سامانه ای برای ذخیره سازی انرژی حرارتی در یک بازه زمانی مشخص و استفاده از آن در زمانهای دیگر با هدف بهینه سازی مصرف انرژی، کاهش بار اوج و افزایش بهره وری سامانه های سرمایشی و گرمایشی است. این سامانه میتواند انرژی را به صورت حرارت محسوس، حرارت نهان یا واکنش های شیمیایی ذخیره کند و معمولاً در قالب ذخیره سازی آب سرد، یخ، مواد تغییر فاز دهنده (PCM) یا بسترهای جامد حرارتی در ساختمانها مورد استفاده قرار می گیرد.