لوله های فولادی 
لوله های فولادی مورد استفاده در لوله کشی گاز می تواند از نوع بدون درز و یا در زدار باشد. این لوله ها از نظر ساخت، مواد، ابعاد، وزن، آزمایش ها و رواداری ها باید با آخرین ویرایش یکی از استانداردها ISIRI3360، IGS-M-PL-001(2)، EN 10255 و یا API 5l Grade مطابقت داشته باشد (طبق جدول شماره پ۴-۱)

لوله های پلی اتلین  
کاربرد لوله های پلی اتیلن فقط به صورت مدفون برای استفاده در شبکه های گازرسانی شهرک ها و محوطه مجتمع های مسکونی و صنعتی مجاز می باشد. 
لوله های پلی اتیلن باید مخصوص استفاده در شبکه گازرسانی ساخته شده و با استاندارد IGS-M-PL-014-1(2) مطابقت داشته باشند. شبکه های پلی اتیلن می بایست بر اساس این مبحث و ضوابط و دستورالعمل شرکت ملّی گاز به شماره ۶   I GS-C-DN-001(0) اجرا شوند. 
تبصره ۱: استفاده از لوله های پلی اتیلن در سیستم گازرسانی داخل ساختمانها مجاز نمی باشد. 
تبصره ۲: استفاده از لوله های پلی اتیلن به صورت روکار مجاز نمی باشد. 
تبصره ۳ : اتصال لوله های پلی اتیلن به لوله های فولادی فقط با استفاده از اتصال رابط ^(۱) لوله فولادی به لوله پلی اتیلن و مطابق استاندارد IGS-M-PL-014-3(1) مجاز می باشد. 
تبصره ۴: اتصالات مورد استفاده در سیستم لوله کشی گاز پلی اتیلن باید از نوع الکتروفیوژن بوده و با استاندارد IGS-M-PL-014-2 مطابقت داشته باشند. 
تبصره ۵: در نقاطی که رعایت عمق (قطر لوله+ ۱۰۰ سانتیمتر) برای دفن لوله های پلی اتیلن ممکن  نباشد، باید مشابه بند ۱۷-۱۱-۵-۴ عمل شود. 

لوله های مسی 
الف: استفاده از لوله های مسی که با مشخصات بند ۱۷-۴-۴-۱ ردیف «ب» مطابقت داشته باشند، فقط برای اتصال لوازم گاز سوز با فشار حداکثر یک چهارم پوند بر اینج مربع (۱۷۲۴ پاسکال) و حداکثر طول ۱/۲۰ متر مجاز می باشد. 
ب: استفاده از لوله های مسی به عنوان بخشی از سیستم لوله کشی اعم از روکار و یا توکار مجاز نمی باشد. 

لوله های قابل انعطاف (شیلنگ) برای اتصال دستگاه های گازسوز 
۱: از این لوله ها فقط برای اتصال دستگاه های گازسوز به سیستم لوله کشی گاز استفاده می شود و کاربرد آن برای اتصال و یا بخش هایی از سیستم لوله کشی غیر از مورد یاد شده ممنوع می باشد. 
۲: مشخصات و حداکثر طول مجاز استفاده از لوله های قابل انعطاف مطابق با شرایط مندرج در بند «ب»  ماده ۱۷-۴-۴-۱ بخش اول این مقررات می باشد.