در اجرای‌ لوله‌کشی‌ توکار فقط‌ باید از اتصالات فولادی‌ جوشی‌ بدون درز و با روش جوشکاری‌ برق استفاده شود.

جوشکاری‌ باید یکنواخت‌ و عاری‌ از نواقص‌ ظاهری‌ باشد و طبق‌ بخش‌ ۱۷-۵-۶ انجام شود.

به‌منظور جلوگیری‌ از زنگ‌ زدن لوله‌های‌ توکار و محافظت‌ آن‌ها در برابر خوردگی‌، باید این‌ لوله‌ها را مطابق‌ بند ۱۷-۵-۵-۲ عایق‌ نمود.

در صورتی‌که‌ لوله‌های‌ گاز با سایر لوله‌های‌ تأسیساتی‌ و کابل‌ برق در یک‌ کانال افقی‌ یا قائم‌ قرار گیرند، باید لوله‌های‌ گاز حداقل‌ به‌فاصله‌ ۱۰ سانتی‌متر با سایر لوله‌ها و کابل‌ برق فاصله‌ داشته‌ باشد. مهار این‌ لوله‌ها طبق‌ بند (۱۷-۵-۲-۷) و رنگ‌آمیزی‌ آن طبق‌ بند (۱۷-۵-۵-۱) با رعایت‌ ضوابط‌ مربوط به‌ لوله‌های‌ روکار باشد و کانال باید به‌ هوای‌ آزاد راه داشته‌ باشد، یا امکان تعویض‌ هوا در آن پیش‌بینی‌ شود.

در صورتی‌که‌ امکان نفوذ آب به‌داخل‌ کانالها وجود داشته‌ باشد، باید اطراف کانال را قیرگونی‌ و لوله‌ را عایق‌پوش نمود. کف‌ کانال باید شیب‌ داده شود و برای‌ تخلیه‌ آب در انتهای‌ کانال پیش‌بینی‌ لازم به‌عمل‌ آورده شود.

چنانچه‌ لوله‌ گاز در داخل‌ کانال افقی‌ مستقلی‌ قرار داشته‌ باشد، پس‌ از عایق‌کاری‌ باید این‌ کانال با ماسه‌ خشک‌ پر شود.

عبور لوله‌های‌ توکار از داخل‌ و یا دهانه‌ چاه آب و فاضلاب ممنوع است‌.

محل‌ عبور لوله‌ زیر کف‌ پارکینگ‌ یا نقاطی‌ که‌ اتومبیل‌ عبور می‌کند باید با حفر کانال و پر کردن آن با ماسه‌ طبق‌ بند (۱۷-۵-۴-۹) و یا نصب‌ غلاف فلزی‌ طبق‌ بند (۱۷-۵-۲-۴-ر) محافظت‌ شود تا از وارد آمدن فشار مستقیم‌ و یا لرزش ناشی‌ از عبور اتومبیل‌ بر آن جلوگیری‌ گردد.

برای‌ عبور لوله‌های‌ توکار که‌ در مسیر تردد ماشین‌های‌ سنگین‌ قرار گیرند، باید حداقل‌ عمق‌ کانال یک‌ متر و با رعایت‌ مفاد توضیحات اجرایی‌ بند (۱۷-5-۴-۱۰) باشد.

عمق‌ لوله‌های‌ توکار در حیاط و امثال آن باید حداقل‌ ۴۰ سانتی‌متر باشد که‌ پس‌ از ریختن‌ خاک نرم حداقل‌ به‌ ضخامت‌ ۱۰ سانتی‌متر زیر لوله‌ و ۱۵ سانتی‌متر روی‌ لوله‌، یک‌ ردیف‌ موزاییک‌ قرار داده شود و سپس‌ روی‌ موزاییک‌ تا سطح‌ زمین‌ با خاک معمولی‌ پر و کف‌سازی‌ شود.

برای‌ جلوگیری‌ از آسیب‌ دیدن لوله‌ یا پوشش‌ آن به‌وسیله‌ ریشه‌ درخت‌، باید تمهیدات لازم در نظر گرفته‌ شود.

اگر لوله‌ گاز با سایر لوله‌ها در کانال مشترکی‌ قرار دارد که‌ نمی‌توان آن را با ماسه‌ پر نمود، باید دارای‌ تهویه‌ بوده و به‌هوای‌ آزاد مرتبط‌ باشد.

لوله‌های‌ گاز توکاری‌ که‌ به‌وسیله‌ مصالح‌ ساختمانی‌ پوشیده می‌شود، باید از سایر لوله‌های‌ تأسیساتی‌ و کابل‌ برق حداقل‌ ۱۰ سانتی‌متر فاصله‌ داشته‌ باشد. در صورتی‌که‌ در تقاطع‌ لوله‌های‌ گاز با سایر لوله‌های‌ تأسیساتی‌ یا کابل‌ برق، حفظ‌ فاصله‌ فوق مقدور نباشد، باید لوله‌ گاز را از سایر لوله‌ها به‌وسیله‌ عایق‌ حرارتی‌ و از کابل‌ برق به‌وسیله‌ غلاف پی‌وی‌سی‌ یا انواع دیگر جدا نمود.

در مواردی‌ که‌ لوله‌ به‌طور قائم‌ از سقف‌ عبور می‌کند، نصب‌ غلاف با قطر یک‌ اندازه بیش‌ از قطر لوله‌ الزامی‌ است‌ و دو انتهای‌ غلاف باید با لاستیک‌ مسدود شود.