بخش 17.11.5.4
۴-۵-۱۱-۱۷ لوله کشی دفنی با استفاده از لوله های پلی اتیلن
اجرای لوله کشی دفنی با استفاده از لوله ها، اتصالات و شیرهای پلی اتیلن بر اساس مقررات مندرج در این بخش تا فشار ۶۰ پوند بر اینچ مربع (۴۱۳۶۸۶ پاسکال) و مطابق با استاندارد IGS-C-DN-001(0) اجازه داده شده است.
در هنگام اجرای لوله کشی دفنی با استفاده از لوله های پلی اتیلن موارد ذیل باید رعایت شود:
جهت بارگیری، حمل و نقل و تخلیه لوله و اتصالات می باید از وسایل مناسب که دارای سطوح صاف و فاقد اجسام تیز و برنده باشد، استفاده شود.
مجری باید لوله ها و اتصالات را در انبار سرپوشیده نگه دارد به طوری که تحت هیچ شرایطی در معرض نور خورشید قرار نگرفته و نحوه انبار کردن طوری باشد که امکان صدمه دیدن، فشرده شدن و یا سوراخ شدن آنها وجود نداشته باشد. در صورتی که لوله ها اتصالات و شیرها به صورت بسته بندی کارخانه تحویل مجری گردد، باید این بسته بندی ها تا زمان استفاده باز نشده و از دست زدن به المنت های برقی اتصالات الکتروفیوژن اكيداً خودداری شود.
سطح زیر لوله ها باید صاف و هموار باشد. ارتفاع روی هم قرار دادن لوله ها با توجه به جنس لوله، اندازه، ضخامت و درجه حرارت محیط متغیر بوده و با نظر دستگاه نظارت باید انجام گردد ولی در هر صورت ارتفاع روی هم قرار دادن لوله ها به صورت حلقه ای یا شاخه ای نباید از ۱/۵ متر تجاوز نماید.
در پوش لوله ها و شیرها باید تا زمان جوشکاری بر روی آنها باقی بماند.
نگهداری لوله و اتصالات پلی اتیلن تحت هیچ شرایطی نباید در دمای بالاتر از ۴۰ درجه سانتیگراد صورت پذیرد و در صورتی که براساس شرایط محیط و طبق نظر دستگاه نظارت امکان رعایت دمای مذکور فراهم نشود، حداکثر زمان نگهداری لوله سه ماه خواهد بود. پس از انقضای این مدت، آزمایش او آی تی (۱) بر روی لوله های مذکور انجام و چنانچه میزان او آی تی از مقدار ابتدا، کمتر از ۲۰ درصد انحراف داشته باشد لوله قابل استفاده و در غیر اینصورت لوله قابل استفاده نخواهد بود. تست او آی تی باید بر اساس استاندارد 6-11357 ISO انجام گیرد.
ریسه نمودن و ردیف کردن لوله ها باید طبق شرایط زیر باشد:
- مجری موظف است فقط مصارف روزانه خود را از انبار به محل کار منتقل نماید.
- لوله هائی که در کنار کوچه یا خیابان روی هم ریسه می شوند باید در دو طرف آنها از در پوش های مناسب جهت جلوگیری از نفوذ آب، خاک و غیره استفاده گردد و لازم است در پوش لوله ها تا زمان جوشکاری بر روی لوله ها باقی بماند. باید از قرار دادن لوله ها در مسیر و مجاری آب و فاضلاب خودداری گردد.
- لوله ها باید در طرفی از کانال ریسه شوند که حداقل عبور و مرور را داشته باشد.
- برای ریسه کردن لوله ها باید از پایه های مناسب استفاده شده و بستر پایه ها به نحوی باشد که به بدنه لوله صدمه ای وارد نشود.آماده سازی لوله ها و اجرای عملیات اتصال و جوشکاری باید مطابق مشخصات فنی و دستور العمل های مندرج در بخش ۱۷-۱۳-۲ باشد.
روش های بازرسی فنی جوش ها و آزمایش های مخرب باید مطابق مشخصات فنی و دستورالعمل های مندرج در بخش ۱۷-۱۳-۲-۵ و ۱۷-۱۳-۲-۶ و ۱۷-۱۳-۲-۷ باشد.
لوله گذاری با شرایط زیر باید انجام شود:
- جهت گذاردن لوله در کانال باید از وسایل مناسب استفاده شود، به طوری که هیچگونه آسیبی به بدنه لوله ها وارد نشود.
- چنانچه قرار است در یک کانال دو لوله مختلف کار گذارده شود، می بایست فاصله افقی و عمودی آنها از یکدیگر مطابق شکل شماره پ- ۵-۱ بخش پیوست باشد.
- هنگام لوله گذاری باید تدابیر لازم جهت مقابله با انقباض و انبساط لوله به نحوی که مورد تائید دستگاه نظارت باشد به عمل آید.
- در صورتیکه در مسیر لوله کشی موانع و سرویس های زیرزمینی وجود داشته باشد، لوله گاز باید از زیر این موانع عبور داده شود. فاصله فوقانی لوله گاز تا زیر موانعی از قبیل حوضچه های مخابراتی، لوله های آب و غیره باید ۴۰ سانتی متر باشد. این فاصله در صورت محدودیت مکانی، با نظر دستگاه نظارت قابل تغییر تا ۳۵ سانتیمتر می باشد. در تقاطع شبکه های پلی اتیلن با کابل های برق (بالاتر از ۳۸۰ ولت) یا لوله های حاوی مواد قابل اشتعال، رعایت فاصله حداقل یک متر ضروری است، اما در صورت رعایت حریم مشخص شده از طرف سازمان ذیربط و در صورت عدم امکان رعایت حریم فوق با نظر دستگاه نظارت تمهیدات خاص اتخاذ و عمل خواهد شد.
- در اجرای شبکه های پلی اتیلن و برخورد با موانع زیر زمینی چنانچه موانع دارای عمق زیادی بوده و امکان اجرای لوله های پلی اتیلن از روی موانع با رعایت بندهای ۱۷-۱۱-۵-۲ و ۱۷-۱۱-۷ وجود داشته باشد، اقدام و در غیر این صورت طبق نظر دستگاه نظارت عمل شود.
- قبل از خاکریزی روی لوله باید اطلاعات کاملی از کار اجرا شده جهت تهیه نقشه های ۱/۲۰۰ یا ۱/۱۰۰۰ چون ساخت برداشته شده و همچنین علامت گذاری محل شیرهای نصب شده بر روی دیوار مجاور و یا در صورت عدم امکان بر روی پایه های مخصوص به عمل آید.
- نظر به اینکه لوله های پلی اتیلن دارای ضریب انبساط حرارتی بالایی می باشد، لذا خاکریزی بر روی لوله باید در دمای محیط بین ۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد انجام شود و چنانچه قرار باشد لوله گذاری در ساعات گرم روز انجام شود قبل از اتصال نهائی قسمت اجرا شده به قسمت لوله گذاری شده قبلی، باید به خاک ریزی ماسه بادی با نظر دستگاه نظارت اکتفا نموده و پس از متعادل شدن دمای محیط و اجرای اتصال نهائی، و عملیات پر کردن کانال انجام شود.
- بر روی لوله باید ماسه بادی به ضخامت ۳۰ سانتیمتر ریخته شده سپس کانال باید با خاک حفاری شده تا ارتفاع حداقل بیست سانتیمتر و حداکثر سی سانتیمتر پر شود. روی این لایه نوار اخطار زرد کشیده می شود به نحوی که خط میانی نوار زرد با محور لوله در یک امتداد قرار گیرد.
- روی نوار اخطار با خاک های حاصل از گودبرداری در دولایه تا سطح زمین پر شده و تسطیح و کوبیدن آن توسط دستگاه کوبانه تا حد تراکم لازم مورد تأیید دستگاه نظارت انجام می گیرد. حداکثر قطر دانه بندی خاک برگشتی به کانال نباید از ده سانتیمتر تجاوز نماید.کلیه قسمت های مسیر لوله گذاری اعم از بتن و موزائیک یا چمن، آسفالت، جوی و کانال تأسیسات زیرزمینی و غیره باید پس از پرکردن کانال به حالت اولیه بازسازی شود.
عبور از تقاطع های اصلی- بزرگراه ها، راه آهن و رودخانه باید طبق شرایط زیر باشد:
- قبل از شروع عملیات، مجری باید تمام وسایل و مصالح و اقلام مورد لزوم را که به تائید دستگاه نظارت رسیده باشد در محل کار حاضر نموده و کادر فنی ورزیده ای را جهت این کار انتخاب نماید.
- عبور لوله با غلاف فولادی از زیر اتوبان ها، بزرگراه ها، جاده های اصلی و راه آهن باید طبق نقشه IGS=C-PL-001 انجام گیرد. برای این کار باید لوله عمود بر جاده یا راه آهن بوده و زاویه تقاطع ۹۰ درجه باشد. در شرایطی که رعایت این زاویه بنا بر موقعیت محل و عوامل دیگر امکان پذیر نباشد، این زاویه نباید کمتر از ۶۰ درجه باشد.
- جهت عبور لوله از موانع مهم باید با دستگاه بورینگ (مته نقب زننده) اقدام به ایجاد سوراخ در زیر جاده ها یا راه آهن نمایند و در صورت عدم دسترسی به دستگاه بورینگ و تائید دستگاه نظارت می توان با حفاری دستی و ایجاد کانال سیمانی (نصب کول) طبق دستورات دستگاه نظارت و نقشه 001-IGS=C-PL برای تقاطع راه آهن اقدام به عبور لوله با غلاف فولادی نمود.
- در مکان هائی که جهت عبور از موانع باید از کانال های عمیق زیر زمینی استفاده شود ابعاد کانال باید طوری انتخاب شود که کارکنان حفاری و جوشکاری بتوانند به راحتی در داخل آن کار کنند و در ضمن محل هائی که امکان ریزش سقف کانال ها وجود دارد باید با ایجاد سقف های موقت و مقاوم، از ریزش آنها جلوگیری شود.برای مشخص شدن محل دقیق شیرها باید از تابلوهای نشانگر کوچک آلومینیومی با ابعاد معین طبق شکل شماره پ-۵-۱ که بر روی دیوار و یا پایه های سیمانی نصب می شود، استفاده نمود. محل نصب این تابلوها باید در مکان هایی باشد که در معرض دید قرار داشته باشد و از محل نصب شیر دور نبوده و نهایتاً مورد تائید دستگاه نظارت باشد.
آزمایش مقاومت و نشتی خطوط شبکه کار گذاشته شده و همچنین انجام اتصال نهائی و گازدار نمودن شبکه و راه اندازی طبق مشخصات فنی مندرج در بخش ۱۷-۱۵ خواهد بود.
(۱) O.I.T: Oxygene Induction Time
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...