(۱) به این گونه ساختمانها، مجتمع آپارتمانی مسکونی نیز گفته می شود.

(۲) در شهرک های مسکونی که ساختمانهای مختلفی در آنها بنا شده اند، هر ساختمان به صورت مستقل و بر اساس مشخصات اختصاصی همان ساختمان از نظر تعداد واحد و نوع فعالیت گروه بندی می شود.
 توضیح: در مقررات شرکت ملی گاز ایران، ساختمانهای آپارتمانی مسکونی و عمومی با تعداد حداکثر سی واحد آپارتمانی به عنوان مشترک جزء و بیش از سی واحد آپارتمانی با کنتور مشترک به عنوان مشترک عمده محسوب می شوند.