مطابق جدول پ۳-۱ (پیوست «۳») در اولین تقسیم بندی، ساختمان ها به دو گروه مسکونی و غیر مسکونی تقسیم می شوند. این تقسیم بندی علاوه بر تفاوت در مدت زمان بهره برداری و پیوسته یا غیر پیوسته بودن بهره برداری و رفتار بهره برداران در دو گروه، به دلیل تفاوت در سیاست های موجود در تعرفه گذاری و تخصیص یارانه حامل های انرژی به مشترکان خانگی (مسکونی) و غیر خانگی (غیر مسکونی) انجام شده است. 

در کاربری مسکونی، ساختمان ها از نظر تعداد واحد و مساحت به دو گروه کوچک و بزرگ تقسیم بندی شده اند. به این ترتیب ساختمان های مسکونی دارای بیش از ۳۰ واحد و یا بیش از ۳۰۰۰ متر مربع مساحت مسکونی در گروه ساختمانهای مسکونی بزرگ قرار گرفته و ساختمانهای مسکونی که تعداد واحدهای آنها بین ۱ تا ۳۰ واحد مسکونی بوده و در عین حال مساحت مسکونی آنها کمتر از ۳۰۰۰ متر مربع باشد در گروه ساختمانهای مسکونی کوچک قرار می گیرند. 

تمامی ساختمان های دیگر به غیر از ساختمان هایی که فرایندها و فعالیت های صنعتی و تولیدی در آنها انجام می شود در گروه ساختمان های غیر مسکونی قرار می گیرند. 

ساختمانهایی که فرایندهای تولیدی و صنعتی در آنها انجام می شوند در گروه ساختمان های صنعتی قرار داده شده و تعیین میزان مصرف انرژی در آنها مستلزم تفکیک مصرف انرژی فرایندها و خطوط تولید از مصارف مربوط به ساختمان مانند سرمایش، گرمایش، آب گرم مصرفی و روشنایی است.