل ساختمان را فراهم می کنند.
۳۳-۱-۱۹ پوسته نور گذر ثابت Fixed Fenestration
بخشی از پوسته نورگذر ساختمان که هیچ بخش متحرکی برای باز شدن ندارد.
۳۴-۱-۱۹ پوسته نورگذر متحرک Operable Fenestration
بخشی از پوسته نورگذر ساختمان که قابلیت باز و بسته شدن دارد.
۳۵-۱-۱۹ تأثیرات زیست محیطی ساختمان Environmental Impacts of Building
مجموعه اثراتی است که فرایندهای ساخت، بهره برداری و تخریب ساختمان ها بر منابع طبیعی، آب و هوا، انرژی و اکوسیستم ها می گذارند. این تأثیرات در کل چرخه عمر ساختمان از استخراج مواد اولیه تا تخریب و بازیافت، قابل بررسی هستند و به تفصیل در پیوست «۴» شرح داده شده اند.
۳۶-۱-۱۹ تأییدیه رسمی
مدرکی است که توسط نهادهای ارزیابی دارای صلاحیت مانند سازمان ملّی استاندارد و یا سایر مراکز مورد تأیید نهاد قانونی مسئول، صادر شده و مشخصات فنی محصولات یا خدمات را گواهی می کند. تنها بخش هایی از مندرجات و محتویات تأییدیه رسمی که در مبحث، صراحتاً به آن اشاره شده است، ملاک عمل است.
۳۷-۱-۱۹ تأییدیه رسمی مقاومت در برابر حریق
گواهینامه فنی معتبر صادر شده توسط مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی یا سایر مراکز مورد تأیید نهاد قانونی مسئول است که دارا بودن الزامات مقاومت در برابر حریق مندرج در مبحث سوم مقررات ملّی ساختمان را برای مواد و مصالح مشخصی گواهی کرده باشد.
۳۸-۱-۱۹ تعويض هوا Air Exchange
به فرایند جایگزین کردن مداوم بخشی از هوای فضاهای ساختمان با هوای تازه اطلاق می شود. میزان حداقل حجم هوای تعویض شده در واحد زمان (دبی هوای تازه) برای تأمین شرایط بهداشتی هوای داخل فضای کنترل شده، نباید کمتر از مقادیر تعیین شده در مبحث چهاردهم مقررات ملّی ساختمان باشد.
۳۹-۱-۱۹ تهویه مطبوع Heating, Ventilation and Air Conditioning (HVAC)
سامانه هایی که برای کنترل دما رطوبت کیفیت هوا و جریان هوای داخلی ساختمان به کار می روند. این سامانه ها شامل سامانه های سرمایشی، گرمایشی، تعویض و تصفیه هوا هستند که با هدف تأمین شرایط آسایش حرارتی و بهداشتی مناسب برای ساکنان یا کاربران فضای داخلی به کار گرفته می شوند. این سامانه ها به کاهش آلودگی هوا، تنظیم دما و رطوبت و تأمین هوای تازه کمک می کنند و از نظر عملکرد می توانند شامل تهویه مکانیکی، تهویه طبیعی و یا ترکیبی از هر دو باشند.
۴۰-۱-۱۹ توان اکتیو Active Power
توان مفیدی که در یک سامانه الکتریکی مصرف می شود و برای انجام کار واقعی در دستگاه ها و تجهیزات مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. این توان معمولاً به صورت انرژی واقعی مصرف شده، اندازه گیری شده و با واحد وات (W) بیان می شود.
۴۱-۱-۱۹ توان راکتیو Reactive Power
بخشی از توان انرژی الکتریکی است که در سامانه های برق توسط تجهیزاتی مانند موتورهای الکتریکی، ترانسفورماتورها و لامپ های تخلیه الکتریکی مصرف می شود و به انرژی مفید تبدیل نمی شود، بلکه برای حفظ میدان های مغناطیسی یا الکتریکی مورد استفاده قرار می گیرد. این توان با واحد ولت آمپر راکتیو (VAR) اندازه گیری می شود.
۴۲-۱-۱۹ توان ظاهری Apparent Power
مجموع برداری توان اکتیو و توان راکتیو در یک سامانه الکتریکی که نمایانگر کل توان مورد نیاز برای عملکرد سامانه است. این توان با واحد ولت آمپر (VA) اندازه گیری می شود و نشان دهنده کل توان مصرفی سامانه است.
۴۳-۱-۱۹ جریان سنج مافوق صوت Ultrasonic Flowmeter
ابزاری برای اندازه گیری میزان جریان (دبی) سیال که با ارسال و دریافت امواج فراصوت در مسیر جریان سرعت سیال را بدون تماس مستقیم و بدون ایجاد افت فشار محاسبه کرده و بر اساس آن، میزان جریان حجمی یا جرمی را تعیین می کند.
۴۴-۱-۱۹ جعبه جریان هوای متغیر Variable Air Volume (VAV Box)
دستگاهی است که در سامانه های تهویه مطبوع برای کنترل جریان هوای ورودی به فضاهای مختلف ساختمان استفاده می شود. این دستگاه در سامانه های تهویه مطبوع با جریان هوای متغیر، نصب و مقدار جریان هوا را بسته به نیاز دمایی و شرایط محیطی تنظیم می کند.
۴۵-۱-۱۹ چگالی توان سامانه روشنایی ساختمان
شاخصی است که با محاسبه مقدار مجموع توان کل چراغ ها، برای هر یک از فضاها و یا محیط های ساختمان و تعیین مقدار کل آن ها، برای تمام فضاها و یا محیط ساختمان، مقدار مصرف برق سامانه روشنایی ساختمان و تقسیم آن بر کل زیربنای ساختمان و یا مساحت محیط اطراف ساختمان، برآورد می شود.
۴۶-۱-۱۹ چگالی توان سامانه روشنایی فضاها
شاخصی است که با تقسیم مقدار توان کل چراغ های یک فضا و یا محیط ساختمان بر مقدار مساحت فضا محاسبه می شود و بر حسب وات بر متر مربع ( ) است.
۴۷-۱-۱۹ حامل انرژی Energy Carrier
ماده یا وسیله ای که انرژی را از یک منبع به یک مکان دیگر منتقل کرده یا ذخیره می کند. حامل های انرژی ممکن است به صورت مستقیم یا غیرمستقیم انرژی را به کار بگیرند و شامل انواع مختلفی مانند سوخت های فسیلی (گاز، نفت، زغال سنگ)، الکتریسیته، انرژی های تجدیدپذیر (خورشید، باد، آب) و سوخت های زیستی باشند.
۴۸-۱-۱۹ حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی Minimum Partial Flow Measurement Accuracy
شاخصی است که در سامانه های اندازه گیری جریان، حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی در محدوده خطای مجاز، را نشان می دهد و به طور خاص به حساسیت و دقت دستگاه ها در اندازه گیری جریان مایعات یا گازها در شرایط مختلف اشاره می کند. این دقت معمولاً به عنوان نسبت حداکثر جریان به حداقل جریان قابل اندازه گیری بیان می شود.
نکته: حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی R۱۰۰ به معنای این است که دستگاه قادر است جریان عبوری را در محدوده ای از یک صدم جریان نامی تا حداکثر جریان اندازه گیری کند و همچنین حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی R۲۵۰ به معنای این است که دستگاه قادر است جریان عبوری را در محدوده ای از یک دویست و پنجاهم جریان نامی تا حداکثر جریان اندازه گیری کند.
۴۹-۱-۱۹ حداقل دمای تنظیمی سامانه سرمایش Cooling System Minimum Set Point
کمترین دمای مجاز در سامانه های سرمایشی است که برای ایجاد شرایط آسایش حرارتی و مدیریت مصرف انرژی در نظر گرفته می شود. این دما باید به گونه ای تنظیم شود که نه تنها آسایش را تأمین کند، بلکه از هدر رفت انرژی جلوگیری کند. حداقل دمای تنظیمی سامانه سرمایش در این مبحث، ۲۵ درجه سانتی گراد تعیین شده است.
۵۰-۱-۱۹ حداقل دمای تنظیمی سامانه سرمایش بعد از حضور کاربر Cooling System Set Back Point
کمترین دمایی است که سامانه سرمایش مجاز است تا پس از خروج کاربران یا اتمام حضور آنها در فضا به آن برسد. این دما در سامانه های سرمایش برای کاهش مصرف انرژی در زمانی که نیازی به سرمایش نیست و برای حفظ اینرسی حرارتی جرم داخلی ساختمان پس از اتمام حضور کاربر، به خصوص در کاربری هایی با برنامه حضور تکرار شونده، استفاده می شود. حداقل دمای تنظیمی سامانه سرمایش بعد از حضور کاربر در این مبحث، ۲۹ درجه سانتی گراد تعیین شده است.
۵۱-۱-۱۹ حداکثر دمای تنظیمی سامانه گرمایش Heating System Maximum Set Point
بیشترین دمای مجاز در سامانه های گرمایشی است که برای ایجاد شرایط آسایش حرارتی و مدیریت مصرف انرژی در نظر گرفته می شود. این مقدار باید به گونه ای تنظیم شود که نه تنها آسایش محیط را تأمین کند، بلکه از هدر رفت انرژی جلوگیری کند. حداکثر دمای تنظیمی سامانه گرمایش در این مبحث، ۲۱ درجه سانتی گراد تعیین شده است.
۵۲-۱-۱۹ حداکثر دمای تنظیمی سامانه گرمایش بعد از حضور کاربر Heating System Set Back Point
بیشترین دمایی است که سامانه گرمایش مجاز است تا پس از خروج کاربران یا اتمام حضور آنها در فضا به آن برسد. این دما در سامانه های گرمایش برای کاهش مصرف انرژی در زمانی که نیازی به گرمایش نیست و برای حفظ اینرسی حرارتی جرم داخلی ساختمان پس از اتمام حضور کاربر، به خصوص در کاربری های با برنامه حضور تکرار شونده استفاده می شود. حداکثر دمای تنظیمی سامانه گرمایش بعد از حضور کاربر در این مبحث، ۱۳ درجه سانتی گراد تعیین شده است.
۵۳-۱-۱۹ خیرگی Glare
پدیده ناشی از مقدار ناخواسته و شدید نور یا تضاد (کنتراست) زیاد آن است و هنگامی که درخشندگی نور در محدوده چشم ناظر بیشتر از درخشندگی زمینه باشد ایجاد می شود.
۵۴-۱-۱۹ درایو سرعت متغیر Variable Speed Drive (VSD)
دستگاهی الکترونیکی است که سرعت و گشتاور موتورهای الکتریکی را به صورت پیوسته و متناسب با نیاز سامانه تنظیم می کند. این درایوها با تغییر فرکانس و ولتاژ تغذیه موتور، امکان کنترل بهینه عملکرد تجهیزات را فراهم کرده و باعث کاهش مصرف انرژی، افزایش عمر تجهیزات و بهبود کارایی سامانه های الکتریکی می شوند.
۵۵-۱-۱۹ درایو فرکانس متغیر Variable Frequency Drive (VFD)
دستگاهی الکترونیکی است که با تنظیم فرکانس موتورهای الکتریکی، سرعت و گشتاور آنها را به صورت دقیق و پیوسته کنترل می کند. این فناوری باعث کاهش مصرف انرژی، افزایش عمر مفید تجهیزات، کاهش استهلاک مکانیکی و بهینه سازی عملکرد سامانه های حرارتی، برودتی و تهویه می شود.
۵۶-۱-۱۹ درایو ولتاژ متغیر Variable Voltage Drive (VVD)
دستگاهی الکترونیکی است که با تنظیم ولتاژ تغذیه موتور، سرعت و گشتاور آن را کنترل می کند. این درایو معمولاً برای موتورهای القایی و تجهیزات الکتریکی کم توان به کار می رود.
۵۷-۱-۱۹ دستگاه برق بدون وقفه Uninterruptible Power Supply (UPS)
دستگاهی برقی است که برای تغذیه برق تجهیزات و دستگاه های خاص، در فضاهایی نظیر مراکز کامپیوتر، مراکز داده، تأسیسات و تجهیزات برق، سامانه های ایمنی، تجهیزات خاص بیمارستانی، تجهیزات مخابراتی و ارتباطی و غیره مورد استفاده قرار می گیرد، تا خطر توقف کارکرد تجهیزات مهم، در زمانهای قطع برق مرتفع شود. دستگاه برق بدون وقفه می تواند از نوع استاتیک یا دینامیک باشد.
۵۸-۱-۱۹ دستگاه برق بدون وقفه دینامیک Dynamic Uninterruptible Power Supply (UPS)
نوعی دستگاه برق بدون وقفه است که با توجه به شرایط طرح، به جای دستگاه برق بدون وقفه استاتیک مرکزی، برای تأمین و تغذیه برق بدون وقفه و به صورت مرکزی، به کار می رود.
۵۹-۱-۱۹ دوقلوی دیجیتال ساختمان Building Digital Twin
مدل مجازی پویا و داده محور از یک ساختمان واقعی است که با دریافت، تحلیل و شبیه سازی داده های بلادرنگ از تجهیزات، سامانه های تأسیساتی، محیط داخلی و کاربران، امکان پایش، مدیریت، بهینه سازی عملکرد و پیش بینی وضعیت ساختمان را فراهم می کند. این مدل بر پایه فناوری های مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، اینترنت اشیاء (IoT)، شبیه سازی های عددی و هوش مصنوعی ساخته می شود و شامل ویژگی های معماری، سازه ای، تأسیساتی، انرژی و بهره برداری ساختمان است. دوقلوی دیجیتال ساختمان بسته به نیاز، می تواند به صورت دو بعدی (D2) ، سه بعدی (D3) یا مبتنی بر داده های عددی و تحلیلی باشد.
۶۰-۱-۱۹ دیاگرام تک خطی جریان انرژی Single Line Energy Flow Diagram
یک نمودار فنی است که جریان انرژی را در سامانه های مختلف یک ساختمان، به صورت ساده و یک خطی نمایش می دهد. در این دیاگرام، از یک خط واحد برای نشان دادن اتصال ها، تجهیزات و منابع انرژی استفاده می شود، به طوری که جریان انرژی به طور واضح و مستقیم از منابع (مانند منابع انرژی تجدید پذیر، برق، گاز یا سوخت) به سامانه های مختلف مانند سامانه های گرمایش، سرمایش، تهویه، روشنایی، تجهیزات برقی و دیگر مصرف کنندگان انرژی هدایت می شود.
۶۱-۱-۱۹ رابط دیجیتال آدرس پذیر روشنایی Digital Addressable Lighting Interface (DALI)
یک روش ارتباطی استاندارد برای کنترل و مدیریت روشنایی در سامانه های الکتریکی است که امکان کنترل مستقل و دقیق هر چراغ و یا گروهی از چراغ ها را در یک شبکه روشنایی فراهم می کند. این سامانه با استفاده از سیگنال های دیجیتال و ارتباط آدرس پذیر به هر چراغ یا بالاست در سامانه، یک آدرس منحصر به فرد اختصاص می دهد، به طوری که می توان هر چراغ را به طور جداگانه کنترل و یا گروه هایی از آنها را تنظیم کرد.
۶۲-۱-۱۹ رده بازدهی انرژی ساختمان Building Energy Efficiency Rate
معیار سنجش بازدهی انرژی ساختمان است که بر اساس نسبت شدت مصرف انرژی هر ساختمان به میزان شدت مصرف انرژی ساختمان ایده آل همان کاربری- اقلیم در چهار رده D (منطبق با مبحث نوزدهم) C (کم مصرف)، B (بسیار کم مصرف)، A (مصرف نزدیک به صفر) تعیین می شود.
۶۳-۱-۱۹ رقومی سازی Digitalization
فرایند تبدیل داده ها، اطلاعات و فرایندهای فیزیکی به فرمت دیجیتال با استفاده از فناوری های اطلاعات و ارتباطات به منظور بهبود کارایی سرعت و دقت در انجام امور، مدیریت، محافظت از اطلاعات و استفاده بهینه از منابع است.
۶۴-۱-۱۹ رمزنگاری داده Data Encryption
فرایندی است که طی آن اطلاعات به یک قالب غیر قابل خواندن تبدیل می شوند تا از دسترسی های غیر مجاز جلوگیری شود. در رمزنگاری، داده های اصلی با استفاده از یک الگوریتم رمزنگاری و یک کلید، به متن رمز تبدیل می شوند که تنها با داشتن کلید صحیح می توان آن را رمزگشایی کرد.
۶۵-۱-۱۹ روز درجه سرمایش Cooling Degree Day (CDD)
شاخصی است که در یک مختصات جغرافیایی مشخص، برای محاسبه نیاز سرمایش سالانه ساختمان ها به کار می رود. این شاخص مجموع اختلاف دمای میانگین روزانه تمامی روزهای سال، از یک دمای مبنا را نشان می دهد.
بر اساس استاندارد ۲۰۲۲-۱۶۹ ASHRAE که در این مبحث به عنوان مرجع دسته بندی اقلیمی استفاده شده است، دمای مبنا برای محاسبه روز درجه سرمایش، ۵۰ درجه فارنهایت (۱۰ درجه سانتی گراد) در نظر گرفته شده است. این بدان معناست که اگر دمای میانگین روزانه ثبت شده توسط پایگاه هواشناسی از ۱۰ درجه سانتی گراد بیشتر باشد، اختلاف آن با دمای مبنا (۱۰ درجه سانتی گراد) به عنوان روز درجه سرمایش آن روز محاسبه می شود و از جمع روز درجه سرمایش تمام روزهای سال، روز درجه سرمایش سالانه به دست می آید.
۶۶-۱-۱۹ روز درجه گرمایش Heating Degree Day (HDD)
شاخصی است که در یک مختصات جغرافیایی مشخص، برای محاسبه نیاز گرمایش سالانه ساختمان ها به کار می رود. این شاخص مجموع اختلاف دمای میانگین روزانه تمامی روزهای سال، کمتر از یک دمای مبنا را نشان می دهد.
بر اساس استاندارد ۲۰۲۲-۱۶۹ ASHRAE که در این مبحث به عنوان مرجع دسته بندی اقلیمی استفاده شده است، دمای مبنا برای محاسبه روز درجه گرمایش، ۶۵ درجه فارنهایت (۱۸٫۳ درجه سانتی گراد) در نظر گرفته شده است. این بدان معناست که اگر دمای میانگین روزانه ثبت شده توسط پایگاه هواشناسی، از ۱۸٫۳ درجه سانتی گراد کمتر باشد، اختلاف آن با دمای مبنا (۱۸٫۳ درجه سانتی گراد) به عنوان روز درجه گرمایش آن روز محاسبه می شود و از جمع روز درجه گرمایش تمام روزهای سال، روز درجه گرمایش سالانه به دست می می آید.
۶۷-۱-۱۹ ساختمان ایده آل Ideal Building
به ساختمانی اطلاق می شود که مصرف انرژی آن نزدیک به صفر است. میزان حداکثر شدت مصرف انرژی مجاز ساختمان ایده آل برای کاربری-اقلیم های مختلف در جدول شماره پ۳-۴ در پیوست ۳ ارائه شده است.
۶۸-۱-۱۹ ساختمان سبز Green Building
ساختمانی که ضوابط خاص مکان یابی، طراحی سامانه های ساخت، اجرا، نگهداری، بهره برداری و بازیافت در آن به منظور آسیب رسانی هر چه کمتر به طبیعت و تعامل با محیط پیرامونی رعایت می شود.
(تعريف فوق طبق آیین نامه اجرایی ماده ۱۸ قانون اصلاح الگوی مصرف مصوب هیأت وزیران بوده و معیارهای ارزیابی و رتبه بندی ساختمان سبز در پیوست «۴» بیان شده است.)
۶۹-۱-۱۹ ساختمان صنعتی Industrial Building
در این مبحث، به هر نوع ساختمان غیرمسکونی که فعالیت های تولیدی و یا صنعتی در آن انجام می شود ساختمان صنعتی اطلاق می شود. در صورتی که ساختمانی در بردارنده کاربری های گوناگون از جمله تولیدی صنعتی و غیرتولیدی صنعتی باشد، برای تعیین رده بازدهی انرژی بخش های غیرتولیدی صنعتی لازم است تا میزان تمامی انواع انرژی مصرفی بخش تولیدی صنعتی به صورت جداگانه اندازه گیری و از سایر بخش ها قابل تفکیک باشد.
۷۰-۱-۱۹ ساختمان غیر مسکونی Non-Residential Building
ساختمانی که برای اهداف غیر از سکونت و اقامت طراحی شده است. این نوع ساختمان ها به طور عمده برای فعالیت های تجاری، اداری، آموزشی، خدماتی، تفریحی و غیر مسکونی ساخته می شوند. در این مبحث ساختمان غیر مسکونی شامل ساختمان هایی که فعالیت های تولیدی و صنعتی در آنها انجام می شود، نیست.
۷۱-۱-۱۹ ساختمان مسکونی Residential Building
ساختمانی که به منظور سکونت و اقامت افراد ساخته می شود. این نوع ساختمان ها معمولاً شامل فضاهای اختصاصی و عمومی هستند که به طور اصلی برای استقرار افراد، خانواده ها یا گروه های کوچک در نظر گرفته شده اند. ساختمان های مسکونی ممکن است به صورت خانه های تک واحدی، آپارتمان ها، ویلاها، مجتمع های مسکونی یا بلند مرتبه طراحی شوند و با روش ها و فناوری های مختلف ساختمانی بنا شوند.
۷۲-۱-۱۹ ساختمان موجود Existing Building
ساختمانی که فرایند ساخت آن به پایان رسیده و گواهی پایان کار توسط مرجع صدور پروانه برای آن صادر شده است و یا تمام یا قسمتی از آن مورد بهره برداری قرار گرفته است.
۷۳-۱-۱۹ سامانه بازیافت انرژی Economizer
تجهیزاتی است که در سامانه های گرمایش و سرمایش و تهویه مطبوع به کار می روند تا انرژی هوای در حال خروج از ساختمان مانند دودکش ها و اگزاست فن ها را از طریق انتقال حرارت بین جریان های مختلف هوا يا مایعات دریافت کرده و به ساختمان بازگردانند. هدف اصلی این سامانه، کاهش مصرف انرژی و بهبود کارایی سامانه ها است.
۷۴-۱-۱۹ سامانه بهره برداری از نور روز Daylight Harvesting System
سامانه ای است که برای بهره برداری حداکثری از نور طبیعی خورشید برای کاهش مصرف انرژی روشنایی مصنوعی استفاده می شود. این سامانه شامل حسگرهای نور و سامانه های کنترلی هوشمند است که میزان نور طبیعی موجود در فضای داخلی را اندازه گیری کرده و به طور خودکار شدت منابع نور مصنوعی را به شکلی تنظیم می کند تا شدت نور مصنوعی تنها به میزان اختلاف نور طبیعی موجود و سطح مطلوب روشنایی در هر نقطه تأمین شود.
۷۵-۱-۱۹ سامانه پایش Monitoring System
به مجموعه ای از ابزارها و سامانه هایی اطلاق می شود که برای اندازه گیری، ثبت و نظارت بر عملکرد و وضعیت پارامترهای مختلف در یک سامانه، فرایند یا محیط خاص مانند ساختمان طراحی شده اند. این سامانه ها می توانند به صورت آنلاین یا بلادرنگ یا در بازه های زمانی مشخص داده ها و اطلاعات مورد نیاز را جمع آوری و ارسال کنند.
۷۶-۱-۱۹ سامانه پایش مصرف انرژی Energy Metering System
سامانه ای که برای اندازه گیری نظارت و تحلیل مصرف انرژی در یک ساختمان به کار می رود. این سامانه با استفاده از حسگرها، ابزارهای اندازه گیری و نرم افزارهای تجزیه و تحلیل، داده های اصلی مربوط به مصرف انرژی برق، گاز، گرمایش و سرمایش را در سامانه های مختلف ساختمان مانند تهویه مطبوع، آبگرم مصرفی و سایر مصرف کننده ها جمع آوری و تجزیه و تحلیل می کند.
۷۷-۱-۱۹ سامانه زیر پایش مصرف انرژی Energy Sub-Metering System
به سامانه ای اطلاق می شود که برای اندازه گیری و نظارت بر مصرف انرژی در بخش های مختلف یک ساختمان، تأسیسات یا سامانه طراحی شده است. این سامانه به جای اندازه گیری کل مصرف انرژی ساختمان، به هر بخش یا واحد مستقل ساختمان، مشاعات، تأسیسات مکانیکی و الکتریکی و تجهیزات بارز، کنتورهای برق، گاز، آب سرد، آب گرم و انرژی مجزا اختصاص می دهد. سامانه زیرپایش مصرف انرژی این امکان را می دهد تا مصرف انرژی در سطوح مختلف از جمله بخش های مستقل، واحدها و تجهیزات را تحلیل کرده و بهره وری انرژی آنها را بهبود می بخشد.
۷۸-۱-۱۹ سامانه تولید همزمان حرارت و برق Combined Heat and Power (CHP)
سامانه ای برای تولید همزمان انرژی الکتریکی و حرارتی از یک منبع سوخت، که با بازیافت گرمای حاصل از فرایند تولید برق، راندمان کلی سامانه را افزایش داده و تلفات انرژی را کاهش می دهد. این فناوری به بهینه سازی مصرف سوخت، کاهش هزینه های انرژی و کاهش انتشار آلاینده ها در ساختمانها و صنایع کمک می کند.
۷۹-۱-۱۹ سامانه تولید همزمان برودت حرارت و برق Combined Cooling Heating and Power (CCHP)
سامانه ای است که به طور همزمان برق حرارت و سرمایش را از یک منبع انرژی واحد (مانند گاز طبیعی، زیست توده یا سوخت های دیگر) تولید می کند. این سامانه ابتدا برق تولید کرده و سپس از گرمای اتلافی حاصل از تولید برق برای تأمین نیازهای گرمایشی و سرمایشی ساختمان ها استفاده می کند. سرمایش معمولاً از طریق چیلرهای جذبی یا سامانه های تبریدی دیگر انجام می شود.
۸۰-۱-۱۹ سامانه حجم هوای متغیر Variable Air Volume (VAV)
سامانه ای در تهویه مطبوع که با تغییر میزان جریان هوای تأمین شده به فضاهای مختلف، دمای محیط را تنظیم می کند. در این سامانه دمای هوای تأمین شده تقریباً ثابت است و کنترل بار حرارتی از طریق تغییر حجم جریان هوای ورودی به هر فضا انجام می شود.
۸۱-۱-۱۹ سامانه ذخیره انرژی حرارتی Thermal Energy Storage (TES)
سامانه ای برای ذخیره سازی انرژی حرارتی در یک بازه زمانی مشخص و استفاده از آن در زمانهای دیگر با هدف بهینه سازی مصرف انرژی، کاهش بار اوج و افزایش بهره وری سامانه های سرمایشی و گرمایشی است. این سامانه میتواند انرژی را به صورت حرارت محسوس، حرارت نهان یا واکنش های شیمیایی ذخیره کند و معمولاً در قالب ذخیره سازی آب سرد، یخ، مواد تغییر فاز دهنده (PCM) یا بسترهای جامد حرارتی در ساختمانها مورد استفاده قرار می گیرد.
۸۲-۱-۱۹ سامانه سرمایش و گرمایش چهار لوله Four-Pipe Cooling and Heating System
سامانه تهویه مطبوعی که از چهار لوله مجزا برای تأمین نیازهای سرمایشی و گرمایشی استفاده می کند. این سامانه شامل دو لوله برای آب سرد (سرمایش) و دو لوله برای آب گرم (گرمایش) است. این طراحی به طور همزمان امکان ارائه سرمایش و گرمایش مستقل به فضاهای مختلف را فراهم می کند و برای ساختمان هایی با نیازهای متفاوت در فصول مختلف سال، به ویژه در ساختمانهای بزرگ، کاربرد فراوانی دارد. سامانه چهار لوله باعث افزایش انعطاف پذیری و کنترل دقیق تر دما در فضاهای مختلف می شود.
۸۳-۱-۱۹ سامانه کنترل هوشمند موتورخانه Boiler Room Smart Control System
دستگاهی الکترونیکی است که عملکرد تجهیزات موتورخانه از جمله مشعل، پمپ ها، دیگهای آب گرم، مبدل های حرارتی، چیلرها و برج های خنک کننده را با دریافت داده های لحظه ای از حسگرهای دما، از جمله سنسور دمای هوای بیرون ساختمان و سنسورهای دمای نصب شده در مسیر لوله های رفت و برگشت دیگ و لوله خروجی مبدل حرارتی آب گرم (سیکل بسته) و لوله آب گرم بهداشتی (سیکل باز) تحلیل کرده و بر اساس نیاز حرارتی ساختمان، عملکرد مشعل ها و پمپ های سیرکولاسیون گرمایش (رادیاتور، فن کویل و ...) و آب گرم بهداشتی (پمپ های سیرکولاسیون مبدل حرارتی آب گرم و برگشت آب گرم بهداشتی) را برای کاهش مصرف انرژی و افزایش طول عمر تجهیزات، کاهش دوره های روشن و خاموش شدن تجهیزات و کنترل دقیق عملکرد آنها تنظیم می کند و امکان پایش و واپایش (کنترل) از راه دور از طریق رابط های کاربری دیجیتال یا سامانه های مدیریتی و همچنین تشخیص و اعلام خرابی یا کاهش راندمان تجهیزات را به منظور کاهش هزینه های نگهداری و جلوگیری از خرابی های ناگهانی فراهم می کند.
۸۴-۱-۱۹ سامانه مدیریت انرژی ساختمان Energy Management System (EMS)
سامانه ای هوشمند برای نظارت کنترل و بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان است که با پایش و جمع آوری داده ها، تحلیل و بهینه سازی، کنترل خودکار تجهیزات و یکپارچگی با سامانه های هوشمند ساختمان باعث کاهش مصرف انرژی، افزایش بهره وری انرژی و بهبود پایداری زیست محیطی می شود.
۸۵-۱-۱۹ سامانه مدیریت روشنایی Lighting Management System (LMS)
سامانه ای هوشمند برای پایش، کنترل، و بهینه سازی مصرف انرژی در سامانه های روشنایی ساختمان است که با کنترل خودکار روشنایی، بهینه سازی مصرف انرژی، هماهنگی با حسگرها و سامانه های دیگر، مدیریت منطقه ای و مرکزی و افزایش انعطاف پذیری موجب افزایش بهره وری انرژی، کاهش هزینه ها و بهبود کیفیت روشنایی محیط می شود.
۸۶-۱-۱۹ سامانه مدیریت ساختمان Building Management System (BMS)
سامانه ای الکترونیکی و هوشمند برای پایش، کنترل و مدیریت خودکار سامانه های مکانیکی و الکتریکی ساختمان از جمله تهویه، گرمایش، سرمایش، روشنایی، اعلام و اطفاء حریق، کنترل دسترسی، نظارت تصویری و مدیریت انرژی که به منظور بهینه سازی مصرف انرژی، ارتقای ایمنی، تسهیل نگهداری و مدیریت سامانه های ساختمان به کار می رود و به صورت مرکزی یا از راه دور قابل مدیریت است.
۸۷-۱-۱۹ سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان Integrated Building Management System (IBMS)
سامانه ای هوشمند که تمامی سامانه های اصلی ساختمان از جمله گرمایش، سرمایش، تهویه، روشنایی، امنیت، کنترل دسترسی، نظارت تصویری، اعلام و اطفای حریق، مدیریت انرژی و آسانسورها، و تمامی سامانه های دارای منطق کنترل پذیر در ساختمان را بر بستر اینترنت اشیاء (IOT) به صورت متمرکز و یکپارچه بر پنجره واحد (Single Pane) پایش و واپایش (کنترل) می کند و از طریق یکپارچه سازی سامانه های مختلف ساختمان، پایش و واپایش بلادرنگ (Real Time) و برخط (Online) عملکرد تجهیزات و سامانه های ساختمان، بهینه سازی مصرف انرژی از طریق تحلیل داده ها و اعمال تنظیمات خودکار عملکرد بهینه، ادغام سامانه های نظارت تصویری، کنترل دسترسی و اعلام حریق، قابلیت برنامه ریزی و سناریوسازی و امکان اتصال به سامانه های مدیریت انرژی (EMS) و مدیریت روشنایی (LMS) موجب کاهش مصرف انرژی و افزایش ایمنی و راحتی کاربران می شود.
۸۸-۱-۱۹ سامانه ملّی واپایش انرژی ساختمانها
به سامانه ای یکپارچه و متمرکز اطلاق می شود که با هدف پایش، تحلیل و مدیریت مصرف انرژی در ساختمانهای کشور برنامه ریزی شده است. این سامانه با جمع آوری، ذخیره سازی و پردازش داده های مرتبط با مصرف انرژی در ساختمان های مسکونی و غیر مسکونی، امکان ارزیابی عملکرد انرژی، شناسایی الگوهای مصرف، بهینه سازی بهره وری انرژی و پشتیبانی از سیاست گذاری های انرژی را فراهم می آورد.
۸۹-۱-۱۹ سنسور اندازه گیری نور Lux Meter
دستگاهی برای اندازه گیری شدت روشنایی (Illuminance) در یک فضا، بر حسب لوکس (Lux) که میزان نور دریافت شده در واحد سطح را با استفاده از سلول های حساس به نور، نشان می دهد.
هر یک لوکس برابر است با یک لومن بر متر مربع ( ) که نشان می دهد چه مقدار نور بر یک سطح مشخص تابیده می شود.
۹۰-۱-۱۹ سنسور تشخیص حضور Motion Detector (Occupation Detector)
سنسوری که معمولاً با استفاده از یکی از تکنولوژی های مختلف شناسایی حرکت از جمله مادون قرمز غیر فعال (PIR)، موج های با فرکانس بالاتر از صوت (Ultrasonic)، رادیویی (Radar) ، نوری (Optical)، امواج زیرموج (Microwave) و غیره عمل می کنند. این سنسورها به طور خودکار حرکت افراد را در محیط شناسایی کرده و سیگنال هایی را به سامانه های کنترل ارسال می کنند تا سامانه های سرمایش، گرمایش، تهویه مطبوع، روشنایی و سایر سامانه ها عملکرد خود را بر اساس حضور یا عدم حضور افراد، تنظیم کنند.
۹۱-۱-۱۹ سنسور دمای تحت شبکه Networked Temperature Sensor
به سنسوری اطلاق می شود که قادر است دما را اندازه گیری کرده و داده های مربوط به آن را از طریق شبکه های ارتباطی (از جمله اینترنت یا شبکه های محلی مانند WiFi ، LAN یا سایر روش های بدون سیم) و یک پروتکل ارتباطی (Communication Protocol) تعریف شده به سامانه های دیگر منتقل کند. این سنسورها معمولاً در سامانه های مدیریت هوشمند ساختمان (BMS)، سامانه های HVAC و نظارت بر شرایط محیطی ساختمان به کار می روند.
۹۲-۱-۱۹ سنسور سنجش اختلاف فشار Differential Pressure Sensor
سنسوری است که برای اندازه گیری تفاوت فشار بین دو نقطه در یک سامانه استفاده می شود. این سنسور به طور معمول برای کنترل و نظارت بر فشار سامانه ها مانند سامانه های تهویه مطبوع، سامانه های تصفیه هوا، پمپ ها و فیلترها به کار می رود.
۹۳-۱-۱۹ شبکه عصبی مصنوعی Artificial Neural Network (ANN)
یک مدل محاسباتی الهام گرفته از ساختار و عملکرد مغز انسان که از مجموعه ای از نورونهای مصنوعی (واحدهای پردازشی) تشکیل شده و برای پردازش داده ها، شناسایی الگوها، یادگیری و پیش بینی در مسائل پیچیده استفاده می شود. این شبکه ها از طریق و زن دهی اتصالات و یادگیری از داده ها با استفاده از الگوریتم هایی مانند پس انتشار خطا (Backpropagation)، توانایی تطبیق و بهبود عملکرد خود را دارند.
۹۴-۱-۱۹ شبیه سازی بازدهی انرژی ساختمان (شبیه سازی) Building Energy Performance Simulation
فرایندی محاسباتی مبتنی بر مدل سازی عددی که عملکرد انرژی ساختمان را در شرایط مختلف بهره برداری و اقلیمی تحلیل و پیش بینی می کند. این شبیه سازی با استفاده از نرم افزارهای تخصصی و براساس زون بندی فضاهای ساختمان و تعیین دقیق تمامی پارامترهای بخش های مختلف مانند جداره های غیرنورگذر و نورگذر، هوابندی، نوع و زمان بندی فعالیت های بخش های مختلف و همچنین نوع، زمان بندی و بازدهی تأسیسات سرمایش، گرمایش، آب گرم مصرفی، تهویه مطبوع، تهویه طبیعی، سامانه روشنایی، تأسیسات الکتریکی، شرایط اقلیمی، محل ساختمان و همجواری های آن انجام می شود.
شبیه سازی بازدهی انرژی ساختمان امکان ارزیابی عملکرد انرژی ساختمان در سناریوهای مختلف طراحی و بهره برداری، تحلیل تأثیر عوامل مختلف مانند مصالح ساختمانی، سامانه های گرمایش و سرمایش، روشنایی و تهویه بر مصرف انرژی، بهینه سازی طراحی و بهره برداری ساختمان برای کاهش مصرف انرژی و افزایش کارایی سامانه ها، تطابق با استانداردهای ملّی و بین المللی امکان، مقایسه سناریوهای مختلف برای انتخاب بهترین راهکارهای طراحی و بهره برداری از نظر انرژی و هزینه و تخمین شاخص های بازدهی انرژی مانند شدت مصرف انرژی سالانه ساختمان (EUI) را فراهم می کند.
۹۵-۱-۱۹ شدت مصرف انرژی ساختمان Energy Usage Intensity (EUI
میزان انرژی مصرفی در یک ساختمان به ازای واحد سطح فضای کنترل شده، که به عنوان معیاری برای ارزیابی کارایی انرژی در ساختمان ها استفاده می شود. این شاخص بر اساس مقدار انرژی مصرفی برای تأمین گرمایش، سرمایش، روشنایی، تهویه و تمامی مصارف انرژی ساختمان و بر حسب کیلووات ساعت بر متر مربع در سال ( ) اندازه گیری می شود.
۹۶-۱-۱۹ شیر کنترلی Control Valve
تجهیزی است که برای کنترل جریان سیالات مورد استفاده قرار می گیرد. این شیر با اعمال تغییر در مکانیزم داخلی خود بر اساس سیگنال های دریافتی از سامانه های کنترل عمل و میزان جریان عبوری از خود را تنظیم می کند.
۹۷-۱-۱۹ شیر کنترلی دو راهه 2Port Control Valve
یک نوع شیر کنترلی است که دارای دو درگاه شامل یک ورودی و یک خروجی است و برای کنترل جریان سیال در یک مسیر واحد طراحی شده است. این شیر معمولاً برای باز یا بسته کردن مسیر جریان استفاده می شود. در حالت باز اجازه می دهد که سیال از درگاه ورودی به درگاه خروجی منتقل شود، و در حالت بسته، جریان سیال قطع می شود.
۹۸-۱-۱۹ شیر کنترلی سه راهه 3Port Control Valve
یک نوع شیر کنترلی است که دارای سه درگاه شامل یک ورودی و دو خروجی است. در این تعریف، شیر سه راهه تقسیم کننده (Diverting Valve) مورد نظر است. این نوع شیر جریان سیال را از یک درگاه ورودی به دو درگاه خروجی مختلف تقسیم می کند. (در این تعریف، شیر سه راهه ترکیب کننده (Mixing Valve ) مورد نظر نیست.)
۹۹-۱-۱۹ شیر کنترلی مستقل از فشار Pressure Independent Control Valve (PICV)
نوعی شیر کنترلی است که صرف نظر از افزایش فشار در سامانه، جریان (دبی) سیال را در صورت وجود حداقل فشار مورد نیاز در سامانه، در مقدار تنظیم شده حفظ می کند. این شیر ترکیبی از یک شیر کنترلی، یک شیر تنظیم خودکار دبی و یک دیفرانسیل فشار کنترل گراست که به صورت یکپارچه عمل می کند.
۱۰۰-۱-۱۹ ضریب انتقال حرارت Heat Transmittance (U-Value)
معیاری برای سنجش میزان انتقال حرارت از طریق یک المان ساختمانی (مانند دیوار، سقف، کف یا شیشه) بر اثر اختلاف دما بین دو سمت آن است. این ضریب بیانگر میزان عبور انرژی گرمایی به ازای هر متر مربع از سطح در واحد زمان و در ازای هر درجه کلوین اختلاف دما بین دو طرف المان است و بر مبنای وات بر متر مربع بر درجه کلوین ( ) اندازه گیری می شود.
۱۰۱-۱-۱۹ ضریب جذب حرارت خورشیدی Solar Heat Gain Coefficient (SHGC)
معیاری برای بیان میزان انرژی تابشی خورشیدی منتقل شده از طریق شیشه ها یا سطوح مشابه به داخل ساختمان است که به گرما تبدیل می شود. این ضريب معمولاً بين ۰ تا ۱ قرار دارد، به طوری که مقدار پایین تر به معنی کاهش انتقال حرارت خورشیدی به داخل ساختمان و مقدار بالاتر نشان دهنده عبور بیشتر حرارت خورشیدی به داخل است.
۱۰۲-۱-۱۹ ضریب عبور نور مرئی Visual Light Transmittance (VLT)
درصدی از نور مرئی است که از جداره نورگذر شفاف یا نیمه شفاف عبور کرده و وارد ساختمان می شود.
۱۰۳-۱-۱۹ ضریب عملکرد Coefficient of Performance (CОР)
معیاری برای سنجش بهره وری یک دستگاه حرارتی یا برودتی مانند چیلر، پمپ حرارتی، یا سامانه تهویه مطبوع است. این ضریب نشان می دهد که یک سامانه چقدر انرژی مفید (گرمایش یا سرمایش) را به نسبت انرژی مصرفی تأمین می کند.
۱۰۴-۱-۱۹ ضریب هدایت حرارتی Thermal Conductivity (λ-Value)
معیاری برای میزان قابلیت یک ماده در انتقال گرما از طریق رسانایی حرارتی است. این عدد نشان دهنده مقدار حرارتی است که در یک ثانیه از یک متر مربع عنصری همگن به ضخامت یک متر، در حالت پایدار، در شرایطی که اختلاف دمای دو سطح طرفین عنصر برابر یک درجه کلوین است عبور می کند و با واحد وات بر متر بر درجه کلوین (W/m.K) اندازه گیری می شود.
۱۰۵-۱-۱۹ ضریب یکنواختی توزیع نور مصنوعی Artificial Light Uniformity
نسبت حداقل (یا حداکثر) شدت روشنایی به میانگین شدت روشنایی در یک سطح مشخص است که میزان یکنواختی توزیع نور مصنوعی را نشان می دهد. این ضریب که مقدار آن بین صفر تا یک است، در طراحی روشنایی ساختمانها برای ایجاد محیطی با دید مناسب و کاهش خیرگی و سایه های نامطلوب استفاده می شود. یکنواختی بالاتر به بهبود کیفیت روشنایی و راحتی بصری کمک می کند.
۱۰۶-۱-۱۹ عایق حرارتی Thermal Insulation
ماده محصول یا ترکیبی است که انتقال حرارت بین سطوح یا فضاهای دارای اختلاف دما را کاهش می دهد. مطابق تعریف استانداردهای ملّی ایران و ISO, ASTM, EN ) حداکثر ضریب هدایت حرارتی (λ-Value) برای عایق حرارتی مطلوب برای کاربری ساختمانی ۰٫۰۶۸ وات بر متر درجه کلوین ( ) است. (مطابق استاندارد ۱۰۴۵۶ ISO )
نکته : در این مبحث، حداقلی برای مقاومت حرارتی (R-Value) یک المان تنها از لایه های تشکیل دهنده جداره خارجی، مانند بلوک یا اندود در نظر گرفته نشده است و ملاک عمل، مقاومت حرارتی کل پوسته (دیوار، سقف یا کف) است که به صورت حاصل جمع مقاومت حرارتی تمامی لایه های تشکیل دهنده آن پوسته محاسبه می شود (به ۱۹-۵-۱-۱ رجوع شود). هرگونه گواهی و اطلاق عنوان بلوک منطبق با مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان مطلقاً فاقد اعتبار است.
۱۰۷-۱-۱۹ عایق حرارتی سلول بسته Closed-Cell Thermal Insulation
نوعی عایق حرارتی با ساختار مولکولی شامل سلول های کاملاً بسته و مجزا است که مانع از نفوذ هوا و رطوبت به درون عایق می شود. این ویژگی منجر به کاهش هدایت حرارتی (λ)، افزایش مقاومت در برابر رطوبت و افزایش دوام عایق می شود.
۱۰۸-۱-۱۹ عایق کاری حرارتی Thermal Insulation
فرایند به کارگیری مواد و مصالح عایق حرارتی در اجزای مختلف ساختمان با هدف کاهش انتقال حرارت بهینه سازی مصرف انرژی و بهبود شرایط آسایش حرارتی است. عایق کاری می تواند بر روی پوسته ساختمان (دیوارها، سقف، کف و پنجره ها)، لوله کشی سامانه های سرمایش و گرمایش، کانال های هوا و تجهیزات مکانیکی انجام شود. انتخاب نوع و ضخامت عایق براساس حداقل مقاومت حرارتی (R-Value) یا حداکثر ضریب انتقال حرارت (U-Value)، شرایط اقلیمی و الزامات این مبحث تعيين می شود.
۱۰۹-۱-۱۹ عملگر شیر کنترلی Valve Actuator
دستگاهی است که وظیفه باز و بسته کردن یا تنظیم موقعیت شیر کنترلی را بر عهده دارد. این عملگرها بر اساس سیگنال کنترلی دریافتی از سامانه ها یا تجهیزات کنترلی، میزان باز و بسته بودن شیر را تنظیم می کنند. عملگرهای شیر کنترلی، شامل الکتریکی، پنوماتیکی و هیدرولیکی بوده و بسته به نوع و سایز شیر و کاربرد آن انتخاب می شوند.
۱۱۰-۱-۱۹ عملگر شیر کنترلی باز و بسته On-Off Valve Actuator
نوعی عملگر شیر کنترلی است که وظیفه باز یا بسته کردن کامل شیر کنترلی را بدون امکان تنظیم موقعیت میانی بر عهده دارد. این نوع عملگرها معمولاً در سامانه هایی استفاده می شوند که تنها به دو حالت کاملاً باز (ON) یا کاملاً بسته (OFF) نیاز دارند.
۱۱۱-۱-۱۹ عملگر شیر کنترلی تدریجی Modulating Valve Actuator
نوعی عملگر شیر کنترلی است که قادر است میزان باز و بسته بودن شیر کنترلی را به صورت پیوسته و تدریجی تنظیم کند. این عملگر بر اساس سیگنال های آنالوگ یا دیجیتال، موقعیت شیر را متناسب با نیاز سامانه تغییر داده و درصد بازشدگی شیر را با دقت بالا کنترل می کند.
۱۱۲-۱-۱۹ فضای باز Open Space
محیط بیرونی پوسته خارجی ساختمان که با هوای آزاد در ارتباط مستقیم قرار دارد و هیچ محدوده نیمه بازی نیز آنرا محصور نکرده است.
۱۱۳-۱-۱۹ فضای کنترل شده Conditioned Space
بخش هایی از فضای داخل ساختمان که دمای هوای داخل آنها توسط تجهیزات سرمایی، گرمایی و تهویه مطبوع کنترل شود.
۱۱۴-۱-۱۹ فضای کنترل نشده Unconditioned Space
بخش های از فضای بسته و نیمه بسته ساختمان که دمای هوای آن توسط تجهیزات سرمایشی، گرمایشی و تهویه مطبوع کنترل نمی شود و در عین حال جزئی از فضای باز بیرون ساختمان نیز نیستند. (مانند درز انقطاع هوا بند شده بین دو ساختمان، راه پله ها، دالان ها، فضای تهویه نشده زیر بام تخت و شیبدار، پیلوت محصور و پارکینگ هایی که فاقد پایانه های گرمایشی و سرمایشی اند).
۱۱۵-۱-۱۹ فن جریان مستقیم بدون جاروبک Brushless Direct Current (BLDC)
نوعی فن الکتریکی با موتور جریان مستقیم (DC) بدون جاروبک مکانیکی است که از مدار الکترونیکی برای کنترل سرعت و تغییر قطب های میدان مغناطیسی استفاده می کند. این نوع فن دارای بازدهی بالا، مصرف انرژی کمتر، صدای کم، طول عمر بیشتر و نیاز حداقلی به تعمیر و نگهداری نسبت به فن های DC سنتی با جاروبک است. فن های BLDC امکان کنترل سرعت دقیق و بهینه سازی عملکرد بر اساس نیاز مصرف کننده را فراهم می کنند.
۱۱۶-۱-۱۹ فن جریان مستقیم و فرمان پذیر Electronically Commutated Direct Current Fan (EC/DC)
نوعی فن الکتریکی با موتور جریان مستقیم (DC) و کنترل الکترونیکی یکپارچه (EC) است که امکان تنظیم سرعت به صورت پیوسته و بهینه را دارد. این فن ها دارای راندمان بالاتر، مصرف انرژی کمتر و کنترل دقیق تر نسبت به فن های AC سنتی هستند. فن های EC/DC به دلیل قابلیت کنترل هوشمند، کاهش نویز و افزایش عمر مفید، در بهینه سازی مصرف انرژی نقش مهمی دارند.
۱۱۷-۱-۱۹ قانون Law
در هر کجای این مبحث که عبارت "قانون" بدون قرینه اشاره و تصریح به قانون خاص دیگری به کار رفته باشد، منظور قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب ۱۳۷۴ است.
۱۱۸-۱-۱۹ قله تراشی Peak Shaving
یک استراتژی مدیریت مصرف انرژی است که با کاهش یا انتقال بارهای الکتریکی در ساعات اوج (قله) مصرف، از افزایش تقاضای ناگهانی برق جلوگیری می کند. این روش معمولاً با استفاده از ذخیره سازهای انرژی، تولید پراکنده، مدیریت بار هوشمند یا اصلاح الگوی مصرف اجرا می شود.
۱۱۹-۱-۱۹ کاربری ساختمان Building Occupancy / Building Use
نوع استفاده ای که برای فضای داخلی یا خارجی یک ساختمان پیش بینی شده است. این تعریف شامل تمامی فعالیت هایی است که در یک ساختمان صورت می گیرد، مانند سکونت، کار اداری، آموزش، درمان، تفریح، تولید و دیگر فعالیت ها.
۱۲۰-۱-۱۹ کربن نهفته Embodied Carbon
کربن نهفته به مقدار کل کربن تولید شده در استخراج مواد اولیه، تولید، حمل و نقل، نصب، نگهداری و بازیافت یک ماده یا محصول ساختمانی در طول چرخه عمر آن گفته می شود. این میزان انتشار کربن می تواند از منابع مختلفی مانند سوخت های فسیلی حاصل شود.
۱۲۱-۱-۱۹ کربن نهفته ساختمان Building Embodied Carbon
به مقدار کربنی گفته می شود که برای تولید، استخراج، حمل و نقل، ساخت و نصب تمامی مصالح و اجزای ساختمانی منتشر می شود. این میزان کربن در مراحل مختلف چرخه عمر ساختمان از جمله ساخت، بهره برداری، نگهداری و حتی تخریب و بازیافت آن تولید و در جو منتشر می شود.
۱۲۲-۱-۱۹ کربن نهفته مرحله ساخت Construction Phase Embodied Carbon
به مجموع کربن منتشر شده در مراحل مختلف ساخت یک ساختمان گفته می شود که شامل فرایندهای مختلفی از جمله استخراج مواد اولیه، تولید مصالح، حمل و نقل، ساخت و نصب تجهیزات و اجزای ساختمانی است. این میزان کربن به صورت غیر مستقیم در ساختمان ها ذخیره می شود و جزء کربن منتشر شده برای فرایند ساخت به شمار می رود.
۱۲۳-۱-۱۹ کربن نهفته مصالح Material Embodied Carbon
به مجموع کربن منتشر شده برای استخراج، تولید، فرآوری، حمل و نقل و بازیافت یک ماده ساختمانی گفته می شود. این میزان کربن شامل تمام مراحل چرخه عمر یک ماده از مرحله اولیه تا پایان استفاده آن است.
۱۲۴-۱-۱۹ کفایت نور روز Day Light Autonomy (DLA)
این معیار بیان کننده آن است که چه درصدی از مساحت سطح کار ساختمان در چه درصدی از ساعات کاری روز، توسط نور طبیعی به میزان روشنایی مورد نیاز آن فضا رسیده است.
۱۲۵-۱-۱۹ کنترل گر اتاق Room Controller
یک سامانه کنترلی هوشمند که به صورت برنامه ریزی شده، خودکار یا دستی، تجهیزات و شرایط محیطی یک اتاق یا فضای مشخص در ساختمان را مدیریت و بهینه سازی می کند. این کنترل گر قادر است سامانه های مختلفی مانند سرمایش، گرمایش، تهویه، روشنایی و پرده های خودکار را بر اساس دما، رطوبت، کیفیت هوا، میزان دی اکسید کربن، حضور افراد، ارتباط با سایر سامانه ها و یا تنظیمات دستی کاربر کنترل کند.
۱۲۶-۱-۱۹ کنترل گر دیجیتال مستقیم Digital Direct Controller (DDC)
یک سامانه دیجیتال و هوشمند که به صورت مستقیم سیگنال های حسگرها را پردازش کرده فرمانهای کنترلی را به طور مستقل به عملگرها ارسال می کند. این کنترل گر در مدیریت و تنظیم سامانه های سرمایش، گرمایش، تهویه و روشنایی ساختمان به کار می رود و با اجرای الگوریتم های کنترلی پیشرفته باعث افزایش دقت عملکرد، بهره وری انرژی و قابلیت تنظیم بهینه تجهیزات می شود.
۱۲۷-۱-۱۹ کنترل گر منطق پذیر قابل برنامه نویسی Programmable Logic Controller (PLC)
یک سامانه کنترل صنعتی دیجیتال است که برای اتوماسیون فرایندها از طریق برنامه نویسی منطقی طراحی شده است. این سیستم با دریافت ورودی ها، پردازش داده ها و ارسال خروجی ها، عملکرد تجهیزات و ماشین آلات را کنترل و نظارت می کند.
۱۲۸-۱-۱۹ کنتور آب سرد بهداشتی Cold Water Meter
دستگاهی برای اندازه گیری دقیق حجم آب سرد مصرفی در سامانه های بهداشتی است. این کنتور مجهز به سنسورهای اولتراسونیک برای اندازه گیری سرعت و نرخ جریان در واحد زمان (دبی) و یک پردازنده برای تجزیه و تحلیل داده ها و پایش میزان مصرف آب سرد است. این کنتورها بایستی قادر باشند نشتی یا ترکیدگی را از طریق تحلیل الگوی جریان آب به صورت خودکار شناسایی کرده و هشدار مربوطه را صادر کنند.
۱۲۹-۱-۱۹ کنتور آب گرم بهداشتی Hot Water Meter
دستگاهی برای اندازه گیری دقیق حجم و انرژی مصرفی آب گرم بهداشتی در چرخه باز هر بخش یا واحد مستقل ساختمان است. این کنتور مجهز به سنسورهای اولتراسونیک برای اندازه گیری سرعت و نرخ جریان در واحد زمان (دبی)، سنسور دما مطابق استاندارد IEC۶۰۷۵۱ (PT۱۰۰/PT۱۰۰۰) و یک پردازنده برای محاسبه انرژی و آب مصرفی است.
۱۳۰-۱-۱۹ کنتور انرژی Heat Meter/BTU Meter
دستگاهی برای اندازه گیری دقیق انرژی مصرفی گرمایشی یا سرمایشی هر بخش یا واحد مستقل ساختمان در سامانه های انتقال انرژی چرخه بسته است. این کنتور مجهز به سنسورهای اولتراسونیک برای اندازه گیری سرعت و نرخ جریان در واحد زمان )دبی(، سنسور دما مطابق استاندارد IEC۶۰۷۵۱ (PT۱۰۰/PT۱۰۰۰) برای ثبت اختلاف دما، و یک پردازنده برای محاسبه انرژی مصرفی یا تولیدی است.
۱۳۱-۱-۱۹ کنتور برگشت آب گرم بهداشتی Return Hot Water Meter
دستگاهی است که برای اندازه گیری دقیق حجم مصرف آب گرم در بخش هایی که خط لوله برگشت آب گرم بهداشتی داخل فضای مشخص شده نصب شده، مورد استفاده قرار می گیرد. این کنتور مانند کنتور آب گرم، مجهز به سنسورهای اولتراسونیک برای اندازه گیری نرخ جریان، سنسور دما مطابق استاندارد IEC۶۰۷۵۱ (PT۱۰۰/PT۱۰۰۰) یک پردازنده برای محاسبه اختلاف دبی جریان است.
۱۳۲-۱-۱۹ گرافیک بُرداری مقیاس پذیر Scalable Vector Graphics (SVG)
یک فرمت گرافیکی بُرداری مبتنی بر XML است که برای نمایش، تبادل و تجسم داده های گرافیکی دو بعدی و سه بعدی استفاده می شود. این فرمت به عنوان یکی از خروجی های متداول نرم افزارهای BIM، امکان نمایش نقشه های ساختمانی، جزئیات فنی، نمودارهای انرژی و اطلاعات تجهیزات را بدون افت کیفیت و با قابلیت مقیاس پذیری بالا فراهم می کند. همچنین امکان انتقال یکپارچه اطلاعات مربوط به هر یک از المان ها و افزودن فراداده (Meta Data) به آنها در محیط WEB و بدون نیاز به نرم افزار BIM برای نمایش دو بعدی و سه بعدی را فراهم می کند.
۱۳۳-۱-۱۹ مبحث
در هر کجای این مبحث که عبارت "مبحث" بدون قرینه اشاره و تصریح به مبحث خاص دیگری به کار رفته باشد، منظور مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان است.
۱۳۴-۱-۱۹ متصل به شبکه On-Grid
به سامانه های تولید انرژی الکتریکی به ویژه سامانه های خورشیدی فتوولتائیک (PV)، گفته می شود که به شبکه توزیع برق سراسری متصل هستند و می توانند انرژی تولیدی خود را به شبکه تزریق کنند یا از آن انرژی دریافت کنند.
۱۳۵-۱-۱۹ محدوده آسایش حرارتی Thermal Comfort Zone
مجموعه شرایطی است که در آن فرد از نظر دما رطوبت و سرعت جریان هوا و تابش حرارتی احساس ناراحتی نمی کند و به طور کلی، در محیطی که شرایط آن مناسب است، احساس راحتی می کند. (مطابق استاندارد ۷۷۳۰:۲۰۰۵ ISO )
۱۳۶-۱-۱۹ مدل سازی اطلاعات ساختمان Building Information Modelling (BIM)
فرایند خلق و مدیریت داده های یک ساختمان در طول چرخه عمر آن (از طراحی تا تخریب) با استفاده از یک مدل دیجیتالی سه بعدی هوشمند و پارامتریک است. این مدل سازی به عنوان یک مرجع اطلاعاتی یکپارچه، امکان همکاری بین کلیه ذی نفعان پروژه (معماران، مهندسان، پیمانکاران و مالکان) را فراهم کرده و شامل داده های هندسی، مشخصات فنی، هزینه و برنامه ریزی زمانی است. (مطابق با استاندارد ISO ۱۹۶۵۰ )
۱۳۷-۱-۱۹ مرحله بهره برداری Operation Phase
دوره زمانی است که از تاریخ صدور گواهی پایان کار یا شروع استفاده از کل یا بخشی از ساختمان آغاز شده و تا پایان عمر مفید ساختمان ادامه می یابد.
۱۳۸-۱-۱۹ مساحت کل ساختمان Groos Floor Area of the Building
به مجموع کلیه سطوح ساخته شده در تمامی طبقات یک ساختمان اطلاق می شود که شامل مساحت مفید، دیوارهای داخلی و خارجی، فضاهای تأسیساتی، پارکینگ ها، راه پله ها، آسانسورها، راهروهای عمومی و سایر بخش های غیر مفید می شود.
۱۳۹-۱-۱۹ مساحت مفید ساختمان Net Floor Area of the Building
مجموع سطح زیربنای فضاهای کنترل شده در یک ساختمان است.
۱-۱۹ -۱۴۰ مستقل از شبکه Off-Grid
سامانه ای که بدون اتصال به شبکه برق سراسری فعالیت می کند و توان مورد نیاز خود را به طور خودکفا از منابع انرژی مستقل مانند سلولهای خورشیدی، توربین های بادی، ژنراتورها یا ذخیره سازهای انرژی، تأمین می کند و امکان تزریق برق تولیدی به شبکه سراسری را ندارد.
۱۴۱-۱-۱۹ مصرف کننده بارز انرژی ساختمان Significant Energy User
تجهیز و یا سامانه ای، مصرف کننده بارز است که بیش از ۱۰ درصد از کل انرژی مصرفی لحظه ای ساختمان را به خود اختصاص دهد. ملاک تعیین سهم بارز مصرف سالانه یا ماهانه تجهیز و یا سامانه نیست، چراکه برخی تجهیزات ممکن است تنها در روزها و یا ساعت های خاص و محدود، انرژی قابل توجهی مصرف کرده و در سایر زمان ها به عنوان تجهیز با مصرف کمتر از %۱۰ کل انرژی لحظه ای ساختمان شناخته شوند.
۱۴۲-۱-۱۹ مقاومت حرارت Thermal Resistance (R-Value)
معیاری برای سنجش توانایی یک ماده یا المان ساختمانی برای مقاومت در برابر انتقال حرارت است. این مقدار نشان می دهد که یک ماده به طور مؤثر چقدر مانع عبور جریان گرما می شود و بر مبنای متر مربع کلوین بر وات ( ) اندازه گیری می شود.
۱۴۳-۱-۱۹ مقررات ملّی ساختمان
مجموع اصول و قواعد فنی که رعایت آنها در طراحی، محاسبه، اجرا، بهره برداری و نگهداری به منظور تأمین ایمنی، بهداشت، بهره دهی مناسب، آسایش و صرفه اقتصادی الزامی است. مجموعه اصول و قواعد فنی و آیین نامه کنترل و اجرای آنها تحت عنوان مقررات ملّی ساختمان ایران شناخته می شود. (مطابق ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب ۱۳۷۴)
۱۴۴-۱-۱۹ منابع روشنایی با قابلیت تنظیم شدت روشنایی Dimmable Lights Systems
منابع روشنایی ای هستند که امکان کنترل پیوسته شدت نور خروجی را متناسب با نیاز کاربران و شرایط محیطی فراهم می کنند. این قابلیت از طریق دیمرها (Dimmers) یا سامانه های مدیریت روشنایی هوشمند اجرا شده و می تواند به صورت دستی یا خودکار با استفاده از فناوری های آنالوگ مانند مقاومت متغیر و سیگنال ۱-۱۰ ولت و یا سیگنال های دیجیتال مانند DSI و DALL برای انواع منابع روشنایی از جمله منابع رشته ای، فلورسنت، CFL و LED تأمین شود.
۱۴۵-۱-۱۹ مواد تغییر فاز دهنده Phase Changing Material (PCM)
مواد تغییر فاز دهنده به موادی اطلاق می شود که توانایی ذخیره و آزادسازی انرژی را در هنگام تغییر فاز (از مایع به جامد یا بالعکس) دارند. این مواد معمولاً به عنوان ابزار ذخیره سازی انرژی حرارتی استفاده می شوند و می توانند در دماهای خاصی حرارت را جذب یا آزاد کنند که باعث تنظیم و یا ثابت نگه داشتن دمای محیط می شوند.
۱۴۶-۱-۱۹ نرم افزار شبیه سازی مورد تأیید
نرم افزاری که تمامی امکانات شبیه سازی بازدهی انرژی را دارا بوده و امکان میزبانی از مدل های سه بعدی خروجی نرم افزارهای BIM و انجام شبیه سازی فیزیک ساختمان و تأسیسات مکانیکی و الکتریکی و محاسبه بارهای سرمایشی و گرمایشی و همچنین محاسبه میزان مصرف انرژی ساختمان به تفکیک حامل انرژی، سامانه های مصرف کننده و روز، ماه و سال را در یک محیط واحد دارا باشد.
۱۴۷-۱-۱۹ نسبت فرونشستگی پنجره Window Projection Factor
به میزان فرو نشستگی پنجره از نمای خارجی ساختمان (حاصل تقسیم فاصله سطح بیرونی پنجره از سطح بیرونی نما به ارتفاع پنجره) اطلاق می شود. این شاخص در طراحی پنجره ها و فضاهای بیرونی ساختمان مورد توجه قرار می گیرد و می تواند تأثیر زیادی بر میزان ورود نور طبیعی به ساختمان، تهویه، و همچنین کنترل حرارت و نور خورشید داشته باشد.
۱۴۸-۱-۱۹ نشت هوا Air Leakage
ورود یا خروج کنترل نشده هوا در ساختمان، از طریق منافذ و مجراهایی غیر از محل هایی که برای تعویض هوا پیش بینی شده است.
۱۴۹-۱-۱۹ نهاد قانونی مسئول
نهادی که دارای صلاحیت قانونی برای نظارت بر حسن اجرای این مبحث و تدوین و ابلاغ آیین نامه ها و دستورالعمل های لازم است. این نهاد، برای کلیه موارد مطرح شده در این مبحث، به استثنای مواردی که در متن صراحتاً به نهاد دیگری ارجاع داده شده باشد، دفتر مقررات ملّی و کنترل ساختمان وزارت راه و شهرسازی است.
۱۵۰-۱-۱۹ هوابندی Air Tightness
جلوگیری از ورود و خروج ناخواسته هوا، از طریق پوسته خارجی ساختمان و یا درزهای عناصر تشکیل دهنده آن است.
۱۵۱-۱-۱۹ هوای تازه Fresh Air
هوایی که از فضای باز خارج ساختمان به داخل ساختمان یا یک فضای بسته وارد می شود و عاری از آلاینده ها و آلودگی ها است. هوای تازه به منظور بهبود کیفیت هوا در محیط های بسته و تأمین اکسیژن مورد نیاز برای تنفس انسان ها و کاهش میزان دی اکسید کربن هوا، وارد می شود.
۱۵۲-۱-۱۹ واپایش Control
فرایند کنترل، تنظیم و مدیریت پارامترهای یک سامانه یا فرایند بر اساس مقادیر پایش شده، به منظور دستیابی به عملکرد بهینه، پایداری مدیریت و خودکارسازی سامانه است.
۱۵۳-۱-۱۹ ویرایش
در هر کجای این مبحث که عبارت "ویرایش" بدون قرینه، اشاره و تصریح به ویرایش خاص دیگری به کار رفته باشد، منظور ویرایش پنجم مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان است.
۱۵۴-۱-۱۹ یادگیری خود محور Self-Learning
فرایندی است که در آن یک سامانه، الگوریتم یا فرد، بدون وابستگی به دستورالعمل های از پیش تعیین شده یا مداخله مستقیم خارجی، از داده های ورودی، تجربیات گذشته و تحلیل های درونی برای بهبود عملکرد، اصلاح تصمیم گیری ها و بهینه سازی فرایندها استفاده می کند. در ساختمانهای هوشمند و سامانه های مدیریت انرژی، یادگیری خود محور به بهینه سازی عملکرد تجهیزات، تنظیمات خودکار دما و روشنایی و کاهش مصرف انرژی از طریق تحلیل داده های محیطی و رفتاری کمک می کند.
۱۵۵-۱-۱۹ یادگیری عمیق Deep Learning
زیر مجموعه ای از یادگیری ماشین که الگوها و ویژگی های پیچیده را با استفاده از شبکه های عصبی مصنوعی چندلایه ( ۱ ) از داده ها استخراج و پردازش می کند. در این روش، مدل ها به صورت سلسله مراتبی، ویژگی های ساده تا پیچیده را یاد می گیرند و قادر به تحلیل، پیش بینی و تصمیم گیری خودکار هستند. یادگیری عمیق می تواند برای تحلیل داده های حسگرها، بهینه سازی مصرف انرژی، تشخیص الگوهای رفتاری کاربران مورد استفاده قرار گیرد.
۱۵۶-۱-۱۹ یادگیری ماشین Machine Learning
شاخه ای از هوش مصنوعی است که به سامانه ها و الگوریتم ها امکان می دهد بدون برنامه ریزی مستقیم انسانی، از داده ها یاد بگیرند و عملکرد خود را بهبود بخشند. در این روش، مدل ها با تحلیل داده ها، شناسایی الگوها و به روزرسانی خودکار پارامترها، توانایی تصمیم گیری و پیش بینی را توسعه می دهند. در حوزه ساختمانهای هوشمند، یادگیری ماشین به بهینه سازی مصرف انرژی، پیش بینی نیازهای سرمایش و گرمایش، تنظیم تهویه مطبوع، مدیریت آب گرم مصرفی و کنترل هوشمند روشنایی کمک کرده و کارایی سامانه های مدیریت ساختمان را افزایش می دهد.
(۱) Deep Neural Networks - DNN
۲-۱۹ کلیات
۱-۲-۱۹ دامنه مطالب
مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان با عنوان «مدیریت انرژی در ساختمان» به موضوع مصرف و تولید انرژی، تولید کربن و سایر تاثیرات زیست محیطی ساختمان ( ۱ ) ، ارزیابی و رتبه بندی ساختمان سبز، در بخش های غیرفعال ( ۲ ) (پوسته خارجی) و فعال (۳) (تأسیسات مکانیکی و الکتریکی) در طول چرخه عمر ساختمان (تولید، بهره برداری، تخریب و بازیافت) می پردازد. الزامات این مبحث شامل موارد زیر است:
پوسته خارجی ساختمان اعم از نور گذر و غیر نور گذر؛
سامانه های تهویه مطبوع (۴) ؛
سامانه های تأمین آب گرم مصرفی (۵) ؛
تجهیزات و سامانه های برقی؛
روشنایی طبیعی و سامانه روشنایی مصنوعی؛
انرژی های تجدید پذیر؛
سامانه پایش و زیر پایش مصرف انرژی (۶) ؛
سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان (۷) ، مشتمل بر تمامی بخشهای فوق بر بستر اینترنت اشیاء (۸) .
بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمانهای موجود؛
(۱) تأثیرات زیست محیطی در مراحل چرخه عمر ساختمان (تولید، بهره برداری و تخریب)، شامل ۱۴ شاخص قابل اندازه گیری و روش های اندازه گیری آنها در پیوست «۴» به تفصیل بیان شده است و جزء الزامات این ویرایش نیست.
(۲) Passive
(۳) Active
(۴) HVAC (Heating, Ventilation and Air Conditioning)
(۵) DHW (Domestic Hot Water )
(۶) Metering & Sub Metering System
(۷) Integrated Building Management System
(۸) IoT (Internet of Things) Framework
۱-۱-۲-۱۹
در فصل اول، تعاریف مربوط به عبارات و اصطلاحات فنی به کار رفته در مبحث بیان شده است.
۲-۱-۲-۱۹
در فصل دوم، کلیات، شامل دامنه کاربرد و ضمانت اجرای مقررات ملّی ساختمان ، به ویژه مبحث نوزدهم، با استناد به مواد قانونی شرح داده شده است. همچنین، مفاهیمی مانند ارزیابی چرخه عمر ساختمان ( ۱ ) و زیر مجموعه های آن - انرژی نهفته ( ۲ ) و کربن نهفته ( ۳ ) در مرحله ساخت و انرژی مصرفی و انتشار کربن در مرحله بهره برداری- بیان شده و در ادامه، معیار رده بندی بازدهی انرژی ساختمان ها در مرحله بهره برداری توضیح داده شده است.
(۱) Life Cycle Assessment (LCA)
( ۲ ) Embodied Energy
(۳) Embodied Carbon
۳-۱-۲-۱۹
در فصل سوم به دسته بندی ساختمان ها بر اساس اقلیم، کاربری و مساحت پرداخته شده است. در این فصل دسته بندی مصرف کنندگان انرژی در ساختمان براساس میزان و نوع حامل انرژی، روش محاسبه "شدت مصرف انرژی ساختمان ( ۱ ) " و نیز الگوی مصرف انرژی به ازای هر متر مربع ساختمان در سال نیز بیان شده است.
(۱) عبارت "شدت مصرف انرژی در ساختمان" به عنوان معادل فارسی Energy Intensity استفاده شده است. در برخی دیگر از مکتوبات فارسی از عبارات دیگری مانند Energy Usage Intensity یا به طور مخفف EUI به عنوان شدت مصرف انرژی در ساختمان و عبارات فارسی مانند مصرف ویژه انرژی ساختمان استفاده شده است. لازم به تذکر است که شدت مصرف انرژی در ساختمان با شدت مصرف انرژی کشور که بر اساس تقسیم میزان مصرف انرژی سالانه کشور بر تولید ناخالص داخلی (GDP) محاسبه می شود متفاوت بوده و در شدت مصرف انرژی ساختمان مفاهیم اقتصادی در نظر گرفته نشده است.
۴-۱-۲-۱۹
در فصل چهارم مقررات مربوط به روند گردش کار در مراحل طراحی، ساخت و بهره برداری، شامل روشهای طراحی، کنترل و فرایند بازرسی های دوره ای در مرحله ساخت و همچنین بازرسی و کنترل مرحله پایان ساخت تشریح شده است.
۵-۱-۲-۱۹
در فصل پنجم الزامات طراحی به روش تجویزی شامل پوسته خارجی، تأسیسات مکانیکی و الکتریکی، انرژی های تجدیدپذیر و همچنین سامانه های پایش و زیرپایش و سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان ارائه شده است.
۶-۱-۲-۱۹
در فصل ششم به بیان روش شبیه سازی بازدهی انرژی ساختمان از معرفی نرم افزارهای مورد تأیید تا تشریح الزامات تولید و کنترل مدل نرم افزاری و چارچوب های لازم برای ورودی ها و خروجی های نرم افزار و تهیه گزارشات شبیه سازی پرداخته است.
۷-۱-۲-۱۹
در فصل هفتم سامانه های پایش و زیر پایش مصرف انرژی و همچنین سامانه مدیریت یکپارچه تأسیسات مکانیکی و الکتریکی ساختمان بر بستر اینترنت اشیاء به صورت مشروح بیان شده است. در این فصل، برای نخستین بار در مقررات ملّی ساختمان ، دوقلوی دیجیتال تشریح شده و تولید و بهره برداری از آن در ارتباط با مدیریت مرحله بهره برداری ساختمان توضیح داده شده است.
۸-۱-۲-۱۹
در فصل هشتم نیز مطابق متن صریح ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان که دامنه شمول مقررات ملّی را تمامی مراحل، طراحی، محاسبه، اجرا، بهره برداری و نگهداری ساختمانها بیان کرده است، برای نخستین بار دامنه شمول مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان فراتر از ساختمان های در حال ساخت رفته و به بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمانهای در حال بهره برداری و الزامات و مراحل مختلف آن پرداخته است.
۹-۱-۲-۱۹
اطلاعات تفصیلی و تکمیلی قابل انتقال به خارج از متن اصلی، به پیوست ها منتقل شده است. برای نخستین بار در تدوین مقررات ملّی ساختما ن به منظور آغاز فرایند رقومی سازی (۱) ، پیوست ها به صورت فیزیکی و همراه مبحث چاپ نشده است (۲) . تمامی پیوست ها در تارنمای دفتر مقررات ملّی و کنترل ساختمان به نشانی ( ۳ ) https://inbr.ir بارگذاری شده و در دسترس قرار گرفته است. با توجه به اینکه مراجع و بانکهای اطلاعاتی لازم در خصوص بسیاری موارد مرتبط با مدیریت انرژی در ساختمان و ساختمان سبزاز جمله سامانه واپایش (کنترل) مصرف انرژی ساختمان ها و بانک اطلاعات برچسب انرژی ساختمان، نیازمند توسعه و تکمیل هستند، برخی اطلاعات مانند میزان متوسط مصرف انرژی به ازای متر مربع ساختمان های موجود کشور در کاربری ها و اقلیم های مختلف هم اکنون در حال تکمیل و به روز رسانی مداوم است. این رویکرد امکان به روزرسانی تمام یا بخشی از یک یا چند پیوست را به صورت نامحدود و بدون اتلاف زمان تا تدوین ویرایش بعدی فراهم می کند.
(۱) Digitalization
(۲) حذف چاپ فیزیکی پیوست های ویرایش پنجم مقررات ملّی ساختمان ، از قطع حدود ۲۰۰۰ درخت جلوگیری می کند. این تعداد درخت در طول ۴۰ سال قابلیت جذب حدود ۱۷۶۰ تن دی اکسید کربن و همچنین در هر سال توانایی تولید حدود ۲۳۶ تن اکسیژن را خواهند داشت.
(۳) برای دسترسی به تارنمای دفتر مقررات ملّی و کنترل ساختمان، وزارت راه و شهرسازی این تصویر (QR Code) را اسکن کنید.
-

۱۰-۱-۲-۱۹
لازم به ذکر است که الزامات این مبحث باید در رعایت هم زمان با الزامات سایر مباحث مقررات ملّی ساختمان باشد. در موارد تناقض و یا مغایرت بین الزامات این مبحث با سایر مباحث مانند مبحث سوم (حفاظت ساختمانها در مقابل حریق) و مبحث هفدهم (سامانه گاز طبیعی در ساختمان)، در صورتی که تناقض یا مغایرت، مرتبط با جان، سلامت، ایمنی و امنیت افراد، اعم از ساکنین و غیرساکنین باشد، حفظ جان، سلامت، ایمنی و امنیت افراد در اولویت است.
۲-۲-۱۹ دامنه کاربرد و ضمانت اجرا
۱-۲-۲-۱۹
مطابق بند ۹ ماده ۲ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب سال ۱۳۷۴، الزام به رعایت مقررات ملّی ساختمان جزء اهداف این قانون است. بر اساس ماده ۳۳ همان قانون، اصول و قواعد فنی که رعایت آنها در طراحی، محاسبه، اجرا، بهره برداری و نگهداری ساختمانها به منظور اطمینان از ایمنی، بهداشت، بهره دهی مناسب، آسایش و صرفه اقتصادی الزامی است، به وسیله وزارت مسکن و شهرسازی تدوین خواهد شد. مجموع اصول و قواعد فنی و آیین نامه کنترل و اجرای آنها، مقررات ملّی ساختمان را تشکیل می دهند ( ۱ ) . مطابق ماده ۳۴ همین قانون رعایت مقررات ملّی ساختمان الزامی است و عدم رعایت آنها تخلف محسوب می شود. با توجه به متن صریح قانون، تمامی ساختمان های جدید الاحداث (در مراحل طراحی، محاسبه، نظارت، اجرا و بهره برداری) و در تمامی ساختمان های در حال بهره برداری (در مراحل مراقبت و نگهداری، بهسازی، تعمیرات و بازسازی) اعم از مسکونی، غیر مسکونی، عمومی و با تمامی کاربری ها و مساحتها در تمام نقاط کشور تحت شمول مقررات ملّی ساختمان و به تبع آن ملزم به رعایت این مبحث هستند.
(۱) رعایت تمامی مباحث مقررات ملّی ساختمان الزامی است. تأکید بر الزامات و مصوبات مرتبط با مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان به معنای عدم الزام سایر مباحث و مقررات نیست. با توجه به تشدید بحران ناترازی انرژی در کشور و سهم قابل توجه ساختمانها از کل مصرف انرژی کشور و تکالیف دستگاه های نظارتی در حصول اطمینان از اجرای مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان و الزام به اعمال جرایم سنگین در صورت تخطی از الزامات مبحث نوزدهم تکرار این الزامات و تبعات ناشی از عدم توجه به تکالیف قانونی به منظور رفع مسئولیت حقوقی طبق قاعده "قبح عقاب بلا بیان" طرح شده است تا در صورت اعمال جرایم سختگیرانه، اشخاص متخطی، حقی بر اعلام بی اطلاعی از لزوم رعایت مندرجات و نتایج ناشی از عدم رعایت آنها را نداشته باشند.
۲-۲-۲-۱۹
مطابق ماده ۴ ضوابط صرفه جویی انرژی در ساختمانها، موضوع مصوبه هیأت وزیران به شماره ۹۳۸۷۶ /ت ۵۷۹۲۶ه، مورخ ۱۴۰۰٫۰۸٫۲۴ ، ارائه پایان کار به ساختمان های جدید الاحداث از ابتدای سال ۱۴۰۲ منوط به رعایت مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان است. به منظور آگاهی مردم از تلفات انرژی در ساختمانها، وزارت کشور از طریق شهرداری ها موظف است از ابتدای سال ۱۴۰۱ نسبت به درج رده بازدهی انرژی در گواهی پایان کار ساختمان های جدید الاحداث و نصب پلاک گواهی انطباق آن در ورودی ساختمان ها اقدام کند.
دستورالعمل اجرایی این ماده نیز در تاریخ ۱۴۰۳٫۰۷٫۲۸ توسط وزیر راه و شهرسازی ابلاغ و از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا است.
۳-۲-۲-۱۹
به منظور ایجاد ضمانت اجرای مقررات ملّی ساختمان و ایجاد بازدارندگی نسبت به عدم رعایت آنها و یا صدور گواهی خلاف واقع موضوع بندهای الف و ث از ماده ۹۱ آیین نامه اجرایی قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب ۱۳۷۵ موارد تخلفات انضباطی و حرفه ای به شرح ذیل بیان شده است:
تخلفات انضباطی و حرفه ای عبارت از تخلف در اموری است که انجام آن ناشی از پروانه اشتغال موضوع قانون یا عضویت در نظام مهندسی استان باشد. تخلف انضباطی و حرفه ای و انطباق آنها با مجازات های انتظامی به شرح زیر است:
عدم رعایت ضوابط شهرسازی و مقررات ملّی ساختمان و همچنین ضوابط و معیارهای فنی مربوط به آن یا هر اقدام یا عملی که مخالف یا متناقض با مقررات مذکور یا سایر مقررات مربوط جاری کشور باشد، مجازات انتظامی از درجه یک تا درجه پنج
صدور گواهی های خلاف واقع ، از درجه یک تا درجه پنج
همچنین مطابق ماده ۹۰ همین آیین نامه مجازات های انتظامی درجه یک تا پنج به شرح ذیل است:
درجه ۱: اخطار کتبی با درج در پرونده عضویت در نظام مهندسی استان
درجه ۲: توبیخ کتبی با درج در پرونده عضویت در نظام مهندسی استان
درجه ۳: محرومیت موقت از استفاده از پروانه اشتغال به مدت سه ماه تا یک سال و ضبط پروانه اشتغال به مدت محرومیت
درجه ۴: محرومیت موقت از استفاده از پروانه اشتغال به مدت یک سال تا سه سال و ضبط پروانه اشتغال در مدت محرومیت
درجه ۵: محرومیت موقت از استفاده از پروانه اشتغال به مدت سه سال تا پنج سال و ضبط پروانه اشتغال در مدت محرومیت
لازم به ذکر است ارزیابی و تأیید صلاحیت طراحان، مجریان و بازرسان ویرایش پنجم مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان و همچنین صحت سنجی و تأیید نرم افزارهای شبیه سازی انرژی ساختمان صرفاً بر عهده نهاد قانونی مسئول است و همچنین مطابق ماده ۳۵ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان نظارت عالیه بر عملکرد سازمان های نظام مهندسی بر عهده وزارت راه و شهرسازی بوده و در صورت تشخیص هر یک از تخلفات موضوع ماده ۹۰ آیین نامه اجرائی، موارد به اطلاع هیأت مدیره استان رسانده خواهد شد و بر اساس تبصره ۴ از ماده ۸۵ همان آیین نامه (اصلاحی ۱۳۹۴٫۱۲٫۰۲):
"هیأت مدیره مکلف است در صورت اطلاع از وقوع تخلف، بدون دریافت شکایت، رأساً نیز به شورای انتظامی استان اعلام شکایت کند."
مطابق مواد ۸۳ و ۸۴ آیین نامه اجرایی، شورای انتظامی استان وظیفه رسیدگی به تخلفات و صدور رای را بر عهده خواهد داشت. یک عضو شورای انتظامی استان توسط رئیس کل دادگستری استان منصوب می شود. مطابق ماده ۹۵ این آیین نامه نیز وظیفه رسیدگی به تجدید نظر خواهی آراء صادره شورای انتظامی استان با شورای انتظامی نظام مهندسی است.
۴-۲-۲-۱۹
به موجب دستورالعمل اجرائی ماده ۴ ضوابط صرفه جویی انرژی ساختمان ها، صدور گواهی توسط مهندسان طراح، ناظر و مجری ذی صلاح و همچنین بازرس انرژی دارای صلاحیت برای تعیین رده انرژی برای صدور پایان کار الزامی است.
۵-۲-۲-۱۹
بر اساس ماده ۱۸ و تبصره ماده ۱۹ آیین نامه اجرایی ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب هیأت وزیران مورخ ۱۳۸۳٫۰۴٫۲۲ :
ماده ۱۸: مجری مکلف است نسبت به تضمین کیفیت اجرای ساختمانی که به مسؤولیت خود می سازد، بر اساس دستورالعمل ابلاغی وزارت مسکن و شهرسازی اقدام نماید و مواردی که مکلف به ارائه بیمه نامه تضمین کیفیت شده باشد، بیمه مزبور را به نفع مالک و یا مالکان بعدی تهیه و در اختیار ایشان قرار دهد.
تبصره ماده ۱۹: در صورت بروز خسارت ناشی از عملکرد مجری، وی موظف است خسارت مربوط را که به تایید مراجع ذی صلاح رسیده است، جبران نماید.
۶-۲-۲-۱۹
در نامه شماره ۹۰۰۰٫۱۱۲۳۰٫۲۰۳ مورخ ۱۴۰۳٫۰۷٫۱۵ رئیس محترم دیوان عدالت اداری در خصوص ماده صد قانون شهرداری و عملکرد مسئولین و مامورین شهرداری آمده است:
"در صورت امتناع مسئولین و مامورین شهرداری از انجام وظایف قانونی در جلوگیری از عملیات ساختمانی غیرمجاز دیوان براساس توافق صورت گرفته با سازمان بازرسی کل کشور و در راستای ماده ۱۲۱ قانون دیوان عدالت اداری مراتب را به صورت موردی در اختیار سازمان بازرسی قرار خواهد داد تا این نهاد از منظر صلاحیتی که در نظارت بر حسن اجرای قوانین دارد، اقدامات ضروری در پیگیری تخلفات مامورین و مسئولین شهرداری را در چارچوب ماده ۸ قانون رسیدگی به تخلفات اداری انجام دهد. لازم به ذکر است که مسئولیت مالی حقوقی و کیفری بر عهده ماموران و مسئولین شهرداری خواهد بود."
۳-۲-۱۹ ارزیابی چرخه عمر ساختمان(۱)
(۱) Life Cycle Assessment (LCA)
۱-۳-۲-۱۹
ارزیابی چرخه عمر ساختمان تاکنون در کشور به طور جدی مورد توجه قرار نگرفته است. در نتیجه منابع، مراجع و استانداردهای مورد نیاز برای انجام محاسبات آن به خصوص داده های قابل استناد و معتبر برای محاسبه میزان انرژی و کربن نهفته مصالح و تجهیزات، حمل و نقل و سوخت های مصرفی در کشور محاسبه و تدوین نشده است. با این وجود اهمیت ارزیابی چرخه عمر و توجه همزمان به میزان مصرف انرژی، آب و تولید آلاینده ها به ویژه دی اکسید کربن در کل چرخه عمر ساختمان به حدی است که گنجاندن آن در مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان مورد توجه قرار گرفته است.
۲-۳-۲-۱۹
در پیوست «۴»، تعاریف و چارچوب های اساسی مورد نیاز در خصوص ارزیابی چرخه عمر ساختمان و همچنین معیارهای ارزیابی و روش رتبه بندی ساختمان سبز بیان شده است. لازم الاجرا شدن این پیوست، به مرور و طبق اعلام نهاد قانونی مسئول انجام خواهد شد.
۴-۲-۱۹ رده بندی بازدهی انرژی ساختمان ها
۱-۴-۲-۱۹
بازدهی انرژی ساختمان ها بر مبنای شدت مصرف انرژی در ساختمان رده بندی می شود. برای محاسبه شدت مصرف انرژی در ساختمانها ابتدا تمامی مقادیر انرژی مصرفی سالانه آن، شامل برق، گاز، گازوئیل یا هر حامل دیگر اندازه گیری می شود. سپس از تقسیم حاصل جمع کل انرژی مصرفی سالانه بر مساحت فضای کنترل شده ساختمان، شدت مصرف انرژی بر اساس میزان مصرف بر متر مربع در سال به دست می آید.
۲-۴-۲-۱۹
به منظور ساده سازی محاسبه میزان کل انرژی مصرفی ساختمان، در این ویرایش، انرژی مصرفی نهایی یا انرژی مصرفی در محل ( ۱ ) ، مبنای محاسبات قرار گرفته است و انرژی پایه یا انرژی اولیه ( ۲ ) مبنای محاسبات این ویرایش نیست ( ۳ ) . شدت مصرف انرژی ساختمان نیز به صورت میزان مصرف انرژی سالانه به ازای هر مترمربع از فضای کنترل شده ساختمان و بر مبنای کیلووات ساعت بر متر مربع در سال ( ) محاسبه و رده بندی می شود.
(۱) Site Energy (Final Energy)
(۲) Source Energy (Primary Energy)
(۳) در استانداردها و رده بندی های مختلف برای اندازه گیری میزان مصرف انرژی در ساختمانها از دو معیار انرژی مصرفی در محل یا همان انرژی نهایی و یا انرژی اولیه استفاده شده است. انرژی مصرفی در محل به بیان ساده همان اعداد قرائت شده توسط کنتورهاست که بر اساس آن قبض برق و گاز صادر و هزینه آن از مشترک دریافت می شود. اما انرژی اولیه بیان گر تمام انرژی مصرف شده برای تولید، انتقال و توزیع حامل انرژی مانند برق یا گاز است که مسلماً مقادیر بیشتری از عدد قرائت شده توسط کنتورها خواهد بود. به منظور جلوگیری از پیچیدگی محاسبات و ساده سازی و قابل اجرا نمودن اندازه گیری شدت مصرف انرژی ساختمانها در این ویرایش انرژی مصرفی در محل به عنوان معیار رده بندی بازدهی انرژی ساختمانها در نظر گرفته شده است.
۳-۴-۲-۱۹
با توجه به تکلیف بند "ب" از ماده ۵۵ قانون برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران که باید امکان تقسیم بندی ساختمان ها از نظر کیفیت ساخت و بهره وری انرژی به چهار رده فراهم شود، در این ویرایش نیز بهره وری انرژی ساختمان ها نسبت به شدت مصرف انرژی آنها به چهار رده زیر تقسیم بندی شده است:
رده D : منطبق با مبحث نوزدهم
رده C : ساختمان کم مصرف
رده B : ساختمان بسیار کم مصرف
رده A : ساختمان نزدیک به مصرف صفر
بر اساس شکل ۱۹-۲-۱ زمان بندی الزام به دستیابی رده بازدهی انرژی ساختمان ها از رده D به A برای بازه ده ساله از تاریخ ابلاغ این ویرایش پیش بینی شده است. از ابتدای هر بازه زمانی تمامی ساختمان ها به منظور دریافت پروانه ساختمان و گواهی پایان عملیات ساختمانی ملزم به دستیابی به رده بازدهی انرژی یاد شده در مراحل طراحی، ساخت و بهره برداری خواهند بود.

شکل ۱۹-۲-۱ : زمان بندی الزام دستیابی به رده بازدهی انرژی در ساختمانهای جدید الاحداث
۵-۲-۱۹ زمان بندی اجرایی سازی الزامات ویرایش پنجم
از تاریخ ابلاغ این مبحث تمامی الزامات به غیر از مواردی که در خود متن مهلت بیشتری برای آنها در نظر گرفته شده، مطابق زمان بندی جدول ۱۹-۲-۱، باید در تمامی ساختمان های کشور، رعایت شوند.
رعایت تمامی الزامات این مبحث برای کسب رده بازدهی انرژی D در تمامی ساختمانها با هر کاربری، اقلیم، مساحت و تعداد طبقات، که پروانه ساختمان آنها بعد از تاریخ ابلاغ این ویرایش صادر شود، به غیر از مواردی که در متن مبحث و یا در این جدول به دلیل زمان مورد نیاز برای آموزش های لازم و توسعه و تأمین تجهیزات، مهلت مقرر تعیین شده، در تمامی نقاط کشور الزامی است.
رعایت مواردی که در گروه های الف، ب و ج برای آنها مهلت زمانی در نظر گرفته شده است نیز توصیه می شود.
جدول ۱۹-۲-۱ : زمان بندی الزام اجرای بخشهای مختلف ویرایش پنجم مبحث نوزدهم برای گروه های ساختمانی
۳-۱۹ دسته بندی ها و الگوی مصرف انرژی در ساختمان ها
در این فصل، ابتدا ساختمان ها بر اساس معیارهای مختلف دسته بندی می شوند. سپس بخش های مختلف مصرف کننده انرژی در ساختمان بر اساس اهمیت آنها مشخص شده است. حامل های مختلف انرژی در ساختمان و نقش هر یک در کل مصرف انرژی توضیح داده شده و الگوی مصرف انرژی ساختمان به منظور دستیابی به رده بازدهی انرژی D، مطابق با دسته بندی های کاربری-اقلیم ارائه شده است.
۱-۳-۱۹ دسته بندی ساختمانها
با وجود اینکه کنترل دما، رطوبت، هوای تازه و روشنایی در محدوده آسایش در فضاهای مورد بهره برداری ساختمان، اصلی ترین عامل مصرف انرژی در مرحله بهره برداری است، اما نمی توان نقش سایر مصرف کنندگان مانند سامانه آب گرم مصرفی، لوازم خانگی و اداری و سایر تجهیزات انرژی بر را در میزان مجاز مصرف انرژی نادیده گرفت. به منظور تعیین میزان مجاز مصرف انرژی در ساختمانها و تعیین رده بازدهی انرژی مورد نظر این مبحث، لازم است تا ساختمان ها در تقسیم بندی های اصلی براساس اقلیم و کاربری تفکیک شوند. براساس این دسته بندی می توان احکام مشخصی را برای ساختمان های هر گروه تعیین و اعمال کرد.
۱-۱-۳-۱۹ دسته بندی اقلیم
یکی از مهمترین معیارها در دسته بندی ساختمان ها، میزان اختلاف دما و رطوبت هوای خارج ساختمان با محدوده دما و رطوبت آسایش داخل ساختمان در طول سال است.
به منظور تعیین رده اقلیمی هر شهر، اطلاعات سالانه پایگاه های هواشناسی تحلیل و بر مبنای تعداد روز درجه سرمایش ( ۱ ) و روز درجه گرمایش ( ۲ ) و همچنین میزان بارش سالانه، تقسیم بندی می شوند.
مطابق با شکل ۱۹-۳-۱، در این تقسیم بندی، هر اقلیم با یک نشانه متشکل از دو بخش حرفی و عددی نشان داده می شود.

شکل ۱۹-۳-۱: نحوه نمایش تقسیم بندی اقلیم ها
در سمت چپ، عددی بین ۰ تا ۸ قرار می گیرد. این عدد نشان دهنده متوسط دمای محیط در آن اقلیم است. به این ترتیب عدد ۰ برای نشان دادن گرم ترین و عدد ۸ برای نشان دادن سردترین اقلیم استفاده می شود. بر این اساس در پهنه جغرافیایی ایران از نقطه نظر دمایی، گونه های اقلیمی شهرها در محدوده بین اعداد ۰ تا ۵ وجود دارند. در جدول ۱۹-۳-۱ معیار رده بندی دمایی برای رده ۰ تا ۸ بر مبنای روز درجه گرمایش یا روز درجه سرمایش بیان شده است.
در سمت راست رده اقلیمی نیز یکی از حروف B ،A یا C نمایش داده می شود. حرف A نشان دهنده اقلیم پر باران، حرف B نشان دهنده اقلیم کم باران ( ۴ ) و حرف C نشان دهنده اقلیم با میزان بارش متوسط در شرایط معتدل دمایی است. در محاسبه این رده علاوه بر بارش، میزان رطوبت نسبی در ماه های گرم سال نیز در تناسب با دما در نظر گرفته شده است.
رده اقلیمی ۳۱ شهر مراکز استان های ایران مطابق طبقه بندی دمایی-بارشی در جدول ۱۹-۳-۲ و رده اقلیمی سایر شهرها در شکل ۱۹-۳-۲ و در پیوست «۲» ارائه شده است.
جدول جدول ۱۹-۳-۱ : دسته بندی اقلیمی بر اساس روز درجه سرمایش و گرمایش

شکل ۱۹-۳-۲: دسته بندی اقلیمی در پهنه جغرافیایی ایران
جدول ۱۹-۳-۲ : دسته بندی اقلیمی شهرهای مرکز استان های ایران
(۱) Cooling Degree Day (CDD)
(۲) Heating Degree Day (HDD)
(۳) تعیین رده اقلیمی بر اساس بر اساس استاندارد ۲۰۲۰-۱۶۹ ANSI٫ASHRAE Standard صورت به عنوان یکی از معتبرترین و پرکاربردترین منابع تقسیم بندی اقلیمی برای طراحی ساختمان و تأسیسات مکانیکی صورت گرفته است. معیار اولیه تعیین رطوبت در این استاندارد میزان بارش سالانه ثبت شده است، اما در اسناد پشتیبان برای تبدیل اطلاعات پایگاه های هواشناسی به رده اقلیمی، دمای حباب خشک دمای حباب مرطوب، رطوبت نسبی با تمرکز بر ماه های گرم سال و ساعات شب، میزان بارش سالانه میزان دریافت تابش مستقیم و غیر مستقیم خورشید و سرعت وزش باد نیز مورد استفاده قرار گرفته است.
(۴) این تقسیم بندی بر اساس استاندارد ۲۰۲۰-۱۶۹ ANSI٫ASHRAE Standard صورت گرفته است. بر این اساس در شهرهای پهنه جغرافیایی ایران، رده های دمایی ۰ تا ۵ شناسایی شده و رده های ۶ تا ۸ شناسایی نشده است. هر چند که رده اقلیمی ۶ در مناطق مرتفع و قله های رشته کوه های البرز و زاگرس دیده می شوند اما از مجموع ۱۹ رده اقلیمی تعیین شده در این استاندارد، تنها ۱۰ رده اقلیمی در شهرهای ایران شناسایی شده اند که عبارتند از : ۰B,۱B,۲A,۲B,۳A,۳B,۴A,۴B,۵B,۵C
۲-۱-۳-۱۹ دسته بندی کاربری و مساحت
برای تعیین میزان مجاز مصرف انرژی در هر ساختمان به غیر از اقلیم، نوع کاربری و مساحت ساختمان نیز تأثیر گذار هستند. لذا در این بخش به معرفی دسته بندی کاربری و مساحت ساختمان ها پرداخته شده است.
مطابق جدول پ۳-۱ (پیوست «۳») در اولین تقسیم بندی، ساختمان ها به دو گروه مسکونی و غیر مسکونی تقسیم می شوند. این تقسیم بندی علاوه بر تفاوت در مدت زمان بهره برداری و پیوسته یا غیر پیوسته بودن بهره برداری و رفتار بهره برداران در دو گروه، به دلیل تفاوت در سیاست های موجود در تعرفه گذاری و تخصیص یارانه حامل های انرژی به مشترکان خانگی (مسکونی) و غیر خانگی (غیر مسکونی) انجام شده است.
در کاربری مسکونی، ساختمان ها از نظر تعداد واحد و مساحت به دو گروه کوچک و بزرگ تقسیم بندی شده اند. به این ترتیب ساختمان های مسکونی دارای بیش از ۳۰ واحد و یا بیش از ۳۰۰۰ متر مربع مساحت مسکونی در گروه ساختمانهای مسکونی بزرگ قرار گرفته و ساختمانهای مسکونی که تعداد واحدهای آنها بین ۱ تا ۳۰ واحد مسکونی بوده و در عین حال مساحت مسکونی آنها کمتر از ۳۰۰۰ متر مربع باشد در گروه ساختمانهای مسکونی کوچک قرار می گیرند.
تمامی ساختمان های دیگر به غیر از ساختمان هایی که فرایندها و فعالیت های صنعتی و تولیدی در آنها انجام می شود در گروه ساختمان های غیر مسکونی قرار می گیرند.
ساختمانهایی که فرایندهای تولیدی و صنعتی در آنها انجام می شوند در گروه ساختمان های صنعتی قرار داده شده و تعیین میزان مصرف انرژی در آنها مستلزم تفکیک مصرف انرژی فرایندها و خطوط تولید از مصارف مربوط به ساختمان مانند سرمایش، گرمایش، آب گرم مصرفی و روشنایی است.
۲-۳-۱۹ شدت مصرف انرژی در ساختمان ها
هدف اصلی این بخش ترسیم الگوی مصرف انرژی یا به عبارت دیگر میزان مجاز مصرف انرژی در ساختمان برای هر کاربری-اقلیم است. الگوی مصرف انرژی ساختمان، معادل حداکثر میزان مجاز انرژی مصرفی سالانه به ازای هر متر مربع فضای کنترل شده ساختمان برای اخذ رده بازدهی انرژی D است. این الگو، به عنوان شدت مصرف انرژی ( ۱ ) ساختمان تعریف شده و بر اساس کیلووات ساعت بر متر مربع در سال ( ) اندازه گیری می شود.
میزان انرژی مصرفی سالانه، مجموع کلیه مقادیر مصرف انرژی از حامل های مختلف از جمله انرژی های تجدید ناپذیر و تجدیدپذیر است که به صورت انرژی نهایی و یا مقدار مصرف در سایت (۲) بر حسب کیلووات ساعت محاسبه و بر مساحت فضای کنترل شده ساختمان تقسیم می شود.
برای تحلیل دقیق تر شدت مصرف انرژی در ساختمان در این بخش، مصرف کنندگان اصلی یا همان سامانه ها و تجهیزات عمده (بارز) تعریف شده اند و در ادامه بررسی انواع حامل های انرژی مصرفی ساختمان و روش تبدیل آنها به انرژی نهایی بر حسب کیلووات ساعت بیان شده است.
(۱) Energy Use Intensity (EUI)
(۲) Site Energy
۱-۲-۳-۱۹ مصرف کنندگان بارز انرژی در ساختمان
مدیریت انرژی در مرحله طراحی و ساخت نیازمند تحلیل دقیق و مستقل رفتار سامانه ها و تجهیزات بارز مصرف کننده انرژی در ساختمان است. این تفکیک در مرحله طراحی، به ارائه پروفیل های مصرف سالانه، ماهانه، روزانه و ساعتی سامانه های بارز مصرف کننده انرژی در ساختمان منجر می شود. در مرحله بهره برداری نیز با مقایسه رفتار پیش بینی شده و عملکرد واقعی تجهیزات و سامانه های بارز براساس اطلاعات سامانه پایش و زیرپایش، امکان تحلیل و عیب یابی آنها فراهم می شود. بنابراین لازم است تجهیزات و سامانه های بارز مصرف کننده انرژی در مرحله طراحی هر ساختمان به طور مشخص، تعیین شوند.
تجهیز و یا سامانه ای در گروه مصرف کننده بارز طبقه بندی می شود که بیش از %۱۰ کل انرژی مصرفی لحظه ای ساختمان را به خود اختصاص دهد. به این ترتیب ملاک تعیین سهم بارز، مصرف سالانه یا ماهانه تجهیز و یا سامانه نیست، چرا که برخی تجهیزات بارز ممکن است تنها در روزها و یا ساعت هایی خاص و محدود، انرژی قابل توجهی مصرف کرده و در بیشتر ساعت های سال به عنوان تجهیز با مصرف کمتر از %۱۰ کل انرژی لحظه ای ساختمان شناخته شوند.
تجهیزات و سامانه های بارز باید در مرحله طراحی تعیین شده و نمودارهای مصرف انرژی آنها براساس تمامی ساعات سال محاسبه شود. مستندات سامانه مستقل و برخط پایش و زیرپایش مصرف انرژی و سنجش بازدهی و عملکرد تجهیزات و سامانه های بارز باید در مرحله طراحی تعیین شده و در نقشه های تأسیسات مکانیکی و الکتریکی جانمایی شوند.
نصب کامل سامانه پایش و زیرپایش تجهیزات بارز طی مراحل پیشرفت پروژه الزامی است و باید در بازرسی های مرحله ای مورد بررسی قرار گیرند. اتصال انشعابات حامل های انرژی تنها در صورت نصب و راه اندازی کامل سامانه پایش و زیر پایش ساختمان، طبقات، واحدها، مشاعات و تجهیزات و سامانه های بارز مجاز خواهد بود.
صدور گواهی پایان کار ساختمان های غیرمسکونی و تمامی ساختمانهای مسکونی دارای موتورخانه مرکزی، منوط به نصب و راه اندازی کامل سامانه پایش و زیرپایش و ارزیابی و تأیید آن توسط بازرس دارای صلاحیت است. فرایند ارزیابی، عیب یابی، اصلاح و بهبود تجهیزات بارز با استفاده از سامانه پایش و زیرپایش مصرف برخط در مرحله بهره برداری قابل انجام خواهد بود.
۲-۲-۳-۱۹ منابع و حامل های انرژی در ساختمان
میزان انرژی مصرفی هر حامل معادل مقدار خوانش شده از کنتورهای مورد تأیید شرکت های توزیع و یا نهاد قانونی مسئول است.
ملاک مصرف انرژی الکتریکی، عدد نمایش داده شده توسط کنتورهای مورد تأیید شرکت توزیع برق و یا نهاد قانونی مسئول بر اساس کیلووات ساعت است و نیازی به تبدیل این عدد به انرژی پایه و اعمال ضرایب نیست.
میزان مصرف انرژی سایر حامل ها مانند گاز، گازوئیل و غیره نیز براساس خوانش کنتورهای مورد تأیید شرکت ملّی گاز و شرکت توزیع فرآورده های نفتی و یا نهاد قانونی مسئول است. تمامی حامل های انرژی به غیر از برق دریافت شده از شبکه سراسری، باید با اعمال ضریب متوسط ارزش حرارتی آن حامل، به کیلووات ساعت تبدیل شوند.
پس از تبدیل تمامی مقادیر انرژی مصرف شده به کیلووات ساعت، مجموع تمامی مصارف یک دوره ۳۶۵ روزه یا یک سال شمسی را بر مساحت فضای کنترل شده (۱) بنا تقسیم کرده و شدت مصرف انرژی ساختمان مورد نظر بر مبنای کیلووات ساعت بر متر مربع در سال ( ) به دست می آید.
برای تبدیل ارزش حرارتی ناخالص گاز مصرفی به کیلووات ساعت، باید مقدار مصرف بر حسب متر مكعب خوانش شده از کنتور گاز را در عدد ۹٫۴ ضرب کرد. (۲)
برای تبدیل ارزش حرارتی میزان گازوئیل مصرفی به کیلووات ساعت، باید مقدار مصرف بر حسب لیتر خوانش شده از کنتور گازوئیل را در عدد ۹٫۲ ضرب کرد. در خصوص دیزل ژنراتورها علاوه بر میزان گازوئیل مصرفی، ثبت میزان کیلووات ساعت برق تولیدی نیز الزامی است، اما ملاک محاسبه گازوئیل، در شدت مصرف انرژی ساختمان، ارزش حرارتی به کیلووات ساعت بوده و میزان برق تولیدی ملاک عمل نخواهد بود.
در صورت استفاده از نیروگاه های تولید همزمان حرارت و برق (CHP) (۳) یا تولید همزمان برودت، حرارت و برق (CCHP) (۴) با استفاده از سوخت فسیلی، در صورتی که بازدهی خالص حرارتی نیروگاه بیش از %۷۰ و بازدهی حرارتی ناخالص در شرایط متوسط دمای سالانه در محل نیروگاه نیز بیش از %۸۰ باشد، می توان به جای محاسبه ارزش حرارتی سوخت مصرفی، میزان برق تولیدی در محاسبات شدت مصرف انرژی ساختمان را در نظر گرفت. در صورت عدم تأمین بازدهی های مذکور، ارزش حرارتی گاز طبیعی مصرفی، محاسبه خواهد شد.
(۱) Occupied
(۲) معیار تعیین ارزش حرارتی ناخالص گاز طبیعی، اعداد رسمی اعلام شده از سوی شرکت ملی گاز ایران در مورد میانگین کشوری در سالهای ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ بوده است.
(۳) Combined Heat & Power
(۴) Combined Cooling, Heating & Power
۳-۲-۳-۱۹ الگوی مصرف انرژی در ساختمان
در این بخش حداکثر میزان مجاز شدت مصرف انرژی برای کسب رده بازدهی انرژی D به عنوان حداقل بازدهی انرژی قابل قبول از نظر این مبحث برای هر کاربری-اقلیم تعیین شده است. این اعداد شامل تمامی مصارف انرژی در ساختمان است و ملاک اندازه گیری مقادیر مصرف، اعداد قرائت شده از کنتورهای مورد تأیید شرکتهای توزیع حامل های انرژی و یا نهاد قانونی مسئول است (۱) . با توجه به اینکه در مرحله طراحی و ساخت هنوز اعداد کنتورهای مورد نظر قابل قرائت و استناد نیست، اعداد حاصل از نتایج شبیه سازی انرژی ساختمان مطابق فصل ششم این مبحث ملاک عمل خواهد بود. در مورد روش تجویزی، محاسبات بر مبنای شبیه سازی نمونه های استاندارد و نمونه های واقعی صحت سنجی شده بر مبنای میزان مصارف واقعی انجام شده است.
الف) در تعیین رده بازدهی انرژی ساختمان ابتدا شدت مصرف انرژی ساختمان بر حسب کیلووات ساعت بر متر مربع در سال ( ) را بر شدت مصرف انرژی ساختمان ایده آل یا رده بازدهی انرژی A در آن کاربری-اقلیم بر حسب کیلووات ساعت بر متر مربع ( ) تقسیم کرده و حاصل این تقسیم به عنوان نسبت شدت مصرف انرژی ساختمان به شدت مصرف انرژی ساختمان ایده آل با حرف R نشان داده می شود.
که در آن:
شدت مصرف انرژی ساختمان بر حسب کیلووات ساعت بر متر مربع در سال است.
شدت مصرف انرژی ساختمان ایده آل یا رده بازدهی انرژی A در آن کاربری- اقلیم بر حسب کیلووات ساعت بر متر مربع است.
ب) برای تعیین رده بازدهی انرژی ساختمان بین A تا D بر اساس R مطابق جدول ۱۹-۳-۳ عمل می شود.
جدول ۱۹-۳-۳ : دسته بندی رده بازدهی انرژی ساختمان بر اساس نسبت R
جدول ۱۹-۳-۳ نشان می دهد که هر رده بازدهی انرژی شامل طیفی از حداقل و حداکثر نسبت R بوده و همچنین کمترین بازده قابل قبول برای کسب رده D، معادل حداکثر ۴ برابر شدت مصرف انرژی ساختمان ایده آل است.
بر همین اساس، رده بازدهی انرژی در مرحله طراحی و ساخت محاسبه و در شناسنامه فنی ملکی و گواهی پایان کار ساختمان و پلاک انطباق رده انرژی درج خواهد شد.
پ) اعداد این جدول برای تمامی ساختمان های در حال طراحی، ساخت و بهره برداری خصوصی و دولتی قابل استناد است ( ۲ ) و به عنوان حداکثر شدت مصرف انرژی قابل قبول برای دستیابی به رده D ملاک عمل است. با توجه به اینکه با برنامه زمانی مشخص شده در شکل ۱۹-۳-۱ ساختمان ها مکلف به دستیابی به رده های B،C و A خواهند بود. جداول مربوط به این رده ها، در پیوست «۳» ارائه شده است.
(۱) فعالیت های خارج از کاربری تعریف شده مانند آشپزخانه های صنعتی در ساختمانهای اداری و یا فرآیندهای تولیدی و صنعتی در ساختمانها در این محاسبات لحاظ نشده اند. در صورت نصب کنتورهای جداگانه برای این گونه مصارف، باید در محاسبه شدت مصرف انرژی سالانه آنها از کل انرژی سالانه ساختمان کسر گردد. در صورت عدم وجود کنتور مجزا برای این بخش ها، ملاک شدت مصرف انرژی، کل عدد قرائت شده از کنتور اصلی خواهد بود.
(۲) در مورد ساختمانهای موجود با طول عمر بیش از ۱۰ سال از آغاز بهره برداری، ضریب افزایش مصرف مجاز انرژی، با در نظر گرفتن کاهش بازدهی تجهیزات بدلیل فرسودگی آنها (Aging )، معادل %۱ به ازای هر سال بعد از ۱۰ سال از شروع بهره داری کامل تعیین شده است که به اعداد مندرج در جدول پ ۳-۱ (پیوست «۳») قابل اعمال است.
۴-۱۹ گردش کار در مراحل طراحی ساخت و بهره برداری
همان گونه که در فصل های پیشین اشاره شد مدیریت انرژی آب و تأثیرات محیطی ساختمان، مستلزم توجه به کل چرخه عمر آن است. با این حال در این مبحث تنها رعایت شدت مصرف انرژی ساختمان در مرحله بهره برداری الزامی است. مصرف انرژی ساختمان در مرحله بهره برداری، تابع فرایند طراحی و ساخت آن است. در صورتی که الزامات این مبحث در زمینه مدیریت مصرف انرژی در مراحل طراحی و ساخت رعایت نشود، دستیابی به الگوی مجاز شدت مصرف انرژی همراه با حفظ آسایش ساکنین و بهره برداران، تقریباً غیرممکن خواهد بود.
بر این اساس، در این فصل مقررات حاکم بر فرایند طراحی، ساخت و بهره برداری ساختمان، به عنوان حلقه های به هم پیوسته مدیریت انرژی، ارائه شده اند.
برای دریافت پروانه ساختمان لازم است تا حداقل ۹۰۰ امتیاز از ۱۰۰۰ امتیاز ارزیابی رده بازدهی انرژی ساختمان، مبتنی بر الزامات مبحث برای کسب رده بازدهی انرژی D در مرحله طراحی دریافت شود.
در مراحل پیشرفت ساخت سه مرحله بازرسی دوره ای و سرزده در نظر گرفته شده است که کسب حداقل ۹۰۰ امتیاز از ۱۰۰۰ امتیاز هر بازرسی، برای امکان ادامه مراحل ساخت الزامی است.
در صورت وجود عدم انطباق و یا مغایرت وضعیت چون ساخت (۱) با نقشه های مصوب در مرحله طراحی و گزارش مراجع مسئول از جمله مهندس ناظر یا بازرس دارای صلاحیت مبنی بر وقوع تخلف و یا کاهش امتیاز ارزیابی به کمتر از ۹۰۰ امتیاز، شهرداری ها و سایر مراجع صدور پروانه موظف اند نسبت به اعمال ماده ۲۷ آیین نامه اجرایی ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان اقدام نمایند.صدور گواهی پایان کار و صدور پروانه بهره برداری ساختمان مستلزم کسب حداقل ۹۰۰ امتیاز از ۱۰۰۰ امتیاز بازرسی مرحله پایان ساخت، توسط بازرس انرژی دارای صلاحیت و دریافت حداقل رده بازدهی انرژی D است.
(۱) As Built
۱-۴-۱۹ تعیین رده بازدهی انرژی ساختمان در مرحله طراحی
برای تعیین رده بازدهی انرژی ساختمان در مرحله طراحی، می توان حسب تشخیص طراحان از روش تجویزی یا شبیه سازی بازدهی انرژی استفاده کرد.
انتخاب روش طراحی (به جز ساختمان هایی که نسبت مساحت جداره نورگذر به کل مساحت نما حتی در یکی از نماهای ساختمان بیشتر از %۵۰ باشد (۱) ) کاملاً اختیاری بوده و هر ساختمانی در هر اقلیم و با هر کاربری و مساحتی می تواند با هر یک از روشهای تجویزی یا شبیه سازی بازدهی انرژی طراحی شود. (۲)
بازرسی های مرحله ساخت و بهره برداری باید براساس روش انتخاب شده در طراحی انجام شود و امکان تغییر روش بازرسی در هیچ یک از مراحل ساخت وجود نخواهد داشت.
صدور پروانه ساختمانی مستلزم کسب حداقل رده بازدهی انرژی D برای طرح و درج آن بر روی نقشه های مصوب است.
معیارهای مورد نیاز برای ارزیابی رده بازدهی انرژی در مرحله طراحی، در پیوست «۵» توضیح داده شده است.
(۱) در ساختمانهایی که نسبت مساحت نور گذر به کل مساحت نما حتی در یکی از نماها بیش از %۵۰ باشد استفاده از روش تجویزی مجاز نیست و باید از روش شبیه سازی بازدهی انرژی استفاده شود.
(۲) به منظور اطمینان از نتایج حاصل از الزامات روش تجویزی، محدوده مشخصی از متغیرهای مختلف در این روش در نظر گرفته شده است. این محدودیت به هیچ عنوان به معنای منع استفاده از سایر راه حل ها و یا راهکارهای خلاقانه به خصوص روشهای معمارانه مانند استفاده از سایه بان ها، تهویه طبیعی مانند تهویه عبوری (Cross Ventilation )، تهویه دودکشی (Stack Ventilation )، راهکارهای غیر فعال ذخیره و بهره وری انرژی مانند بانک یخ، جرم حرارتی، سامانه زمین گرمایی کم عمق و سایر راهکارها نیست. در صورتی که طراح معماری و یا تأسیسات مکانیکی و الکتریکی هرگونه طرح نوآورانه ای را حتی در مورد مقادیر مندرج در الزامات بخش های روش تجویزی مورد نظر داشته باشد، می تواند با استفاده از روش شبیه سازی و انجام محاسبات و ارائه مستندات و تحلیل نتایج حاصل از آنها، مقادیر و راهکارهای مورد نظر خود را در طراحی تمامی بخش های پوسته تأسیسات مکانیکی و الکتریکی به کار برده و در مراحل ساخت و اجرا نیز، همان طرح را عیناً اجرا نماید.
۱-۱-۴-۱۹ روش تجویزی
استفاده از روش تجویزی برای تمام ساختمان ها با هر کاربری-اقلیم و مساحت به جز ساختمان هایی که نسبت مساحت جداره نور گذر به کل مساحت نما حتی در یکی از نماهای ساختمان بیشتر از %۵۰ باشد، مجاز است و هیچ محدودیت دیگری برای استفاده از روش تجویزی در نظر گرفته نشده است. در ساختمانهایی که نسبت مساحت نورگذر به کل مساحت نما، حتی در یکی از نماها بیش از %۵۰ باشد، باید از روش شبیه سازی بازدهی انرژی در طراحی استفاده شود.
در روش تجویزی، برای کاربری های مختلف در اقلیم های متفاوت، الزامات مشخصی برای بخش های مختلف ساختمان از جمله پوسته خارجی شامل جداره های نور گذر و غیر نور گذر، تأسیسات مکانیکی و الکتریکی، سامانه پایش و زیرپایش و سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان در نظر گرفته شده است.
این الزامات بر اساس محاسبات انجام شده روی نمونه های استاندارد هر کاربری-اقلیم و به کارگیری الگوریتم های بهینه یابی چند مولفه ای (۱) برای دستیابی به رده D تعیین شده است.در صورت انتخاب روش تجویزی، باید تمامی اعداد و احکام الزامی بیان شده در این روش، مطابق با کاربری و اقلیم مورد نظر، در طراحی اعمال شود.
در روش تجویزی، تنها ساختمان هایی مجاز به دریافت پروانه ساختمان خواهند بود که حداقل ۹۰۰ امتیاز از ۱۰۰۰ امتیاز ارزیابی الزامات طراحی روش تجویزی را بر اساس معیارهای ابلاغی نهاد قانونی مسئول کسب کرده باشند.
(۱) Multi-Objective Optimization
۲-۱-۴-۱۹ روش شبیه سازی بازدهی انرژی
استفاده از روش شبیه سازی بازدهی انرژی (شبیه سازی) برای تمام ساختمان ها با هر کاربری-اقلیم و مساحت مجاز است و هیچ محدودیتی برای استفاده از روش شبیه سازی در نظر گرفته نشده است.
شبیه سازی انرژی باید با استفاده از نرم افزارهای مورد تأیید نهاد قانونی مسئول و توسط اشخاص دارای صلاحیت شبیه سازی بازدهی انرژی انجام شده باشد (۱) .
در روش شبیه سازی، میزان شدت مصرف انرژی سالانه بر اساس کیلووات ساعت بر متر مربع در سال ( ) شامل تمامی مصارف انرژی ساختمان، معیار کنترل طراحی است.
در روش شبیه سازی، تنها ساختمان هایی مجاز به دریافت پروانه ساختمان هستند که شدت مصرف انرژی آنها بیشتر از مقادیر جدول پ۳-۱ (پیوست «۳») برای کاربری-اقلیم موردنظر نباشد.
الزامات مورد نیاز برای قابل قبول بودن نتایج شبیه سازی در فصل ششم به تفصیل شرح داده شده است.
(۱) فرایند آموزش سنجش و احراز صلاحیت شبیه سازی بازدهی انرژی ساختمان در پیوست «۶» شرح داده شده است.
۲-۴-۱۹ بازرسی های دوره ای پوسته و تأسیسات در مرحله ساخت
انجام بازرسی های دوره ای در حین ساخت به منظور شناسایی انحراف احتمالی ساختمان از اهداف تعیین شده در مرحله طراحی، توسط اشخاص دارای صلاحیت الزامی است.
انجام بازرسی های دوره ای در طول فرایند ساخت، حداقل به تعداد ۳ مرتبه به شرح زیر الزامی است:
بازرسی اول باید پیش از پایان سفت کاری جداره های خارجی انجام شود. در این بازرسی لازم است که امکان نمونه برداری از جداره های خارجی، سقف، کف مجاور هوا و کف مجاور خاک فراهم باشد.
بازرسی دوم باید در زمانی انجام شود که سفت کاری پوسته خارجی نورگذر و غیرنورگذر تکمیل شده و امکان اندازه گیری بازدهی خورشیدی جداره های نورگذر نیز وجود داشته باشد. در این بازرسی همچنین باید وضعیت انطباق اجرای سامانه های سرمایش و گرمایش و آب گرم و سرد مصرفی و سامانه پایش و مدیریت یکپارچه ساختمان، نیز بازرسی شود.
بازرسی سوم باید پس از اتمام اجرای تمامی تأسیسات مکانیکی و الکتریکی انجام شود، به طوری که تمامی تجهیزات مورد ارزیابی در این بازرسی بر اساس نقشه های طراحی تأسیسات مکانیکی و الکتریکی نصب شده باشند. در این مرحله باید امکان انجام آزمایش نشت هوا با ایجاد اختلاف فشار وجود داشته باشد. در این مرحله باید تمامی تجهیزات سامانه های سرمایش، گرمایش، تهویه هوا، آب گرم و سرد مصرفی و روشنایی به طور کامل نصب شده باشند.
تأمین شرایط لازم برای انجام کامل هر سه مرحله بازرسی بر عهده مالک و یا مجری ذی صلاح است و در صورت عدم امکان انجام فرایندهای بازرسی، گزارش بازرسی با امتیاز ۱۰۰ در ثبت خواهد شد.
نحوه آموزش سنجش احراز و اعطای صلاحیت و نظارت مستمر بر صلاحیت بازرسان در پیوست «۶» شرح داده شده است.
۳-۴-۱۹ بازرسی پایان ساخت
انجام بازرسی انرژی پایان ساخت، پس از اتمام کلیه فعالیت های ساختمانی و پیش از صدور گواهی پایان کار، الزامی است.
نصب و راه اندازی سخت افزار و نرم افزار سامانه پایش مصرف ساختمان شامل برق، گاز، گازوئیل، آب و انرژی های تجدیدپذیر و سامانه زیرپایش مصرف انرژی ساختمان شامل برق، آب، گاز، سرمایش، گرمایش و آب گرم مصرفی در بخش ها و واحدهای مستقل، مشاعات و تمامی تجهیزات و سامانه های بارز از جمله چیلرها، بویلرها، پمپ ها و هواسازها برای انجام بازرسی انرژی پایان ساخت الزامی است.
در این بازرسی، میزان مصرف انرژی و بازدهی تجهیزات، سامانه ها، واحدها و بخش های مستقل و کل ساختمان ارزیابی شده و گواهی شدت مصرف انرژی ساختمان در مرحله بهره برداری (بر حسب کیلووات ساعت بر متر مربع در سال) توسط بازرس دارای صلاحیت صادر می شود. این گواهی، در بخش ارزیابی رده بازدهی انرژی در مرحله پایان ساخت در سامانه واپایش انرژی ساختمان ها بارگذاری می شود.در صورت عدم دریافت رده بازدهی انرژی D در این مرحله، گزارش تفصیلی مشتمل بر ایرادات و دلایل مربوطه توسط بازرس تهیه و برای انجام اقدامات اصلاحی به مجری ذی صلاح تحویل می شود.
صدور پلاک رده بازدهی انرژی ساختمان، منوط به رفع اشکالات گزارش بازرسی پایان ساخت و احراز رده بازدهی انرژی D است.
۴-۴-۱۹ پایش عیب یابی اصلاح و بهبود در مرحله بهره برداری
پایش مصرف انرژی ساختمان ها در مرحله بهره برداری الزامی است.
به دلیل اهمیت و تأثیر گذاری قابل توجه سامانه پایش و زیر پایش، در فصل هفتم مبحث، الزامات مورد نیاز برای دستگاه های پایش و همچنین سخت افزارهای جمع آوری و انتقال اطلاعات پایش شده، نرم افزار جمع آوری اطلاعات، تحلیل و عیب یابی آنها شرح داده شده است.
۵-۱۹ روش تجویزی
همانگونه که در فصل قبل اشاره شد، استفاده از روش تجویزی برای تمامی ساختمان ها با هر نوع کاربری، اقلیم و مساحت، مشروط بر آنکه نسبت مساحت جداره نورگذر به کل مساحت نما در هیچ یک از نماهای ساختمان بیش از %۵۰ نباشد، مجاز است. هیچ محدودیت دیگری برای به کارگیری روش تجویزی در نظر گرفته نشده است ( ۱ ) .
روش تجویزی، متشکل از الزامات مشخص و تصریح شده است که برای کاربری-اقلیم های دسته بندی شده در جدول پ-۳-۱ بیان شده است.
هدف از اجرای الزامات روش تجویزی دستیابی ساختمان به شدت مصرف انرژی مجاز برای کسب حداقل رده بازدهی انرژی D در هر کاربری-اقلیم است.
در صورت انتخاب روش تجویزی، رعایت تمامی موارد این فصل و انجام بازرسی های مراحل طراحی، ساخت و پایان کار، مطابق با موارد مندرج در فصل چهارم این مبحث الزامی است.
بارگذاری مدارک مورد نیاز روش تجویزی در بخش ارزیابی رده بازدهی انرژی مرحله طراحی، برای انجام کنترل های لازم و صدور شناسنامه الکترونیکی انرژی ساختمان الزامی است.
طرح هایی که حداقل ۹۰۰ امتیاز از ۱۰۰۰ امتیاز ارزیابی مرحله طراحی را کسب کنند موفق به دریافت رده بازدهی انرژی D خواهند شد. سایر طرح ها، برای اصلاح به طراح ارجاع داده می شوند.
صدور پروانه ساختمان منوط به کسب حداقل رده بازدهی انرژی D و درج آن در شناسنامه فنی و ملکی ساختمان است.
تعیین رده بازدهی انرژی طراحی به روش تجویزی تنها توسط اشخاص دارای صلاحیت ارزیابی رده بازدهی انرژی مرحله طراحی، مجاز و معتبر خواهد بود.
فرایند آموزش، سنجش، ارزیابی و احراز صلاحیت اشخاص، برای طراحی و کنترل رده بازدهی انرژی طرح به روش تجویزی در پیوست «۶» آمده است.
(۱) همانطور که پیش تر گفته شد به منظور اطمینان از نتایج حاصل از الزامات روش تجویزی، محدوده مشخصی از متغیرهای مختلف در این روش در نظر گرفته شده است. این محدودیت به هیچ عنوان به معنای منع استفاده از سایر راه حل ها و یا راهکارهای خلاقانه به خصوص روش های معمارانه، راهکارهای غیر فعال ذخیره و بهره وری و سایر راهکارها نیست. در صورتی که طراح معماری و یا تأسیسات مکانیکی و الکتریکی هر گونه طرح نوآورانه ای را حتی در مورد مقادیر مندرج در الزامات بخش های روش تجویزی مورد نظر داشته باشد، می تواند با استفاده از روش شبیه سازی و انجام محاسبات و ارائه مستندات و تحلیل نتایج حاصل از آنها، مقادیر و راهکارهای مورد نظر خود را در طراحی تمامی بخش های پوسته، تأسیسات مکانیکی و الکتریکی به کار برده و در مراحل ساخت و اجرا نیز، همان طرح را عیناً اجرا کند.
۱-۵-۱۹ پوسته خارجی
پوسته خارجی ساختمان به طور مستقیم تحت تأثير تصمیمات طراح معماری قرار دارد. مواردی همچون نسبت طول به عرض بنا و ارتفاع، نسبت مساحت پوسته به مساحت فضاهای کنترل شده، جهت گیری دیوارها و پنجره ها، نسبت سطح نورگذر به کل پوسته خارجی، سایه اندازی های ناشی از طراحی حجم معماری، جلو رفتگی و عقب نشستگی ها، سایه بان های افقی و عمودی، سازماندهی و ترکیب بندی فضاهای کاربردی و ارتباطی و سایر موارد، رفتار ساختمان از منظر انرژی و میزان نیاز سرمایش و گرمایش و روشنایی مصنوعی در تمام طول مرحله بهره برداری را تعیین می کند. لذا طراحی معماری همساز با اقلیم یکی از کلیدی ترین روش ها برای کاهش میزان تقاضای مصرف انرژی در ساختمان است. مطالعه و الگوبرداری صحیج از راهکارهای خردمندانه معماری سنتی ایران به ویژه انطباق کامل آن با اقلیم های متنوع مناطق مختلف، می تواند بزرگترین راهنما در طراحی ساختمان هایی باشد که تا حد ممکن بدون نیاز به مصرف انرژی توسط تأسیسات مکانیکی و الکتریکی، بتوانند در بیشترین ساعات سال فضای داخل ساختمان را در محدوده آسایش حفظ کنند.
در انتخاب مواد و مصالح مورد استفاده در پوسته خارجی، به خصوص عایق های حرارتی، علاوه بر الزامات این مبحث، رعایت الزامات تمامی آیین نامه ها و استانداردهای مرتبط به محافظت از جان، سلامت، ایمنی و امنیت افراد اعم از ساکنین و غیرساکنین، به ویژه مبحث سوم مقررات ملّی ساختمان (محافظت ساختمان در برابر حریق) الزامی است.
تبادل حرارت بین فضای داخل و خارج ساختمان از طریق پوسته خارجی به سه روش رسانایی، همرفتی و تابشی انجام می شود. لذا، به منظور کنترل میزان تبادل حرارت، الزامات مربوطه در سه بخش پوسته غیر نورگذر، پوسته نورگذر و نشت هوا به درون و بیرون ساختمان بیان شده است.
۱-۱-۵-۱۹ پوسته خارجی غیر نورگذر
پوسته خارجی غیر نورگذر ساختمان شامل دیوار، سقف، کف و درهای غیر نورگذر است.
منظور از دیوار در پوسته خارجی، دیوارهای عمودی و یا مایل است که بین فضای کنترل شده داخل و فضای باز بیرون ساختمان و یا فضای کنترل نشده و مرتبط با هوای باز بیرون ساختمان و یا پایین تر از تر از زمین و مجاور خاک قرار گرفته باشند. دیوارهای بین فضاهای کنترل شده جزو دیوارهای خارجی ساختمان محسوب نمی شود.
منظور از سقف در پوسته خارجی، سقفی است که بین فضای کنترل شده داخل و فضای باز خارج ساختمان و یا فضای کنترل نشده و یا مرتبط با هوای آزاد بیرون ساختمان قرار گرفته باشد.
کف در پوسته خارجی ممکن است بین فضای کنترل شده داخل ساختمان و فضای باز خارج ساختمان و یا فضای نیمه باز کنترل نشده و مرتبط با هوای آزاد بیرون ساختمان و یا بین فضای کنترل شده داخل ساختمان و زمین قرار گرفته باشد.
برای دریافت رده بازدهی انرژی D باید مقاومت حرارتی (R-Value) در تمامی اجزای پوسته خارجی ساختمان کوچک تر از اعداد مندرج در جدول ۱۹-۵-۱ نباشد.
مقاومت حرارتی مواد و مصالح مورد استفاده در ساختمان از جداول پیوست «۷» در دسترس است.
در صورتی که دیوار یا سقف یا کف از چند لایه با مصالح مانند اندود، بلوک، عایق، ملات و مصالح مختلف دیگر تشکیل شده باشد (شکل ۱۹-۵-۱)، مقاومت حرارتی کل دیوار، سقف یا کف، مساوی حاصل جمع مقاومت حرارتی تمامی لایه های آن خواهد بود.
تنها معیار مورد قبول در خصوص تمامی بخش های غیر نورگذر پوسته خارجی مانند دیوار، سقف و کف، مقاومت حرارتی کل آنها خواهد بود و هیچ یک از لایه ها به تنهایی الزامی به داشتن حداقل مقاومت حرارتی ندارند.
تنها اعداد مربوط به مقاومت حرارتی در تأییدیه رسمی، مورد نظر است و هر گونه اطلاقی مبنی بر انطباق یا عدم انطباق بلوک و یا هر جزء دیگر با مبحث نوزدهم، به تنهایی و بدون ارائه ضخامت و مقاومت حرارتی تمامی لایه های هر جزء پوسته خارجی مانند دیوار، سقف و کف، مطلقاً فاقد اعتبار است.
تصویر
شکل ۱۹-۵-۱ : نحوه محاسبه مقاومت حرارتی پوسته خارجی غیر نور گذر چند لایه
طراحان و ناظران مکلفند تا در گزارشات طراحی و نظارت خود علاوه بر درج تعداد لایه ها و ضخامت آنها بر حسب میلی متر، مقاومت حرارتی هر کدام از مصالح انتخابی را بر اساس تأییدیه رسمی، پیوست نمایند. در صورت عدم ثبت تأییدیه رسمی، آن لایه یا ماده، در فرایند کنترل طرح و بازرسی از محاسبات حذف خواهد شد.
در جدول ۱۹-۵-۱، حداقل مقاومت حرارتی دیوارهای خارجی با در نظر گرفتن عایق کاری پیوسته خارجی و با حداکثر پل حرارتی به میزان %۵ از مساحت هر سطح خارجی محاسبه شده است. لذا در صورت وجود هرگونه پل حرارتی در هر سطح به هر دلیل از جمله استفاده از عایق حرارتی غیر پیوسته خارجی، عایق داخلی، میانی یا همگن، کاهش سطح پل های حرارتی به مقدار کمتر از %۵ همان سطح الزامی است.
رساندن پل های حرارتی در محل اتصال دیوارها با تیر، ستون دال های بتنی، مهارهای فلزی دیوار (۱) ، کلاف انتظار فلزی در و پنجره و یا هر مورد دیگری که باعث قطع عایق جداره خارجی شود به زیر %۵ با استفاده از عایق کاری داخلی، میانی یا همگن نیازمند طراحی جزئیات دقیق بر اساس محاسبات انتقال حرارت خواهد بود، لذا به منظور دستیابی به حد مجاز پل های حرارتی، استفاده از عایق های حرارتی پیوسته بیرونی مانند عایق های پاششی با درجه چسبندگی کافی برای اجرا در طبقات و دارای تأییدیه رسمی مقاومت در برابر حریق توصیه می شود.
در عایق کاری حرارتی استفاده از مواد و مصالحی که مشخصات فنی و مقاومت حرارتی آنها به مرور زمان تغییر می کند (۲) ممنوع است.
در مکانهایی مانند بام که در معرض بارهای زنده قرار دارند، استفاده از عایق هایی که دچار تغییر شکل و له شدگی می شوند ممنوع است.
در فضاهایی مانند سقف های کاذب، که امکان جریان هوا در تماس با لایه عایق وجود دارد، استفاده از مواد و مصالح عایقی که میزان تولید ذرات آلاینده آنها در فضای داخلی ساختمان بیشتر از حد مجاز (۳) باشد (مانند پشم های معدنی و عایقهای دارای الیاف کوتاه) ممنوع است.
در اقلیم های ۰، ۱، ۴، ۵ و همچنین تمام اقلیم های رده A، در صورت استفاده از عایق های حرارتی معدنی به دلیل جذب آب بالا، باید تمهیدات لازم برای جلوگیری از جذب رطوبت به وسیله عایق طراحی و اجرا شود، در غیر این صورت باید از عایق های سلول بسته با جذب آب حداقلی استفاده شود.
در اقلیم های ۰، ۱، ۴، ۵ و همچنین تمام اقلیم های رده A، در صورت استفاده از مصالحی مانند بلوک های سیمانی، بلوک های گازی، بلوک های دانه رس منبسط شده و یا هر مصالح دیگری که قابلیت جذب آب دارند، طراحی و اجرای لایه بخاربند در سمت گرم دیوار الزامی است.
در صورت وجود پل حرارتی حاصل از تیر، ستون، دال های بتنی، مهارهای فلزی دیوار، کلاف انتظار فلزی در و پنجره و یا هر مورد دیگری که باعث قطع عایق جداره خارجی شود، نسبت مجموع مساحت پل های حرارتی به کل مساحت آن سطح نباید بیش تر از %۵ باشد.
در صورت وجود پل حرارتی با مساحت بیش از %۵ کل مساحت در هر جبهه از پوسته خارجی، باید تمهیدات لازم برای دستیابی به حداقل مقاومت حرارتی مجاز دیوار خارجی مجاور فضای آزاد مندرج در جدول ۱۹-۵-۱ در سطح بیرونی پل های حرارتی با جزئیات کامل طراحی و اعمال شود.
در زمان تهیه نقشه های سازه و معماری، پیش بینی تعبیه فضای لازم برای نصب عایق بر روی پل های حرارتی الزامی است. طراح معماری و ناظر هماهنگ کننده مکلف به کنترل جزئیات مربوطه هستند. در صورت وجود پل حرارتی بیش از %۵ از مساحت کل پوسته خارجی در هر جبهه ساختمان، حتی در صورت رعایت تمامی الزامات مبحث، امکان اخذ رده بازدهی انرژی D وجود نخواهد داشت.
در اقلیم های ۰ و ۱ برای کنترل میزان جذب حرارت ناشی از تابش مستقیم خورشید، باید حداقل %۷۵ از دیوارهای خارجی سمت جنوب، شرق و غرب دارای ضریب بازتاب حداقل ۳۰% پرتوی مادون قرمز دریافتی باشند.
در اقلیم های ۰ و ۱ با فرض محل قرارگیری خورشید در زاویه ۴۵ درجه نسبت به افق در سمت جنوب، باید حداقل %۳۰ از مساحت دیوارهای خارجی در معرض تابش خورشید، در سایه قرار داشته باشند. سطح سایه می تواند حاصل از فرورفتگی ها در طراحی معماری و جزئیات نما، سایه بان ها، ساختمان ها و سازه های غیر موقت همجوار و یا ترکیبی از این موارد باشد.
در اقلیم های ۰ تا ۳ با فرض محل قرارگیری خورشید در زاویه ۴۵ درجه نسبت به افق در سمت جنوب، باید حداقل %۷۵ سطح بام در سایه اجزا خود ساختمان، مانند دست انداز بام، خر پشته، آلاچیق و یا تجهیزات غیرموقت مانند سلول های خورشیدی و تأسیسات دائمی روی بام باشد. در غیر این صورت سطح خارجی بام باید حداقل ضریب بازتاب %۷۵ از پرتوی مادون قرمز تابش شده به سطح را داشته باشد.
دیوارهای مجاور ساختمان های همجوار و دیوارهای مجاور درز انقطاع بین ساختمان های مجاور، باید به عنوان دیوار خارجی مجاور فضای نیمه باز کنترل نشده در نظر گرفته شوند. در صورت عدم امکان عایق کاری حرارتی پیوسته خارجی در این دیوارها، استفاده از عایق داخلی، میانی و یا همگن با تأمین ضرایب مندرج در جدول ۱۹-۵-۱ الزامی است.
در خصوص پل های حرارتی در دیوارهای خارجی مجاور فضای نیمه باز کنترل نشده، در صورت عدم امکان عایق کاری حرارتی پیوسته خارجی، اجرای عایق حرارتی داخلی بر روی پل های حرارتی برای افزایش مقاومت حرارتی به بیش از حداقل مجاز در تمام پل های حرارتی الزامی است.
سنجش موارد الزامی پوسته غیر نورگذر در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت با استفاده روش های غیر مخرب و در صورت لزوم با استفاده از روش های مخرب مجاز است.
در فضاهای با کاربری پیوسته و غیر منقطع زمانی می بایست عایق حرارتی در لایه بیرونی دیوار قرار گیرد تا اینرسی حرارتی مصالح دیوار در ارتباط با فضای کنترل شده داخل ساختمان قرار گیرد ( ۴ ) .
در فضاهای با کاربری منقطع و کوتاه مدت مانند سالن های سینما، آمفی تئاتر و سایر فضاهایی که بارهای ناگهانی سرمایش، گرمایش یا هوای تازه، در مدت زمان کوتاه برای رسیدن به محدوده آسایش به آنها وارد خواهد شد، می بایست عایق حرارتی در لایه درونی دیوار خارجی قرار داده شود.
در صورت عدم دستیابی پوسته خارجی غیر نور گذر به الزامات مورد نظر این بخش امکان دستیابی به رده بازدهی انرژی D حتی در صورت رعایت تمامی موارد دیگر مبحث، وجود نخواهد داشت.
جدول ۱۹-۵-۱: حداقل میزان مجاز مقاومت حرارتی (R-Value) بخش های پوسته خارجی غیر نورگذر در اقلیم های مختلف ( )
(۱) Wall Post
(۲) استفاده مواد تغییر فاز دهنده (PCM) که تغییرات فیزیکی و تغییرات ضریب انتقال حرارتی آنها به صورت محاسبه شده و تحت کنترل بوده و در محاسبات در نظر گرفته شده است بلامانع است.
(۳) طبق استانداردهای سازمان بهداشت جهانی WHO، میزان ذرات معلق با اندازه کمتر از ۲٫۵ میکرون نباید از ۱۰ میکروگرم بر متر مکعب و ذرات معلق با اندازه کمتر از ۱۰ میکرون نباید از ۲۰ میکروگرم بر متر مکعب بیشتر باشد. در استاندارد ملّی شماره ۱۲۰۵۸ به ارزیابی و اندازه گیری آلاینده ها و ذرات در محیط های مسکونی و اداری پرداخته شده است.
(۴) همانطور که در تعاریف بیان شده است در این مبحث استفاده از عبارت "می بایست" برای بیان توصیه مورد تأکید است و تنها در صورت استفاده از عبارات "باید" و "نباید" الزام مطلق مورد نظر بوده است. لذا مکان قرارگیری عایق نسبت به کاربری بر اساس استفاده بهینه از ظرفیت حرارتی مصالح دیوار توصیه می شود و در صورت رعایت ضرایب انتقال حرارت و محدودیت پل های حرارتی هیچ گونه منعی در استفاده از عایق بیرونی برای این کاربری ها وجود ندارد.
۲-۱-۵-۱۹ پوسته خارجی نور گذر
پوسته خارجی نور گذر ساختمان شامل پنجره، درهای دارای شیشه و نورگیرهای سقفی است. در ساختمانهایی که نسبت مساحت نور گذر به کل مساحت دیوار خارجی در هر نما کمتر از %۳۰ و نسبت مساحت نورگذر سقف به کل مساحت بام کمتر از %۳ باشد، دستیابی به اعداد جدول ۱۹-۵-۲ الزامی است. (۱)
چنانچه حداقل %۲۵ از مساحت مفید طبقات بالای سطح زمین در طول ساعات روز اعتدال پاییزی یا بهاری، دارای حداقل روشنایی مورد نیاز مبحث سیزدهم و سامانه روشنایی مصنوعی مجهز به کنترل میزان نور بر حسب نور طبیعی باشد، می توان مساحت جداره نورگذر به کل دیوار خارجی را تا حداکثر %۵۰ افزایش داد و همچنان از الزامات تجویزی این بخش استفاده کرد.
در سایر ساختمانهایی که مشمول موارد فوق نمی شوند از جمله ساختمانهای با پوسته خارجی پرده ای (۲) ، به دلیل تأثیرات بسیار زیاد و پیچیدگی محاسبات تبادل حرارت تابشی، کنترل بازدهی انرژی ساختمان به روش تجویزی در سطح مورد نظر مبحث امکان پذیر نیست و طراحی باید با استفاده از روش شبیه سازی انجام شود.
مقدار ضریب بهره خورشیدی جداره های نورگذر (۳) SHGC نباید بیشتر از اعداد مندرج در جدول ۱۹-۵-۲ باشد.
لایه مانع عبور پرتوهای فروسرخ خورشید نباید در سمت داخلی شیشه متصل به فضای کنترل شده قرار داده شود.
بخش نورگذر درهای دارای شیشه باید منطبق با جدول ۱۹-۵-۲ و بخش غیر نورگذر آن منطبق با جدول ۱۹-۵-۱ باشد.
در مورد نسبت سطح سایه گیر به جداره نور گذر (PF) (۴) علاوه بر فرونشستگی پنجره از نما، سایه بان ها افقی و عمودی بیرون زده از نما نیز قابل قبول است. همچنین مقدار متوسط درصد سایه گیر جداره نور گذر بین ساعت ۱۰ تا ۱۴ روز اعتدال بهاری یا پاییزی برای محاسبه این نسبت در نظر گرفته می شود.
در اقلیم های ۰ و ۱ میزان عبور نور مرئی (۵) VLT باید حداقل %۵۰ و در سایر اقلیم های حداقل %۶۰ باشد.
طراحان و ناظران مکلف هستند تا در گزارشات طراحی و نظارت خود، علاوه بر درج تعداد لایه ها، ضخامت و ضریب بهره خورشیدی آنها بر حسب میلی متر، ضریب انتقال حرارتی و ضریب بهره خورشیدی هر کدام از مصالح انتخابی را بر اساس تأییدیه رسمی، پیوست کنند. در صورت عدم ثبت تأییدیه رسمی، آن لایه یا ماده، در فرایند کنترل طرح و بازرسی، از محاسبات حذف خواهد شد.
سنجش موارد الزامی پوسته نورگذر مانند نسبت ضرایب عبور و بازتاب پرتوهای مرئی و مادون قرمز جداره های شفاف، در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت با استفاده از دستگاه های سنجش معتبر و روشهای غیر مخرب انجام خواهد شد.
در صورت عدم دستیابی پوسته خارجی نور گذر به الزامات مورد نظر این بخش، امکان دستیابی به رده بازدهی انرژی D حتی در صورت رعایت تمامی موارد دیگر این مبحث، وجود نخواهد داشت.
جدول ۱۹-۵-۲: الزامات پوسته خارجی نور گذر به روش تجویری برای اقلیم های مختلف
همانطور که پیش تر بیان شد، به منظور اطمینان از نتایج حاصل از الزامات روش تجویزی، محدوده مشخصی از متغیرهای مختلف در نظر گرفته شده است. این محدودیت به هیچ وجه به معنای ایجاد محدودیت در استفاده از سایر راه حل ها و یا راهکارهای خلاقانه به خصوص روشهای معمارانه مانند استفاده از سایه بان ها، تهویه طبیعی، راهکارهای غیر فعال نیست. در صورتی که طراح معماری و یا تأسیسات مکانیکی و الکتریکی هرگونه طرح نوآورانه ای را مورد نظر داشته باشد، می تواند با استفاده از روش شبیه سازی و انجام محاسبات و ارائه مستندات و تحلیل نتایج حاصل از آنها، راهکارهای مورد نظر خود در معماری، تأسیسات و سامانه های انرژی را در طراحی به کار گیرد.
(۱) منظور از مساحت جداره نور گذر تنها بخش شفاف جداره است و پروفیل در و پنجره جزو این مساحت محسوب نمی شود.
(۲) Curtain Wall
(۳) SHGC (Sun Heat Gain Coefficient)
(۴) Projection Factor (PF)
(۵) Visual Light Transmittance (VLT)
(۶) در مقادير ضریب انتقال حرارت جداره های نورگذر، مقاومت حرارتی تمامی جداره های هوا نیز در نظر گرفته شده است.
۳-۱-۵-۱۹ هوابندی(۱) و نشت هوا(۲)
عدم هوابندی مناسب باعث هدر رفت قابل توجه هوای تهویه شده داخل و در نتیجه، افزایش مصرف انرژی ساختمان می شود.
برای دستیابی به رده بازدهی انرژی D رعایت تمامی موارد مربوط به هوابندی پوسته خارجی الزامی است.
هوابندی در تمام پوسته خارجی ساختمان باید به صورت پیوسته صورت گیرد و در محل اتصال اجزایی مانند دیوار، سقف، کف، المان های سازه ای، در و پنجره نباید هیچ انقطاعی در هوابندی وجود داشته باشد.
در مورد دریچه های پیش بینی شده در مباحث مرتبط با تجهیزات گازسوز داخل ساختمان، مانند مبحث چهاردهم و هفدهم ، رعایت ضوابط آن مباحث، الزامی است.
تمامی جزئیات اجرایی نقاط اتصال و نحوه هوابندی اجزای منقطع سازه ای و غیر سازه ای اعم از دیوار، سقف، کف، تیر، ستون، دیوار برشی، دال سقف، در و پنجره های ثابت و متحرک باید به همراه نقشه های معماری ارائه شوند.
تمامی درهای ورودی پیاده رو ساختمان که بین فضای خارج و فضای تهویه شده داخلی قرار دارند، باید دارای دو در، با فضای میانی برای ایجاد قفل هوایی (۳) باشند. به طوری که قبل از باز شدن در متصل به فضای کنترل شده داخل، در متصل به فضای بیرون، به وسیله در بند خودکار الکتریکی یا مکانیکی كاملاً بسته شده باشد.
تمامی باراندازهایی که بین فضای خارج و فضای تهویه شده داخلی قرار دارند، باید دارای فضایی متصل به ساختمان و بزرگتر از وسیله حمل بار (وانت، کامیون، چرخ دستی و .....) باشند تا قفل هوایی ایجاد شود، به طوری که قبل از باز شدن در متصل به فضای کنترل شده داخل، در متصل به فضای بیرون کاملاً بسته شده باشد.
میزان نشت هوا به داخل و خارج ساختمان، تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۷۵ پاسکال بین فضای داخل و خارج باید کمتر از ۲٫۳ لیتر بر ثانیه به ازای هر متر مربع ( ) پوسته خارجی باشد.
برای ساختمان های با نسبت نور گذر به پوسته بیش از %۵۰ میزان نشت هوا به داخل و خارج ساختمان تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۷۵ پاسکال بین فضای داخل و خارج باید کمتر از ۱٫۸ لیتر بر ثانیه به ازای هر متر مربع ( ) پوسته خارجی باشد.
در ساختمانهای دارای بیش از ۹ طبقه روی سطح زمین (با احتساب همکف) با نسبت جداره نورگذر به پوسته بیش از %۷۰ میزان نشت هوا به داخل و خارج ساختمان در طبقات دهم و بالاتر از آن، تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۱۵۰ پاسکال بین فضای داخل و خارج باید کمتر از ۱٫۲۷ لیتر بر ثانیه به ازای هر متر مربع ( ) پوسته خارجی باشد.
در ساختمان های دارای بیش از ۱۵ طبقه روی سطح زمین (با احتساب همکف) با نسبت جداره نورگذر به پوسته بیش از %۷۰ میزان نشت هوا به داخل و خارج ساختمان در طبقات شانزدهم و بالاتر از آن، تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۳۰۰ پاسکال بین فضای داخل و خارج باید کمتر از ۲٫۵۴ لیتر بر ثانیه به ازای هر متر مربع ( ) پوسته خارجی باشد.
برای تأیید میزان نشت هوا از پوسته خارجی در بازرسی های دوره ای و پایان کار، باید حداقل یک آزمایش نشت هوا به ازای هر ۱۰۰۰ متر مربع از سطح پوسته خارجی در هر نما با انتخاب تصادفی و با ایجاد اتاقک موقت در محل و به همراه تصویر برداری مادون قرمز و آزمایش نفوذ دود انجام شود.
حداکثر نرخ تعویض هوای کل ساختمان تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۵۰ پاسکال برای ساختمانهای با تهویه طبیعی باید کمتر از ۵ بار تعویض هوا در ساعت (۴) (۵ac/h) و برای ساختمان های با تهویه مکانیکی کمتر از ۳ بار تعویض هوا در ساعت (۳ac/h) باشد.
برای تأیید میزان نشت هوای کل ساختمان در بازرسی های دوره ای و پایان کار، باید حداقل یک آزمایش نشت هوا به ازای هر ۱۰۰۰ متر مربع از مساحت تهویه شونده در کاربری های غیر مسکونی و حداقل یک آزمایش به ازای هر ۱۰ واحد مسکونی با انتخاب تصادفی و با استفاده از در دمنده (۵) ، و ایزوله کردن بخش مورد تست به همراه تصویر برداری مادون قرمز انجام شود.
در صورت عدم دستیابی به نتایج لازم در هر یک از آزمون های نشت هوای پوسته خارجی و کل ساختمان، پس از رفع ایرادات، آزمون ها مجدد باید به تعداد حداقل دو برابر تعداد نقاط با نتایج غیر قابل قبول (شامل مکان آزمایش اول) انجام شود. این روند باید تا دستیابی همه آزمونها به حد مورد نظر ادامه یابد.
به دلیل نیاز به ایجاد زیرساخت های سخت افزاری و نرم افزاری، دامنه الزام ساختمان ها به انجام آزمون های نشت هوای پوسته خارجی و کل ساختمان، مطابق جدول ۱۹-۲-۱ به مرور افزایش خواهد یافت.
تمامی نقاط پوسته داخلی و یا خارجی ساختمان که جهت قرارگیری و نصب تجهیزات مانند تابلوهای برق، تابلوهای آتش نشانی، قوطی های برق و غیره، تراشیده، بریده، شکسته و سوراخ شده اند و یا به هر شکل آسیب دیده اند، محل های اتصال دیوارهای جدا کننده داخلی و خارجی به ستون، تیر و زیر سقف به خصوص در دال های مجوف، عرشه فولادی و سایر موارد، باید هوابندی شوند.
سقف های کاذب و حفره های موجود در آنها مانند محل قرارگیری چراغ های توکار، سنسورهای دود و حریق و سایر موارد، باید هوابندی شوند.
دیوارهای مشترک بین واحدهای مستقل یک ساختمان، باید هوابندی شوند.
در صورت عدم دستیابی نتایج هوابندی ساختمان به الزامات مورد نظر این بخش امکان دستیابی به رده D حتی در صورت رعایت تمامی موارد دیگر مبحث وجود ندارد.
(۱) Air Tightness
(۲) Infiltration٫Exfiltration
(۳) Air Lock
(۴) Air Change per Hour (ACH)
(۵) Blower Door
۲-۵-۱۹ تأسیسات مکانیکی
هدف اصلی این بخش دستیابی به میزان مورد نظر بازدهی کلی سامانه های تأسیسات مکانیکی از جمله سرمایش، گرمایش و تهویه مطبوع ( ۱ ) است. بنابراین، الزامات، تنها محدود به مقدار ضریب عملکرد ( ۲ ) تجهیزات نبوده و معیارهای دیگری مانند نسبت بازدهی انرژی ( ۳ ) ، شاخص بازدهی انرژی ( ۴ ) ، نسبت بازدهی یکپارچه انرژی ( ۵ ) ، نسبت بازدهی انرژی فصلی ( ۶ ) ، شاخص عملکرد فصلی گرمایش ( ۷ ) ، کارایی در بار کامل ( ۸ ) ، کارایی یکپارچه در بار نسبی ( ۹ ) ، بهره وری سوخت سالیانه ( ۱۰ ) ، حداقل بازدهی گزارش شده ( ۱۱ ) ، حداقل بازدهی گزارش شده یکپارچه فصلی ( ۱۲ ) ، بازدهی عملکرد یکپارچه فصلی ( ۱۳ ) نیز در تدوین الزامات مورد توجه قرار گرفته است.
رعایت تمامی موارد این بخش در مورد تمامی سامانه ها و تجهیزات مکانیکی ساختمان از جمله سرمایش، گرمایش، تهویه مطبوع ( ۱۴ ) ، آب گرم مصرفی ( ۱۵ ) الزامی است. در صورت وجود تناقض و یا اختلاف میان الزامات این مبحث با مبحث چهاردهم مقررات ملّی ساختمان (تأسیسات مکانیکی)، رعایت الزامات این مبحث در اولویت است.
مقررات این بخش در مورد ساختمان هایی که به طور کامل مستقل از شبکه ( ۱۶ ) سراسری برق و گاز بوده و امکان اتصال به شبکه در آینده در آنها وجود نداشته باشد الزامی نیست. این ساختمانها در هیچ شرایطی نباید از منابع سوخت تجدید ناپذیر به صورت مسقیم و غیر مستقیم (گازوئیل، نفت و ...) استفاده کنند و تمام انرژی مورد نیاز آنها باید فقط از منابع تجدیدپذیر تأمین شود.
(۱) HVAC TSPR (Total System Performance Ratio)
(۲) COP (Coefficient of Performance)
(۳) EER (Energy Efficiency Ratio)
(۴) EEI (Energy Efficiency Index)
(۵) IEER (Integrated Energy Efficiency Ratio)
(۶) SEER (Seasonal Energy Efficiency Ratio)
(۷) HSPF (Heating Seasonal Performance Factor)
(۸) FLV (Full Load Value)
(۹) IPLV (Integrated Partial Load Value)
(۱۰) AFUE (Annual Fuel Utilization Efficiency)
(۱۱) MRE (Minimum Reporting Efficiency)
(۱۲) ISMRE (Integrated Seasonal Minimum Reporting Efficiency)
(۱۳) ISCOP (Integrated Seasonal Coefficient of Performance
(۱۴) HVAC (Heating, Ventilation and Air Conditioning)
(۱۵) DHW (Domestic Hot Water)
(۱۶) Off Grid
۱-۲-۵-۱۹ تولید و بازیافت
محاسبه میزان بارهای سرمایش و گرمایش باید بر اساس الزامات مبحث چهاردهم مقررات ملّی ساختمان انجام شود.
در تمامی ساختمانهای غیرمسکونی با مساحت تهویه شونده بیش از ۳۰۰۰ متر مربع در تمام اقلیم ها استفاده از تأسیسات سرمایش و گرمایش مرکزی الزامی است.
در تمامی ساختمان های مسکونی دارای بیش از ۳۰ واحد و یا مساحت تهویه شونده بیش از ۳۰۰۰ متر مربع در تمام اقلیم ها استفاده از تأسیسات سرمایش و گرمایش مرکزی الزامی است.
در محاسبه بارهای سرمایش و گرمایش باید میزان انرژی حاصل از سامانه بازیافت انرژی ( ۱ ) محاسبه شده و از بار کل کسر شود.
در محاسبه حداکثر بار سرمایش و گرمایش باید اینرسی حرارتی ( ۲ ) جرم داخلی ساختمان (شامل پوسته مجاور فضای کنترل شده اعم از دیوار، سقف، کف، تجهیزات و مبلمان ثابت) محاسبه و از حداکثر بار اولیه کسر شود.
حداکثر ظرفیت تولید همزمان تمامی دستگاه های سرمایش و گرمایش نباید از میزان ظرفیت حرارتی اولیه، پس از کسر بازیافت انرژی و ظرفیت جرم حرارتی داخلی بیشتر باشد.
در صورت استفاده از سامانه های ذخیره انرژی حرارتی ( ۳ ) مانند بانک یخ ( ۴ ) ، توان کل تولید سرمایش و گرمایش ساختمان باید پس از کسر ظرفیت حرارتی این سامانه ها محاسبه شود.
در محاسبه ظرفیت و نحوه تولید و کنترل سرمایش و گرمایش، علاوه بر وضعیت بار کامل ( ۵ ) ، باید شرایط کنترل، میزان تولید و توزیع در حالتهای بار جزئی ( ۶ ) برای وضعیت های %۷۵، %۵۰ و %۲۵ بار کل، به طور مستقل محاسبه شده و شرایط بارجزئی این حالات مانند ساختمان های جداگانه در دفترچه محاسبات به طور کامل شرح داده شود.
در بخش هایی از ساختمان که به دلیل نوع فعالیت بدون وقفه تحت بار کامل قرار دارند (مانند دیتا سنترها) در صورت دارا بودن سامانه سرمایش و گرمایش کاملاً مستقل از سایر بخش ها، انجام محاسبات بار جزئی الزامی نیست.
با توجه به اطلاعات اقلیمی محل ساختمان، باید ساعات بدون نیاز به سرمایش و گرمایش تعیین شده و بر این اساس، بارهای جزئی بین فصلی با استفاده از سامانه تزریق هوای تازه مستقیم ( ۷ ) محاسبه و از بار کلی یا جزئی آن ساعات کسر شود. در حداکثر ساعات ممکن باید از سامانه هوای تازه مستقیم استفاده شود.
در طراحی سامانه های سرمایش، حداقل دمای تنظیمی داخل باید ۲۵ درجه سانتی گراد در نظر گرفته شود.
در طراحی سامانه های گرمایش، حداکثر دمای تنظیمی داخل باید ۲۱ درجه سانتی گراد در نظر گرفته شود.
اعمال هرگونه ضریب اصلاحی افزایشی به ظرفیت طراحی سامانه های سرمایش و گرمایش مطلقاً ممنوع است.
در صورت استفاده از چند چیلر، بویلر یا مبدل حرارتی به صورت همزمان، محاسبه اولویت شروع به کار، تنظیم ظرفیت، نقطه بهینه ورود و خروج هر دستگاه و سناریوی کنترل ورود و خروج باید در دفترچه محاسبات به جزئیات بیان شود.
در انتخاب تعداد بهینه چیلر و بویلر باید محاسبات نقطه بهینه مصرف بر اساس سناریوی انفرادی و یا تجمیعی و ورود و خروج، محاسبه و در دفترچه محاسبات درج شود.
استفاده از انواع چیلرهای جذبی تک اثره تنها در صورتی مجاز است که برای تأمین حرارت مورد نیاز از منبعی غیر از شبکه سراسری گاز و برق و منابع انرژی تجدیدناپذیر (مانند آبگرمکن خورشیدی، آب گرم حاصل از CHP و ...) استفاده شود.
بر اساس مبحث هفدهم مقررات ملّی ساختمان (سامانه گاز طبیعی در ساختمان) برای ساختمانهای تجاری بالای ۶۰ متر پیش بینی گرمایش متمرکز الزامی است. طراحی و استفاده از اسپیلت برای گرمایش به علت مصرف برق بالا و تعداد باز و بسته شدن زیاد درهای ساختمانهای تجاری ممنوع است. همچنین تعبیه اتاقکی برای قرارگیری سامانه های گرمایشی مرکزی در نقشه های معماری الزامی است.
اختلاف دمای آب رفت و برگشت ( ) در چیلرها نباید از ۵٫۶ درجه سانتی گراد کمتر باشد.
اختلاف دمای آب رفت و برگشت ( ) در بویلرها نباید از ۱۰ درجه سانتی گراد کمتر باشد.
طراحی و نصب سامانه بازیافت حرارت ( ۸ ) با قابلیت بازیافت حداقل %۷۰ از حرارت حاصل از گازهای احتراق بر روی دودکش بویلرهای با ظرفیت بیش از سه میلیون Btu/h الزامی است.
طراحی و نصب سامانه بازیافت حرارت برای دستگاه های هواساز ( ۹ ) با میزان هوای تازه بیش از %۷۰ یا با ظرفیت تأمین هوای بیش از ۵۰۰۰ فوت مکعب بر دقیقه ( ۱۰ ) یا اختلاف دمای بیش از ۵ درجه سانتی گراد میان هوای ورودی و خروجی الزامی است.
سامانه بازیافت حرارت هواسازها باید حداقل قابلیت بازیافت ۵۰% از دمای هوای خروجی ( ۱۱ ) و انتقال آن به هوای تازه ( ۱۲ ) ورودی را دارا باشند.
نصب سنسورهای سنجش گازهای گلخانه ای مانند دی اکسید کربن، مونواکسید کربن و گازهای سمی حاصل از احتراق بر روی خروجی دودکش بویلرهای با ظرفیت بیش از سه سه میلیون Btu/h الزامی است.
نصب سایبان برای تمامی کندانسورهای کولرهای گازی و کولرهای آبی الزامی است.
در صورت نصب پکیج در فضای آزاد، برای جلوگیری از هدر رفت گرما، محفظه جدا کننده باید عایق با ضخامت حداقل ۱۳ میلی متر، را دارا بوده و همچنین دارای دودکش دو جداره یا دودکش ساختمانی با قابلیت تأمین هوا، تنها به میزان مورد نیاز پکیج باشد.
رعایت حداقل بازدهی تجهیزات سرمایش و گرمایش مرکزی بر اساس مقادیر زیر الزامی است (جدول ۱۹-۵-۳):
و رعایت حداقل بازدهی تجهیزات سرمایش و گرمایش غیر مرکزی بر اساس مقادیر زیر الزامی است(جدول ۱۹-۵-۴):
جدول ۱۹-۵-۳: حداقل بازدهی مجاز برای تجهیزات سرمایش و گرمایش مرکزی
جدول ۱۹-۵-۴ : حداقل بازدهی مجاز برای تجهیزات سرمایش و گرمایش غیر مرکزی
(۱) Heat Recovery
(۲) Thermal Inertia
(۳) TES (Thermal Energy Storage)
(۴) Ice Bank
(۵) Full Load
(۶) Partial Load
(۷) Free Cooling
(۸) Heat Recovery
(۹) AHU (Air Handling Unit)
(۱۰) CFM (Cubic Foot per Minute)
(۱۱) Exhaust Air
(۱۲) Fresh Air
۲-۲-۵-۱۹ سامانه های توزیع و کنترل
۱-۲-۲-۵-۱۹ عایق کاری سامانه توزیع
عایق کاری تمامی سطوح مخازن و لوله های آب سرد، آب گرم و بخار با رعایت معیارهای این بخش الزامی است.
این عایق کاری ها در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت توسط روش های مختلف از جمله دوربین حرارتی مورد پایش قرار گرفته و تنها در صورت انجام صحیح برای حداقل ۹۵% از مساحت کل مخازن و لوله ها قابل قبول خواهد بود.
حداکثر ضریب انتقال حرارت مجاز برای عایق های مخازن و لوله های آب گرم و بخار ۰.۶ وات بر متر مربع درجه کلوین ( ) است.
حداکثر ضریب انتقال حرارتی مجاز برای عایق های مخازن و لوله های آب سرد ۰٫۷ وات بر متر مربع درجه کلوین ( ) است.
عایق کاری کل مسیر سامانه سرمایش و گرمایش، آب گرم مصرفی مرکزی باید به گونه ای انجام شود که هدر رفت دما از محل تولید تا مصرف در سامانه سرمایش کمتر از ۶ درجه سانتی گراد و در سامانه گرمایش کمتر از ۱۰ درجه سانتی گراد باشد.
عایق کاری تمامی کانال های هوای سرد و گرم و رفت و برگشت الزامی است. این عایق کاری ها در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت توسط روش های مختلف از جمله دوربین حرارتی مورد پایش قرار خواهد گرفت و عایق کاری تنها در صورت انجام صحیح برای حداقل %۹۵ از مساحت کل کانال ها، قابل قبول خواهد بود.
حداکثر ضریب انتقال حرارت مجاز برای کانال های هوای گرم و سرد برابر با ۰٫۵ وات برمتر مربع درجه کلوین ( ) است.
در بخش هایی از تأسیسات مکانیکی که در معرض لرزش و یا در داخل فضاهای تهویه شده ساختمان قرار دارند، استفاده از مواد و مصالح عایقی که میزان تولید ذرات آلاینده آنها در فضای داخلی ساختمان بیشتر از حد مجاز (۱) باشد (مانند پشم های معدنی و عایق های دارای الیاف کوتاه) ممنوع است.
(۱) طبق استانداردهای سازمان بهداشت جهانی WHO ، میزان ذرات معلق با اندازه کمتر از ۲٫۵ میکرون نباید از ۱۰ میکروگرم بر متر مکعب و ذرات معلق با اندازه کمتر از ۱۰ میکرون نباید از ۲۰ میکروگرم بر متر مکعب بیشتر باشد. در استاندارد ملّی شماره ۱۲۰۵۸ به ارزیابی و اندازه گیری آلاینده ها و ذرات در محیط های مسکونی و اداری پرداخته شده است.
۲-۲-۲-۵-۱۹ کنترل تأسیسات
در ساختمانهای غیر مسکونی با مساحت بیش از ۵۰۰۰ متر مربع و ساختمانهای مسکونی با مساحت بیش از ۳۰۰۰ متر مربع و یا بیش از ۵ طبقه مسکونی، سامانه سرمایش و گرمایش باید به گونه ای طراحی شود که بخش ها و یا واحدهای مختلف ساختمان که زمان بهره برداری یکسان ندارند، قابلیت تفکیک کامل از سایر بخش ها و سامانه مرکزی را داشته باشند. این تفکیک باید به گونه ای باشد که ورود هوای تازه (۱) و خروج هوا (۲) از آن بخش و همچنین ورود و خروج و گردش آب در سامانه سرمایش و گرمایش آن بخش بدون ایجاد اختلال در سایر بخش ها کاملاً قابل کنترل و به طور مستقل قابل قطع کردن باشد.
سامانه گرمایش و سرمایش باید قابلیت کنترل شروع به کار و توقف بر اساس دمای هوای بیرون ساختمان را داشته باشد.
سامانه گرمایش مرکزی با ظرفیت بار کامل، فقط باید در صورتی راه اندازی شود که دمای هوای بیرون ساختمان کمتر از ۱۶ درجه سانتی گراد باشد.
سامانه مرکزی تأسیسات مکانیکی باید با استفاده از روش های مدار بندی و تجهیزات کنترلی به گونه ای طراحی شود تا در صورتی که، کوچک ترین بخش مستقل ساختمان، برای هر مدت نامحدود به تنهایی در حال فعالیت باشد، سرمایش، گرمایش، هوای تازه و آب گرم صرفاً به میزان نیاز آن بخش تولید و توزیع شود.
در ساختمان های دارای سامانه مرکزی سرمایش و گرمایش واقع در اقلیم های غیر تک فصل، مانند اقلیم های ۲، ۳ و ۴ که در طول سال، هر دو سامانه سرمایش و گرمایش مورد نیاز است، باید مدارهای توزیع آب گرم و آب سرد سامانه های سرمایش و گرمایش به صورت جداگانه طراحی، محاسبه و تعیین سایز شوند. در این ساختمانها استفاده از یک سامانه توزیع سرمایش و گرمایش و شیرهای تغییر فصل (۳) ممنوع است.
در ساختمانهای دارای سامانه مرکزی سرمایش و گرمایش واقع در اقلیم های تک فصل، مانند اقلیم های ۰، ۱ و ۵ که به هر دلیل در طول سال، هر دو سامانه سرمایش و گرمایش مورد نیاز است، باید مدارهای توزیع آب گرم و آب سرد سامانه های سرمایش و گرمایش به صورت جداگانه طراحی، محاسبه و تعیین سایز شوند. در این ساختمانها استفاده از یک سامانه توزیع سرمایش و گرمایش و شیرهای تغییر فصل ممنوع است.
در ساختمانهایی که دارای دو سامانه مجزای توزیع آب سرمایش و گرمایش مجزا هستند، تمامی هواسازها و فن کویل ها، باید دارای دو کویل مجزا برای سرمایش و گرمایش (چهار لوله) باشند.
در صورت حضور کاربر، دمای تنظیمی اتاق برای سامانه های سرمایش نباید کمتر از ۲۵ درجه سانتی گراد باشد.
در صورت حضور کاربر، حداکثر دمای تنظیمی اتاق برای سامانه های گرمایش نباید بیشتر ۲۱ درجه سانتی گراد باشد.
در فضاهایی از ساختمان که حضور کاربر به طور منقطع است، در ساعات بعد از حضور کاربر، حداقل دمای تنظیمی در زمان کارکرد سامانه های سرمایش نباید کمتر از ۲۹ درجه سانتی گراد باشد (۴) .
در فضاهایی از ساختمان که حضور کاربر به طور منقطع است، در ساعات بعد از حضور کاربر، حداکثر دمای تنظیمی سامانه های گرمایش نباید بیشتر از ۱۳ درجه سانتی گراد باشد (۵) .
در ساختمانهایی که برنامه مشخص و تکرار شونده حضور و عدم حضور کابران در آنها وجود دارد (مانند ساختمانهای اداری) باید دمای تنظیمی برای زمان عدم حضور تا قبل از حضور کاربران به تدریج به دمای حضور رسانده شود. سناریوی بهینه مربوط به مدت زمان تغییر دما باید توسط طراح تأسیسات، بهینه یابی و در سامانه مدیریت ساختمان برنامه ریزی شود. این برنامه باید قابلیت بهینه شدن توسط یادگیری خود محور (۶) و یا یادگیری ماشین (۷) به مرور زمان را داشته باشد.
در تمامی سامانه های مرکزی توزیع سرمایش، گرمایش، آب گرم مصرفی (به غیر از مدار اولیه سامانه های اولیه و ثانویه (۸) ) استفاده از پمپ های دور ثابت با توان بیش از ۱٫۵ کیلووات در مدار سرمایش و پمپ های دور ثابت با توان بیش از ۳ کیلووات در مدار گرمایش ممنوع است. تمامی پمپ های با توان بیش از حدود فوق باید دارای سامانه کنترل سرعت و درایو فرکانس متغیر (۹) تحت شبکه و فرمان پذیر باشند. تمامی پمپ های فوق، علاوه بر تجهیزات کنترل سرعت باید مجهز به راه انداز نرم (۱۰) باشند.
انتخاب پمپ ها باید به گونه ای باشد تا در صورتی که کوچک ترین بخش مستقل ساختمان، برای هر مدت نامحدودی به تنهایی در حال فعالیت باشد، سرمایش، گرمایش و آب گرم صرفاً به میزان نیاز آن بخش تأمین شود.
مدارهای سرمایش، گرمایش و آب گرم مصرفی تمامی طبقات ساختمان و همچنین بخش های مستقل در هر طبقه (همچنین فضاهای مختلف هر بخش که دارای زمان بهره برداری یکسان نیستند) و مشاعات، باید مجهز به شیر کنترلی (۱۱) (دوراهه (۱۲) یا سه راهه (۱۳) ) با عملگر (۱۴) باز و بسته (۱۵) یا تدریجی (۱۶) تحت شبکه باشند.
مدارهای سرمایش، گرمایش و آب گرم مصرفی تمامی طبقات ساختمان و همچنین بخش های مستقلی که توسط یک پمپ مستقل تغذیه می شوند، باید مجهز به سنسور سنجش اختلاف فشار (۱۷) تحت شبکه باشند تا دور پمپ متناسب با افزایش یا کاهش اختلاف فشار تنظیم شود.
در تمامی نقاط بحرانی بخش آبی (۱۸) سامانه های سرمایش و گرمایش و آب گرم مصرفی که به دلیل فشار بالا، امکان عبور جریان بیش از میزان طرح (۱۹) و یا ایجاد مدار کوتاه (۲۰) وجود دارد، لازم است تا با طراحی و نصب شیرهای کنترلی مستقل از فشار (۲۱) ، حداکثر جریان آب عبوری کنترل شود.
اختلاف دمای آب رفت و برگشت ( ) در کویل های تمامی هواسازها و فن کویل ها نباید کمتر از ۱۰ درجه سانتی گراد باشد.
اختلاف دمای هوای رفت و برگشت ( ) در تمامی هواسازها نباید کمتر از ۸ درجه سانتی گراد باشد.
در نقاطی که تأثیر عملکرد پمپ های دور متغیر در جریان جزئی (۲۲) و یا جریان کمتر از حد تعیین شده در طراحی (۲۳) در مدارهای اصلی باعث ایجاد عدم امکان کنترل میزان آب عبوری از شیرهای کنترلی مستقل از فشار شود، استفاده از ترکیب شیرهای کنترلی ساده (۲۴) با عملگر تدریجی (۲۵) و جریان سنج مافوق صوت (۲۶) تحت شبکه متصل به کنترل گر دیجیتال مستقیم (۲۷) بجای شیرهای کنترلی مستقل از فشار الزامی است.
هر یک از فن کویل ها باید به صورت جداگانه مجهز به شیر کنترلی با عملگر بازو بسته و یا تدریجی تحت شبکه باشند به طوری که در صورت دریافت فرمان خاموش شدن فن کویل، شیر کنترل آن نیز بسته شده و از عبور جریان سیال از درون کویل جلوگیری شود.
در انتخاب تمامی شیرهای کنترلی، استفاده از شیرهای کنترلی پیش فرض بسته (۲۸) توصیه می شود.
در صورت استفاده از رادیاتور علاوه بر شیر کنترلی ورودی هر واحد هر یک از رادیاتورها باید به صورت جداگانه مجهز به شیر ترموستاتیک باشد.
استفاده از فن های تسمه دار در تمامی تجهیزات ترکیبی هوا و آب از جمله هواسازها و فن کویل ها، کولرهای آبی و همچنین سامانه های تمام هوا مانند سامانه های حجم هوای متغیر (۲۹) ممنوع است. تمامی فن ها باید از نوع دور متغیر و فرمان پذیر EC-DC (۳۰) و یا BLDC (۳۱) بوده و قابلیت کنترل پیوسته دور فن بین %۱۰ تا %۱۰۰ را با استفاده از سیگنال ۱ تا ۱۰ ولت DC داشته باشند.
در سامانه های هوایی مانند هواسازها و یا سامانه های حجم هوای متغیر، تمامی خروجی ها باید مجهز به جعبه جریان هوای متغیر (۳۲) دارای دمپر موتوری تحت شبکه، سنسور دمای هوای عبوری، سنسور میزان جریان هوا و کویل گرمایش مجدد (۳۳) باشند.
فضاهای مستقل هر واحد باید مجهز به کنترل گر اتاق (۳۴) ، دارای قابلیت تنظیم دما، سنسور دمای اتاق و سنسور دی اکسید کربن باشد تا بخش آبی (۳۵) و بخش هوایی (۳۶) بر اساس نیاز لحظه ای، قابل کنترل و برنامه ریزی جداگانه و در عین حال قابلیت ارسال و دریافت پیام تحت شبکه را داشته باشند.
در ساختمان های عمومی دارای فضاهای پیوسته (۳۷) و یا فضاهای عمومی ساختمانهای تجاری، هر بخشی که دارای رفتار متفاوت است، باید به صورت جداگانه مجهز به کنترل گر اتاق دارای قابلیت تنظیم دما، سنسور دمای اتاق، سنسور دی اکسید کربن باشد. در این فضاها باید امکان غیر فعال کردن تنظیم دما و دور فن به صورت موضعی و محدود کردن به کنترل مرکزی وجود داشته باشد.
طراحی سامانه توزیع سرمایش، گرمایش و هوای تازه باید به گونه ای انجام شود که سرما و گرما و هوای تازه تنها برای منطقه مورد نیاز و به میزان مورد نیاز تا رسیدن به حد آسایش تأمین شود.
در هیچ یک از ساعات مرحله بهره برداری در کل سال دمای هیچ یک از نقاط ساختمان نباید بالاتر از دمای تنظیم شده برای سامانه گرمایش (۳۸) و یا کمتر از دمای تنظیم شده برای سامانه سرمایش (۳۹) باشد. برای این منظور باید طراحی مدارهای توزیع سرمایش، گرمایش و هوای تازه علاوه بر هفته سرد و هفته گرم طرح، بر اساس رفتار پوسته ساختمان و پروفیل های دمایی درون ساختمان بدون در نظر گرفتن هر گونه سامانه تأسیسات مکانیکی در تمام ساعات روزهای انقلاب تابستانی و زمستانی، اعتدال بهاری و پاییزی انجام گیرد تا حداکثر امکان توزیع موضعی و کنترل شده گرما و سرما و هوای تازه در طراحی و اجرا لحاظ شود.
دمای آبگرم مصرفی در نقطه مصرف تمامی ساختمانها بغیر از کاربری های خاص و ویژه نباید از مقادیر جدول زیر بالاتر باشد.
دمای خط برگشت آبگرم مصرفی باید حداقل ۴۹ درجه سانتیگراد باشد.
جدول ۱۹-۵-۵: حداکثر دمای آبگرم مصرفی در نقطه مصرف
(۱) Fresh Air Supply
(۲) Exhaust Air
( ۳) Change Over
(۴) Cooling Setback Point
(۵) Heating Setback Point
(۶) Self-Learning
(۷) Machine Learning
(۸) Primary-Secondary
(۹) VFD (Variable Frequency Drive)
(۱۰) Soft Starter
(۱۱) Control Valve
(۱۲) Two Port
( ۱۳ ) Three Port
(۱۴) Actuator
(۱۵) On-Off
(۱۶) Modulating
(۱۷) Differential Pressure Sensor
(۱۸) Water Side
(۱۹) Over Flow
(۲۰) Short Circuit
(۲۱) PICV (Pressure Independent Control Valve)
(۲۲) Partial Flow
(۲۳) Design Flow
(۲۴) Ball Valve
(۲۵) Modulating Actuator
(۲۶) Ultrasonic Flow Meter
(۲۷) DDC (Digital Direct Controller)
(۲۸) Normally Close
( ۲۹ ) VAV (Variable Air Volume)
(۳۰) EC٫DC (Electronically Commutation Direct Current)
(۳۱) BLDC (Brushless Direct Current)
(۳۲) VAV Box
(۳۳) Reheat Coil
(۳۴) Room Controller
( ۳۵ ) Water Side
(۳۶) Air Side
(۳۷) Open Space
(۳۸) Over Heat
(۳۹) Over Cool
۳-۲-۲-۵-۱۹ هوای تازه
در تمامی بخش های هر ساختمان که سامانه هوای تازه در آن طراحی شده است، میزان ورود هوای تازه تنها به میزانی مجاز است که مقدار دی اکسید کربن موجود در هوا بیشتر از سطح مجاز طرح نشود. لذا ورود هوای تازه به هر فضایی بدون اتصال به کنترل گر مجهز به سنسور دی اکسید کربن تحت شبکه ممنوع است.
ورود هوای تازه به فضایی که تحت اشغال کاربر نبوده و یا میزان دی اکسید کربن آن کمتر از حد مجاز است به جز در موارد اضطراری ممنوع است.
در سامانه های سرمایش و گرمایش تمام هوای تابشی، مانند عرشه حرارتی ( ۱ ) ، لازم است تا در هر فضا برای تأمین هوای تازه مورد نیاز و یا سرمایش و گرمایش ناگهانی در زمان وقوع بیشترین تراکم کاربران، دریچه های تزریق هوا با ظرفیت کافی و مجهز به دمپر موتوری و سنسور دی اکسید کربن طراحی و اجرا شود.
کانال های توزیع هوای تازه باید مجهز به سنسورهای تغییر فشار باشند تا در صورت بسته شدن تدریجی دریچه ها، میزان افزایش فشار را حس کرده و با ارسال میزان افزایش فشار به کنترل گر هواساز، دور فن هواساز و به تبع آن میزان آب عبوری از کویل هواساز تا رسیدن به نقطه بهینه کاهش یابد.
کنترل گرهای تمامی دستگاه های تأمین و توزیع هوای تازه و خروج هوا از ساختمان باید با سامانه اعلام و اطفاء حریق به صورت یکپارچه متصل باشند. در صورت بروز حریق یا شرایط اضطراری، فرمان سامانه حریق اولویت داشته و تمامی تأسیسات باید تا پایان شرایط اضطراری، تحت فرمان سامانه اعلام و اطفاء حریق قرار گیرند.
هر بخش مستقل ساختمان باید مجهز به کنترل گرهای مستقیم دیجیتال ( ۲ ) باشد تا قابلیت ایزوله کردن سامانه هوایی آن بخش در صورت عدم استفاده را به طور کامل دارا باشد.
(۱) Thermo Deck
(۲) DDC (Digital Direct Controller)
۴-۲-۲-۵-۱۹ سامانه پایش و مدیریت ساختمان
در تمامی تجهیزات تولید سرمایش و گرمایش مرکزی مانند چیلر، بویلر و غیره، نصب سنسور دمای تحت شبکه بر روی هر دو لوله رفت و برگشت و همچنین نصب جریان سنج مافوق صوت (۱) تحت شبکه بر روی لوله برگشت الزامی است.
در تمامی تجهیزات مرکزی تبدیل و انتقال سرما و گرما بین دو سیال یکسان یا دو سیال غیر یکسان مانند مبدل حرارتی آب گرم مصرفی، برج های خنک کن آب خنک و هوا خنک، هواسازها و سایر موارد نصب سنسور دمای تحت شبکه بر روی لوله های رفت و برگشت و همچنین نصب جریان سنج مافوق صوت تحت شبکه بر روی لوله برگشت الزامی است.
در تمامی هواسازها نصب سنسور دمای آب رفت و برگشت و همچنین جریان سنج مافوق صوت تحت شبکه بر روی لوله برگشت هر دو کویل سرمایش و گرمایش الزامی است.
تمامی جریان سنج های ما فوق صوت می بایست بر روی مدار برگشت و قبل از شیر کنترلی و با فاصله مناسب برای جلوگیری از اختلال سنجش بدلیل تغییر رفتار سیال نصب شوند به غیر از شرایطی که محل بهینه نصب توسط طراح بر روی مدار رفت و یا بعد از شیر کنترلی تعیین شده باشد.
تمامی جریان سنج های مافوق صوت در سامانه های سرمایش و گرمایش باید دارای حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی R۱۰۰ باشند.
تمامی جریان سنج های مافوق صوت در سامانه های آب گرم و آب سرد مصرفی باید دارای حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی R۲۵۰ باشند.
در ساختمان های عمومی با مساحت بیش از ۱۰.۰۰۰ متر مربع و ساختمانهای مسکونی با مساحت بیش از ۵۰۰۰ متر مربع و یا بیش از ۹ طبقه، استفاده از سامانه مدیریت ساختمان (۲) و همچنین سامانه مدیریت انرژی ساختمان (۳) الزامی است.
در ساختمان های با تأسیسات مرکزی، نصب سنسورهای اندازه گیری دما، رطوبت، باد، تابش مستقیم و غیر مستقیم خورشید در خارج ساختمان و اتصال آن به سامانه کنترل مرکزی الزامی است.
تمامی تجهیزات و سنسورهای این بخش، باید به سامانه مدیریت ساختمان متصل بوده و قابلیت مشاهده و کنترل تمام آنها از طریق این سامانه ایجاد شده باشد.
سامانه مدیریت ساختمان (۴) ، باید قابلیت ارسال تمامی اطلاعات به درگاه سامانه واپایش انرژی ساختمان ها، مستقر در ساختمان را دارا باشد. نحوه اتصال به سامانه پایش در فصل هفتم توضیح داده شده است.
طراحی، نصب و راه اندازی کامل سامانه پایش و زیر پایش برق، گاز، آب و انرژی مصرفی برای هر واحد مجزا، بخش مستقل، مشاعات ساختمان و تجهیزات بارز مصرف کننده انرژی الزامی است.
تجهیزات بارز ساختمان مانند چیلر، بویلر، پمپ، هواساز، برج خنک کن و ......، تجهیزاتی هستند که بیش از %۱۰ از کل مصرف انرژی ساختمان را در یک لحظه به خود اختصاص می دهند.
جانمایی و ارائه جزئیات اجرایی تمامی تجهیزات کنترلی الزامی این بخش، در نقشه های تأسیسات مکانیکی الزامی است.
در صورت نیاز ساختمان به ایستگاه اختصاصی گاز، جانمایی و جزئیات اجرایی ایستگاه اختصاصی برای تأیید نقشه های تأسیسات، الزامی است.
ارائه دیاگرام تک خطی جریان انرژی (۵) (برق، گاز، گازوئیل، تجدیدپذیر، باطری خانه و ...) و آب به همراه جانمایی نقاط قرارگیری تجهیزات پایش و زیرپایش هر واحد یا بخش مستقل و یا تجهیزات بارز برای تأیید نقشه های تأسیسات مکانیکی الزامی است.
جزئیات مربوط به سامانه پایش و زیرپایش و مدیریت یکپارچه تأسیسات ساختمان در فصل هفتم شرح داده شده است و اجرای تمامی موارد فصل هفتم در هر دو روش تجویزی و شبیه سازی انرژی الزامی است.
در ساختمانهایی که الزام به استفاده از موتورخانه مرکزی در این مبحث را ندارند در صورت انتخاب موتورخانه مرکزی تنها نصب سامانه کنترل هوشمند موتورخانه الزامی است و نصب سایر تجهیزات کنترل و بازیافت حرارت الزامی نیست.
سامانه کنترل هوشمند موتورخانه باید قابلیت اندازه گیری دمای هوای بیرون ساختمان، دمای آب رفت و برگشت، بویلر، دمای آب رفت و برگشت مبدل حرارتی آب گرم و صدور فرمان خاموش و روشن برای مشعل ها و پمپ ها را بر اساس منطق برنامه نویسی شده و ایجاد ارتباط میان ورودی ها و خروجی ها در یک دستگاه داشته باشد.
(۱) Ultrasonic Flow Meter
(۲) BMS (Building Management System)
(۳) EMS (Energy Management System)
(۴) Building Management System (BMS)
(۵) Energy Flow Single Line Diagram
۳-۵-۱۹ تأسیسات الکتریکی
بخش هایی از تأسیسات الکتریکی که مستقیماً با کاربران در ارتباط هستند و طراحی مناسب و کنترل آنها منجر به مدیریت بهینه مصرف انرژی در ساختمان می شود، در این بخش مورد توجه قرار گرفته است. یکی از این موارد سامانه های کنترلی و مدارهای فرمان مربوط به تأسیسات مکانیکی است. اگر چه بسیاری از اجزای این سامانه ها در گروه تأسیسات مکانیکی دسته بندی می شوند اما سامانه های برق رسانی و مدارهای کنترلی آنها بخشی جدایی ناپذیر از تأسیسات الکتریکی هستند.
پیش از شروع به طراحی تأسیسات مکانیکی و الکتریکی، مهندسان برق و تأسیسات مکانیکی باید در جلسات مشترک، بخش های دارای هم پوشانی در تأسیسات مکانیکی و الکتریکی را به خصوص در حوزه برق رسانی و کنترل تأسیسات مکانیکی، با هم فکری و همکاری یکدیگر و به صورت بهینه مشترکاً طراحی کنند و نقشه های اجرایی آنها را به صورت یکپارچه و هماهنگ با یکدیگر تهیه کنند.
ارائه دیاگرام تک خطی جریان انرژی ( ۱ ) (برق، گاز، گازوئیل، تجدید پذیر باطری خانه و ...) مربوط به تأسیسات الکتریکی با جانمایی نقاط قرارگیری تجهیزات پایش و زیر پایش هر بخش یا واحد مجزا، مستقل، مشاعات و تجهیزات بارز برای تأیید نقشه های تأسیسات الکتریکی الزامی است.
(۱) Energy Flow Single Line Diagram
۱-۳-۵-۱۹ انتقال و توزیع
در ساختمان های با انشعاب دیماندی که نیازمند پست اختصاصی هستند، جانمایی پست اختصاصی با رعایت الزامات شرکت برق منطقه ای و ملاحظات مربوط به مرکز ثقل بار الزامی است. جانمایی تمامی پست های اختصاصی باید در پلان ها و مقاطع معماری، با اندازه گذاری دقیق مشخص شده باشد.
تهویه اتاق ترانسفورماتور مطابق جدول ابعاد اصلی اتاق ترانسفورماتور مبحث سیزدهم مقررات ملّی ساختمان الزامی است.
برای ساختمان های با مساحت بیش از ۵۰۰۰ متر مربع، باید محاسبات مقایسه باس داکت و کابل در دفترچه محاسبات طرح تأسیسات الکتریکی ارائه و طرح بهینه تعیین و اجرا شود.
برای ساختمانهای غیر مسکونی، باید نوع چراغ های روشنایی عمومی در طرح معماری مشخص و محاسبات روشنایی آن در دفترچه محاسبات ارائه شود و نصب چراغ ها و فواصل آن مطابق طرح بهینه، اجرا شود.
در صورت طراحی موازی، مولدهای برق اضطراری باید سنکرون شده و به تناسب مقدار بار اضطراری وارد مدار شوند.
در موتورهای برقی، میزان عدم تعادل ولتاژ در فازها، باید کمتر از %۱ باشد. لذا ارائه جزئیات محاسبه و کنترل عدم تعادل ولتاژ در نقشه های تأسیسات برقی الزامی است.
در فن ها، بازده کل در نقطه طراحی کارکردی باید در فاصله حداکثر %۱۵ از نقطه حداکثر کارایی کل فن باشد.
حداقل راندمان دستگاه های برق بی وقفه (UPS) نوع استاتیک باید %۹۰ باشد.
در کابین آسانسور، نسبت میزان روشنایی (به غیر از روشنایی صفحات نمایش و علامت های هشدار دهنده) به توان مصرفی باید بیش از ۳۵ لومن بر وات باشد.
در آسانسورهایی که دارای سامانه تهویه یکپارچه نیستند، میزان مصرف فن تهویه کابین باید کمتر از ۰٫۳۳ فوت مکعب بر دقیقه (۰.۳۳cfm) باشد.
در صورتی که مدت زمان توقف یا عدم اشغال آسانسور بیش از ۱۵ دقیقه باشد، باید سامانه روشنایی و تهویه داخل کابین به طور خودکار خاموش شود.
پله های برقی و کف های متحرک افقی باید دارای سامانه درایو ولتاژ متغیر (۱) باشند تا در زمان کم باری با تغییر ولتاژ و کاهش سرعت حرکت، میزان مصرف انرژی را تا حداکثر ممکن کاهش دهند.
پله های برقی باید دارای سامانه بازیافت انرژی الکتریکی در زمان مقاومت در کاهش سرعت مازاد در جهت حرکت به سمت پایین باشند.
در ساختمانهای با انشعاب دیماندی، با توجه به انواع مصرف کنندگان ساختمان، طراحی بانک خازن برای به حداقل رساندن توان راکتیو الزامی است. بانک خازن باید به طور کامل طراحی و اجرا شده و پیش از اتصال به شبکه سراسری توسط بازرس دارای صلاحیت، مورد آزمایش و تأیید قرار گیرد.
ضریب توان نباید کمتر از ۰/۹ و توان راکتیو نباید بیشتر از %۴۰ توان ظاهری باشد.
با توجه به بحران ناترازی برق به خصوص در تابستان، می بایست طراحی و اجرای بانک باطری بر اساس محدودیت شبکه سراسری برق و به میزان مورد نیاز قله تراشی (۲) در اوج بار در ساختمانهای با انشعاب برق دیماندی انجام شود.
افت ولتاژ کلی ساختمان باید کمتر از %۵ باشد. لذا ارائه جزئیات محاسبه و کنترل افت ولتاژ در نقشه های تأسیسات برقی الزامی است.
برای انجام تمامی سیم کشی ها تا مقطع ۱۰ میلی متر مربع، استفاده از سیم تک مفتولی الزامی است. در صورت استفاده از سیم های افشان، یکپارچه سازی سرسیم ها برای اتصال به تمامی ترمینال ها، کلیدها، پریزها و تجهیزات، با استفاده از لحیم کاری و یا سرسیم مشترک، الزامی است. (ر.ک. بخش ۱۴-۳-۷-۱۳ مبحث سیزدهم مقررات ملّی ساختمان ، ویرایش ۱۳۹۵)
تمامی موتورهای برقی با توان نامی بیش از ۳ کیلووات به غیر از موتورهای مدار اولیه سامانه های اولیه و ثانویه و سامانه اطفاء حریق، باید مجهز به درایو فرکانس متغیر (۳) و یا سامانه راه انداز نرم (۴) باشند.
عدم تعادل ولتاژ در تمامی الکتروموتورها باید به زیر ۱% محدود شود.
در طراحی ایستگاه شارژ خودرو برقی (۵) ، در نظر گرفتن (۳۰A at ۲۰۸/۲۴۰ V)۶.۲ kVA به عنوان حداقل بازدهی شارژt برای هر دستگاه شارژر برقی الزامی است.
حداقل ظرفیت مدار برقی هر ایستگاه شارژ خودرو برقی باید (۴۰A at ۲۰۸/۲۴۰ V)۸.۳ kVA در نظر گرفته شود.
در تمامی ساختمان ها، باید زیر ساخت لازم برای نصب حداقل یک دستگاه ایستگاه شارژ خودرو برقی طراحی و اجرا شود.
در ساختمانهای غیرمسکونی با بیش از ۲۰ واحد پارکینگ، باید حداقل %۲۰ از کل واحدهای پارکینگ در هر طبقه، دارای ایستگاه شارژ خودرو برقی باشند.
در ساختمانهای مسکونی با بیش از ۱۰ واحد پارکینگ، باید حداقل %۱۰ از کل واحدهای پارکینگ در هر طبقه، دارای ایستگاه شارژ خودرو برقی باشند.
(۱) VVD (Variable Voltage Drive)
(۲) Peak Shaving
(۳) VFD (Variable Frequency Drive)
(۴) Soft Starter
(۵) EV (Electric Vehicle)
۲-۳-۵-۱۹ روشنایی طبیعی و مصنوعی
تأمین میزان روشنایی تعیین شده برای فضاهای مختلف مطابق اعداد مندرج در مبحث سیزدهم مقررات ملّی ساختمان توسط نور طبیعی برای حداقل درصدی از مساحت مفید فضاهای کابردی هر ساختمان، به غیر از فضاهایی مانند راهروهای بدون اتصال به پوسته خارجی نورگذر، سرویس های بهداشتی، انباری ها و سایر فضاهایی که دسترسی به نور طبیعی ندارند الزامی است.
برای سنجش میزان روشنایی حاصل از نور طبیعی مورد نیاز، از معیار کفایت نور روز ( ۱ ) استفاده شده است. این معیار بیان کننده آن است که چه درصدی از مساحت سطح کار ساختمان، در چه درصدی از ساعات کاری روز، توسط نور طبیعی به میزان روشنایی مورد نیاز آن فضا رسیده است.
درصد تحت پوشش نور طبیعی بر اساس میانگین ساعات کاری سال در روزهای اعتدال بهاری یا پاییزی محاسبه می شود.
مساحت سطوحی که تحت تابش مستقیم نور خورشید و یا دارای بیش از ۱۰۰۰ لوکس روشنایی هستند به دلیل ایجاد خیرگی، از مساحت تحت پوشش نور طبیعی کسر خواهد شد.
در جدول ۱۹-۵-۶ حداقل درصد الزامی مساحت کفایت نور روز برای کاربری های مختلف درج شده است.
کاربری های با بهره برداری پیوسته مانند مسکونی، بیمارستان، هتل و سایر کاربری های مشابه، قابلیت محاسبه بر مبنای شاخص کفایت نور طبیعی را دارا نیستند، لذا در این کاربری ها، تأمین روشنایی مورد نیاز تعیین شده در مبحث سیزدهم مقررات ملّی ساختمان برای حداقل %۴۰ از مساحت سطح کار فضاهای کاربردی با استفاده از نور طبیعی، برای تمامی فضاهای ساختمان، به غیر از راهروهای بدون اتصال به پوسته خارجی و سرویس های بهداشتی الزامی است.
درصد تحت پوشش نور طبیعی باید بر اساس میانگین ساعات روز (از طلوع تا غروب خورشید) در روزهای اعتدال بهاری و پاییزی و انقلاب زمستانی و تابستانی محاسبه شود.
در صورت بهره برداری حداکثری از نور طبیعی نیز، کماکان بخشی از مساحت فضاهای کاربردی ساختمان میزان نور طبیعی کمتر از حد مورد نیاز، دریافت می کنند. فضاهای بسته بدون اتصال به جداره خارجی ساختمان نیز کاملاً از نور طبیعی بی بهره بوده و روشنایی آنها باید با سامانه روشنایی مصنوعی تأمین شود.
طراحی سامانه روشنایی مصنوعی باید با ایجاد حداکثر قابلیت انطباق با نور طبیعی موجود، به منظور کاهش مصرف انرژی در سامانه روشنایی مصنوعی انجام شود.
در طراحی سامانه روشنایی مصنوعی ابتدا باید هر فضا را بدون در نظر گرفتن نور روز و برای ساعات شب طراحی کرد. در این روش باید انتخاب نوع و جانمایی منابع روشنایی به شکلی انجام شود تا با حداقل توان مصرفی سامانه روشنایی مصنوعی، میزان نور مورد نیاز در سطوح کار ایجاد شود.
ضریب یکنواختی توزیع نور مصنوعی در فضاهای مختلف (نسبت روشنایی پرنورترین یا کم نورترین نقطه هر فضا به متوسط میزان روشنایی) باید بیشتر از اعداد مندرج در جدول ۱۹-۵-۷ باشد.
درصد مساحت دارای میزان روشنایی بیش از حد طرح باید کمتر از ۱۰% مساحت کل هر فضا باشد.
در طراحی روشنایی مصنوعی ساختمانهای غیر مسکونی، باید میزان روشنایی طبیعی ساعات مختلف روزهای اعتدال و انقلاب سالانه محاسبه شده و برای تأمین کسر روشنایی هر ساعت، سامانه روشنایی جداگانه ای طراحی شود. در نهایت باید از برهم کنش تمامی طرح های ساعات مختلف روزهای مذکور، طرح بهینه روشنایی مصنوعی هر فضا بهینه یابی شود.
استفاده از الگوهای بهینه سازی چند مولفه ای ( ۲ ) بر اساس الگوریتم های ژنتیک ( ۳ ) برای دستیابی به طرح بهینه روشنایی مصنوعی توصیه می شود.
جدول ۱۹-۵-۶: حداقل نسبت مساحت کفایت نور روز در کاربری های مختلف
جدول ۱۹-۵-۷ : حداقل میزان یکنواختی قابل قبول نور مصنوعی
(۱) DLA (Daylight Autonomy)
(۲) Multi-objective Optimization
(۳) Genetic Algorithm
۳-۳-۵-۱۹ سامانه مدیریت روشنایی(۱)
پس از تکمیل طرح بهینه روشنایی مصنوعی هر فضا، رعایت نکات زیر برای طراحی و استفاده از سامانه کنترلی بهینه بهره برداری از نور روز (۲) الزامی است.
جانمایی و نصب سنسور تشخیص حضور (۳) تحت شبکه با قابلیت پوشش تمامی نقاط هر فضا به خصوص ورودی ها و خروجی ها با دقت بالا الزامی است.
در فضاهای دارای نور طبیعی، طراحی و نصب سنسورهای اندازه گیری نور (۴) با قابلیت کالیبراسیون چند نقطه ای با قابلیت تعمیم نتایج به تمامی نقاط، الزامی است.
در فضاهای عمومی ساختمانهای عمومی، استفاده از منابع روشنایی با قابلیت تنظیم شدت روشنایی (۵) الزامی است.
در تمامی فضاهای عمومی ساختمانهای عمومی، کلیه منابع روشنایی باید مجهز به رابط دیجیتال آدرس پذیر روشنایی (۶) باشند، تا امکان کنترل میزان روشنایی هر کدام به صورت مستقل وجود داشته باشد.
در صورت عدم استفاده از رابط دیجیتال آدرس پذیر، باید تأمین برق سرخط هر یک از منابع روشنایی به صورت مستقل از تابلو توزیع انجام شود.
هر یک از سرخط ها باید دارای کلید قطع کن و یا کاهنده روشنایی تحت شبکه باشند تا با دریافت فرمان عدم حضور و یا در صورت وجود نور طبیعی، میزان روشنایی مصنوعی را کاهش داده و یا سامانه روشنایی مصنوعی را به طور کامل خاموش کنند.
در فضاهای بدون روشنایی طبیعی مانند راهروها و سرویس های بهداشتی، باید دو مدار جداگانه روشنایی به گونه ای طراحی شوند تا با روشن شدن هر دو مدار، میزان نور در سطح مورد نظر مبحث سیزدهم تأمین شود و در صورت تشخیص عدم حضور توسط سنسور، فرمان لازم صادر شده و با خاموش شدن روشنایی یکی از مدارها، روشنایی، تنها به میزان مورد نیاز برای کارکرد دوربین های نظارتی تأمین شود. در این حالت باید با اولین تشخیص حرکت یا حضور کاربر، هر دور مدار روشن شده و روشنایی به میزان حداکثر طرح بازگردانده شود.
در صورت استفاده از لامپ های با قابل تغییر شدت روشنایی، می توان تمام آنها را بر روی یک خط تغذیه جریان برق قرار داده و در زمان عدم حضور، روشنایی همه آنها را تا رسیدن به سطح مورد نیاز کارکرد دوربین های نظارتی کاهش داد.
بازدهی لامپ های LED نباید کمتر از ۸۰ لومن بر وات باشد.
بازدهی بالاست لامپ های فلورسنت و LED باید بیشتر از %۹۰ باشد.
در پیوست «۸» مبحث، حداکثر توان روشنایی مجاز سامانه روشنایی مصنوعی داخل ساختمان، بر مبنای وات بر متر مربع برای کاربری های اصلی، بر اساس مصرف انرژی کل سامانه روشنایی ساختمان و همچنین به تفکیک فضاهای مختلف ساختمان و حداکثر توان سامانه روشنایی مصنوعی خارج از ساختمان ارائه شده است.
سامانه روشنایی مصنوعی بیرون ساختمان باید مجهز به سنسور سنجش روشنایی نور روز و برنامه زمان بندی تمام روزهای سال باشد تا به صورت خودکار و فقط در ساعات مورد نیاز روشنایی محوطه و نمای بیرونی ساختمان را تأمین کند.
(۱) Lighting Management System (LMS)
(۲) Daylight Harvesting
(۳) Motion Detection (Occupation Detection)
(۴) Lux Meter
(۵) Dimmable
(۶) DALI (Digital Addressable Lighting Interface)
۴-۵-۱۹ انرژی های تجدیدپذیر
تمامی ساختمان های با انشعاب غیر دیماندی باید حداقل ۶ وات به ازای هر متر مربع مساحت کل ساختمان انرژی تجدیدپذیر تولید کنند. ساختمان های با انشعاب دیماندی باید حداقل %۱۰ از کل انرژی مصرفی سالانه خود انرژی تجدیدپذیر تولید کنند.
این میزان از سال دوم الزام ویرایش پنجم مبحث نوزدهم برای ساختمان های با انشعاب غیردیماندی به ۸ وات به ازای هر متر مربع مساحت کل و برای ساختمان های با انشعاب دیماندی به حداقل %۱۵ كل انرژی مصرفی سالانه افزایش خواهد یافت.
این میزان از سال سوم الزام ویرایش پنجم مبحث نوزدهم برای ساختمان های با انشعاب غیردیماندی به ۱۰ وات به ازای هر متر مربع مساحت کل و برای ساختمان های با انشعاب دیماندی به حداقل %۲۰ کل انرژی مصرفی سالانه افزایش خواهد یافت.در صورتی که با راه اندازی کامل تمام سامانه های انرژی تجدید پذیر از جمله سامانه های برق بادی و خورشیدی، آب گرم کن خورشیدی، سامانه های زمین گرمایی و غیره در محل ساختمان، امکان تأمین میزان الزامی انرژی تجدیدپذیر ممکن نباشد، باید مطابق دستورالعمل ابلاغی نهاد قانونی مسئول عمل شود.
طراحی و نصب ذخیره ساز انرژی به اندازه حداقل %۲۵ توان نامی تجهیزات تولید انرژی تجدیدپذیر نصب شده در ساختمان الزامی است.
در طراحی محاسبه اجرا و بهره برداری از سامانه های انرژی های تجدیدپذیر رعایت موارد ایمنی به منظور محافظت از جان و سلامت افراد و جلوگیری از بروز هرگونه حادثه از قبیل حریق، برق گرفتگی و غیره باید اکیداً مورد توجه قرار گرفته شود.
۵-۵-۱۹ سامانه های پایش و زیرپایش مصرف انرژی ساختمان
نصب سامانه های پایش و زیرپایش برای هر واحد یا بخش مستقل ساختمان و مشاعات برای اندازه گیری برخط مصرف برق، گاز، آب، آب گرم مصرفی در تمامی ساختمان ها و آب گرم، سرمایش و گرمایش و تجهیزات بارز مانند چیلرها، بویلرها، پمپ ها و یا هر مصرف کننده ای که بیش از %۱۰ از مصرف لحظه ای ساختمان را بخود اختصاص می دهد در ساختمان های با سرمایش، گرمایش و یا آب گرم مرکزی الزامی است.
تمامی سامانه های پایش و زیرپایش باید به درگاه سامانه و پایش انرژی ساختمانها متصل شده و قابلیت مشاهده برخط توسط کاربران و مدیریت ساختمان با دسترسی های تعریف شده را داشته باشند.
جزئیات مربوط به سامانه پایش و زیرپایش ساختمان در فصل هفتم شرح داده شده است و اجرای تمامی موارد فصل هفتم در هر دو روش تجویزی و شبیه سازی انرژی الزامی است.
۶-۵-۱۹ سامانه مدیریت یکپارچه تأسیسات مکانیکی و الکتریکی ساختمان
نصب سامانه مدیریت یکپارچه تأسیسات مکانیکی و الکتریکی در تمامی ساختمانها دارای سامانه سرمایش، گرمایش و یا آب گرم مصرفی مرکزی الزامی است.
این سامانه باید علاوه بر قابلیت های سامانه مدیریت ساختمان (BMS) و سامانه مدیریت انرژی ساختمان (EMS)، توانایی ارسال اطلاعات به درگاه سامانه واپایش انرژی ساختمانها را بر اساس الزامات فصل هفتم این مبحث دارا باشد.
نصب هر تجهیز و یا هر بخش از سامانه های تأسیسات مکانیکی و الکتریکی بدون اتصال و ارتباط با این سامانه ممنوع است.
تمامی نقشه های مربوط به این سامانه باید توسط مهندس طراح تأسیسات الکتریکی با همراهی و هم فکری مهندس طراح تأسیسات مکانیکی تهیه شده و با تأیید هر دو، برای دریافت پروانه ساخت ارائه شود.
صدور پروانه ساخت بدون ارائه تمامی نقشه ها و جزئیات مربوط به سامانه پایش، زیر پایش و مدیریت یکپارچه تأسیسات مکانیکی و الکتریکی مجاز نیست.
جزئیات مربوط به سامانه پایش، زیرپایش و مدیریت یکپارچه تأسیسات مکانیکی و الکتریکی ساختمان در فصل هفتم شرح داده شده است و اجرای تمامی موارد فصل هفتم در هر دو روش تجویزی و شبیه سازی انرژی الزامی است.
۶-۱۹ روش شبیه سازی بازدهی انرژی ساختمان(۱)
روش شبیه سازی بازدهی انرژی ساختمان (شبیه سازی) به عنوان دومین روش طراحی در ویرایش پنجم مبحث نوزدهم قابل انتخاب است. در به کارگیری این روش، هیچ گونه محدودیتی از نظر کاربری، اقلیم، مساحت، تعداد طبقات، نسبت سطح نورگذر به پوسته خارجی و سایر موارد در نظر گرفته نشده است. به بیان دیگر طراح مجاز است بنابر شرایط پروژه، یکی از دو روش تجویزی یا روش شبیه سازی را (به غیر از مواردی که مطابق فصل پنجم استفاده از روش تجویزی غیر مجاز بیان شده است) انتخاب کند.
تفاوت روش شبیه سازی با روش تجویزی در معیارهایی است که توسط بازرس دارای صلاحیت در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت مورد ارزیابی قرار می گیرد. در روش تجویزی تمامی معیارها و حدود از پیش تعیین شده و رعایت آنها برای تمام ساختمانها لازم الاجرا است. در مقابل در روش شبیه سازی، اعداد و معیارهای مختلف مانند ضریب انتقال حرارتی دیوارها، ضریب بهره خورشیدی جداره های نورگذر، بازدهی سامانه های تأسیساتی و روشنایی وابسته به تصمیمات طراح است. هماهنگی طراح معماری و تأسیسات مکانیکی و الکتریکی و نیز استفاده از اطلاعات یکسان سازی شده و مشترک در این روش الزامی است.
در تصمیمات طراحی باید الزامات مربوط به حفظ جان و سلامتی و ایمنی افراد و همچنین استانداردهای اجباری مصالح و تجهیزات رعایت شود.
در روش شبیه سازی، طراح می تواند با به کارگیری هر ترکیبی از متغیرهای موجود در نرم افزار شبیه سازی، مشروط بر آن که قابلیت اجرایی داشته باشد، میزان مصرف انرژی سالیانه به ازای هر متر مربع فضای کنترل شده ساختمان را به کمتر از حد تعیین شده در جدول پ ۳-۱ از پیوست «۳» برساند. در این روش، ملاک ارزیابی، نتایج و گزارشات میزان مصرف انرژی کل و تفکیکی سامانه ها به صورت سالانه، ماهانه و هفتگی حاصل از شبیه سازی است.
طرح مورد تأیید طراح دارای صلاحیت شبیه سازی انرژی و گزارشات فنی و جزئیات آن، جایگزین اعداد و الزامات روش تجویزی برای ارزیابی دستگاه نظارت و مجری در طول ساخت خواهد بود. در صورت کسب حد نصاب ۹۰۰ امتیاز از ۱۰۰۰ امتیاز از سوی بازرسان دارای صلاحیت در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت، رده بازدهی انرژی ساختمان تعیین و گواهی رده بازدهی انرژی ساختمان، صادر می شود.
شبیه سازی انرژی در ساختمان باید تنها با نرم افزارهای مورد تأیید نهاد قانونی مسئول انجام شود. نتایج نرم افزارهای دیگر با هر نوع موتور محاسباتی قابل قبول نخواهد بود.
تنها نتایج و گزارشات شبیه سازی انجام شده توسط اشخاص دارای صلاحیت شبیه سازی انرژی که فرایند آموزش، سنجش و احراز صلاحیت را به صورت کامل طی نموده اند، قابل قبول خواهد بود.
در صورت اخذ پروانه ساختمانی بر اساس روش شبیه سازی، تمامی بازرسی های دوره ای و پایان ساخت بر اساس محاسبات و گزارشات شبیه سازی انجام خواهد شد و تغییر روش به تجویزی در هیچ یک از مراحل ساخت به هیچ عنوان امکان پذیر نیست.
رعایت تمامی موارد فصل هفتم، موضوع سامانه پایش، زیرپایش و سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان برای تمام ساختمانهایی که به روش شبیه سازی طراحی می شوند نیز الزامی است.
رعایت تمامی موارد نشت هوا و تأسیسات مکانیکی و الکتریکی فصل پنجم مبحث، به غیر از مواردی که در نرم افزار شبیه سازی قابلیت تنظیم و تغییر دارند برای ساختمانهایی که به روش شبیه سازی طراحی می شوند الزامی است.
(۱) Building Energy Performance Simulation
۱-۶-۱۹ نرم افزارهای مورد تایید
نرم افزار شبیه سازی مورد استفاده باید صحه گذاری شده و مورد تأیید نهاد قانونی مسئول باشد. تمامی مواد آموزشی و برنامه دوره های آموزش، سنجش و تأیید صلاحیت اشخاص حقیقی و حقوقی برای شبیه سازی با نرم افزار توسط نهاد قانونی مسئول تدوین و ابلاغ خواهد شد.
۲-۶-۱۹ اقلیم محل ساختمان
یکی از مهمترین عوامل در تعیین صحت نتایج شبیه سازی، فایل اقلیمی مورد استفاده در نرم افزار شبیه سازی است. فایل های اقلیمی مورد استفاده در نرم افزار شبیه سازی باید مورد تأیید نهاد قانونی مسئول باشد.
۱-۲-۶-۱۹ فایل های اقلیمی مورد تأیید
فایل های اقلیمی باید بر اساس داده های قابل اطمینان دریافت شده از پایگاه های رسمی هواشناسی هر شهر تولید شده باشد. وجود هرگونه اشتباه یا تفاوت در داده های خام هواشناسی استفاده شده برای تولید فایل اقلیمی، می تواند منجر به ایجاد خطا یا انحراف در نتایج شبیه سازی شود. به همین منظور تنها فایل های تأیید شده توسط نهاد قانونی مسئول باید در روش شبیه سازی مورد استفاده قرار گیرد.
۲-۲-۶-۱۹ تحلیل اقلیمی، راهکارهای فعال و غیر فعال
پیش از استفاده از فایل های اقلیمی در شبیه سازی، باید این داده ها در جلسات مشترک تیم معماری، تأسیسات و بهره برداری مورد تحلیل و بررسی دقیق قرار گیرند. در بخش اول گزارش شبیه سازی باید تحلیل های اقلیمی و تصمیمات اتخاذ شده در خصوص راهکارهای فعال و غیر فعال براساس محاسبات عددی حاصل از نرم افزار تحلیل اقلیمی مورد تأیید نهاد قانونی مسئول تشریح و تحلیل مستند در مورد هر تصمیم در طراحی پوسته و تأسیسات به طور دقیق بیان شود.
از آنجا که در روش شبیه سازی، معیار سنجش دستیابی به رده بازدهی انرژی، گزارش بر اساس خروجی های نرم افزار است، لازم است تمامی تأثیرات تصمیمات معماری و تأسیسات منطبق بر مبانی محاسباتی باشد تا استفاده از ورودی های غیر واقعی و غیر قابل دستیابی در فرایند شبیه سازی باعث ایجاد تغییرات غیرمعتبر شدت مصرف انرژی ساختمان نشود.
۳-۶-۱۹ فیزیک ساختمان
مشخصات وارد شده در بخش فیزیک ساختمان شامل اطلاعات مربوط به پوسته خارجی نورگذر (۱) و غیر نورگذر (۲) ، هوابندی و نشت هوا (۳) یکی دیگر از مهمترین عوامل تعیین کننده در نتایج شبیه سازی است. از آنجا که در روش شبیه سازی، معیار بازرسی های دوره ای و پایان ساخت مبتنی بر اطلاعات ورودی طراح است، باید تمامی مستندات فنی مربوط به فیزیک ساختمان (از جمله مواد و مصالح) به صورت پیوست، همراه گزارشات شبیه سازی ارائه شود.
در روش شبیه سازی، استفاده از روش های نوآورانه و جزئیات متنوع، مانند استفاده از مصالح نوین با فناوری های خاص مانند مواد تغییر فاز دهنده (۴) در پوسته خارجی امکان پذیر است.
در روش شبیه سازی، تنها از مواد و مصالحی می توان در پوسته خارجی استفاده کرد که مستندات لازم در مورد تست های انجام شده و تعیین پارامترهای فیزیکی آنها وجود داشته باشد. در صورت استفاده از مواد و مصالح بدون تأییدیه رسمی که مشخصات فیزیکی آنها را اثبات کند، این مواد از محاسبات حذف و شبیه سازی بدون در نظر گرفتن آنها باید مجدداً انجام شود.
در خصوص هوابندی و نرخ نشت هوا از پوسته ساختمان نیز، معیار بازرسی ها، اعداد درج شده توسط طراح در شبیه سازی خواهد بود. لذا باید اعدادی در شبیه سازی استفاده شوند که در بازرسی های دوره ای و پایان کار دستیابی به آنها امکان پذیر باشد. صدور گواهی بازرسی پایان ساخت منوط به رعایت تمامی اعداد لحاظ شده در محاسبات شبیه سازی است. در غیر این صورت انجام شبیه سازی مجدد بر اساس مشخصات چون ساخت و تعیین رده بازدهی انرژی بر اساس واقعیت های اجرا شده الزامی بوده و در صورت عدم دستیابی به حداقل میزان مورد نیاز رده D ، گواهی بازرسی پایان ساخت صادر نخواهد شد.
(۱) Glazing
(۲) Opaque
(۳) Air Tightness and Infiltration/Exfiltration
(۴) PCM (Phase Changing Material)
۴-۶-۱۹ فعالیت ها (۱)
با توجه به اینکه تنظیمات بخش فعالیت های ساختمان نقش قابل توجهی بر میزان مصرف انرژی سالانه ساختمان خواهند داشت، الزامی است تا مقادیر بخش فعالیت در نرم افزار شبیه سازی دقیقاً منطبق با رفتار واقعی ساختمان تنظیم شود و ساعات و روزهای اشغال هر فضا در هفته و تعطیلات به دقت تعیین شود.
دمای تنظیمی سامانه سرمایش (۲) ، گرمایش (۳) ، و مقدار مصرف آب گرم مصرفی (۴) باید بر اساس اعداد مندرج در دفترچه محاسبات تأسیسات در نرم افزار وارد شود. همچنین دمای تنظیمی برای ساعات عدم حضور کاربر در سامانه سرمایش (۵) و گرمایش (۶) ، باید کاملاً منطبق با جزئیات طراحی تأسیسات، در نرم افزار شبیه سازی وارد شود.
تعیین تعداد و نوع تجهیزات اداری و سایر لوازم مصرف کننده انرژی و همچنین میزان تولید گرما توسط آنها، باید بر اساس مستندات تجهیزات، انجام گرفته و تمامی مستندات مربوط به پیوست گزارشات شبیه سازی ارائه شود.
(۱) Activity
( ۲) Cooling Set Point
(۳) Heating Set Point
(۴) DHW
(۵) Cooling Set Back Point
(۶) Heating Set Back Point
۵-۶-۱۹ تأسیسات مکانیکی
تأسیسات مکانیکی باید با جزئیات (۱) شبیه سازی شوند و استفاده از روش شبیه سازی ساده (۲) در تأسیسات مکانیکی مجاز نیست.
در روش طراحی با جزئیات، باید تمامی تجهیزات دقیقاً منطبق با طرح و مشخصات دستگاه ها به همراه مستندات آنها تعریف شوند. ملاک بازرسی دوره ای و پایانی ساختمان، عيناً تجهیزات به کار رفته در شبیه سازی است. در صورتی که به هر دلیل تجهیزات استفاده شده در واقعیت، مغایر با تجهیزات وارد شده در شبیه سازی باشد، شبیه سازی باید مجدداً براساس وضعیت چون ساخت حاصل از بازرسی توسط بازرس دارای صلاحیت انجام شده و رده بازدهی انرژی پایان ساخت، بر این اساس تعیین شود و در صورت عدم دستیابی به رده بازدهی انرژی D، گواهی بازرسی پایان ساخت صادر نخواهد شد.
(۱) Detailed HVAC
(۲) Simple
۶-۶-۱۹ سامانه روشنایی(۱)
در بخش سامانه روشنایی، باید کلیه مشخصات مربوط به روشنایی تمامی فضاها از جمله نوع منبع روشنایی، برنامه زمان بندی عملکرد سامانه روشنایی، بازدهی روشنایی و همچنین میزان تولید گرما توسط سامانه روشنایی بر اساس مستندات منبع روشنایی تعیین شود.
تعیین نوع سامانه کنترل روشنایی و همچنین روشنایی های موضعی و روشنایی خارجی ساختمان و نوع منبع و برنامه زمانی آنها الزامی است.
(۱) Lighting
۷-۶-۱۹ انرژی های تجدیدپذیر
رعایت الزامات مربوط به انرژی های تجدیدپذیر که در بخش ۱۹-۵-۴ در روش تجویزی بیان شده است، در روش شبیه سازی نیز الزامی است.
شبیه سازی تولید انرژی های تجدیدپذیر باید شامل تمامی منابع تجدیدپذیر از جمله سلول های خورشیدی اعم از فتوولتائیک، حرارتی و نیز توربین های بادی با ارائه تمامی جزئیات به همراه مستندات فنی و اجرایی باشد.
۸-۶-۱۹ تنظیمات موتور شبیه ساز مصرف انرژی
پس از وارد کردن تمامی ورودی ها و پارامترهای کلیه بخش های مختلف مورد نیاز روش شبیه سازی، باید تنظیمات لازم پیش از انجام محاسبات با استفاده از موتور شبیه ساز، انجام شود.
از جمله مهمترین این تنظیمات، تنظیم روز شروع و روز پایان در انجام محاسبات شبیه سازی است. شبیه سازی باید در برگیرنده ۳۶۵ روز یک سال شمسی باشد.
تعیین زیر بازه های انجام محاسبات و تولید خروجی ها بر اساس فواصل ماهانه، روزانه، ساعتی و یا تقسیمات کوچک تر از ساعت، باید بنابر نیازهای مورد نظر گزارشات شبیه سازی، تنظیم شود.
۹-۶-۱۹ گزارش شبیه سازی و پروفیل مصرف حامل های انرژی
پس از تکمیل فرایند شبیه سازی، خروجی های متعددی توسط نرم افزار تولید خواهد شد. به منظور ایجاد امکان اعتبار سنجی در مورد نتایج روش شبیه سازی باید موارد زیر مورد توجه قرار گرفته و در تهیه گزارش لحاظ شود.
شبیه سازی و تهیه گزارشات آن باید توسط شخص دارای صلاحیت شبیه سازی اخذ شده از نهاد قانونی مسئول انجام شده باشد.
شبیه سازی باید با استفاده از نرم افزارهای مورد تأیید نهاد قانونی مسئول تهیه شده باشد.
شبیه سازی باید با استفاده از فایل های اقلیمی مورد تأیید نهاد قانونی مسئول تهیه شده باشد.
اعداد مصرف انرژی مندرج در گزارشات باید بر اساس انرژی نهایی (۱) تهیه شده و استفاده از اعداد انرژی اولیه (۲) ملاک عمل نیست.
درج شدت مصرف انرژی ساختمان به ازای فضای تهویه شونده و مساحت کل بنا بر حسب کیلووات ساعت بر متر مربع در سال در گزارشات الزامی است.
علاوه بر میزان کل مصرف سالانه، ارائه جداول و پروفیل های مصرف ماهانه و روزانه در پیک تابستان و زمستان به صورت مجزا الزامی است.
تعیین میزان مصرف هر یک از حامل های سوخت، بر اساس واحد اندازه گیری متعارف (کیلووات ساعت برای برق، متر مکعب برای گاز و لیتر برای گازوئیل) و همچنین مصرف تجمیعی آنها با اعمال ضرایب تبدیل به صورت سالانه، ماهانه و روزانه الزامی است.
ارائه پروفیل مصرف حامل های انرژی به صورت تفکیکی در روزهای اوج بار تابستان و زمستان، الزامی است.
ارائه پروفیل میزان مصرف برق به صورت ساعتی برای تمام ساعات پیک تابستان الزامی است.
ارائه گزارشات پروفیل مصرف تفکیکی بخش های مختلف مصرف کننده انرژی به صورت سالانه، ماهانه و روزانه و در روزهای پیک به صورت ساعتی الزامی است.
(۱) Final Energy (Site Energy)
(۲) Primary Energy (Source Energy)
۷-۱۹ سامانه های پایش انرژی و مدیریت یکپارچه ساختمان
تمامی ساختمان ها با هر کاربری-اقلیم مکلف به طراحی، نصب و بهره برداری کامل سامانه پایش (۱) و زیرپایش (۲) انرژی و همچنین سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان (۳) با رعایت الزامات فنی و اجرایی این فصل هستند.
رعایت تمامی موارد این فصل برای تمامی ساختمان ها و با هر دو روش طراحی تجویزی و شبیه سازی الزامی است.
بدون راه اندازی کامل سامانه پایش انرژی و سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان و اتصال آن به درگاه سامانه واپایش انرژی ساختمان ها، صدور گواهی رده بازدهی انرژی مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان و صدور گواهی پایان کار مطلقاً ممنوع است.
(۱) Metering System
(۲) Sub Metering
(۳) BMS (Building Management System)
۱-۷-۱۹ سامانه پایش و زیرپایش مصرف انرژی ساختمان
پایش انرژی در ساختمان ها را می توان در سطوح مختلف پایش، زیرپایش و پایش عمیق ( ۱ ) دسته بندی کرد. در این قسمت، الزامات اجرایی مربوط به پایش و زیرپایش مصرف توضیح داده شده است.
سامانه پایش شامل اندازه گیری تمامی مقادیر مصرف حامل های انرژی و همچنین آب مصرفی ساختمان به صورت ممتد، برخط (۲) ، بلادرنگ (۳) و مستقل از کنتورهای شرکتهای برق و گاز و آب است.
سامانه زیرپایش، شامل اندازه گیری تمامی مصارف انرژی در واحدها، بخش های مستقل و مشاعات ساختمان با تفکیک بخش های مستقل مشاعات مانند لابی، استخر، فضاهای ورزشی، خدماتی، رفاهی و همچنین تجهیزات بارز (۴) مصرف کننده انرژی مانند چیلر، بویلر، پمپ ها، هواسازها، مبدل های حرارتی و سایر تجهیزات بارز است.
نصب و راه اندازی کامل سامانه پایش و زیرپایش برای تمامی ساختمان های دارای سرمایش، گرمایش و یا آب گرم مصرفی مرکزی، الزامی است.
پایش عمیق یا اندازه گیری جداگانه تمامی تجهیزات و دستگاه های مصرف کننده خرد انرژی جزء الزامات این مبحث قرار ندارد.
طراحی نصب و بهره برداری از سامانه پایش و زیرپایش باید به گونه ای باشد که علاوه بر اندازه گیری مصرف برق، گاز، انرژی و آب و تعیین سهم هر بخش یا تجهیز از کل مصرف ساختمان، امکان شناسایی دقیق انحراف از الگوی مصرف، اختلالات در عملکرد تجهیزات و بهینه سازی عملکرد سامانه ها را نیز فراهم کند.
راهبری سامانه پایش و مدیریت یکپارچه ساختمان یکی از مهمترین بخش های مراقبت و نگهداری از ساختمانها است و زیرساخت های لازم برای اجرای مبحث بیست و دوم مقررات ملّی ساختمان در بخش انرژی و نگهداری تأسیسات را فراهم می کند. موارد تخصصی مراقبت و نگهداری ساختمان به مبحث بیست و دوم منتقل شده و در آن مبحث به صورت مشروح بیان خواهد شد.
(۱) Deep Metering
(۲) Online
(۳) Real-Time
(۴) تجهیز و یا سامانه ای مصرف کننده بارز است که بیش از %۱۰ از کل انرژی مصرفی ساختمان را، حتی در یک لحظه به خود اختصاص دهد. ملاک تعیین سهم بارز، مصرف سالانه یا ماهانه تجهیز و یا سامانه نیست، چرا که برخی تجهیزات بارز ممکن است تنها در روزها و یا ساعت هایی خاص و محدود، انرژی قابل توجهی مصرف نموده و در بیشتر ساعت های سال به عنوان تجهیز با مصرف کمتر از %۱۰ کل انرژی لحظه ای ساختمان شناخته شوند.
۱-۱-۷-۱۹ ایجاد ارتباط فیزیکی و دریافت داده
نصب تجهیزات اندازه گیری، در تمام نقاط کلیدی ساختمان و برای تمامی حامل های انرژی از جمله برق، گاز، آب، سرمایش و گرمایش و آب گرم مصرفی الزامی است.
برای تعیین نقاط کلیدی، طراحی مناسب محل نصب و همچنین کنترل اجرای صحیح سامانه پایش و زیرپایش در مراحل ساخت، تهیه نقشه های جریان انرژی ساختمان به صورت دیاگرام تک خطی برق، گاز و آب توسط طراحان برق مکانیک و گاز الزامی است.
در این نقشه ها باید جانمایی دقیق، جزئیات اجرایی نصب، نحوه اتصالات و مشخصات دستگاه های اندازه گیری به طور کامل درج شود.
تمامی دستگاه های اندازه گیری هر واحد یا بخش مستقل ساختمان، باید دارای دسترسی کافی و بدون محدودیت برای خوانش، تعمیرات و تعویض باشند.
دسترسی به دستگاه های اندازه گیری، باید از طریق فضای مشاع ساختمان تعبیه شود به طوری که برای خوانش، تعمیر و یا تعویض هیچ یک از آنها، ورود به فضای اختصاصی هیچ بخش یا واحدی مورد نیاز نباشد.
محل قرارگیری تجهیزات اندازه گیری باید به گونه ای طراحی شود تا در صورت نیاز به تعویض و یا تعمیر امکان ایزوله کردن تجهیز مورد نظر، بدون نیاز به عملیات مخرب وجود داشته باشد. طراحی و اجرای هر گونه مدار، با قابلیت دور زدن (۱) تجهیزات اندازه گیری ممنوع است.
تمامی تجهیزات باید قادر به اندازه گیری و ارسال داده های مصرف برق، گاز، آب و انرژی با خطای کمتر از %۲ و به صورت برخط (۲) و بلادرنگ (۳) باشند.
تجهیزات اندازه گیری به ویژه تجهیزات اندازه گیری مصرف برق و گاز باید دارای استاندارد ایمنی ملّی و یا آخرین نسخه استاندارد ایمنی اتحادیه اروپا و همچنین گواهی دقت اندازه گیری از آزمایشگاه های معتبر باشند.
تمامی جریان سنج های (۴) سیالات باید از نوع مافوق صوت (۵) و تحت شبکه باشند.
جریان سنج های مافوق صوت می بایست بر روی مدار برگشت و قبل از شیر کنترلی با فاصله مناسب از شیر، جهت جلوگیری از ایجاد اختلال اندازه گیری ناشی از تغییرات سیال نصب شوند.
تمامی جریان سنج های مافوق صوت در سامانه های سرمایش و گرمایش باید دارای حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی R۱۰۰ باشند.
تمامی جریان سنج های مافوق صوت در سامانه های آب گرم و آب سرد مصرفی باید دارای حداقل دقت اندازه گیری جریان جزئی R۲۵۰ باشند.
تجهیزات اندازه گیری به ویژه کنتورهای انرژی (۶) شامل کنتور انرژی مافوق صوت، کنتور انرژی آب گرم بهداشتی، کنتور انرژی برگشت آب گرم بهداشتی و کنتور آب سرد بهداشتی باید دارای درگاه نوری برای خوانش و یا تغییر تنظیمات از طریق قرائت گر دستی باشد.
در تعیین قدر السهم مصرف هر واحد یا بخش، باید میزان مصرف بخش های عمومی و یا هدر رفت سامانه ها نیز شناسایی و در محاسبات قدر السهم لحاظ شود، به طوری که مجموع میزان مصارف بخش ها با میزان کل مصرف ساختمان برابر باشد.
در اندازه گیری قدر السهم مصرف آب گرم مصرفی هر واحد یا بخش، باید علاوه بر جریان آب عبوری، دمای آب گرم ورودی به هر واحد یا بخش و دمای آب سرد ورودی به مبدل حرارتی آب گرم مصرفی مرکزی نیز اندازه گیری و در محاسبات لحاظ شود.
تمامی تجهیزات اندازه گیری باید توانایی ارسال داده خوانش شده بر بستر پروتکل های استاندارد مانند MQTT, M-Bus, WM-Bus, LoRaWAN, Modbus RTU و یا سایر پروتکل های استاندارد را به صورت فشرده سازی شده و مورد تأیید درگاه سامانه و پایش انرژی ساختمانها داشته باشند.
ارسال داده ها توسط تجهیزات اندازه گیری باید به صورت خودکار و بدون نیاز به ارسال فرمان باشد. مدت زمان فاصله بین خوانش ها (۷) باید تا حداقل یکبار خوانش در ۱۰ ثانیه و یا خوانش به ازای تغییر مقدار (۸) قابل تنظیم باشد. فاصله زمانی میان خوانش ها باید با دسترسی از طریق درگاه ملّی پایش انرژی ساختمان قابل تنظیم باشد.
(۱) Bypass
(۲) Online
(۳) Real-time
(۴) Flow Meter
(۵) Ultrasonic
(۶) Energy Meter (Btu Meter)
(۷) Intervals
(۸) COV (Change of Value)
۲-۱-۷-۱۹ انتقال مهندسی و ذخیره نقاط داده
سامانه پایش باید به گونه ای طراحی شود که قابلیت ذخیره اطلاعات خوانش شده را برای مدت حداقل یک سال در حافظه داخلی (۱) و بدون نیاز به حافظه خارجی (۲) دارا باشد.
سامانه پایش باید دارای حافظه داخلی پشتیبان (۳) بوده و در صورت قطع برق، هیچ اختلالی در حافظه داخلی آن ایجاد نشود و با وصل مجدد برق به صورت خودکار و بدون نیاز به تنظیمات مجدد، به شرایط قبل از قطعی برق بازگردد.
اطلاعات حاصل از خوانش باید به صورت امن و رمزنگاری شده (۴) به سامانه پایش مرکزی و درگاه سامانه واپایش انرژی ساختمان ها منتقل شود.
برای انتقال داده ها، استفاده از پروتکل های ارتباطی استاندارد نظیرModbus BACnet ، RTU/TCP و Wi-Fi الزامی است. این پروتکل ها باید از قابلیت اشغال پهنای باند حداقلی برخوردار باشند تا داده ها بدون اختلال و به صورت بلادرنگ منتقل شوند.
برای انتقال داده ها به صورت بی سیم، استفاده از سیم کارت نسل ۴G و بالاتر و همچنین پروتکل ۳.۰ LoRaWAN و بالاتر مجاز است.
در صورت انتقال داده به صورت بی سیم، وجود حداقل دو سامانه پشتیبان دیگر مانند درگاه فیبر نوری، LAN و یا پورت سریال الزامی است.
برای ذخیره داده ها، باید از پایگاه های داده (۵) معتبر، امن و رمزنگاری شده استفاده شود.
تمامی داده ها باید به صورت مستمر ذخیره شده و قابلیت تعریف سطح دسترسی های محدود برای کاربران مختلف از جمله بهره برداران و مدیران ساختمان، وجود داشته باشد.
سامانه پایش باید به صورت رمزنگاری مبدا تا مقصد دو طرفه (۶) با درگاه سامانه واپایش انرژی ساختمان ها ارتباط یکپارچه، بلادرنگ و بدون قطع داشته باشد.
(۱) Built-in Memory
(۲) External Memory (SD Card)
(۳) Redundant Memory
(۴) Encrypted Data
(۵) Data Base
(۶) Two-Way End to End Encryption
۳-۱-۷-۱۹ پردازش داده های گردآوری شده
سامانه پایش باید قابلیت پردازش داده های ذخیره سازی شده را به منظور دسته بندی و استخراج اطلاعات مورد نظر و با اعمال فیلترهای مختلف، دارا باشد.
سامانه پایش باید قابلیت تجزیه و تحلیل داده ها به صورت بلادرنگ و دوره ای را دارا باشد.
سامانه پایش باید قابلیت میزبانی الگوریتم های پردازش داده مانند یادگیری ماشین (۱) و یادگیری عمیق (۲) برای بررسی روند مصرف انرژی، شناسایی مصارف غیر عادی و پیش بینی نیازهای انرژی را دارا باشد.
سامانه پایش باید قابلیت پردازش داده های کلان (۳) بدون اشغال بیش از %۱۰ ظرفیت پردازشگر را دارا باشد.
(۱) Machine Learning
(۲) Deep Learning
(۳) Big Data
۴-۱-۷-۱۹ تحلیل اطلاعات و عیب یابی عملکرد تجهیزات و سامانه ها
سامانه پایش باید قابلیت تحلیل عملکرد سامانه ها و تجهیزات را دارا بوده و در صورت نیاز، گزارش های منظم یا هشدارهای فوری را به کاربران و مدیران ارسال کند.
سامانه پایش باید قابلیت ارسال هشدار با طبقه بندی فوریت براساس شناسایی نقاط ضعف در عملکرد سامانه ها و تجهیزات به منظور شناسایی افزایش غیر طبیعی مصرف انرژی، خرابی یا عدم کارایی تجهیزات و سامانه های مصرف کننده و تجهیزات اندازه گیری را دارا باشد.
در صورت شناسایی نواقص یا اختلالات جدی، سامانه باید به طور خودکار پیشنهاد اقدامات لازم برای اصلاح عملکرد یا هشدارهای لازم برای بهره بردار یا مدیر ساختمان را ارسال کند.
۲-۷-۱۹ سامانه پایش و واپایش یکپارچه ساختمان
سامانه پایش و واپایش یکپارچه ساختمان باید تمامی تأسیسات و سامانه ها را به طور همزمان تحت مدیریت داشته باشد. برای این منظور تمامی تجهیزات موجود در ساختمان باید به این سامانه متصل شوند.
۱-۲-۷-۱۹ سامانه پایش و واپایش تأسیسات مکانیکی و الکتریکی
تمامی تأسیسات مکانیکی و الکتریکی ساختمان، شامل سامانه های گرمایشی، سرمایشی، تهویه مطبوع، روشنایی و سایر تجهیزات تأسیساتی، باید تحت نظارت و کنترل سامانه پایش و واپایش قرار گیرند.
تمامی سامانه ها و تجهیزات موجود در تأسیسات مکانیکی و الکتریکی باید از طریق تجهیزات اندازه گیری و حسگرهای مربوطه اطلاعات را به صورت آنالوگ یا دیجیتال به سامانه مدیریت ساختمان ارسال و فرمان های کنترل را نیز به صورت آنالوگ یا دیجیتال دریافت کنند.
سامانه مدیریت ساختمان باید با استفاده از کنترل گرهای دیجیتال مستقیم (۱) طراحی و اجرا شوند و استفاده از سامانه های متمرکز مانند کنترل گرهای منطق پذیر قابل برنامه ریزی (۲) به تنهایی و به صورت متمرکز و بدون سامانه پشتیبان مجاز نیست.
نقشه های طراحی سامانه مدیریت ساختمان باید به همراه نقشه های تأسیسات تهیه شوند. تأیید این نقشه ها برای اخذ پروانه ساختمان الزامی است.
نقشه های سامانه کنترل ساختمان باید در بردارنده تمامی اطلاعات مورد نیاز از جمله دیاگرام های تک خطی، لیست کنترل گرها و جانمایی آنها، لیست نقاط کنترلی هر سامانه و تجهیز، کنترل گر مربوط به آن و جزئیات منطق کنترل (۳) آنها باشد.
سامانه کنترل ساختمان باید بتوانند در صورت شناسایی نواقص هشدارهای فوری ارسال کند. استفاده از سامانه های مدیریت ساختمان که از پروتکل ارتباطی داخلی BACnet بر بستر TCP (۴) استفاده می کنند، توصیه می شود.
سامانه مدیریت ساختمان باید قابلیت ارتباط دو طرفه پایش و واپایش با استفاده از پروتکل MQTT و یا grpc بر روی بستر TCP با درگاه سامانه و پایش انرژی ساختمانها را دارا باشد.
(۱) DDC (Digital Direct Controller)
(۲) PLC (Programmable Logic Controller)
(۳) Control Logic
(۴) BACnet Over IP
۲-۲-۷-۱۹ مدیریت یکپارچه بر بستر اینترنت اشیاء(۱)
اغلب سامانه های مدیریت ساختمان از نرم افزارهای کاربری مخصوص به خود برای پایش و واپایش استفاده می نمایند. بعلاوه در صورت استفاده از تولید کنندگان مختلف برای تأمین تجهیزات کنترلی سامانه مدیریت ساختمان، ممکن است نرم افزار مربوط به هر یک به صورت اختصاصی عمل کرده و امکان ارتباط یکپارچه با سایر تجهیزات یا سامانه ها را دارا نباشد. به همین دلیل الزامی است تا علاوه بر نرم افزارهای اختصاصی هر تولید کننده، مدیریت یکپارچه سامانه ها و تأسیسات بر بستر فناوری اینترنت اشیاء ایجاد شود.
تمامی دستگاه ها سنسورها و تجهیزات مختلف ساختمان باید به صورت مستقیم و یا از طریق کنترل گرها به شبکه اینترنت اشیاء متصل شوند.
این اتصال باید به گونه ای باشد که امکان مشاهده کلیه اطلاعات تمامی سامانه های سرمایش، گرمایش، تهویه مطبوع، روشنایی، کنترل دسترسی (۲) ، نظارت تصویری (۳) ، اعلام حریق و تمامی سامانه های دیگر موجود در ساختمان را بر روی یک صفحه واحد (۴) و یکپارچه ایجاد کند.
سامانه اینترنت اشیاء باید امکان ارسال و دریافت داده ها و دستورات کنترلی را به صورت بلادرنگ، دارا باشد.
سامانه یکپارچه باید ماژول های نرم افزاری مورد نیاز را به منظور ایجاد فضای لازم برای میزبانی از هر نوع منطق کنترلی (۵) از جمله برنامه زمان بندی، توابع ریاضی، الگوریتم های کنترلی ثابت، الگوریتم های خود یادگیرنده (۶) ، یادگیری ماشین، یادگیری عمیق و شبکه عصبی مصنوعی هر سامانه یا تجهیز به صورت مجزا و یا به صورت پیوسته و برهم کنش (۷) تجهیزات و سامانه های موجود در ساختمان دارا باشد.
نرم افزار سامانه مدیریت یکپارچه ساختمان مورد استفاده باید گواهی رعایت پروتکل های امنیتی و استانداردهای فنی را دارا باشد تا از هرگونه اختلال یا حمله سایبری جلوگیری شود.
(۱) IoT (Internet of Things)
(۲) Access Control
(۳) Surveillance
(۴) Single Pane
(۵) Rules Engine
(۶) Self-Learning
(۷) Super positioning
۳-۲-۷-۱۹ عیب یابی و بهینه سازی عملکرد با استفاده از هوش مصنوعی
سامانه کنترل یکپارچه ساختمان باید قابلیت میزبانی از انواع ماژول های هوش مصنوعی را دارا باشد. هوش مصنوعی مورد استفاده باید به طور مستمر و بلادرنگ، توانایی پایش رفتار سامانه ها را دارا بوده و توانایی انجام تحلیل واکنشی (۱) ، تحلیل پیشگیرانه (۲) ، و تحلیل پیش بینانه (۳) رفتار تجهیزات و سامانه های مصرف کننده انرژی و همچنین بهینه سازی عملکرد آنها در طول زمان را دارا باشد.
هوش مصنوعی باید بتواند با تحلیل داده های جمع آوری شده، مشکلات عملکرد سامانه ها را شناسایی کند و پیشنهاد اقدامات لازم، برای بهینه سازی مصرف انرژی را تهیه و برای راهبر سامانه ارسال کند.
(۱) Reactive Analysis
(۲) Proactive Analysis
(۳) Predictive Analysis
۴-۲-۷-۱۹ راهبری ساختمان با استفاده از دوقلوی دیجیتال(۱)
رقومی سازی ( ۲ ) (دیجیتال سازی)، رویکردی جدید در مقررات ملّی و کنترل ساختمان است. این فرایند به مرور با ویرایش های جدید در تمامی مباحث مقررات ملّی ساختمان تسری پیدا خواهد کرد و موجب یکپارچه سازی تدوین و کنترل مقررات ملّی ساختمان در مراحل طراحی، ساخت و بهره برداری خواهد شد.
تولید دوقلوی دیجیتال برای تمامی ساختمان های با مساحت کنترل شده بیش از ۱۰.۰۰۰ متر مربع الزامی است.
دوقلوی دیجیتال باید براساس خروجی مدل سازی اطلاعات ساختمان (۳) با حداقل سطح توسعه (۴) ۴۰۰ تولید شود.
مدل خروجی باید با فرمت گرافیک برداری مقیاس پذیر SVG (۵) تولید و در محیط html میزبانی شود.
تمامی اطلاعات سامانه پایش و سامانه یکپارچه مدیریت ساختمان باید به صورت برخط و بلادرنگ با مدل اطلاعات ساختمان مرتبط شود، به طوری که امکان مشاهده مقادیر تمامی متغیرها و همچنین تغییر مقادیر متغیرهای قابل کنترل از طریق دوقلوی دیجیتال وجود داشته باشد.
(۱) Digital Twin
(۲) Digitalization
(۳) BIM (Building Information Modelling)
(۴) LOD (Level of Development)
(۵) SVG (Scalable Vector Graphic)
۵-۲-۷-۱۹ امنیت سایبری و پدافند غیر عامل
تمامی نرم افزارها و پروتکل های ارتباطاتی سامانه های پایش انرژی و کنترل ساختمان باید از نظر امنیت سایبری مورد ارزیابی قرار گرفته و تأییدیه های لازم را برای موارد لازم ( ۱ ) دریافت نمایند.
سامانه های پایش و واپایش انرژی باید با استفاده از پروتکل های امنیتی معتبر، از جمله فایروال (۲) ، رمز نگاری (۳) و تعریف سطح دسترسی (۴) ، از نفوذهای احتمالی و دسترسی های غیر مجاز محافظت شوند.
علاوه بر این سامانه پایش و واپایش انرژی باید دارای طرح پدافند غیرعامل باشد. این طرح باید به طور کامل عملیاتی و راه اندازی شود تا در صورت بروز حملات سایبری، اقدامات سریع و مؤثر مورد نیاز را انجام دهد.
(۱) موارد زیر باید مورد تست و تایید قرار گیرد:
Fake Station SUID
Get RSAs
DB Attack
Read Data in Switch
DNS Attack
DDoS Attack
Brute Force Attack
Password Attacks
Source Attack
Architecture Attack
Network Attack: Abnormal Data
Network Attack: Open Abnormal Port
(۲) Firewall
(۳) Encryption
(۴) Authentication
۸-۱۹ بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان های موجود
بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان های موجود به عنوان فصلی جدید به مبحث نوزدهم افزوده شده است. وجود مصوبات قانونی که این مبحث را به عنوان معیار سنجش میزان مجاز انرژی مصرفی ساختمانهای در حال بهره برداری معرفی کرده اند، مانند ماده ۱۱ قانون مانع زدایی از توسعه صنعت برق، از یک سو و لزوم رفع برداشت اشتباه رایج در جامعه مهندسی ساختمان و مدیریتی کشور مبنی بر محدود بودن مقررات ملّی ساختمان به ساختمانهای جدید الاحداث از سوی دیگر، ضرورت افزودن این فصل به مبحث را دو چندان کرده است.
متن ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان، دامنه شمول مقررات ملّی را تمامی مراحل، طراحی، محاسبه، اجرا، بهره برداری و نگهداری از ساختمانها بیان کرده است، لذا بهره برداران نیز ملزم به رعایت مقررات ملّی ساختمان هستند. به همین دلیل تدوین مبحث بیست و دوم مقررات ملّی ساختمان با عنوان نگهداری و مراقبت از ساختمانها در سال ۱۳۹۲ انجام شد. رعایت مقررات ملّی ساختمان در مورد ساختمانها در مرحله بهره برداری نیز الزامی است.
۱-۸-۱۹ ارزیابی وضع موجود
اولین گام در ورود به فرایند بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمانهای در حال بهره برداری، ارزیابی وضعیت موجود آنها است. به این منظور در ساختمانهای موجود، باید رتبه بازدهی انرژی مطابق استانداردهای ملّی ایران ۱۴۲۵۳ و ۱۴۲۵۴ تعیین و برچسب انرژی از سوی بازرس دارای صلاحیت صادر شود.
به موازات ممیزی انرژی، تعیین رده و صدور برچسب انرژی، ارزیابی فیزیکی وضع موجود نیز باید به منظور شناسایی نقاط ضعف ساختمان انجام شود. این ارزیابی از طریق تهیه نقشه های چون ساخت، بازرسی پوسته خارجی و تأسیسات مکانیکی و الکتریکی صورت می گیرد.
نقشه های معماری چون ساخت باید تهیه و در صورت وجود با وضعیت چون ساخت تطبیق داده شود و موارد مغایرت یا عدم تطبيق، مشخص و اصلاحات لازم اعمال شود.
در بازرسی تأسیسات مکانیکی و الکتریکی، برداشت وضع موجود و تهیه نقشه های چون ساخت و جانمایی تمامی تجهیزات، سامانه ها، لوله کشی ها، کانال ها، شیرها، تجهیزات اندازه گیری و کنترلی کلیه بخش ها ساختمان و درج آنها در نقشه های چون ساخت تأسیسات مکانیکی و الکتریکی الزامی است.
در صورت عدم امکان برداشت و ترسیم وضعیت چون ساخت در هر قسمت از تأسیسات مکانیکی و الکتریکی، ذکر علت دقیق عدم امکان برداشت و جانمایی بخش مورد نظر در نقشه ها الزامی است.
ارزیابی پوسته خارجی شامل ارزیابی پوسته خارجی غیر نورگذر، پوسته خارجی نورگذر و نشت هوا از پوسته خارجی است.
در بازرسی پوسته خارجی غیرنورگذر باید مقاومت حرارتی دیوارهای خارجی، سقف، کف مجاور هوا و کف مجاور خاک، تعیین شود.
در صورت امکان در اندازه گیری مقاومت حرارتی، اولویت با استفاده از روش های غیرمخرب است. در صورت عدم امکان برداشت ضریب انتقال حرارتی تمام اجزا پوسته خارجی با استفاده از روشهای غیر مخرب، انجام حداقل آزمایش های مخرب ممکن، مانند نمونه برداری برای ارسال به آزمایشگاه برای محاسبه دقیق ضریب انتقال حرارتی الزامی است.
در بازرسی جداره های نورگذر باید، ضریب انتقال حرارت و ضریب بهره خورشیدی با استفاده از دستگاه های استاندارد و دارای دقت اندازه گیری معتبر انجام شود.
برای اندازه گیری نشت هوا نیز باید از روش آزمایش پوسته خارجی تحت فشار ۷۵، ۱۵۰ و یا ۳۰۰ پاسکال، مطابق روش تجویزی و همچنین اندازه گیری نرخ تعویض هوا بر اساس تعداد دفعات در ساعت با استفاده از درب دمنده استفاده شود.
۲-۸-۱۹ استقرار سامانه پایش و زیرپایش مصرف و مدیریت ساختمان
طراحی نصب و راه اندازی سامانه پایش و زیرپایش و همچنین سامانه مدیریت ساختمان مطابق فصل هفتم، برای بهینه سازی ساختمانهای موجود الزامی است.
انجام تمام مراحل طراحی، انتخاب تجهیزات، اجرا و رعایت الزامات سامانه پایش و زیرپایش و سامانه مدیریت ساختمان شرح داده شده در فصل هفتم الزامی است.
در ساختمانهای دارای موتورخانه مرکزی، نصب سامانه کنترل هوشمند موتورخانه به عنوان اولین گام در ارزیابی، کنترل و کاهش مصرف انرژی الزامی است.
سامانه کنترل هوشمند موتورخانه باید قابلیت اندازه گیری دمای هوای بیرون ساختمان، دمای آب رفت و برگشت بویلر، دمای آب رفت و برگشت مبدل حرارتی آب گرم و صدور فرمان خاموش و روشن برای مشعل ها و پمپ ها، بر اساس منطق برنامه نویسی شده و ایجاد ارتباط میان ورودی ها و خروجی ها را در قالب یک دستگاه داشته باشد.
۳-۸-۱۹ چرخه راهکار، اقدام، پایش و سنجش
در این مرحله طراحی چرخه راهکار، اقدام، پایش و سنجش ( ۱ ) به عنوان فرایند بنیادی مدیریت انرژی مطابق استانداردهای ملی ایران ۵۰۰۰۱ و ۵۰۰۰۲ الزامی است. این چرخه به طور مداوم، بهبود عملکرد انرژی ساختمان را هدف قرار داده و موجب مصرف کارآمدتر انرژی، در ساختمان می شود.
(۱) PDCA (Plan, Do, Check, Act)
۱-۳-۸-۱۹ تدوین راهکارهای بهینه سازی
برای طراحی راهکارهای بهینه سازی مصرف انرژی، طراح باید یکی از روش های تجویزی یا شبیه سازی را انتخاب کند.
بر اساس روش طراحی انتخاب شده، باید تمامی مراحل فصل پنجم برای روش تجویزی و فصل ششم برای روش شبیه سازی انجام شود.
در این مرحله، بر اساس الزامات روش تجویزی یا شبیه سازی، طراحی راهکارهای بهینه سازی، ارائه جزئیات فنی و نقشه های مورد نیاز حاوی اطلاعات کامل برای انجام تغییرات لازم تا رسیدن به رده بازدهی انرژی D توسط طراحان، الزامی است.
به منظور در نظر گرفتن افزایش مصرف ناشی از فرسودگی برای ساختمانهای موجود با عمر بیش از ۱۰ سال، به ازای هر سال مازاد بر ۱۰ سال نخست بهره برداری کامل ساختمان، می توان به میزان حداکثر %۱ به مقادیر مجاز شدت مصرف انرژی کاربری-اقلیم آن ساختمان برای دستیابی به رده D مندرج در جدول پ ۳-۱ از پیوست «۳» اضافه کرد.
۲-۳-۸-۱۹ اعمال راهکارهای بهینه سازی
راهکارهای بهینه سازی باید بر اساس طرح ارائه شده توسط طراحان، توسط مجری ذی صلاح اجرا شود.
با توجه به اینکه در مراحل بهینه سازی ساختمان های موجود، نهاد بازرسی موضوعیت ندارد، الزامی است تا تمامی موارد مورد نظر در بازرسی های دوره ای توسط مهندسان ناظر و مجری بهینه سازی انجام گرفته و مستندات آن تهیه و ذخیره شود.
۳-۳-۸-۱۹ نظارت و پایش نتایج پس از اعمال راهکارهای بهینه سازی
نظارت و پایش نتایج، پس از اعمال راهکارهای بهینه سازی الزامی است.
راهبری سامانه پایش و زیرپایش مصرف ساختمان، پردازش و تحلیل نتایج در این مرحله مطابق بخش ۱۹-۷-۱-۳ برای مقایسه میزان اثرگذاری هر راهکار و بهینه سازی مصرف هر تجهیز، سامانه و یا بخش الزامی است.
۴-۳-۸-۱۹ شناسایی و تحلیل انحراف از معیار
شناسایی و تحلیل انحرافات از معیار، یکی از فرایندهای کلیدی در بهینه سازی مصرف انرژی ساختمانهای در حال بهره برداری است.
رعایت مراحل بخش ۱۹-۷-۱-۴ به منظور عیب یابی عملکرد تجهیزات و سامانه ها الزامی است.
شناسایی و تحلیل انحرافات از معیارهای مصرف انرژی الزامی است.
مستند سازی انحرافات شناسایی شده و انجام اقدامات لازم برای اصلاح آنها الزامی است.
ممانعت از بروز تأخیر در شناسایی انحرافات و یا سهل انگاری در مستند سازی و انجام اقدامات اصلاحی الزامی است.
در صورت عدم دستیابی به رده بازدهی انرژی مورد نظر در طرح پس از تکمیل چرخه اقدامات، باید مجدداً به مرحله ۱۹-۸-۳-۱ رجوع و این چرخه را تا رسیدن به رده بازدهی انرژی مورد نظر تکرار نمود.
پیوست ۱: فهرست واژگان (معادل انگلیسی)
واژه نامه فارسی- انگلیسی
پیوست ۲: دسته بندی اقلیمی شهرهای ایران
اطلاعات مربوط به تعداد بسیار بیشتری از پایگاه های هواشناسی سراسر کشور در حال تحلیل بر اساس اطلاعات ۱۰ ساله سازمان هواشناسی کشور می باشد. پس از تکمیل تحلیل ها بر اساس معیارهای استاندارد ۲۰۲۰-۱۶۹ ANSI/ASHRAE رده اقلیمی هر شهر تعیین و به این جدول افزوده خواهد شد.
پیوست ۳: حداکثر شدت مصرف انرژی مجاز کاربری اقلیم های مختلف برای کسب رده های انرژی A,B,C,D
جدول پ ۳-۱: حداکثر شدت مصرف انرژی مجاز بر حسب (kWh/m ۲ .yr) برای کسب رده انرژی D در کاربری - اقلیم های مختلف (۱)
(۱) اعداد معادل انرژی اولیه جداول این ویرایش در هماهنگی با نهادهای دارای صلاحیت در حال تدوین است و به این پیوست افزوده خواهد شد.
جدول پ۳-۲: حداکثر شدت مصرف انرژی مجاز بر حسب (kWh/m ۲ .yr) برای کسب رده انرژی C در کاربری -اقلیم های مختلف
جدول پ۳-۳ : حداکثر شدت مصرف انرژی مجاز بر حسب (kWh/m ۲ .yr) برای کسب رده انرژی B در کاربری- اقلیم های مختلف
جدول پ۳-۴ : حداکثر شدت مصرف انرژی مجاز بر حسب (kWh/m ۲ .yr) برای کسب رده انرژی A در کاربری- اقلیم های مختلف
پیوست ۴: ارزیابی چرخه عمر ساختمان و معیارهای ارزیابی و رتبه بندی ساختمان سبز
تاثیرات محیطی صنعت ساختمان
شواهد حاصل از تحقیقات علمی تایید کننده تغییرات اقلیمی و خطرات جدی حاصل از آنهاست. بر همین اساس تغییرات آب و هوایی، جدی ترین عامل تهدید کننده جوامع بشری بوده و حاصل رفتارهای نا مناسب خود اوست. از سال ۱۹۷۰ میزان گازهای گلخانه ای متصاعد شده در جو زمین بخصوص حجم دی اکسید کربن بعنوان مهم ترین گاز گلخانه ای بشكل قابل توجهی افزایش یافته است. حجم دی اکسید کربن حاصل از مصرف سوختهای فسیلی و تولید سیمان بتن هایی دلیل ۷۵ درصد از افزایش تولید این گاز در جو زمین از قرن ۱۸ میلادی یا دوران پیش از دوران صنعتی تا کنون است. بعلاوه، ساخت و بهره برداری ساختمان ها بعنوان عاملی مهم در تولید یک چهارم کل دی اکسید کربن جهان مطرح است.
ساختمان ها به تنهایی ۴۰ درصد کل مصرف انرژی جهان را به خود اختصاص داده اند. این انرژی در مرحله ساخت به صورت انرژی نهفته و در فاز بهره برداری بصورت انرژی مصرفی ساختمان مورد استفاده قرار می گیرد.
صنعت ساختمان بدلیل مصرف بالای منابع زمین، مواد خام و انرژی و همچنین تولید نخاله، نقشی مهم و تعیین کننده در محیط زیست دارد. این صنعت همچنین مصرف کننده مهم انرژی های تجدید پذیر و تجدید ناپذیر و تولید کننده مهم گازهای گلخانه ای و سایر پسماندهای جامد و گازی است. به مرور با افزایش عوامل مخرب محیطی، میزان انرژی مصرفی ساختمان ها نیز افزایش یافت. به همین ترتیب اندازه گیری انرژی مورد نیاز برای ساخت و ساز و تولید مصالح نیز اهمیت بیشتری یافت. صنعت ساختمان بین ۲۵ تا ۴۰ درصد کل انرژی مصرفی در بسیاری از کشورها را به خود اختصاص داده است. مطالعات مختلف نشان داده است که انرژی مصرفی ساختمانها در فاز بهره برداری در یک بازه زمانی ۵۰ ساله ۸۰ تا ۹۰ درصد کل انرژی مصرفی ساختمان را بخود اختصاص داده است. مطالعات مرتبط با ساختمان های با میزان پایین انرژی بهره برداری نشان داده است که، انرژی نهفته فاز ساخت ۴۰ تا ۶۰ درصد از کل انرژی مصرفی ساختمان را بخود اختصاص داده است.
به همین دلیل در صورت کنترل میزان مصرف انرژی در بخش ساختمان و در نتیجه آن، کاهش میزان تولید دی اکسید کربن حاصل از این بخش، می توان به شکل قابل توجهی به جلوگیری از افزایش دمای زمین کمک نمود. توجه به اندازه گیری و کنترل میزان انرژی مصرفی در جهان از دو منظر قابل توجه است، از یک سو ارتباط میان تولید گازهای گلخانه ای و میزان مصرف انرژی مورد توجه قرار دارد. به این ترتیب با کاهش میزان مصرف انرژی های فسیلی، میزان تولید دی اکسید کربن نیز کاهش یافته و سرعت افزایش دمای زمین کاهش خواهد یافت، پیمان بین المللی کیوتو ( ۱ ) را می توان مهمترین برنامه عملی برای کاهش گازهای گلخانه ای با تمرکز بر کاهش میزان مصرف سوخت های فسیلی دانست. از سوی دیگر، کاهش میزان مصرف انرژی بخصوص انرژی های فسیلی و سایر منابع تجدید ناپذیر انرژی را می توان وظیفه تمامی نسل های بشر دانست، بدین ترتیب ضمن حفظ منابع محدود انرژی زمین می توان امکان بهره برداری نسل های آینده از این منابع را فراهم نمود. پیمان مونترال ( ۲ ) نیز یکی از مهمترین برنامه های بین المللی برای کاهش میزان مصرف انرژی در جهان است.
با توجه به لزوم اندازه گیری و کاهش میزان انرژی مصرفی صنعت ساختمان را می توان بعنوان یکی از بزرگترین مصرف کنندگان انرژی و مهمترین تولید کننده دی اکسید کربن در جهان معرفی نمود. انرژی مصرفی ساختمان و دی اکسید کربن تولید شده توسط آنرا می توان در سه بخش جداگانه مورد بررسی قرار داد که با وجود جدایی ظاهری در واقع به شکل اجتناب ناپذیری با یکدیگر مرتبط هستند. این سه بخش شامل تولید، بهره برداری و تخریب ساختمان است.
صنعت ساختمان بهمراه صنایع وابسته آن، یکی از مهمترین مصرف کننده های منابع تجدید پذیر و تجدید ناپذیر طبیعی است که تاثیرات مهمی بر محیط زیست زمین دارد.
استخراج، فرآوری، تولید، حمل و استفاده از مصالح ساختمانی تاثیرات محیطی قابل توجهی بر محیط زیست دارد. این تاثیرات در غالب دو پارامتر اصلی انرژی نهفته و دی اکسید کربن تولیدی قابل بررسی است. تحقیقات صورت گرفته نشان داده است که ۸۲ تا ۸۷ درصد از انرژی نهفته ساختمان مربوط به مصالح ۶ تا ۸ درصد مربوط به حمل و ۶ تا ۹ درصد آن مربوط به انرژی مصرفی در سایت است. در تحقیق دیگری که در زمینه اندازه گیری انرژی نهفته ساختمان صورت گرفته است مشخص گردید که تا ۷۵ درصد از انرژی نهفته ساختمان مربوط به بخش های خارج از سایت و مربوط به مصالح است. لذا در صورت استفاده از مصالح با انرژی بالاتر میزان انرژی خارج از سایت نیز افزایش می یابد.
اندازه گیری انرژی مصرفی فاز بهره برداری ساختمان، اندازه گیری انرژی نهفته ساختمان امری پیچیده و وقت گیر است با وجود تحقیقات صورت گرفته در این مورد، هنوز روشی اثبات شده برای محاسبه دقیق انرژی نهفته ساختمان وجود ندارد و علاوه بر این در فرآیند اندازه گیری انرژی نهفته، نوسان های قابل توجهی در بسیاری از پارامترها وجود دارد.
با گسترش مباحث علمی پیرامون مفهوم توسعه پایدار و راه های دستیابی به آن به مرور این مفهوم وارد عرصه ساخت و ساز گردید و مفهوم ساخت پایدار را ایجاد کرد. ساخت و ساز پایدار را می توان به عنوان گونه ای از تولید با مدیریت پاسخگو در برابر برداشت کارا و بهره ورانه از منابع و قواعد زیست محیطی دانست. به بیان بهتر ساخت و ساز پایدار گونه ای از کاربرد توسعه پایدار در ارتباط با صنعت ساختمان است. صنعت ساختمان نیز مجموعه ای از تولید، توسعه، برنامه ریزی، ساخت، تغییر، نگهداری محیط مصنوع را در بر می گیرد و شامل تمامی تولید کنندگان مصالح ساختمانی و استفاده کنندگان ساختمان ها می شود. به این ترتیب ساخت و ساز پایدار را می توان به عنوان زیر مجموعه ای از توسعه پایدار در نظر گرفت که مسائلی مانند برنامه ریزی مالی و فیزیکی، طراحی، سازماندهی، انتخاب مصالح، بازیافت و به حداقل رساندن پسماندها را در بر می گیرد.
همانطور که در ارتباط با توسعه پایدار سه حوزه اصلی اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی در ذیل مفهوم پایداری در توسعه بیان گردیده است. در بررسی ساخت و ساز پایدار نیز می توان سه حوزه پایداری محیطی، اقتصادی و اجتماعی را در نظر گرفت که هر کدام به تنهایی نیاز به بررسی دقیق داشته و قابل تحلیل در فازهای مختلف عمر ساختمان با رویکردهای فنی، سازه ای در مقیاس جزئی و کلی است بعلاوه ارتباط آنها با یکدیگر و تاثیرشان بر یکدیگر نیز قابل بررسی و ارزیابی می باشد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.
(۱) Kyoto Protocol
(۲) Montreal Protocol
امکان ارزیابی پایداری محیطی در چرخه عمر
برای ایجاد سامانه ساختمانی پایدار نخست می بایست فرآیند طراحی بگونه ای اصلاح شود که معیارهای پایداری در همان فاز طراحی نیز در نظر گرفته شوند. برای دستیابی به طراحی پایدار می بایست راه حل های خلاقانه ای در مواجهه با مسائل فنی ساختمان ارائه کرد. در ارائه این راهکارها توجه به تاثیر محیطی آنها نیز می بایست در نظر گرفته شود. از این میان تنها روش هایی موفقیت آمیز خواهند بود که با بکارگیری آنها هزینه کمتر، حفظ انرژی و مواد طبیعی، آلوده کنندگی کمتر در عین ارتقاء سطح سلامتی و آسایش بیشتر در فضای داخل حاصل آید. اما به منظور تدوین راهکارهایی جهت دستیابی به طراحی پایدار مانند رویارویی با هر مست مسئله دیگری ابتدا می بایست طراحی ساختمان را به بخشهای تشکیل دهنده آن تقسیم نمود و با اتخاذ تدابیری در جهت بهبود طراحی هر یک از بخش ها در نهایت سامانه ساختمانی بهتری را ایجاد کرد. به این منظور هر سامانه ساختمانی را از نقطه نظر طراحی به بخش های مشخص تقسیم می کنیم.
به این ترتیب می توان گفت که طراحی پایدار از طریق پیوستگی معماری با مهندسی مکانیک، الکترونیک و سازه بدست می آید. به عبارت دیگر ساختمان پایدار زمانی حاصل خواهد شد که در کنار توجه به معماری و سازه و مصالح و همچنین تناسبات، نور، رنگ و فرم به عنوان عناصر زیربنایی زیبایی شناختی در فرآیند معماری به مسائل و نکات بلند مدتی مانند محیط، اقتصاد و جامعه نیز توجه شود.
از میان بخش های مختلف، پوسته بنا را میتوان قابل اندازه گیری ترین بخش ساختمان در ارتباط با طراحی معماری دانست. منظور از پوسته بنا جداره های خارجی و جدا کننده های داخلی است. در این تعبیر فونداسیون، سازه، سقف ها و دیوارهای داخلی و خارجی به همراه بازشوها را می توان عناصر تشکیل دهنده پوسته بنا قلمداد کرد. برای درک بهتر موضوع به نمودار ارائه شده در شکل ۱ مراجعه شود. در این نمودار سه محور اصلی در نظر گرفته شده و شامل محور طول عمر ساختمان، سطوح بررسی در ساختمان و رویکرد مطالعه هر بخش است. در هر محور نیز می توان فاکتورهای متعددی را تبیین نمود. با نگاهی به این نمودار می توان دریافت که پایداری ساختمان در حوزه های زیست محیطی، اقتصادی، تکنولوژیکی، فرهنگی و اجتماعی قابلیت بررسی بر اساس اجزا تشکیل دهنده ساختمان و در فازهای مختلف طول عمر ساختمان را دارا می باشد. لذا ملاحظه می شود که پایداری ساختمان پدیده ای پیچیده و دارای ابعادی گسترده است و دستیابی به پایداری فرآیندی است که محصول تقاطع پارامترهای این سه محور است. اما برای حصول پایداری می بایست این پارامترهای متعدد را در بخش های کوچک تر و محدودتر تقسیم بندی کرده و مطالعه نمود. به این ترتیب پایداری ساختمان با تمام پیچیدگی، به مقوله ای قابل مطالعه، اندازه گیری، ارزیابی و اصلاح تبدیل می شود.
علاوه بر این لازم به ذکر است که آن بخش از طول عمر ساختمان که موضوعیت قابل توجهی در این بازه زمانی دارد مربوط به بخش تولید ساختمان می باشد. چراکه در فاز نگهداری، تا کنون تحقیقات بسیاری انجام گرفته و معیارهای صرفه جویی در مصرف انرژی در دوران بهره برداری نیز تهیه و تدوین شده و در حال اجرا می باشد.

شکل ۱: پارامترهای موجود در بررسی پایداری صنعت ساختمان
اما فاز تولید و تخریب ساختمان به اندازه کافی مورد مطالعه قرار نگرفته و به دلیل اهمیت بسیار، نیازمند بررسی و تدوین استانداردها و آیین نامه های مخصوص بخود است.
تعاریف، اصول، مبانی نظری
تا کنون تعاریف مختلفی از توسعه پایدار ارائه شده است که برخی از مهمترین آنها را جهت ورود به بحث پایداری در ساخت و ساز مطرح می نماییم. بر اساس سمینار اس- ای-جی-ای ( ۱ ) توسعه پایدار مرهون تامین نیازهای انسان از طریق پیشرفت همزمان تکنولوژیکی، اجتماعی و اقتصادی در عین حفظ منابع زمین است. در تعریف دیگری که مجمع حمایت از توسعه پایدار در بریتانیا ارائه داده است توسعه پایدار، فرآیندی معرفی شده است که طی آن افراد استعدادهای خود را بار ور نموده و کیفیت زندگی را به گونه ای افزایش می دهند که بطور همزمان محافظت لازم از منابع پشتیبان طبیعی انجام گیرد. در نگاهی دیگر توسعه پایدار به عنوان موضوعی چند وجهی در ارتباط با حوزه های محیط زیست، صنعت، اقتصاد، تکنولوژی، سیاست و رسانه در نظر گرفته می شود. در تعریف دیگری، توسعه پایدار در ارتباط با تضمین کیفیت بهتری از زندگی برای همگان در نسل حاضر و نسل های آینده است که این هدف با بکارگیری عوامل زیر قابل دستیابی می باشد.
توسعه اجتماعی بر اساس شناخت نیازهای همه افراد
حفاظت موثر از محیط
برداشت محتاطانه از منابع طبیعی
حفظ نرخ رشد اقتصادی و اشتغال در سطح بالا و ثابت
تعریف نسبتاً معروف دیگری که از توسعه پایدار ارائه شده است مربوط به کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه (WCED) ( ۲ ) می باشد. در این تعریف که در سال ۱۹۸۳ برای نخستین بار بیان شد توسعه پایدار گونه ای از توسعه معرفی شده است که طی آن نیازهای نسل کنونی بدون تاثیر منفی در توانایی نسل آینده برای تامین نیازهایشان بر آورده می شود.
آن چه از تعاریف ارائه شده می توان دریافت، ماهیت چند وجهی توسعه پایدار است که اصلی ترین جنبه های این توسعه را می توان در بخش اجتماعی، اقتصادی و محیطی خلاصه نمود. با چنین رویکردی میتوان توسعه پایدار را حاصل واقعیتی برخواسته از سه عنصر پایداری اجتماعی، پایداری اقتصادی و پایداری محیطی دانست. به بیان دیگر زمانی که توسعه در این حوزه های سه گانه بصورت همزمان حاصل گردد می توان اعلام نمود که توسعه پایدار ایجاد شده است.

شکل ۲: حوزه های سه گانه توسعه پایدار
با توجه به تعاریف ارائه شده در خصوص مفهوم توسعه پایدار می توان مفهوم توسعه پایدار را بصورت زیر خلاصه نمود.

شکل ۳: تعریف و نتایج حاصل از مفهوم توسعه پایدار
به این ترتیب برداشت محتاطانه و محدود از منابع طبیعی تجدید ناپذیر را می توان بعنوان مهمترین اصل در تولید ساختمان عنوان نمود. این منابع علاوه بر سوخت های فسیلی شامل معادن و مواد خام اولیه مورد استفاده برای تولید ساختمان می باشد. در صورت ادامه روند کنونی ساخت و ساز در کشور که نتیجه آن ساختمان هایی با طول عمر کوتاه و غیربهینه از نظر مصرف انرژی می باشد هر دو اصل ذکر شده در بالا نقض خواهد شد. چراکه از یک سو منابع بصورت بی رویه و غیر محطاتانه مورد استفاده قرار می گیرد و از سوی دیگر بدلیل طول عمر کوتاه آنها با فرا رسیدن فاز پایان عمر ساختمان و تخریب، توده قابل توجهی از مصالح غیر قابل بازیافت به طبیعت تحمیل می گردد که در صورت افزایش دو راه بهره برداری از ساختمان ها و به تعویق افتادن هر چه بیشتر فاز تخریب، مقادیر کمتری از نخاله های ساختمانی به طبیعت تحمیل خواهد شد.
(۱) SAGE (Sustainability and the Global Environment)
(۲) WCED (UN-sponsored World Commission on Environment and Development)
روش ارزیابی چرخه عمر LCA (۱)
ارزیابی یک محصول در تمام چرخه عمر روشی است که در سال های اخیر برای ارزیابی، اندازه گیری و اصلاح محصولات ساخته دست انسان بخصوص در حوزه تولیدات صنعتی مورد استفاده قرار گرفته است. شاید بتوان نقطه آغاز شکل گیری این روش ارزیابی محصول را در سال ۱۹۹۶ یافت. در این سال ارزیابی چرخه عمر بعنوان ابزاری برای مدیریت زیست محیطی استفاده شد. در ابتدای دهه ۱۹۹۰ میلادی نیز مطالعات مشابهی برای ارزیابی چرخه عمر صورت گرفت که نقطه شروع آنرا می توان در صنایع دفاع ایالات متحده مشاهده نمود. البته در این مورد ارزیابی هزینه های کارکرد و نگهداری سامانه ها مورد نظر بوده است. به همین دلیل از آن با نام "حسابرسی چرخه عمر (۲) " و و یا " هزینه یابی چرخه عمر (۳) " یاد شده است.
اولین کاربرد ارزیابی چرخه عمر بصورت مدرن کنونی توسط شرکت کوکاکولا و برای ارزیابی چرخه عمر قوطی های نوشابه از تولد تا مرگ صورت گرفت. در آن زمان تاکید بر ارزیابی پسماند حاصل از محصولات بوده و تاثیرات زیست محیطی و مصرف انرژی مورد توجه نبوده است. اولین تجربه ارزیابی چرخه عمر در بریتانیا نیز با انتشار کتاب راهنمای تجزیه تحلیل انرژی صنایع تالیف بوستد و هنکک ( ۴ ) شکل گرفت.
جمعیت شیمی و مسمومیت شناسی محیطی (SETAC) (۵) در سال ۱۹۹۲ دو کارگاه آموزشی برگزار نمود. کارگاه اول درباره ارزیابی تاثیر چرخه عمر و کارگاه دوم درباره کیفیت اطلاعات بود. شاخه آمریکای شمالی و اروپای این جمعیت در سال ۱۹۹۳ میلادی در پرتغال تشکیل جلسه داد و خطوط کلی ارزیابی چرخه عمر را با عنوان "شناسه های عملی (۶) " تدوین نمود.
بغیر از این جنبش، گروه ها و محققان دیگری در اسکاندیناوی مشغول به تدوین و انتشار چهارچوب های خود در این زمینه بودند. این محققان سوئدی، فنلاندی، دانمارکی و نروژی در نهایت راهنمای ارزیابی چرخه عمر کشورهای شمال اروپا را تدوین نمودند. برنامه زیست محیطی سازمان ملل متحد نیز نشریه ای با عنوان "ارزیابی چرخه عمر چیست و چگونه باید انجام شود؟" را تدوین نمود. آژانس زیست محیطی اروپا نیز راهنمایی برای رویکردها، تجارب و منابع اطلاعاتی تدوین نمود. پس از آن تلاش های متعددی برای استاندارد سازی روش ارزیابی چرخه عمر صورت گرفت و اتحادیه استانداردهای کانادا نیز اولین راهنمای ملی ارزیابی چرخه عمر را با عنوان ۷۶۰ -Z برای ارزیابی محیطی چرخه عمر در سال ۱۹۹۴ میلادی منتشر نمود. اما شناخته شده ترین استاندارهای منتشر شده در این ارتباط از سوی موسسه بین المللی استانداردسازی ISO ( ۷ ) صورت گرفت:
استاندارد مدیریت محیطی ۱۴۰۴۰، قواعد و چهارچوب ها (۱۹۹۷)
استاندارد مدیریت محیطی ۱۴۰۴۱، تعیین هدف و تحلیل جزء به جزء (۱۹۹۸)
استاندارد مدیریت محیطی ۱۴۰۴۲، ارزیابی تاثیر چرخه عمر (۲۰۰۰)
استاندارد مدیریت محیطی ۱۴۰۴۳، تفسیر چرخه عمر ( ۲۰۰۰)
استاندارد ایزو سری ۱۴۰۴۰ نخستین قوانین و چهارچوب ها را برای کنترل تاثیرات مخرب زیست محیطی تولیدات صنعتی تصویر نمود. از دیدگاه این استاندارد برای کنترل تاثیرات مخرب محیطی می بایست عوامل تاثیر گذار مانند میزان انرژی مصرفی، هزینه، نیروی کار، میزان مصرف آب، میزان تولید گازهای گلخانه ای و سایر عوامل را از زمان استخراج مواد و فرآوری آنها تا زمان تولید محصول و پس از آن در طول عمر آن مورد اندازه گیری قرار داد. در پایان عمر ممکن است محصول تخریب شود و یا بازیافت گردد. در انتها با جمع بندی این عوامل در تمام طول عمر یک محصول میتوان میزان کارایی و بازدهی محیطی آنرا اندازه گیری و اصلاح نمود.
ارزیابی چرخه عمر، روشی برای بررسی میزان بار زیست محیطی حاصل از فرآیندها و یا تولید محصولات از لحظه تولد تا مرگ است. این روش از سال ۱۹۹۷ میلادی در عرصه ساختمان مورد استفاده قرار گرفت و از آن به بعد نیز به عنوان ابزاری مهم برای ارزیابی ساختمان ها شناخته شده است.
روش LCA ابزار مناسبی در اختیار قرار می دهد که به وسیله آن میتوان تاثیرات محیطی ساختمان را از زمان تولید تا تخریب مورد ارزیابی و اندازه گیری قرار داد. این ارزیابی تمام چرخه عمر یک محصول را در بر میگیرد. این چرخه از استخراج و فرآوری مواد خام اولیه، تولید، حمل، توزیع، مصرف، مصرف مجدد، نگهداری، بازیافت و بازگشت به طبیعت را شامل می شود. بر اساس تعریف ارائه شده از سوی سازمان ایزو: " ارزیابی چرخه عمر روشی برای ارزیابی زوایای محیطی و پتانسیل تاثیر یک محصول بوسیله تدوین روش بررسی ورودی و خروجی سامانه مربوط به یک محصول، ارزیابی پتانسیل تاثیرات محیطی و تفسیر نتایج حاصل از فازهای ارزیابی محیطی و بررسی جزء به جزء است و معمولاً بعنوان ابزاری کمکی تحلیلی در تصمیم گیری استفاده می شود. "
همانطور که گفته شد استاندارد ایزو سری ۱۴۰۴۰ شرح کاملی از نحوه استفاده از این روش برای ارزیابی چرخه عمر ارائه داده است. برای ارزیابی چرخه عمر محصول به روش ارزیابی چرخه عمر می بایست مراحل مشخصی را دنبال نمود. این فرآیند را می توان در چهار مرحله اصلی مختلف دسته بندی کرد: در مرحله اول هدف و روش عمل در بررسی مشخص می گردد که خود دارای چهار بخش جزئی تر است. در مرحله دوم بررسی وضعیت موجود در دو بخش صورت می گیرد. در مرحله سوم ارزیابی تاثیر محصول در سه بخش انجام می شود و در مرحله نهایی تفسیر یافته های حاصل از سه مرحله قبلی در دو بخش صورت می گیرد. در جدول (۱) این چهار مرحله و بخشهای جزئی تر آنها نشان داده شده اند.
جدول ۱: ساختار بررسی استاندارد ایزو ۱۴۰۴۰
(۱) LCA (Life Cycle Assessment)
(۲) Life-Cycle Accounting
(۳) Life-Cycle Costing
(۴) Boustead and Hancock
(۵) Society of Environmental Toxicology and Chemistry
(۶) Code of Practice
(۷) International Organization for Standardization
ضرورت ارزیابی چرخه عمر در ساختمان
با وجود آنکه ارزیابی چرخه عمر از دهه ۱۹۹۰ میلادی بصورت گسترده در صنعت ساختمان مورد استفاده قرار گرفته است اما در مقایسه با سایر صنایع مانند صنایع مهندسی و زیر ساخت ها از توسعه کمتری بهره مند بوده است. در نتیجه بکارگیری این روش توسط تمامی عوامل صنعت ساختمان، دولت ها، طراحان و محققان صنعت ساختمان تحت تاثیر تولید پایدار ساختمان و راهکارهای زیست محیطی قرار گرفته اند. شاید میزان کمتر توسعه این روش در صنعت ساختمان، تنها بدلیل پیچیدگی ساختمان بعنوان محصول مورد ارزیابی نیست بلکه عوامل دیگری نیز در آن دخیل بوده اند که از این میان به موارد زیر می توان اشاره نمود:
اولین عامل را می توان طول عمر قابل توجه ساختمان نسبت به سایر محصولات دانست. بطور متوسط بازه طول عمر ساختمان ۵۰ سال در نظر گرفته می شود که همین امر ارزیابی تولید تا تخریب محصول را دشوار می نماید. از سوی دیگر در طول این دوره طولانی، امکان ایجاد تغییرات قابل توجهی در فرم و عملکرد ساختمان، محصول را با تغییرات جدی مواجه خواهد نمود تا جایی که ممکن است در طول عمر، این محصول بطور کلی تغییر نماید. بسیاری از تاثیرات محیطی ساختمان نه در فاز تولید بلکه در دوره بهره برداری بروز می نمایند که میزان این تاثیرات با انتخاب دقیق و هوشمندانه مصالح و روش های ساخت قابل کنترل خواهد بود.
ساختمان پدیده ای متشکل از عوامل مختلفی است که لزوما ارتباطی با یکدیگر ندارند. به همین دلیل تدوین استانداردی برای دربر گرفتن تمامی این عوامل از تولید کنندگان مصالح تا طراحان، دارای دشواری های خاص خود است. به همین دلیل در بسیاری موارد بصورت محلی و ملی، اقداماتی برای یکسان سازی و یکپارچه سازی راهکارهای این روش تدوین شده است، اما اصول و سرخط ها همواره ثابت خواهند بود.
همانطور که گفته شد استاندارد ایزو ۱۴۰۴۰ چهار مرحله اصلی را برای ارزیابی چرخه عمر معرفی نموده است. ارتباط میان این چهار بخش در شکل (۲-۵) نشان داده شده است.

شکل ۴: ساختار ارزیابی چرخه عمر
تعریف هدف و روش
این قسمت اولین مرحله از ارزیابی چرخه عمر است. این مرحله قدمی بحرانی در تعریف هدف تحقیق است و سوالات تحقیق را مشخص می نماید. در این مرحله محقق، اقدام به تعریف اهداف و محدوده مطالعه می نماید. این مرحله شامل موارد مهم دیگری مانند تعریف کلی محدوده سامانه بررسی، تعریف واحد عملکردی، کیفیت اطلاعات و سایر محدودیت ها نیز می شود. تمامی این موارد می بایست که در همین مرحله بصورت کاملاً دقیق و واضح تعریف شوند چراکه تعیین کننده جهت و معیارهای تحقیق هستند.
بر اساس استاندارد ایزو ۱۴۰۴۰ ، هدف هر ارزیابی چرخه عمر بیان کننده کاربرد و دلایل انجام بررسی است و شامل محصول مورد مطالعه، کاربردهای آن، واحد عملکردی، محدوده سامانه، فرآیند مربوط، دسته بندی های انتخاب شده برای تاثیر، روش ارزیابی تاثیر، اطلاعات مورد نیاز، مفروضات، محدودیت ها، کیفیت اطلاعات اولیه مورد نیاز و نوع مرور اطلاعات و گزارش مورد نیاز از مطالعه می شود.
هدف کلی از ارزیابی چرخه عمر در مورد ساختمان، به حداقل رساندن تاثیرات زیست محیطی در کل چرخه عمر است. ساختمانها همواره بعنوان محصولاتی پیچیده شناخته شده اند، دلیل این پیچیدگی را میتوان در فرآیند تولید جستجو نمود. به دلیل پیچیدگی صنعت ساختمان و بازه عمر طولانی و تغییرات احتمالی آن در طول این دوره که غالبا در ابتدای تولد محصول خیلی مشخص نیست، تمامی مراحل ارزیابی چرخه عمر بر تعریف هدف و روش تحقیق تاثیر گذار خواهند بود. به همین دلیل نحوه بررسی ساختمان پس از هر فاز می بایست مورد بازبینی مجدد قرار گیرد.
بررسی جزء به جزء
مرحله دوم از ارزیابی چرخه عمر بررسی جزء به جزء محصول است. این مرحله شامل جمع آوری و محاسبه اطلاعات بوده و بدلیل اینکه مبنای مطالعه محسوب می گردد دارای اهمیتی کلیدی است. این مرحله به دلیل تاثیر احتمالی جمع آوری اطلاعات بر بازنویسی و یا اصلاح محدوده سامانه، با مرحله تعریف هدف و روش نیز مرتبط است. کامل بودن اطلاعات در این مرحله بسیار تعیین کننده است چرا که فقدان برخی از اطلاعات می تواند به تغییر روش منجر شود. از سوی دیگر انتخاب منبع درست اطلاعات نیز به دلیل تاثیر بر کیفیت تحقیق حائز اهمیت است. علاوه بر صحت و یا عدم صح صحت اطلاعات مورد استفاده و محل انجام تحقیق نیز در تعیین بانک اطلاعاتی مورد استفاده تاثیر گذار است و در هر کشور میتوان بانک های اطلاعات محلی و ملی را مورد استفاده قرار داد. در تعریف هدف و روش تحقیق، در دسترس بودن اطلاعات دقیق و با کیفیت نیز می بایست در نظر گرفته شود.
انرژی نهفته مصالح و اجزاء ساختمانی، حمل مصالح و اجزاء به کارگاه، مصالح مصرفی و پسماند مصالح و حمل پسماند از جمله مواردی است که اطلاعات آنها در این مرحله مورد نیاز است. فقدان بانک اطلاعاتی کامل یکی از موانع اصلی در افزایش مقبولیت ارزیابی چرخه عمر در سطح بین المللی است. در حال حاضر پایگاه های اطلاعاتی مختلفی از جمله پایگاه های عمومی، دانشگاهی، تجاری و صنعتی تدوین شده است. اطلاعات موجود در هر یک از این پایگاه ها با یکدیگر متفاوت اند و دلیل آن نحوه محاسبه و جمع بندی اطلاعات است. عدم شفافیت در نحوه محاسبات پایگاه های اطلاعاتی، مقایسه آنها با یکدیگر را دشوار می نماید به این ترتیب می توان دریافت که کیفیت نتایج ارزیابی چرخه عمر با دقت و کیفیت ارزیابی جزء به جزء مرتبط است.
ارزیابی تاثیر
استاندارد ایزو ۱۴۰۴۲، استاندارد بین المللی تدوین شده برای ارزیابی تاثیر چرخه عمر ( ۱ ) (LCIA) است. در این استاندارد ارزیابی تاثیر به معنای بررسی محصول از نقطه نظر تاثیرات محیطی بوسیله تعریف پارامترهای اندازه گیری و تحلیل نتایج حاصل از آنهاست. پارامترهای آشکارساز محیطی در تحقیقات مختلف، متفاوت بوده اند. برخی از متداول ترین آشکار سازهای محیطی مورد استفاده، پتانسیل گرمایش زمین، اسیدی سازی و مسمومیت هو است. میزان اهمیت و روش اندازه گیری هر یک از این موارد در هر نقطه مکانی، متفاوت است. برای مثال شاخص گرمایش زمین، معیاری با دامنه تاثیر بین المللی است. به بیان دیگر گازهای گلخانه ای گرم کننده زمین با انتشار در هر نقطه از زمین، با تاثیر بر جو به عنوان عنصری مشترک برای تمام زمین، تمامی نقاط دیگر را تحت تاثیر قرار می دهد. اما شاخص اسیدی سازی آب در هر نقطه بصورت محلی عمل می نماید. لذا در تعیین مرجع و روش اندازه گیری این شاخص ها و همچنین ضریب تاثیر آنها می بایست مختصات محلی مورد توجه قرار گیرد.
(۱) Life Cycle Inventory Assessment
تفسیر نتایج
این مرحله بعنوان آخرین مرحله از فرآیند ارزیابی چرخه عمر شناخته می شود. در این مرحله نتایج حاصل از ارزیابی جزء به جزء پس از خلاصه شدن جمع بندی شده و نتایج اولیه از آنها استخراج خواهد شد. بر اساس این نتایج توصیه ها و تصمیمات با توجه به تعاریف هدف و روش تدوین خواهد شد.
با بررسی حدود بیست و پنج مورد تحقیقی که بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ میلادی در حوزه ارزیابی ساختمان به روش ارزیابی چرخه عمر انجام شده است مشاهده می شود که در نحوه بررسی چرخه عمر محصول، دو رویکرد مختلف در بکارگیری این روش قابل تفکیک می باشد. روش اول، روش ترکیب اجزاء و مصالح ساختمانی BMCC ( ۱ ) است. روش دوم فرآیند کامل ساخت WPC ( ۲ ) نامیده می شود و طی آن تمامی مراحل ساخت مورد ارزیابی قرار می گیرد و مرحله بازیافت در نظر گرفته نشده است. در حدود ۶۰ درصد بررسی ها که با روش LCA انجام گرفته با رویکرد ترکیب اجزاء و مصالح و تنها ۴۰ درصد با رویکرد فرآیند کامل ساخت بوده است که این خود نشان دهنده جامع تر و کاربردی تر بودن رویکرد ترکیب اجزاء و مصالح است. در شکل (۲-۶) مراحل مختلف این دو رویکرد ارائه شده است.
بر اساس بررسی ها، بیشترین تاثیر در افزایش تاثیرات محیطی محصولات مربوط به شاخص انرژی است. در نتیجه کمترین تاثیرات محیطی مربوط به محصولاتی است که کمترین میزان مصرف انرژی را دارا هستند. اصلی ترین شاخص ها برای رسیدن به این هدف عبارتند از:
استفاده از مواد با انرژی نهفته پایین
فرآیند تولید بهینه
کاهش هزینه های توزیع
کمترین میزان انرژی بهره برداری برای واحد عملکردی
فاز پایانی ساده و با آلایندگی پایین

شکل ۵ : ساختار بررسی LCA با دو رویکرد BMCC و WPC
(۱) Building and Materials Components Combinations
(۲) Whole Process Construction
معیارها و راهکارهای دستیابی به ساخت پایدار
همانطور که پیش تر گفته شد برای نخستین بار در سال ۱۹۹۶ میلادی استانداردی برای ارزیابی و اصلاح روش های ساخت تدوین شد. استانداردهای پایداری محیطی ساختمان که در سطح بین المللی شناخته شده و قابل استناد می باشند همگی از این سال به بعد و غالباً توسط سازمان استاندارد سازی تولید صنعتی تدوین شد. اکنون با توجه به معیارهای ارائه شده در استانداردها می توان تاثیر قابل توجه صنعت ساختمان بر محیط زیست را بخوبی درک نمود. اما نخست باید دانست که ساختمان مورد تایید این استاندارد چه ویژگی هایی دارد و این ویژگی ها با چه روشهایی به دست می آید؟
ساختمان سازگار با محیط زیست یا ساختمان سبز مجموعه ای است که در انتخاب مکان، طراحی و ساخت آن استراتژی هایی برای کاهش تاثیر مخرب بر محیط در نظر گرفته شده است. برای بوجود آمدن این استراتژی ها می بایست رویکرد مناسبی برای طراحی معماری ساختمان اتخاذ شود. از این رو برای ایجاد معماری پایدار می بایست تمامی منابع مورد نیاز مانند مصالح، سوخت، نیروی انسانی و غیره به خوبی با هدف پایداری ساخت در فرآیند طراحی معماری در نظر گرفته شده باشند. شاید بتوان گفت که ساخت یک ساختمان سازگار با محیط مستلزم حل هوشمندانه تناقضات بسیاری در تصمیم گیری در فاز طراحی معماری است. چرا که هر تصمیمی که در فرآیند طراحی اتخاذ شود تاثیر مستقیم یا غیر مستقیم بصورت کوتاه مدت یا بلند مدت بر محیط وارد خواهد نمود. با توجه به اهمیت تاثیر ساخت بر محیط میتوان شاخص های اساسی ساختمانهای سازگار با محیط را در مقایسه با ساختمانهای معمولی به این شکل بیان نمود.
کاهش مصرف انرژی و برداشت از منابع جهت ساخت
کاهش انرژی مصرفی در طول عمر
به حداقل رساندن آلودگی خارجی و تاثیر بر محیط اطراف
به حداقل رساندن آلودگی داخلی و تاثیر بر سلامت افراد
چنین تدابیری ساختمان حاصل، تاثیر بسیار مثبتی بر سلامتی محیط، حفظ منابع و محیط زیست خواهد داشت. به این ترتیب ساختمان سبز یا ساختمان سازگار با محیط علاوه بر ملاحظات در نظر گرفته شده در ساخت به روشهای قبلی مانند توجه به اقتصاد، کارایی، دوام و زیبایی موارد دیگری را در ارتباط با محیط، منابع و سلامت ساکنان مورد توجه قرار خواهد داد:
کاهش قرارگیری انسان در معرض مواد مضر
حفاظت از منابع تجدید ناپذیر و مصالح کمیاب
کاهش تاثیر محیطی در طول عمر ساختمان با توجه به میزان انرژی و مصالح مصرفی
بهره برداری از انرژی ها و مصالح تجدید شونده که میزان تولید پایدار و ثابتی داشته باشند
حفظ و نگهداری هوای سالم، آب، خاک، گونه های گیاهی و جانوری
در نظر گرفتن امکانات حمل و نقل پیاده یا با دوچرخه و یا وسایل نقلیه سبک سنگین
کشورهای مختلف بخصوص کشورهای صنعتی مطالعات گسترده ای را در ارتباط با دستیابی به این اهداف انجام داده اند و برنامه های راهبردی و عملی مختلفی را در پیشبرد این اهداف تدوین و اجرایی کرده اند. از جمله در انگلستان با مطالعه ساختار پیشنهادی در آجندا برنامه ای برای ساخت پایدار و سازگار با محیط تهیه شده است. از دید این برنامه که توسط دولت تهیه و تدوین شده، ساخت و ساز پایدار مجموعه ای از فرآیندهایی است که در آن یک صنعت سودمند (صنعت ساختمان) محیط مصنوعی را خلق می کند که:
باعث ارتقاء کیفیت زندگی و ارضاء مصرف کنندگان می شود.
امکان تغییر برای تامین نیاز مصرف کنندگان در آینده را دارا می باشد.
مجموعه ای مطلوب از نظر اجتماعی و محیطی را ایجاد و حفاظت می نماید.
بهره وری برداشت از منابع را به حداکثر می رساند.
انرژی نهفته ساختمان
تا کنون روش های مختلفی برای اندازه گیری میزان مصرف انرژی چرخه عمر ساختمان ارائه شده است. اهمیت این موضوع با توجه به سهم ۴۰ درصدی ساختمانها از کل انرژی مصرفی جهان آشکار می گردد. اطلاعات بدست آمده از آمارهای رشد روز افزون جمعیت بیان کننده این نکته است که جمعیت ۶٫۵ میلیارد نفری زمین در سال ۲۰۰۵ میلادی به ۹ میلیارد نفر در سال ۲۰۳۰ میلادی خواهد رسید. این رشد شدید نشان دهنده گسترش قابل توجه فعالیت های ساختمانی و در نتیجه نیاز فزاینده به مصرف انرژی و تولید مصالح در دهه های آینده است.
به این ترتیب صنعت تولید ساختمان بتنهایی یکی از اصلی ترین مصرف کنندگان انرژی الکتریکی و گرمایی حاصل از سوزاندن سوختهای فسیلی در جهان است. در سال ۲۰۰۴ میلادی ساختمانها بتنهایی ۳۷% از کل انرژی مصرفی در سال را بخود اختصاص دادند و پیش بینی می شود که این عدد در سال ۲۰۳۰ میلادی به ۴۲% افزایش پیدا کند.
همانطور که پیش تر هم گفته شد مصرف بالای انرژی تنها بخشی از نتایج مخرب صنعت ساختمان است و تاثیرات مخرب محیطی ناشی از مصرف انرژی و گازهای گلخانه ای حاصل از آن بعنوان اصلی ترین عامل تغییرات آب و هوایی شناخته می شود. به همین دلیل در کنار بازنگری جدی در شیوه های ساخت و ساز، روشهای مهندسی و تکنیک های ساخت و تولید مصالح از نقطه نظر مصرف انرژی نیز می بایست اصلاح گردد.
انرژی مصرفی چرخه عمر ساختمان شامل بخش انرژی نهفته و انرژی دوره بهره برداری است:
انرژی نهفته (EE) (۱) :
این بخش شامل تمام انرژی مورد استفاده برای تولید مصالح انرژی مصرفی در کارگاه ساختمانی و تخریب و بازیافت ساختمان است.انرژی بهره برداری (OE) (۲) :
این بخش شامل تمامی انرژی های مورد نیاز برای نگهداری محیط داخلی ساختمان مانند سرمایش، گرمایش، روشنایی و وسایل برقی درون ساختمان است.
تا چندی پیش تنها انرژی دوران بهره برداری ساختمان مورد توجه محققان بود، چراکه سهم قابل توجهی از کل انرژی مصرفی چرخه عمر را بخود اختصاص می دهد. اما در سال های اخیر با توجه به تولید وسایل برقی با بازدهی انرژی بسیار بالا و رواج استفاده از مصالح عایق حرارتی در ساختمان میزان انرژی دوره بهره برداری به شکل چشمگیری کاهش یافته و در نتیجه توجهات به سمت انرژی نهفته ساختمان متمایل شده است.
دینگ ( ۳ ) معتقد است که انرژی تولید اجزاء ساختمان تا ۷۵% از کل انرژی نهفته را بخود اختصاص می دهد که این عدد نتیجه رشد استفاده از مصالح با انرژی تولید بالاتر است. به این ترتیب در سطح جهان توجه روزافزونی به افزایش بازدهی انرژی ساختمان در هر دو بخش انرژی بهره برداری و انرژی نهفته معطوف شده است.
اندازه گیری انرژی دوره بهره برداری را ساده و غیر پیچیده می داند. با این حال وی اندازه گیری انرژی نهفته را موضوعی پیچیده و وقت گیر بیان نموده است. بعلاوه در حال حاضر هنوز هیچ روش دقیق و ثابتی با مقبولیت عمومی برای اندازه گیری انرژی نهفته وجود ندارد و به همین دلیل تفاوت های بسیار زیادی در اعداد حاصل از روش های مختلف اندازه گیری انرژی نهفته دیده می شود.
(۱) Embodied Energy
( ۲ ) Operating Energy
(۳) Ding
تعاریف انرژی نهفته
در ساخت تخریب و بازیافت ساختمان مقادیری از انرژی در مراحل مختلف استفاده می شود، این مراحل شامل استخراج مواد اولیه، حمل، تولید، نصب و ساخت، تخریب، تفکیک و بازیافت است که مجموع این مقادیر انرژی، انرژی نهفته نامیده می شود. هر چه مقدار این انرژی بیشتر باشد متعاقبا میزان گازهای گلخانه ای حاصل از تولید و مصرف آنها نیز افزایش خواهد یافت.
عبارت انرژی نهفته مفهومی است که تا بحال تعاریف متعدد و متنوعی از آن ارائه شده است اما با این حال هنوز تعریف دقیق و واضحی از آن در دست نیست.
انرژی نهفته به عنوان کل انرژی مورد نیاز برای تولید ساختمان است که شامل انرژی های مصرفی مستقیم در برپا نمودن و ساخت ساختمان در محل کارگاه و همچنین انرژی های غیر مستقیم مانند انرژی بکار رفته در تولید مصالح و اجزاء ساختمانی است.
انرژی نهفته به صورت تمامی انرژی های مستقیم و غیر مستقیم بکار رفته برای تولید یک محصول بیان می شود که این انرژی ها از بازنگری معکوس خط تولید از محصول تا مواد اولیه قابل پیگیری هستند.
در تعریف دیگری، انرژی نهفته بعنوان انرژی مورد نیاز برای ساخت بعلاوه تمامی انرژی های مورد نیاز برای تولید مصالح مانند حفاری، استخراج، تصفیه، تولید، حمل و نصب بیان شده است.
تعریف نسبتا قابل فهم دیگری نیز از انرژی نهفته وجود دارد که توسط محققان بسیاری مورد تایید قرار گرفته است:
"انرژی نهفته بیانگر انرژی مورد استفاده طی استخراج و فرآوری مواد اولیه، حمل مواد اولیه، تولید اجزاء و مصالح ساختمانی و انرژی مورد استفاده در تمام فرآیندهای فاز تولید و تخریب یک ساختمان است."

شکل ۶: مدلسازی انرژی نهفته
انرژی نهفته را می توان بعنوان انرژی مصرف شده در فاز تولید ساختمان تعریف نمود. این انرژی در برگیرنده انرژی تمام مصالح بکار رفته در ساختمان و انرژی مورد نیاز برای نصب آنها و برپا نمودن ساختمان و همچنین بازسازی ساختمان است. انرژی نهفته مصالح نیز حاصل جمع انرژی مصرفی برای استخراج مواد اولیه، فرآوری مواد و حمل آنها به محل کارگاه ساختمانی است.

شکل ۷: سامانه بخش بندی آنالیز انرژی چرخه عمر ساختمان
انرژی نهفته ساختمان را می توان به دو بخش انرژی اولیه و انرژی تعویض تقسیم بندی نمود:
-انرژی نهفته اولیه (۱) :
انرژی اولیه یک ساختمان را می توان بصورت انرژی مورد نیاز برای نخستین نوبت ساخت بنا تعریف نمود که بصورت زیر قابل محاسبه است:
در این رابطه :
EE i = انرژی نهفته اولیه
m i = مقدار مصرفی از ماده i
M i = مقدار انرژی نهفته ماده i در واحد اندازه گیری
E c = انرژی مصرفی در کارگاه برای ساخت ساختمان
(۱) Initial Embodied Energy
-انرژی نهفته تعویض ( ۱) :
مصالح متنوعی در ساخت یک ساختمان مورد استفاده قرار می گیرند. طول عمر برخی از آنها از طول دوره بهره برداری ساختمان کمتر است. به این ترتیب طی دوره بهره برداری، این دسته از مصالح نیاز به تعویض خواهند داشت. بعلاوه انرژی لازم برای انجام تعمیرات و تعویض مصالح نیز می بایست در محاسبه انرژی نهفته در نظر گرفته شود. انرژی بکار رفته در مصالح مورد تعویض در ساختمان بصورت زیر بیان می شود :
در این رابطه :
= انرژی نهفته تعویض = طول عمر ساختمان =طول عمر ماده (i)
(۱) Recurring Embodied Energy
- انرژی بهره برداری ( ۱ ) :
انرژی بهره برداری، نشان دهنده میزان انرژی مورد نیاز برای حفظ کیفیت فضای داخلی بصورت روزمره است که شامل انرژی مصرفی سامانه تهویه مطبوع، آبگرم مصرفی، سامانه روشنایی و وسایل برقی مورد استفاده در ساختمان است. انرژی بهره برداری تابع عوامل متعددی مانند میزان آسایش مورد نیاز در فضای داخلی شرایط آب و هوایی، برنامه زمانی استفاده از ساختمان است و به بصورت زیر بیان می شود:
در این رابطه:
= انرژی بهره برداری = انرژی مصرفی سالانه =طول عمر ساختمان
(۱) Operating Energy
- انرژی تخریب ( ۱ ) :
انرژی مورد استفاده در پایان عمر ساختمان برای تخریب، تفکیک، حمل نخاله ها و بازیافت آنها را انرژی تخریب می نامند که بصورت زیر بیان می شود:
در این رابطه :
= انرژی تخریب = انرژی تخریب بنا = انرژی حمل نخاله ها
(۱) Demolition Energy
انرژی چرخه عمر ( ۱ ) :
بر اساس روابط ذکر شده در بالا، انرژی چرخه عمر ساختمان از حاصل جمع تمامی انرژی های فوق بدست خواهد آمد:
(۱) Life Cycle Energy (LCE)
تا کنون مطالعات گسترده ای در ارتباط با انرژی مصرفی ساختمان انجام گرفته است. اما بیشتر آنها انرژی چرخه عمر ساختمان را مورد توجه قرار داده اند و انرژی نهفته فاز ساخت کمتر بصورت مستقل مورد توجه و ارزیابی بوده است. بعلاوه همانطور که ملاحظه گردید تعاریف مختلفی از انرژی نهفته وجود دارد که تفاوت اصلی در آنها ناشی از تفاوت در تعریف محدوده سامانه در بر گیرنده انرژی نهفته است.
ارتباط انرژی چرخه عمر انرژی بهره برداری و انرژی نهفته
در ارتباط با تاثیر متقابل انرژی نهفته و انرژی بهره برداری نظرات مختلفی مطرح شده است و همواره لزوم توجه به تاثیر متقابل هر یک بر دیگری از سوی محققان مختلف یادآوری شده است، چرا که پدیده انرژی مصرفی ساختمان بصورت یک سامانه کلی است که اجزاء مختلفی مانند انرژی نهفته تولید، انرژی تعویض، انرژی بهره برداری و انرژی بازیافت را در خود جای داده است.
افزایش بازدهی انرژی در یک ساختمان به معنای تاثیر در کاهش برآیند کل این نیروهاست. به این ترتیب در صورتیکه برخی از راهکارهای کاهشی در یک مورد تاثیر معکوس بر موارد دیگری داشته باشد، توجه، اندازه گیری و کنترل تاثیرات متقابل اجزاء تشکیل دهنده رفتار انرژی یک ساختمان بر یکدیگر و تاثیر هر یک بر کل انرژی چرخه عمر ساختمان از اهمیت بالایی برخوردار است.
در ساختمان های با مصرف انرژی کم و بازدهی انرژی بالا، طراحی بصورتی صورت می گیرد که تا بیشترین میزان ممکن از هدر رفت انرژی جلوگیری شود، یکی از راهکارهای افزایش بازدهی انرژی در ساختمانها استفاده از مصالح عایق حرارت است. معمولا کاهش اتلاف انرژی در ساختمان با افزایش میزان انرژی نهفته همراه است که علت آن میزان بالاتر انرژی نهفته مصالح عایق حرارت نسبت به مصالح معمولی است.
کاهش انرژی دوره بهره برداری، منجر به کاهش انرژی چرخه عمر در ساختمان خواهد شد تا جایی که امروزه در برخی ساختمان ها میزان انرژی دوره بهره برداری تا حداکثر ممکن کاهش یافته و به صفر رسیده است. این ساختمان ها را ساختمان های با مصرف انرژی صفر ( ۱ ) یا بی نیاز از انرژی ( ۲ ) نامیده اند. در این ساختمان ها سوخت مصرف نمی شود و انرژی الکتریکی مورد نیاز نیز از طریق تجهیزات تعبیه شده در ساختمان از انرژی خورشیدی و باد تامین می شود.

شکل ۸: ارتباط میان انرژی نهفته و انرژی بهره برداری
در یک تحقیق، شش ساختمان مختلف از دیدگاه مصرف انرژی مورد مطالعه قرار گرفته اند. در این میان یک ساختمان با مصرف انرژی معمولی، چهار ساختمان با مصرف انرژی کم و یک ساختمان بی نیاز از انرژی قرار دارند. نتایج تحقیقات نشان می دهد که انرژی چرخه عمر ساختمانهای بی نیاز از انرژی از ساختمانهای کم مصرف بیشتر است. در ساختمانهای با مصرف انرژی صفر، تمامی توجهات معطوف به بکارگیری مصالح و تکنیکهایی است که ساختمان را از انرژی بی نیاز نماید. به همین دلیل میزان انرژی نهفته در مصالح و تجهیزات این نوع ساختمانها بسیار بالاست. در چنین مواردی انرژی نهفته بحدی بالاست که حتی گاهی از کل انرژی دوره بهره برداری ساختمانهای کم مصرف نیز بیشتر است. به این ترتیب نتیجه می گیریم که ساختمان های بی نیاز از انرژی (خود کفا) لزوماً کمترین انرژی چرخه عمر را دارا نیستند.

شکل ۹: ارتباط میان انرژی نهفته و انرژی چرخه عمر
همانطور که در شکل (۹) می توان دید در ساختمانی بی نیاز از انرژی که مورد بررسی قرار گرفته است، میزان انرژی نهفته به قدری زیاد است که از کل انرژی چرخه عمر ساختمان كم مصرف بیشتر است. نتیجه این بررسی ها را می توان به این صورت توصیف نمود که کاهش انرژی دوره بهره برداری و تکنیک ها و مصالح مورد نیاز آن تا جایی بهینه خواهد بود که افزایش انرژی نهفته حاصل از آن از صرفه جویی حاصل از بهینه سازی دوره مصرف بیشتر نباشد چرا که در غیر اینصورت برآیند این اقدامات موجب افزایش انرژی چرخه عمر خواهد شد. تعبیر دیگر این واقعیت لزوم بسیار بالای توجه به انرژی نهفته ساختمان است. تا چندی پیش تنها انرژی مصرفی دوره بهره برداری مورد اندازه گیری بوده است حال آنکه تحقیقات جدید نشان دهنده آنست که صرف توجه به انرژی دوره بهره برداری نه تنها تضمین کننده کاهش انرژی کل چرخه عمر نیست بلکه کاهش انرژی بهره برداری بدون توجه به تاثیرات آن بر انرژی نهفته، ممکن است حتی باعث افزایش انرژی کل چرخه عمر ساختمان شود.
از دیدگاه دیگری انرژی نهفته ساختمان را می توان به دو بخش اصلی تقسیم نمود:
انرژی های مستقیم:
انرژی مستقیم شامل انرژی های مصرفی تمامی فعالیتهای درون و بیرون کارگاه ساختمانی مانند ساخت، پیش ساخت قطعات، حمل و مدیریت است. این موارد شامل مصرف انرژی برای مونتاژ مصالح و اجزاء درون کارگاه و پیش ساختگی اجزاء بیرون کارگاه و حمل اجزاء تولید شده خارج از کارگاه و مصالح مورد استفاده درون کارگاه است.انرژی های غیر مستقیم:
این بخش غالبا مربوط به انرژی مرتبط با مصالح ساختمانی است. استخراج مواد، فرآوری مواد، تولید مصالح، حمل به محل کارگاه، مصالح مورد نیاز برای مرمت و تعمیر ساختمان و انرژی مورد نیاز برای بازیافت مصالح و تمامی انرژی های الکتریکی و مکانیکی و یا احتراقی مورد استفاده در تمام این مراحل را میتوان جزء این بخش منظور نمود.
(۱) Zero Energy Building
(۲) Self-sufficient Building
افزایش اهمیت انرژی نهفته
همانطور که پیشتر گفته شد، تا چندی پیش بیشترین توجه در مورد انرژی مصرفی ساختمانها به دلیل سهم قابل توجه از کل انرژی چرخه عمر ساختمان به دوران بهره برداری اختصاص داشت. اما تحقیقات اخیر این نسبت را تغییر داده بطوریکه توجه به انرژی نهفته روز به روز در حال افزایش است. انرژی نهفته تنها یکبار در ساختمان مصرف می گردد در حالی که انرژی بهره برداری در کل دوران عمر ساختمان مصرف می شود. از سوی دیگر امروزه با توجه به تولید دستگاه های برقی کم مصرف و تولید مصالح عایق بصورت فراوان، کاهش انرژی مصرفی دوره بهره برداری براحتی امکان پذیر شده است.
اما كاهش انرژی نهفته از طریق بکارگیری مصالح با چگالی انرژی کمتر قابل دستیابی خواهد بود. نتایج تحقیقات سازمان جمعیت تحقیقات صنعتی و علمی (CSIRO) (۱) میزان انرژی نهفته ساختمانهای مسکونی در استرالیا را تا معادل پانزده سال انرژی مصرفی دوره بهره برداری اعلام نموده است. در تحقیق دیگری که توسط کرافورد (۲) و ترلور (۳) صورت گرفته یزان انرژی نهفته ساختمان ها در استرالیا را معادل مصرف انرژی سالیانه ساختمان در طول ۲۰ تا ۵۰ سال اندازه گیری نموده اند. افزایش اهمیت انرژی نهفته نه تنها تولید کنندگان مصالح را به سوی تولید مصالح با انرژی نهفته کمتر متمایل نموده بلکه تاثیرات خود را بر طراحان و مدیران ساخت نیز آشکار خواهد نمود. چرا که تولید مصالح بتن هایی ۲۰% کل مصرف سوخت در دنیا را بخود اختصاص داده است که این عدد اهمیت بالای این موضوع در برنامه ریزی های استراتژیک ملی و جهانی را نشان می دهد.
(۱) Commomnwealth Scientific and Industrial Research Organization
(۲) Crawford
(۳) Treloar
پارامترهای ارزیابی محیطی چرخه عمر ساختمان:
برای سنجش تأثیرات محیطی تولیدات صنعتی، از مجموعه ای از پارامترها و شاخص ها استفاده می شود که به ارزیابی چرخه عمر محصولات و فرآیندهای تولید کمک می کنند. این پارامترها جنبه های مختلف اثرات زیست محیطی، مصرف منابع و انتشار آلاینده ها را در بر می گیرند. برخی از مهمترین پارامترهای سنجش تأثیرات محیطی تولیدات صنعتی عبارتند از:
انتشار گازهای گلخانه ای (Greenhouse Gas Emissions)
معیار: میزان دی اکسید کربن ( )، متان ( ) اکسید نیتروژن ( ) و سایر گازهای گلخانه ای منتشر شده.
اندازه گیری: به طور معمول بر حسب تن معادل ( ) اندازه گیری می شود.مصرف انرژی (Energy Consumption)
معیار: کل انرژی مصرفی در طول چرخه عمر تولید محصول شامل انرژی های مستقیم و غیر مستقیم (مانند انرژی مورد نیاز برای تولید مواد اولیه).
اندازه گیری: به طور معمول بر حسب مگاژول (MJ) یا کیلووات ساعت (kWh).مصرف آب (Water Consumption)
معیار: کل حجم آب مصرفی در فرآیندهای تولید.
اندازه گیری: معمولاً بر حسب متر مکعب ( ) آب.مصرف مواد اولیه (Raw Material Consumption)
معیار: میزان مواد خام و منابع طبیعی مصرف شده در تولید.
اندازه گیری: بر حسب تن یا متر مکعب.تولید زباله و پسماند (Waste Generation)
معیار: مقدار پسماندهای تولید شده در فرآیندهای صنعتی، شامل زباله های جامد، مایع و گاز .
اندازه گیری: معمولاً بر حسب کیلوگرم یا تن.آلودگی هوا (Air Pollution)
معیار: مقدار انتشار آلاینده های هوا مانند دی اکسید گوگرد ( )، اکسیدهای نیتروژن (NOx)، ذرات معلق (PM)، ترکیبات آلی فرار (VOCs).
اندازه گیری: معمولاً بر حسب میلی گرم یا گرم بر متر مکعب یا تن برای کل انتشار.آلودگی آب (Water Pollution)
معیار: میزان آلاینده های شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی وارد شده به منابع آبی.
اندازه گیری: معمولاً بر حسب میلی گرم بر لیتر یا تن آلاینده.آلودگی خاک (Soil Pollution)
معیار: میزان آلاینده های ورودی به خاک ناشی از تولیدات صنعتی، مانند فلزات سنگین، مواد شیمیایی سمی و زباله های خطرناک.
اندازه گیری: بر حسب میلی گرم بر کیلوگرم خاک یا تن آلاینده.شاخص پتانسیل اسیدی سازی (Acidification Potential)
معیار: میزان انتشار مواد اسیدی مانند و NOx که به اسیدی شدن باران و خاک کمک می کند.
اندازه گیری: معمولاً بر حسب معادلهای دی اکسید گوگرد ( ).۱۰ پتانسیل اوتروفیکاسیون (Eutrophication Potential)
معیار: میزان مواد مغذی مانند نیتراتها ( ) و فسفاتها ( ) که می توانند سبب رشد بی رویه جلبک ها و اوتروفیکاسیون منابع آبی شوند.
اندازه گیری: بر حسب معادل های فسفات ( ).پتانسیل تخریب لایه اوزون (Ozone Depletion Potential)
معیار: میزان انتشار مواد مخرب لایه اوزون مانند کلروفلوئوروکربنها (CFCS)
اندازه گیری: بر حسب معادلهای -۱۱CFC.استفاده از زمین (Land Use)
معیار: میزان زمین های مورد استفاده برای استخراج منابع ساخت و ساز صنعتی و دفع زباله.
اندازه گیری: بر حسب هکتار یا متر مربع.پتانسیل ایجاد مه دود فتوشیمیایی (Photochemical Smog Potential)
معیار میزان انتشار ترکیبات آلی فرار (VOCs) و NOx که به تشکیل مه دود فتوشیمیایی کمک می کنند.
اندازه گیری: بر حسب معادلهای اتیلن ( ).بازیافت و استفاده مجدد (Recycling and Reuse)
معیار: نسبت موادی که می توانند در پایان عمر مفید خود بازیافت یا مجدداً استفاده شوند.
اندازه گیری: بر حسب درصد وزنی یا کیلوگرم مواد بازیافتی.
ارزیابی تاثیرات محیطی تولیدات صنعتی نیازمند توجه به مجموعه ای از پارامترها است که هر کدام جنبه های مختلفی از اثرات تولید بر محیط زیست را بررسی می کنند. این پارامترها در کنار هم برای کاهش اثرات منفی و افزایش پایداری محیطی تولیدات صنعتی به کار می روند. امید است تا با ایجاد زیرساخت های لازم در ویرایش های آتی مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان بتوان بازه ارزیابی را از مدیریت انرژی دوره بهره برداری به مدیریت تمامی پارامترهای تاثیرات محیطی ساختمان در تمام چرخه عمر آن گسترش داد.
پیوست ۵: چک لیست ارزیابی به روش تجویزی
هدف و دامنه کاربرد
پیوست حاضر با هدف استقرار یک نظام ارزیابی کمی، منسجم و قابل اتکا برای سنجش سطح عملکرد انرژی ساختمان ها تدوین گردیده است؛ نظامی که ماهیت آن فراتر از یک چک لیست صرف بوده و به عنوان یک چارچوب محاسباتی استاندارد، امکان بهره برداری هم زمان در فرآیند طراحی بازرسی های دوره ای، رتبه بندی بهره وری انرژی و انجام معاینه فنی دوره ای ساختمانها را فراهم می سازد. این پیوست، مبتنی بر روش تجویزی پیش بینی شده در ویرایش پنجم مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان و مستند به معتبرترین استانداردها و رویه های علمی و بین المللی تهیه شده است. هدف این سند، تبدیل الزامات فصل پنجم مبحث به یک مدل امتیازدهی دقیق، قابل اندازه گیری، یکسان سازی شده و قابل مقایسه در مقیاس ملی بوده و به منظور ایجاد وحدت رویه در ارزیابی عملکرد انرژی ساختمان ها مورد استفاده قرار می گیرد.
اساس فصل پنجم مبحث، روش تجویزی یکی از دو روش طراحی است و برای کلیه کاربری ها و اقلیم ها، مشروط بر رعایت سقف ۵۰ درصدی نسبت جداره نورگذر، مجاز اعلام شده است. چک لیست ارزیابی تجویزی در این پیوست، ابزار رسمی پیاده سازی این روش و مبنای محاسبه امتیاز از مجموع ۱۰۰۰ امتیاز قابل دستیابی مرحله طراحی و کنترل الزامات اجرا تا پایان عملیات ساختمانی است. این چک لیست به عنوان پیوست لازم الاجرای روش تجویزی برای صدور رده بازدهی انرژی D و صدور شناسنامه الکترونیکی انرژی ساختمان عمل کرده و نقش تعیین کننده ای در فرآیندهای صدور پروانه، کنترل مرحله ای و ممیزی پایان کار دارد.
دامنه کاربرد این پیوست، کلیه ساختمان های مشمول روش تجویزی ویرایش پنجم مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان را در تمام مراحل چرخه عمر شامل طراحی، اجرا، تحویل، نگهداری و معاینه فنی در بر می گیرد. الزامات این سند برای ارزیابی به روش تجویزی برای تمامی اشخاص حقیقی و حقوقی از جمله مهندسان طراح، ناظران، مجریان ذی صلاح، شهرداری ها و مراجع صدور پروانه لازم الاتباع بوده و مبنای ارزیابی، کنترل و تطبیق عملکرد انرژی ساختمانهایی که به روش تجویزی طراحی شده اند، قرار می گیرد. این پیوست همچنین به عنوان چارچوب پایه برای توسعه چک لیست های تخصصی در شناسنامه فنی- ملکی الکترونیکی ساختمان، سامانه نگهداشت، استانداردسازی فرآیند مستند سازی و یکپارچه سازی نظام ارزیابی در سطح ملی است و تمامی دستورالعمل ها، نرم افزارها و سامانه های مرتبط با ارزیابی روش تجویزی موظف به دریافت تاییدیه رسمی مقام قانونی مسئول در خصوص انطباق کامل با مفاد آن هستند.
۱-مبانی و ضرورت تدوین چک لیست تجویزی
۲-۱- ضرورت استقرار نظام ارزیابی ملی
مطابق ماده ۴ ضوابط صرفه جویی انرژی در ساختمان ها، موضوع مصوبه هیأت وزیران به شماره ۹۳۸۷۶/ ت ۵۷۹۲۶ه، مورخ ۱۴۰۰٫۰۸٫۲۴، ارائه پایان کار به ساختمان های جدید الاحداث از ابتدای سال ۱۴۰۲ منوط به رعایت مبحث نوزدهم مقررات ملّی ساختمان است. به منظور آگاهی مردم از تلفات انرژی در ساختمان ها، وزارت کشور از طریق شهرداری ها موظف است از ابتدای سال ۱۴۰۱ نسبت به درج رده بازدهی انرژی در گواهی پایان کار ساختمان های جدید الاحداث و نصب پلاک گواهی انطباق آن در ورودی ساختمان ها اقدام کند.
پلاک گواهی انطباق رده انرژی ساختمان، عبارت است از لوح فلزی حاوی اطلاعات عمومی ساختمان و رده بندی انرژی آن که منطبق با ابعاد و مشخصات دستورالعمل ماده ۴ تصویب نامه فوق که از سوی سازمان نظام مهندسی استان صادر و توسط مالک در محل ورودی ساختمان و در مجاورت پلاک شهرداری نصب می شود.
دستورالعمل اجرایی این ماده نیز در تاریخ ۱۴۰۳٫۰۷٫۲۸ توسط وزیر راه و شهرسازی ابلاغ و از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا است. به موجب این دستورالعمل، صدور گواهی توسط مهندسان طراح، ناظر و مجری ذی صلاح و همچنین بازرس انرژی دارای صلاحیت برای تعیین رده انرژی برای صدور پایان کار الزامی است.
با توجه به الزام دستورالعمل ماده ۴ ضوابط صرفه جویی انرژی و لزوم کنترل دقیق و قابل اتکای عملکرد انرژی ساختمان ها، تدوین یک نظام ارزیابی کمی استاندارد و قابلیت تکرار، ضرورت انکار ناپذیر سیاست های ملی انرژی و الزامات فصل پنجم مبحث نوزدهم است. ارزیابی های سنتی یا مبتنی بر گزارش های کیفی و یا چک لیست های تهیه شده در شهرها و یا استان های مختلف، به دلیل تفاوت در برداشت ها، سلیقه ها و تنوع روش های کنترل، فاقد قابلیت اتکا به عنوان معیار صدور رده بازدهی انرژی در سطح ملی بوده اند. از این رو چک لیست تجویزی با هدف یکپارچه سازی روش کنترل، حذف تفسیرهای چندگانه و ایجاد وحدت رویه در فرآیند ممیزی و ارزیابی طراحی شده است.
۲-۲- محدودیت های ارزیابی با استفاده از چک لیست
چک لیست به عنوان یکی از ابزارهای متداول در نظام های کنترل مقررات، ذاتاً محدود به حالت دو حالته (۱) نیست و در ادبیات فنی دنیا نمونه های متعددی از چک لیست های چند سطحی (۲) ، امتیازی (۳) ، و مبتنی بر طیف های عملکردی (۴) وجود دارد. با این حال، چک لیست های مورد استفاده در اغلب نظام های مقرراتی به دلیل ضرورت سادگی، قابلیت اجرا در مقیاس وسیع، کاهش خطای انسانی و کاهش تفسیر پذیری، معمولاً به صورت صفر و یک طراحی می شوند. از سوی دیگر، عملکرد انرژی ساختمان یک پدیده پیوسته و چند معیاره است و ارزیابی آن خارج از ظرفیت چک لیست های ساده، مستلزم وجود داده های میدانی و ابزارهای پیشرفته مدل سازی است.
با توجه به شرایط کنونی کشور و لزوم ایجاد یک چارچوب مشترک برای اجرای یکسان مقررات در سطح ملی، نسخه اولیه چک لیست، عمدتاً بر اساس روش پایه دو حالته و ایستا (۵) طراحی شده است؛ مدلی که در مرحله گذار، بیشترین شفافیت قابلیت اتکا و حداقل تفسیر پذیری را فراهم می سازد و مسیر توسعه به مدل های چند سطحی و پویا (۶) را نیز در آینده هموار می کند.
با این وجود، نظر به اینکه نظام ارزیابی انرژی ساختمانها برای نخستین بار در قالب مقررات ملی ساختمان تدوین می شود و لازم است جامعه مهندسی کشور امکان درک، اجرا و کنترل صحيح الزامات را در کوتاه ترین زمان فراهم آورد، نسخه کنونی بر روش تجویزی و چک لیست ایستا مبتنی است. انتخاب مدل ایستا در این مرحله با هدف کاهش خطای انسانی، تسهیل فرآیند کنترل نقشه، یکسان سازی رویه های نظارتی، فراهم سازی امکان ممیزی گسترده و ایجاد مجموعه ای از داده های قابل اعتماد برای توسعه مدل های پیشرفته تر انجام شده است. این مدل بر مبنای فصل پنجم مبحث نوزدهم و بدون اعمال هرگونه معیار تفسیر پذیر تدوین شده است تا رده بازدهی انرژی بر اساس شاخص های کاملاً قابل اندازه گیری تعیین شود.
(۱) Binary
(۲) Multi-Level
(۳) Score Based
(۴) Performance Spectrum
(۵) Static
(۶) Dynamic
۳-۲- ضرورت گذار از مدل ایستا به مدل دینامیک
با توجه به ماهیت متغیر، چند مولفه ای و فازی بازدهی انرژی ساختمان ها بر اساس تعداد و نوع بخش ها، زیر بخش ها و سامانه های به کار رفته در ساختمان میزان تأثیر و وزن بخش ها و زیر بخش ها در ساختمانهای مختلف با کاربری- اقلیم های متفاوت، چک لیست ایستا نمی تواند پاسخگوی نیازهای بلند مدت باشد. از این رو، ساختار نسخه حاضر به گونه ای طراحی شده که قابلیت توسعه به مدل های پویا، هوشمند و مبتنی بر داده داشته باشد. این نسخه، مرحله ابتدایی ارزیابی داده مبنا بهره وری انرژی ساختمان است و داده های حاصل از اجرا در سطح ملی، مبنای توسعه معیارهای چند سطحی، الگوریتم های ژنتیک و در نهایت مدلهای مبتنی بر هوش مصنوعی و پایش لحظه ای خواهد بود.
۴-۲- مبانی علمی استانداردهای بین المللی و روش شناسی مدل ارزیابی
مدل ارزیابی این پیوست بر پایه مجموعه ای از استانداردهای معتبر بین المللی در حوزه عملکرد انرژی ساختمان ها، سامانه های مدیریت و کنترل و روش های پایش و صحه گذاری تدوین شده است. این استانداردها چارچوب علمی لازم برای تعریف شاخص ها، تعیین روش های سنجش، تدوین وزن ها و طراحی ساختار امتیازدهی را فراهم کرده و مبنای بومی سازی برای شرایط اقلیمی و الگوهای مصرف انرژی کشور قرار گرفته اند.
۱-۴-۲ - مبانی علمی و استانداردهای بین المللی مورد استفاده
این مدل با الهام و تطبیق از مجموعه استانداردهای معتبر بین المللی تهیه شده است:
استانداردهای انرژی و ساختمان:
ASHRAE 90.1 (Envelope, HVAC, Controls)
ASHRAE 140 (Performance Evaluation & Calibration)
ASHRAE Guideline 14 (Measurement & Verification)
IECC - International Energy Conservation Code
EN ISO 52000 Series (Energy Performance of Buildings)
ISO 50006, ISO 50015 (Energy Performance Indicators)
استانداردهای سیستم های کنترل و مدیریت ساختمان:
ISO 52120 -BACS (Building Automation & Control Systems)
ISO 52120 (Energy Performance of BACS)
استانداردهای پایش و سنجش هوشمند:
IPMVP ٫E VO-Protocol M&V
Smart Readiness Indicator - EU
تمام مفاهیم وزن دهی، اهمیت نسبی بخش ها، و رفتار دینامیک امتیازها مطابق با اصول این استانداردها و با بومی سازی برای شرایط اقلیمی کشور تدوین شده است.
۲-۴-۲- استفاده از روش های نوین وزن دهی چند معیاره(۱)
در تحلیل وزن هر بخش، از مدل های تصمیم گیری چند معیاره زیر استفاده شده است:
(AHP (Analytic Hierarchy Process : برای تعیین اهمیت نسبی حوزه های شش گانه
(ANP (Analytic Network Process : برای مدل سازی وابستگی های متقابل میان پوسته، تجهیزات و سامانه های کنترل.
TOPSIS / VIKOR : برای انتخاب وزن بهینه در موقعیت های دارای تعارض معیارها.
نتیجه این مطالعات، تولید یک ماتریس نهایی وزن دهی است که سهم هر بخش را در «میزان مصرف انرژی» و «بهره وری انرژی ساختمان» تعیین می کند.
(۱) Multi-Criteria Decision-Making
٢-۴- ۳- استفاده از الگوریتم های ژنتیک برای بهینه سازی وزن ها
برای تعیین وزن هر بخش از مدل ۱۰۰۰ امتیازی در این چک لیست، روشی نوآورانه و نوین به کار گرفته شده است. این روش شامل:
تعریف تابع هدف (۱) :
حداکثر سازی بازدهی انرژی ساختمانهاتعریف و تعیین وزن (۲) متغیرهای تصمیم (۳) :
تعیین وزن هر یک از ۶ بخش زیر در ساختار ۱۰۰۰ امتیازی: W۱,W۲,W۳,...,W۶
۱- پوسته خارجی
۲- تأسیسات مکانیکی
۳- تأسیسات الکتریکی
۴- انرژی های تجدیدپذیر
۵- سامانه پایش و زیرپایش
۶- مدیریت یکپارچه ساختمانمحدودیت ها (۴) :
- ثابت بودن سقف ۱۰۰۰ امتیاز برای مجموع امتیازهای تمام بخش های شش گانه
- ثابت بودن سقف امتیاز هر بخش در هر اقلیم
- انطباق امتیازدهی بخش ها با شرایط اقلیمی
- انطباق امتیاز هر بخش با تاثیر واقعی در مصرف انرژیاجرای الگوریتم ژنتیک:
- تولید جمعیت اولیه (۵)
- اعمال جهش (۶) و ترکیب (۷)
- انتخاب وزن های پایدار (۸)
نتیجه این فرآیند، استقرار نظام وزنی دهی به صورت بهینه و منطبق با رفتار واقعی انرژی در ساختمان ها بر اساس کاربری اقلیم است.
(۱) Objective Function
(۲) Weighting
(۳) Objective Variabales
(۴) Constraints
(۵) Initial Population
(۶) Mutation
(۷) Crossover
(۸) Stable Solutions
۳- اصول حاکم بر ارزیابی تجویزی
۱-۳-شفافیت و تفسیر ناپذیری
ارزیابی به روش تجویزی باید مبتنی بر شاخص های کاملاً روشن، قابل اندازه گیری و فاقد هرگونه ابهام تفسیری انجام شود. تمامی بندهای چک لیست، مطابق با الزامات فصل پنجم مبحث نوزدهم، به گونه ای تدوین شده اند که ارزیاب، ناظر یا مرجع کنترل، هیچ تفسیر شخصی، سلیقه ای یا احتمالی در تعیین تحقق یا عدم تحقق آن به کار نگیرد. بدین وسیله، یک وحدت رویه سراسری در کنترل مقررات، صدور رده بازدهی انرژی و ارزیابی عملکرد انرژی در سراسر کشور برقرار می شود.
۲-۳- انطباق کامل با الزامات فصل پنجم
چک لیست تجویزی مستقیماً از الزامات فصل پنجم استخراج شده و معیارهای آن هیچ گونه استقلال محتوایی از متن مبحث ندارد. تحقق هر بند در چک لیست به معنای رعایت عین الزام مربوط در فصل پنجم بوده و عدم رعایت هر بند نیز به منزله عدم انطباق آن بخش ساختمان با الزامات مبحث محسوب می شود. کنترل این انطباق، مبنای صدور رده بازدهی انرژی، صدور شناسنامه الکترونیکی انرژی و ثبت نتیجه در پرونده پروانه ساختمانی است.
۳-۳- تقدم الزامات شرطی (۱)
برخی از الزامات فصل پنجم که رعایت آنها برای دستیابی به حداقل رده بازدهی انرژی D ضروری است، در این پیوست به عنوان «بند شرطی» تعریف شده اند. این بندها فاقد امتیاز تفکیکی هستند، اما عدم رعایت آنها، فارغ از امتیاز کسب شده در سایر بخش ها، موجب مردودی خودکار ساختمان در ارزیابی مرحله طراحی یا بازرسی مرحله اجرا در آن بخش می شود. بندهای مربوط به حداقل مقاومت حرارتی، حداقل سطح سایه اندازی، محدودیت های نشت هوا، حداقل بازدهی تجهیزات مکانیکی و الزامات پایش و مدیریت یکپارچه از جمله بندهای شرطی محسوب می شوند.
(۱) Mandatory Criteria
۴-۳- امتیازدهی مبتنی بر تحقق کامل بندها
در مدل تجویزی نسخه حاضر، هر بند امتیازی تنها در صورتی قابل تخصیص است که کلیه شروط آن بند دقیقاً مطابق الزامات اعلام شده تحقق یافته باشد. امتیازدهی نسبی یا جزئی برای بندهای نیمه محقق شده مجاز نیست. این رویکرد با هدف حذف خطاهای انسانی، جلوگیری از اختلاف نظر میان ارزیاب ها و افزایش قابلیت اتکای نتایج اتخاذ شده است. در آینده با توسعه مدل های طیفی یا چند سطحی، امکان تحلیل درجات تحقق بندها ایجاد خواهد شد.
۵-۳- وزن دهی ثابت بخش ها و توزیع پویا درون بخش ها
در این پیوست، وزن هر بخش از نظام ۱۰۰۰ امتیازی ثابت بوده و بر اساس محاسبات علمی شامل روش های تصمیم گیری چند معیاره و الگوریتم های بهینه سازی تعیین شده است. با این حال، در سطح بندها، وزن دهی پویا اعمال می شود؛ بدین معنا که اگر یک بند یا آیتم در یک ساختمان موضوعیت نداشته باشد، امتیاز آن حذف نمی شود، بلکه وزن آن میان سایر آیتم های فعال همان بخش به صورت نرمال شده توزیع می گردد. این مکانیزم مانع از «تنبیه ناعادلانه» ساختمانهای فاقد بعضی تجهیزات یا سامانه ها شده و همسو با اصول استانداردهای بین المللی اندازه گیری و صحه گذاری ( ۱ ) است.
(۱) M&V (Measurement and Validation)
۶-۳- یکپارچگی ارزیابی در چرخه عمر ساختمان
چک لیست تجویزی باید در تمامی مراحل چرخه عمر ساختمان - شامل طراحی، کنترل نقشه، مرحله ساخت، بازرسی های دوره ای، تحویل، بهره برداری و معاینه فنی طبق مبحث ۲۲ - قابلیت اعمال داشته باشد. مستند سازی نتایج در سامانه های مربوط، الزامی بوده و بخشی از شناسنامه فنی و ملکی و شناسنامه الکترونیکی انرژی ساختمان محسوب می شود. این یکپارچگی امکان تشکیل پایگاه داده ملی مصرف انرژی را فراهم می سازد.
۷-۳- اصل الزام به مستند سازی رسمی
تمامی نتایج ارزیابی باید مبتنی بر بر اسناد رسمی، تأییدیه های معتبر، نقشه های مصوب، گزارش های آزمون های غیر مخرب یا مخرب، تصاویر مستند، گواهی تجهیزات و سایر مدارک قابل اتکا باشد. ارائه هرگونه داده فاقد مرجع رسمی، موجب حذف آن بند از محاسبات و مردودی احتمالی ساختمان در بخش های شرطی خواهد شد.
۸-۳- اصل استقلال ارزیابی از منافع تجاری و تعارض منافع
فرآیند ارزیابی و کنترل چک لیست باید توسط اشخاص یا نهادهای دارای صلاحیت با رعایت کامل اصول بی طرفی، عدم تعارض منافع و استقلال حرفه ای انجام شود. هیچ شخص حقیقی یا حقوقی مرتبط با طراحی، ساخت یا تأمین تجهیزات ساختمان نباید مسئول ارزیابی رده بازدهی انرژی آن باشد.
۹-۳- اصل قابلیت تطبیق با فناوری های نوین
ساختار چک لیست تجویزی به گونه ای طراحی شده است که قابلیت اتصال به سامانه های مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM) ، مدل سازی انرژی، سامانه های مدیریت ساختمان، پلتفرم های پایش هوشمند و سامانه های معاینه فنی ساختمان ها را داشته باشد. این اتصال، مبنای توسعه نسخه های آینده مبتنی بر مدل های هوشمند، داده محور و الگوریتم های یادگیری ماشین خواهد بود.
۴- ساختار چک لیست امتیازدهی
۱-۴- چارچوب کلی چک لیست
چک لیست ارزیابی به روش تجویزی بر اساس نظام امتیازدهی ۱۰۰۰ امتیازی تدوین شده است که در آن، الزامات فصل پنجم مبحث نوزدهم در قالب شش بخش اصلی دسته بندی شده اند. هر بخش در هر اقلیم دارای وزن مشخص و ثابت بوده و مجموعه ای از بندهای امتیازی و شرطی را شامل می شود. این ساختار به گونه ای طراحی شده است که امکان ارزیابی جامع عملکرد انرژی ساختمان را در مرحله طراحی، اجرا و بهره برداری فراهم سازد.
۲-۴- اجزای چک لیست
۱-۲-۴- شرط ها
در هر یک از شش بخش چک لیست امکان وجود دو نوع شرط عمومی و اختصاصی وجود دارد.
شرط های عمومی:
الزاماتی هستند که رعایت آنها برای تمامی ساختمانهای مشمول آن بخش اجباری است. در صورتی که آن بخش یا زیر بخش طبق جدول ۱۹-۲-۱ برای ساختمان الزامی باشد، پاسخ به تمامی شرط های عمومی الزامی است.شرط های اختصاصی:
الزاماتی هستند که رعایت آنها بر اساس مندرجات مبحث فقط برای گروهی از ساختمانها بر اساس مساحت، اقلیم، کاربری یا سایر ویژگی ها الزامی است.
در یک دسته بندی دیگر شرط ها چه در بخش عمومی و چه در بخش اختصاصی به دو نوع دو حالته و یا عددی تقسیم بندی می شوند.
شرط های دو حالته:
این نوع شرط ها به گونه ای طراحی شده اند که در پاسخ به یک سوال دو گزینه بله/ خیر در مقابل آنها قرار داده شده است. طراح باید بر اساس موارد مندرج در طرح خود به این موارد جواب دهد. در مراحل کنترل نقشه، صدور پروانه، بازرسی های دوره ای و پایان کار این پاسخ ها بر اساس الزامات مندرج در مبحث ارزیابی شده و قابل قبول و غیر قابل قبول بودن آن پاسخ، سنجیده شده و امتیاز آن اعمال می شود.شرط های عددی:
در برخی شرط ها گزینه مقابل سوال مطرح شده یک مقدار عددی است. طراح باید بر اساس موارد مندرج در طرح خود، اعداد را با دقت و در کمال صحت در این قسمتها وارد نماید. در مراحل کنترل نقشه، صدور پروانه، بازرسی های دوره ای و پایان کار این پاسخ ها بر اساس الزامات مندرج در مبحث ارزیابی شده و قابل قبول و غیر قابل قبول بودن آن پاسخ سنجیده شده و امتیاز آن اعمال می شود.
۲-۲-۴- مستندات الزامی:
برای هر بند شرطی یا امتیازی، نوع مستندات مورد نیاز شامل نقشه ها، گزارش های آزمون، گواهی های تجهیزات، مدارک فنی، تصاویر، یا فایل های سامانه پایش مشخص شده است. ارائه مستندات معتبر شرط لازم برای پذیرش بند است.
۳-۴- وزن دهی بخش ها
وزن هر یک از شش بخش چک لیست بر اساس روش تعیین وزن ها و الگوریتم های بهینه سازی که تشریح گردید، تدوین شده و در تمامی اقلیم ها ثابت است. جمع وزن ها ۱۰۰۰ امتیاز بوده و هر بخش سهم مشخصی در ارزیابی عملکرد انرژی دارد. این وزنها صرفاً در سطح بندهای داخلی هر بخش به صورت پویا توزیع می شوند.
۴-۴- قواعد امتیازدهی در سطح بندها
در نسخه حاضر، مدل امتیازدهی مبتنی بر تحقق کامل بندها طراحی شده است. هر بند امتیازی تنها در صورتی به طور کامل محقق محسوب می شود که همه شروط آن به صورت دقیق و قابل صحه گذاری رعایت شده باشد. تحقق بخشی از شروط، یا ارائه مستندات ناقص، منجر به صفر شدن امتیاز بند می شود و امکان امتیازدهی نسبی وجود ندارد.
۵-۴- قواعد حذف آیتم و وزن دهی دینامیک
در صورتی که یک بند یا آیتم در یک ساختمان خاص موضوعیت نداشته باشد - مانند ساختمان فاقد سامانه سرمایش مرکزی یا فاقد انرژی تجدیدپذیر - وزن آن بند حذف نشده، بلکه میان سایر بندهای فعال همان بخش به صورت نرمال شده توزیع می شود. این رویکرد مانع از کاهش نا عادلانه امتیاز ساختمانهایی می شود که به طور طبیعی فاقد برخی تجهیزات یا سیستم ها هستند.
فرمول نرمال سازی در بخش ۶ ارائه می شود.
۶-۴- قواعد مردودی و قابل قبول بودن ارزیابی
مردودی ساختمان تنها در چهار حالت رخ می دهد:
کسب امتیاز نهایی کمتر از حداقل ۹۰۰ امتیاز لازم برای دستیابی به رده D
ارائه مستندات نامعتبر یا ناقص برای بند شرطی
تناقض میان مستندات ثبت شده و وضعیت واقعی ساختمان (در بازرسی های دوره ای)
در صورتی که ساختمان تمام بندهای شرطی را رعایت کرده و به حداقل امتیاز لازم برسد، ارزیابی معتبر تلقی شده و رده بازدهی انرژی مطابق مدل ارائه می شود.
۷-۴- ارتباط چک لیست با سامانه های نظارتی و شناسنامه انرژی
نتایج چک لیست باید در سامانه رسمی ارزیابی انرژی ساختمانها ثبت و به عنوان بخشی از شناسنامه الکترونیکی انرژی ساختمان نگهداری شود. این اطلاعات در مراحل بازبینی پایان کار، ممیزی های دوره ای و معاینه فنی (مطابق مبحث ۲۲ ) مورد استفاده قرار می گیرد.
۵- ساختار وزن دهی اقلیمی و اجزای مدل ۱۰۰۰ امتیازی
۱-۵- اصول وزن دهی بخش های اصلی
وزن هر یک از بخش های شش گانه مدل ۱۰۰۰ امتیازی بر اساس نتایج محاسبات الگوریتم های ژنتیک، مدل های تصمیم گیری چند معیاره، تحلیل های اقلیمی، و نقش واقعی هر حوزه در مصرف انرژی ساختمانها تعیین شده است. این وزنها در سه دسته اقلیمی ( ۰ و۱)، (۲ و ۳) و (۴ و ۵) مجزا شده اند تا با رفتار واقعی انرژی در شرایط حرارتی و تابشی متفاوت منطبق باشند.
تمامی وزن ها ثابت، رسمی و لازم الاتباع بوده و تغییر آنها صرفاً از طریق بازنگری رسمی در پیوست ۵ امکان پذیر است.
۲-۵- وزن کل بخش های شش گانه در سه گروه اقلیمی
جدول پ ۵-۱ : امتیاز بخش های مختلف در اقلیم های متفاوت
۳-۵- وزن دهی تفصیلی هر بخش
در ادامه وزن دهی داخلی هر بخش مطابق با ساختار رسمی فصل پنجم ارائه می شود:
جدول پ ۵-۲: امتیاز زیر بخش های پوسته خارجی در اقلیم های متفاوت
جدول پ۵-۳ : امتیاز زیر بخش های تأسیسات مکانیکی در اقلیم های متفاوت
جدول پ ۵-۴: امتیاز زیر بخش های تأسیسات الکتریکی در اقلیم های متفاوت
جدول پ ۵-۵ : امتیاز بخش های انرژی تجدید پذیر، سامانه پایش و مدیریت یکپارچه در اقلیم های متفاوت
۶- قواعد وزن دهی و نرمال سازی
این بخش بر اساس فرمول های ساده و قابل استفاده نوشته شده است و برای استفاده مهندسان ناظران و سامانه های نرم افزاری شفاف و بدون تفسیر است. فرمول ها بر اساس محتوای پیوست و منطق ساختار ۱۰۰۰ امتیازی ، طراحی و تنظیم شده اند.
در ادامه متن نهایی و رسمی این بخش ارائه می شود:
۱-۶- وزن پایه
هر بند در چک لیست دارای یک وزن پایه است که در مرحله تعریف اولیه چک لیست تعیین می شود:
فرمول (پ۵-۱):
که در آن:
i شماره بند
S بخش مربوطه (پوسته، تأسیسات، تجدید پذیر، کنترل، پایش، مدیریت هوشمند و ...)
وزن پایه مستقل از شرایط ساختمان است و تنها بر مبنای محاسبات MCDM و تحلیل انرژی تعیین می شود.
۶-٢- فعال ٫ غیر فعال بودن بند
برای هر ساختمان، برخی بندها ممکن است موضوعیت نداشته باشند. (مثلاً ساختمان فاقد سرمایش مرکزی یا فاقد سیستم تجدید پذیر).
برای تعیین فعال بودن یک بند:
فرمول (پ۵-۲) :
بندهای غیر فعال در محاسبه امتیاز شرکت نمی کنند اما وزن آنها حذف نشده و طبق قواعد نرمال سازی باز توزیع می شود.
۳-۶- نرمال سازی وزن های درون بخشی
برای جلوگیری از «کاهش ناعادلانه امتیاز»، وزن بندهای غیر فعال باید میان بندهای فعال همان بخش باز توزیع شود.
فرمول رسمی نرمال سازی:
فرمول (پ۵-۳):
که در آن:
وزن كل آن بخش در مدل ۱۰۰۰ امتیازی
n تعداد بندهای بخش S
این فرمول باعث می شود مجموع امتیازهای بخش همواره برابر وزن اصلی آن بخش باشد.
۴-۶- امتیاز تحقق بند
هر بند امتیازی تنها در صورت تحقق کامل دریافت می شود:
فرمول (پ۵-۴) :
هیچ گونه امتیاز نسبی یا پیوسته در این نسخه مجاز نیست.
۵-۶- امتیاز هر بخش
امتیاز نهایی یک بخش برابر است با مجموع امتیاز بندهای محقق شده:
فرمول (پ۵-۵):
که مقدار آن همیشه خواهد بود.
۶-۶- امتیاز کل ساختمان
امتیاز کل ساختمان برابر است با مجموع امتیاز تمامی بخش ها:
فرمول (پ۵-۶):
که مقدار آن در بازه ۰ تا ۱۰۰۰ قرار می گیرد.
۷-۶- اعمال قواعد مردودی
۸-۶- ارتباط فرمول ها با سامانه ملی
کلیه محاسبات این بخش باید عیناً در سامانه ملی ارزیابی انرژی ساختمان پیاده سازی شود. هرگونه تغییر در وزن ها، قواعد نرمال سازی یا منطق امتیازدهی صرفاً از طریق بازنگری رسمی پیوست ۵ امکان پذیر بوده و سامانه ها موظف اند خروجی محاسبات را بدون اعمال تفسیر یا تغییر ثبت کنند.
۷- ضوابط ثبت، کنترل، صحه گذاری و مستندسازی
۱-۷- اصل الزام به مستند سازی رسمی
کلیه بندهای شرطی و امتیازی چک لیست باید بر اساس مدرک معتبر، قابل استناد و غیر قابل تفسیر تأیید شوند. هر بند فاقد مستند رسمی، حتی اگر از نظر ظاهری در بازدید میدانی محقق به نظر برسد، قابل پذیرش نیست و امتیاز آن صفر منظور می شود.
مستندات قابل قبول شامل:
نقشه های تأیید شده
جزئیات فنی و کاتالوگ تجهیزات
تاییدیه رسمی موضوع مبحث
گزارش های آزمون های استاندارد
عکس فیلم و شواهد میدانی با قابلیت ردیابی
صورتجلسات رسمی
۲-۷- الزامات بارگذاری مدارک در سامانه ملی
تمامی مدارک مربوط به ارزیابی باید در سامانه ملی ارزیابی انرژی ساختمان ها بارگذاری و ثبت شوند. صحت مدارک تنها زمانی معتبر است که در سامانه بارگذاری شده و دارای کد رهگیری باشد. مدارکی که صرفاً خارج از سامانه ارائه شوند، فاقد اعتبار بوده و در ارزیابی لحاظ نمی شوند.
بارگذاری مدارک شامل:
فایل PDF معتبر
فایل های محاسباتی (در صورت نیاز)
تصاویر دارای Metadata
گزارش امضا شده توسط ارزیاب و ناظر مربوطه
۳-۷- کنترل اصالت مستندات
سامانه موظف است اصالت مدارک بارگذاری شده را از طریق فرآیندهای خودکار و در صورت لزوم کنترل انسانی انجام دهد. مدارکی که در اصالت آنها تردید وجود داشته باشد، تا رفع ابهام، فاقد اعتبار تلقی می شوند.
کنترل اصالت شامل:
بررسی تاریخ صدور
مقایسه با الزامات مبحث ۱۹
تطابق با مشخصات ساختمان
بررسی هویت تولید کننده یا شرکت مجاز
امکان استعلام دیجیتال از بانکهای اطلاعاتی ملی
۴-۷- گزارش های بازدید میدانی
بازدید میدانی باید توسط بازرس مبحث ۱۹ دارای صلاحیت انجام گرفته و گزارش آن در سامانه ثبت شود. گزارش بازدید باید شامل شرح وضعیت، تطبیق با اسناد طراحی و تصاویر مستند باشد. ارزیاب موظف است کلیه موارد مغایر با الزامات فصل پنجم را بدون ملاحظه یا تفسیر شخصی ثبت کند.
اجزای گزارش بازدید:
موقعیت مکانی
تاریخ و ساعت
تجهیزات موجود و وضعیت اجرا
مطابقت با چک لیست
عکس های دارای مختصات جغرافیایی
اظهار نظر نهایی ارزیاب
۵-۷- مطابقت مرحله ای
کنترل چک لیست باید در سه مرحله انجام شود:
مرحله طراحی
مرحله اجرا
مرحله تحویل و بهره برداری
در هر مرحله:
بندهای شرطی باید مجدداً کنترل شوند
مدارک مربوط باید تکمیل و در سامانه ثبت شود
هرگونه تغییر در طراحی یا اجرا باید در ارزیابی لحاظ گردد
۶-۷- ثبت نتایج و صدور گزارش نهایی
پس از تکمیل تمامی مراحل ارزیابی، سامانه ملی گزارش نهایی شامل امتیاز بخش ها، امتیاز کل، رده بازدهی انرژی و نتیجه قبولی یا مردودی را صادر می کند. این گزارش بخشی از شناسنامه الکترونیکی انرژی ساختمان بوده و باید در پرونده پروانه، پایان کار و سامانه های نظارتی ثبت شود.
گزارش نهایی دارای:
امتیاز کل (۰ تا ۱۰۰۰)
امتیاز هر بخش
بندهای رعایت شده و رعایت نشده
دلایل مردودی (در صورت وجود)
رده بازدهی (در حال حاضر کسب رده D الزامی است.)
۷-۷- ارتباط با شناسنامه فنی-ملکی و مبحث ۲۲
نتایج این چک لیست، داده ورودی رسمی برای مبحث بیست و دوم (نگهداشت و معاینه فنی ساختمانها) بوده و باید به عنوان بخشی از شناسنامه فنی و ملکی ساختمان ذخیره و در بازبینی های دوره ای بررسی شود.
۸-۷- مسئولیت حقوقی و انتظامی ارزیابان
واحدهای کنترل نقشه، مراجع صدور پروانه، بازرسان انرژی، ناظران، طراحان و مجریان مکلف اند در تهیه، کنترل و ثبت اطلاعات، نهایت دقت، صداقت و بی طرفی را رعایت کنند. ارائه اطلاعات خلاف واقع، حذف عمدی مدارک، یا اعمال نفوذ برای تغییر نتایج ارزیابی، مشمول مجازات انتظامی، حقوقی و کیفری مطابق قوانین مربوطه است.
۸- جداول چک لیست ارزیابی به روش تجویزی
مطابق با موارد بیان شده در بندهای قبل، جداول چک لیست به روش تجویزی به صورت زیر خواهد بود.
۱-۸ - مشخصات ساختمان:
۲-۸- پوسته خارجی
۱-۲-۸. پوسته خارجی غیر نورگذر
برای هر تیپ از قسمتهای مختلف جداره خارجی غیر نور گذر، باید یک جدول مشابه جدول زیر ایجاد و اطلاعات آن تکمیل شود.
۲-۲-۸. پوسته خارجی نورگذر
برای هر تیپ از قسمتهای مختلف جداره خارجی نورگذر باید یک جدول مشابه جدول زیر ایجاد و اطلاعات آن تکمیل شود.
۳-۲-۸. هوابند و نشت هوا
۴-۲-۸. تولید و بازیافت
۵-۲-۸. بازدهی تجهیزات
۳-۸- تأسیسات مکانیکی
۱-۳-۸. توزیع و کنترل
۴-۸- تأسیسات الکتریکی
۱-۴-۸. انتقال و توزیع
۲-۴-۸. روشنایی طبیعی و مصنوعی
۳-۴-۸. روشنایی مصنوعی
۴-۴-۸. سامانه مدیریت روشنایی
۵-۸. انرژی تجدیدپذیر
۶-۸- پایش و زیرپایش
۷-۸- مدیریت یکپارچه ساختمان
۹- گزارش ارزیابی به روش تجویزی
جدول امتیازات اخذ شده در زیر بخش های پوسته خارجی
جدول امتیازات اخذ شده در زیر بخش های تأسیسات مکانیکی
جدول امتیازات اخذ شده در زیر بخش های تأسیسات الکتریکی
جدول امتیازات اخذ شده در بخش های انرژی تجدیدپذیر، سامانه پایش و مدیریت یکپارچه
جدول جمع بندی نهایی امتیازات اخذ شده در بخش های مختلف
پیوست ۶: فرآیند آموزش، سنجش و احراز صلاحیت انرژی
شیوه نامه تشخیص صلاحیت بازرسی مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان توسط نهاد قانونی مسئول تدوین شده و در حال طی فرآیند اداری در وزارت راه و شهرسازی در همکاری با سازمان نظام مهندسی ساختمان جهت ابلاغ می باشد.
پیوست ۷: ضرایب انتقال حرارت مواد و مصالح
مقادير مندرج جدول ۱ این پیوست عیناً اعداد پیوست ۷ ویرایش چهارم مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان است. مبنای صحت این اعداد ویرایش چهارم مبحث ۱۹ و مرکز تحقیقات راه و شهرسازی بعنوان تهیه کننده آن است. در محاسبات هر دو روش طراحی به روش تجویزی و شبیه سازی می بایست اعداد مربوط به نام ماده، ضریب انتقال حرارت (λ)، گرمای ویژه و چگالی درج شود. به همین دلیل اعداد جدول ۱ در هر دو روش قابل استفاده خواهد بود، مگر آنکه مقام قانونی مسئول، با رعایت استانداردهای ملی ، ضرایب حرارتی دیگری برای مصالح، تعیین کرده باشد.
هر نوع مواد و مصالح جدید پس از اخذ تاییدیه های لازم از مراجع مورد تایید مقام قانونی مسئول در جدول پ ۷-۲ این پیوست اضافه خواهد شد و برای هر دو روش قابل استفاده خواهد بود.
(۱) در صورتی که حداقل نیمی از میل گردها موازی شار حرارت باشد.
(۲) واحد اندازه گیری چگالی سنگدانه و عیار سیمان کیلوگرم بر متر مکعب است.
(۳) AAC
(۴) Thermal break
پیوست ۸: حداکثر توان مجاز سامانه روشنایی مصنوعی
مقدمه
این پیوست بر اساس یکی از به روزترین و معتبرترین منابع بین المللی در زمینه مدیریت انرژی در ساختمان ( ۱ ) تهیه شده است. چگالی مجاز توان روشنایی باید بر اساس توان روشنایی واقعی سامانه نصب شده اندازه گیری شود. در صورت وجود مقادیر دیگر در ویرایش های بعدی این پیوست و یا سایر مباحث مقررات ملی ساختمان از جمله مبحث سیزدهم (طرح و اجرای تاسیسات برقی)، مقدار سختگیرانه تر ملاک عمل می باشد.
(۱) IECC (International Energy Conservation Code -2024)
۱. کلیات
این فصل الزامات مربوط به حداکثر توان مجاز روشنایی داخلی و خارجی ساختمان ها را تعیین می کند.
هدف از این الزامات، کاهش مصرف انرژی، افزایش بهره وری سیستم های روشنایی مدیریت بار الکتریکی ساختمان ها، بدون کاهش کیفیت بصری و عملکردی فضاها است.
دامنه کاربرد این فصل شامل موارد زیر است:
روشنایی داخلی ساختمان
روشنایی خارجی محوطه و نما
افزایش های مجاز توان روشنایی در شرایط خاص
۲. روش های مجاز محاسبه توان روشنایی داخلی
برای محاسبه توان مجاز روشنایی داخلی ساختمان، استفاده از یکی از دو روش زیر الزامی است:
بر اساس کاربری ساختمان
بر اساس فضا
انتخاب روش محاسبه باید برای کل ساختمان به صورت یکپارچه انجام شود و ترکیب دو روش مجاز نیست.
۳. روش محاسبه بر اساس کاربری ساختمان
در این روش، توان مجاز روشنایی داخلی به ترتیب زیر محاسبه می شود:
نوع هر کاربری ساختمانی در داخل ساختمان تعیین می شود.
چگالی مجاز توان روشنایی متناظر با آن کاربری از جدول پ ۸-۱ استخراج می گردد.
مساحت هر کاربری در مقدار چگالی مجاز توان روشنایی ضرب می شود.
مجموع توان های به دست آمده ، توان مجاز کل روشنایی داخلی ساختمان خواهد بود.
در صورتی که نوع کاربری خاصی در جدول پ۸-۱ ذکر نشده باشد، نزدیک ترین کاربری از نظر عملکرد انتخاب می شود.
جدول پ ۸-۱: چگالی مجاز توان روشنایی داخلی بر اساس کاربری ساختمان
۴. روش محاسبه بر اساس فضا
در این روش توان مجاز روشنایی به تفکیک فضاهای مجزا محاسبه می شود.
مراحل محاسبه:
هر فضایی که با جدا کننده هایی با ارتفاع حداقل ۸۰% ارتفاع سقف محصور شده باشد، یک فضای مستقل تلقی می شود.
نوع هر فضا از جدول پ ۸-۲ تعیین می شود.
مساحت هر فضا در چگالی مجاز توان روشنایی همان فضا ضرب می شود.
مجموع توان های محاسبه شده، توان مجاز کل روشنایی داخلی ساختمان را تشکیل می دهد.
در صورت وجود چند عملکرد در یک فضا، فضا می تواند به فضاهای مستقل تقسیم شود.
جدول پ۸-۲: چگالی مجاز توان روشنایی داخلی بر اساس نوع فضا
۵. افزایش مجاز توان روشنایی داخلی
افزایش توان روشنایی داخلی فقط برای عملکردهای مشخص و تحت شرایط کنترل شده مجاز است و نباید برای سایر مصارف استفاده شود.
جدول پ ۸-۳: افزایش مجاز توان روشنایی در فضاهای خرده فروشی
۶. روشنایی خارجی ساختمان
توان کل روشنایی خارجی متصل به شبکه برق ساختمان نباید از مقدار مجاز تعیین شده تجاوز کند.
جدول پ۸-۴: چگالی مجاز توان روشنایی خارجی بر اساس نوع سطح
۷.موارد مستثنی از محاسبه روشنایی خارجی
موارد زیر از محاسبه توان روشنایی خارجی مستثنی هستند:
روشنایی ایمنی و اضطراری
علائم خروج و علائم ترافیکی
نور پردازی آثار هنری، بناهای یادمانی و پرچم
روشنایی زمین های ورزشی
روشنایی موقت
روشنایی فرآیندهای صنعتی
روشنایی کنترل شده داخل واحدهای مسکونی
پیوست ۹: استانداردها و آیین نامه های مرجع
فهرست آییننامهها و استانداردهای مورد استناد در این مبحث به شرح زیر است:
استانداردهای تعیینشده در مبحث ۵ مقررات ملی در خصـوص مصـالح سـاختمانی، از جملـه عایقهای حرارتی و شیشهها
ASHRAE (American Society of Heating, Refrigrating and Air Conditioning Engineers, Inc.)
ASTM International
EN (European Standards)
IEC (International Electrotechnical Commission)
ICC (International Code Council)
ISO (International Organization for Standards)
مبحث نوزدهم: مدیریت انرژی در ساختمان
بندی را انتخاب کنید تا موارد مرتبط نمایش داده شود