پوسته خارجی غیر نورگذر ساختمان شامل دیوار، سقف، کف و درهای غیر نورگذر است. 

منظور از دیوار در پوسته خارجی، دیوارهای عمودی و یا مایل است که بین فضای کنترل شده داخل و فضای باز بیرون ساختمان و یا فضای کنترل نشده و مرتبط با هوای باز بیرون ساختمان و یا پایین تر از تر از زمین و مجاور خاک قرار گرفته باشند. دیوارهای بین فضاهای کنترل شده جزو دیوارهای خارجی ساختمان محسوب نمی شود. 

منظور از سقف در پوسته خارجی، سقفی است که بین فضای کنترل شده داخل و فضای باز خارج ساختمان و یا فضای کنترل نشده و یا مرتبط با هوای آزاد بیرون ساختمان قرار گرفته باشد. 

کف در پوسته خارجی ممکن است بین فضای کنترل شده داخل ساختمان و فضای باز خارج ساختمان و یا فضای نیمه باز کنترل نشده و مرتبط با هوای آزاد بیرون ساختمان و یا بین فضای کنترل شده داخل ساختمان و زمین قرار گرفته باشد. 

برای دریافت رده بازدهی انرژی D باید مقاومت حرارتی (R-Value) در تمامی اجزای پوسته خارجی ساختمان کوچک تر از اعداد مندرج در جدول ۱۹-۵-۱ نباشد. 

مقاومت حرارتی مواد و مصالح مورد استفاده در ساختمان از جداول پیوست «۷» در دسترس است.

 در صورتی که دیوار یا سقف یا کف از چند لایه با مصالح مانند اندود، بلوک، عایق، ملات و مصالح مختلف دیگر تشکیل شده باشد (شکل ۱۹-۵-۱)، مقاومت حرارتی کل دیوار، سقف یا کف، مساوی حاصل جمع مقاومت حرارتی تمامی لایه های آن خواهد بود. 

تنها معیار مورد قبول در خصوص تمامی بخش های غیر نورگذر پوسته خارجی مانند دیوار، سقف و کف، مقاومت حرارتی کل آنها خواهد بود و هیچ یک از لایه ها به تنهایی الزامی به داشتن حداقل مقاومت حرارتی ندارند. 

تنها اعداد مربوط به مقاومت حرارتی در تأییدیه رسمی، مورد نظر است و هر گونه اطلاقی مبنی بر انطباق یا عدم انطباق بلوک و یا هر جزء دیگر با مبحث نوزدهم، به تنهایی و بدون ارائه ضخامت و مقاومت حرارتی تمامی لایه های هر جزء پوسته خارجی مانند دیوار، سقف و کف، مطلقاً فاقد اعتبار است.  

طراحان و ناظران مکلفند تا در گزارشات طراحی و نظارت خود علاوه بر درج تعداد لایه ها و ضخامت آنها بر حسب میلی متر، مقاومت حرارتی هر کدام از مصالح انتخابی را بر اساس تأییدیه رسمی، پیوست نمایند. در صورت عدم ثبت تأییدیه رسمی، آن لایه یا ماده، در فرایند کنترل طرح و بازرسی از محاسبات حذف خواهد شد. 

در جدول ۱۹-۵-۱، حداقل مقاومت حرارتی دیوارهای خارجی با در نظر گرفتن عایق کاری پیوسته خارجی و با حداکثر پل حرارتی به میزان %۵ از مساحت هر سطح خارجی محاسبه شده است. لذا در صورت وجود هرگونه پل حرارتی در هر سطح به هر دلیل از جمله استفاده از عایق حرارتی غیر پیوسته خارجی، عایق داخلی، میانی یا همگن، کاهش سطح پل های حرارتی به مقدار کمتر از %۵ همان سطح  الزامی است. 

 رساندن پل های حرارتی در محل اتصال دیوارها با تیر، ستون دال های بتنی، مهارهای فلزی دیوار ^(۱) ، کلاف انتظار فلزی در و پنجره و یا هر مورد دیگری که باعث قطع عایق جداره خارجی شود به زیر %۵ با استفاده از عایق کاری داخلی، میانی یا همگن نیازمند طراحی جزئیات دقیق بر اساس محاسبات انتقال حرارت خواهد بود، لذا به منظور دستیابی به حد مجاز پل های حرارتی، استفاده از عایق های حرارتی پیوسته بیرونی مانند عایق های پاششی با درجه چسبندگی کافی برای اجرا در طبقات و دارای تأییدیه رسمی مقاومت در برابر حریق توصیه می شود. 

در عایق کاری حرارتی استفاده از مواد و مصالحی که مشخصات فنی و مقاومت حرارتی آنها به  مرور زمان تغییر می کند ^(۲) ممنوع است. 

در مکانهایی مانند بام که در معرض بارهای زنده قرار دارند، استفاده از عایق هایی که دچار تغییر شکل و له شدگی می شوند ممنوع است. 

در فضاهایی مانند سقف های کاذب، که امکان جریان هوا در تماس با لایه عایق وجود دارد، استفاده از مواد و مصالح عایقی که میزان تولید ذرات آلاینده آنها در فضای داخلی ساختمان بیشتر از حد مجاز ^(۳) باشد (مانند پشم های معدنی و عایقهای دارای الیاف کوتاه) ممنوع است. 

در اقلیم های ۰، ۱، ۴، ۵ و همچنین تمام اقلیم های رده A، در صورت استفاده از عایق های حرارتی معدنی به دلیل جذب آب بالا، باید تمهیدات لازم برای جلوگیری از جذب رطوبت به وسیله عایق طراحی و اجرا شود، در غیر این صورت باید از عایق های سلول بسته با جذب آب حداقلی استفاده شود. 

در اقلیم های ۰، ۱، ۴، ۵ و همچنین تمام اقلیم های رده A، در صورت استفاده از مصالحی مانند بلوک های سیمانی، بلوک های گازی، بلوک های دانه رس منبسط شده و یا هر مصالح دیگری که قابلیت جذب آب دارند، طراحی و اجرای لایه بخاربند در سمت گرم دیوار الزامی است. 

 در صورت وجود پل حرارتی حاصل از تیر، ستون، دال های بتنی، مهارهای فلزی دیوار، کلاف انتظار فلزی در و پنجره و یا هر مورد دیگری که باعث قطع عایق جداره خارجی شود، نسبت مجموع مساحت پل های حرارتی به کل مساحت آن سطح نباید بیش تر از %۵ باشد. 

در صورت وجود پل حرارتی با مساحت بیش از %۵ کل مساحت در هر جبهه از پوسته خارجی، باید تمهیدات لازم برای دستیابی به حداقل مقاومت حرارتی مجاز دیوار خارجی مجاور فضای آزاد مندرج در جدول ۱۹-۵-۱ در سطح بیرونی پل های حرارتی با جزئیات کامل طراحی و اعمال شود. 

در زمان تهیه نقشه های سازه و معماری، پیش بینی تعبیه فضای لازم برای نصب عایق بر روی پل های حرارتی الزامی است. طراح معماری و ناظر هماهنگ کننده مکلف به کنترل جزئیات مربوطه هستند. در صورت وجود پل حرارتی بیش از %۵ از مساحت کل پوسته خارجی در هر جبهه ساختمان، حتی در صورت رعایت تمامی الزامات مبحث، امکان اخذ رده بازدهی انرژی D وجود نخواهد داشت. 

در اقلیم های ۰ و ۱ برای کنترل میزان جذب حرارت ناشی از تابش مستقیم خورشید، باید حداقل %۷۵ از دیوارهای خارجی سمت جنوب، شرق و غرب دارای ضریب بازتاب حداقل ۳۰% پرتوی مادون قرمز دریافتی باشند. 

در اقلیم های ۰ و ۱ با فرض محل قرارگیری خورشید در زاویه ۴۵ درجه نسبت به افق در سمت جنوب، باید حداقل %۳۰ از مساحت دیوارهای خارجی در معرض تابش خورشید، در سایه قرار داشته باشند. سطح سایه می تواند حاصل از فرورفتگی ها در طراحی معماری و جزئیات نما، سایه بان ها، ساختمان ها و سازه های غیر موقت همجوار و یا ترکیبی از این موارد باشد. 

در اقلیم های ۰ تا ۳ با فرض محل قرارگیری خورشید در زاویه ۴۵ درجه نسبت به افق در سمت جنوب، باید حداقل %۷۵ سطح بام در سایه اجزا خود ساختمان، مانند دست انداز بام، خر پشته، آلاچیق و یا تجهیزات غیرموقت مانند سلول های خورشیدی و تأسیسات دائمی روی بام باشد. در غیر این صورت سطح خارجی بام باید حداقل ضریب بازتاب %۷۵ از پرتوی مادون قرمز تابش شده به سطح را داشته باشد.

دیوارهای مجاور ساختمان های همجوار و دیوارهای مجاور درز انقطاع بین ساختمان های مجاور، باید به عنوان دیوار خارجی مجاور فضای نیمه باز کنترل نشده در نظر گرفته شوند. در صورت عدم امکان عایق کاری حرارتی پیوسته خارجی در این دیوارها، استفاده از عایق داخلی، میانی و یا همگن با تأمین ضرایب مندرج در جدول ۱۹-۵-۱ الزامی است. 

در خصوص پل های حرارتی در دیوارهای خارجی مجاور فضای نیمه باز کنترل نشده، در صورت عدم امکان عایق کاری حرارتی پیوسته خارجی، اجرای عایق حرارتی داخلی بر روی پل های حرارتی برای افزایش مقاومت حرارتی به بیش از حداقل مجاز در تمام پل های حرارتی الزامی است. 

سنجش موارد الزامی پوسته غیر نورگذر در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت با استفاده روش های غیر مخرب و در صورت لزوم با استفاده از روش های مخرب مجاز است. 

در فضاهای با کاربری پیوسته و غیر منقطع زمانی می بایست عایق حرارتی در لایه بیرونی دیوار قرار گیرد تا اینرسی حرارتی مصالح دیوار در ارتباط با فضای کنترل شده داخل ساختمان قرار گیرد ^{( ۴ )} . 

در فضاهای با کاربری منقطع و کوتاه مدت مانند سالن های سینما، آمفی تئاتر و سایر فضاهایی که بارهای ناگهانی سرمایش، گرمایش یا هوای تازه، در مدت زمان کوتاه برای رسیدن به محدوده آسایش به آنها وارد خواهد شد، می بایست عایق حرارتی در لایه درونی دیوار خارجی قرار داده شود. 

در صورت عدم دستیابی پوسته خارجی غیر نور گذر به الزامات مورد نظر این بخش امکان دستیابی  به رده بازدهی انرژی D حتی در صورت رعایت تمامی موارد دیگر مبحث، وجود نخواهد داشت.