بخش 17.6.3.5

 دسته شیر باید به وسیله پیچ و مهره بر روی شیر ثابت باشد. 

شیر باید در حالت بسته در مقابل فشار هوای ۰/۷ بار (۱۰ پوند بر اینچ مربع) نشتی نداشته باشد. 

 آب بندی محل اتصال شیر و سردنده انتهای لوله انشعاب باید با استفاده از نوار آب بندی (تفلون) انجام شود. به کار بردن نخ های کنفی با خمیر و سایر مواد برای آب بندی مجاز نیست. 

خروجی تمامی شیرهای مصرف پس از اتمام آزمایش های لوله کشی گاز، باید با نصب درپوش فلزی به طور کامل هوابند شده و تا زمانی که دستگاه گاز سوز به شیر مصرف متصل نشده است، درپوش باید بر روی شیر باقی بماند. 

نصب شیر ۵۰ میلی متر (۲ اینچ) بر روی لوله با قطر ۵۰ تا ۱۰۰ میلی متر (۲ اینچ تا ۴ اینچ) با استفاده از تبدیل مجاز است. 

برای تمامی دستگاه های گازسوز، شیر مصرف باید طوری نصب شود که در بالا یا پشت دستگاه گازسوز قرار نگیرد. 

شیرهای مصرف نباید داخل کابینت یا محفظه در بسته قرار گیرند؛ به عنوان مثال، شیر اجاق گاز توکار و جزیره ای و فرگازی باید در دسترس و بیرون از کابینت باشد. 

در محل های مجاور کلید و پریز برق، جعبه تقسیم یا تابلو برق، شیر گاز باید در ارتفاع حداقل ۱۰ سانتی متر بالاتر از آنها نصب شود. نصب شیر گاز در ترازی پایین تر از تراز ذکر شده در صورتی مجاز است که حداقل ۱۰ سانتی متر فاصله افقی از لبه آنها داشته باشد. اگر شیر به طور مستقیم پایین تر از کلید یا پریز برق یا جعبه تقسیم و یا تابلو برق قرار گیرد، رعایت حداقل ۵۰ سانتی متر فاصله عمودی الزامی است.

 شیرها به هیچ وجه نباید با مصالح ساختمانی پوشانده شوند. دور تا دور بدنه شیرها باید به طور کامل آزاد بوده تا باز کردن و تعویض آنها در صورت نیاز امکان داشته باشد.