۱۷-۵-۲ الزامات اجرای‌ سیستم‌ لوله‌کشی‌ گاز

۱۷-۵-۲-۱ لوله‌ جانشین‌ کنتور

در زمان اجرای‌ سیستم‌ لوله‌کشی‌ گاز باید در محلی‌ که‌ برای‌ نصب‌ کنتور در نظر گرفته‌ شده است‌، یک‌ قطعه‌ لوله‌ با مهره و ماسوره یا فلنج‌ روی‌ سیستم‌ لوله‌کشی‌ نصب‌ شود تا در زمان نصب‌ کنتور در این‌ محل‌، مشکلی‌ از نظر لوله‌کشی‌ پیش‌ نیاید، (طبق‌ شکل‌۱۷-۴-۱-۲ ) . به‌این‌ قطعه‌، لوله‌ جانشین‌ کنتور گفته‌ می‌شود.

۱۷-۵-۲-۲ کلکتور

الف‌)کلکتور باید با استفاده از اتصالات استاندارد ساخته‌ شود. اخذ انشعابات به‌صورت مستقیم‌ بدون استفاده از اتصالات استاندارد از لوله‌ کلکتور ممنوع است‌.

  1. محل‌ نصب‌ کلکتور حتی‌الامکان در فضای‌ باز و در هر حال باید دارای‌ تهویه‌ طبیعی‌ باشد.

  2. نصب‌ شیر قفلی‌ برنجی‌ روی‌ هر یک‌ از انشعابات خروجی‌ از کلکتور قبل‌ از کنتور الزامی‌ است‌.

۱۷-۵-۲-۳ شیرها

الف‌)کلیه‌ شیرهای‌ مصرف باید در موقع‌ بازرسی‌ سیستم‌ لوله‌کشی‌ نصب‌ شده باشند.

  1. نصب‌ شیر ۵۰ میلی‌متر (۲ اینچ‌) بر روی‌ لوله‌ با قطر ۵۰ تا ۱۰۰ میلی‌متر (۲ تا ۴ اینچ‌) با استفاده از تبدیل‌ مجاز می‌باشد.

  2. برای‌ دستگاه های‌ گازسوزی‌ که‌ مابین‌ قفسه‌بندی‌ قرار می‌گیرند، شیر انشعاب باید طوری‌ نصب‌ شود که‌ بالاتر از ارتفاع قفسه‌ها باشد مستقیماً و در بالا یا پشت‌ دستگاه گازسوز قرار نگیرد.

  3. در مورد دستگاه های‌ گازسوزی‌ که‌ به‌ طور مستقل‌ نصب‌ می‌شوند از قبیل‌ بخاری‌، آبگرمکن‌ و همچنین‌ در صورتی‌ که‌ اجاق گاز خارج از قفسه‌بندی‌ قرار گیرد، شیر انشعاب باید در محلی‌ غیر از پشت‌ دستگاه گازسوز که‌ به‌راحتی‌ قابل‌ دسترسی‌ باشد، نصب‌ شود.

  4. شیرهای‌ مصرف نباید داخل‌ کابینت‌ و یا محفظه‌ دربسته‌ قرار گیرد.

  5. در محل‌هایی‌ که‌ شیر گاز در مجاورت کلید و پریز برق، جعبه‌ تقسیم‌، جعبه‌ فیوز قرار می‌گیرد، شیر گاز باید در ارتفاع حداقل‌ ۱۰ سانتی‌متر بالاتر از کلید یا پریز و یا در فاصله‌ افقی‌ ۱۰ سانتی‌متری‌ از آن‌ها نصب‌ شود. اگر شیر اجباراً در زیر کلید یا پریز قرار گیرد رعایت‌ حداقل‌ ۵۰ سانتی‌متر فاصله‌ ضروری‌ است‌.

  6. نصب‌ شیر گاز در تراز پایین‌تر از تراز ذکرشده و پایین‌تر از ارتفاع کلید و پریز در صورتی‌ مجاز است‌ که‌ حداقل‌ ۱۰ سانتی‌متر فاصله‌ افقی‌ از لبه‌ کلید و پریز داشته‌ باشد.

۱۷-۵-۲-۴ لوله‌ها

الف‌) بست‌های‌ لوله‌های‌ بالارونده بایدکاملاً لوله‌ را در خود گرفته‌ و وزن آن‌ها را مهار نماید.

  1. ارتفاع لوله‌های‌ روکار از سطح‌ زمین‌ در خارج از ساختمان باید طوری‌ تعیین‌ شود که‌ از صدمات خارجی‌ محفوظ بماند.

  2. در مواردی‌ که‌ لوله‌ از داخل‌ دیوار، کف‌، سقف‌، چهارچوب (در، پنجره و یا شیشه‌) به‌صورت تقاطع‌ عبور می‌کند، باید از غلاف غیرفلزی‌ استفاده شود.

  3. فاصله‌ لوله‌ روکار تا لوله‌های‌ آب باید حداقل‌ ۵ سانتی‌متر باشد. در مواردی‌ که‌ حفظ‌ فاصله‌ فوق امکانپذیر نباشد، باید روی‌ لوله‌ گاز را طبق‌ بند (۱۷-۵-۵ -۲) نوارپیچی‌ نمود.

  4. کانالهای‌ قائم‌ یا افقی‌ ساختمان که‌ لوله‌ گاز از آن‌ها عبور می‌کند، باید به‌هوای‌ آزاد راه داشته‌ باشد و یا امکان تعویض‌ طبیعی‌ هوا در آن‌ها به‌ترتیبی‌ پیش‌بینی‌ شود که‌ گاز در آن‌ها جمع‌ نشود.

  5. عبور لوله‌ گاز از داخل‌ کانالهای‌ مربوط به‌هواکش‌، آسانسور، دودکش‌، تهویه‌ و امثال آن مجاز نیست‌.

  6. لوله‌ گاز نباید با سیم‌ و کابل‌ برق داخلی‌ و خارجی‌ ساختمان تماس داشته‌ باشد.

  7. فاصله‌ سیم‌ روکار، کلید و پریز برق با لوله‌های‌ گاز باید حداقل‌ ۵ سانتی‌متر باشد.

  8. در صورتی‌که‌ لوله‌ انشعاب مشعل‌ از کف‌ موتورخانه‌ عبور نماید، ارتفاع آن از کف‌ باید حداقل‌ ۵ سانتی‌متر باشد.

  9. در لوله‌کشی‌های‌ افقی‌ و قائم‌ روکار که‌ در معرض تغییرات حرارت قابل‌ توجه‌ قرار می‌گیرند، باید پیش‌بینی‌های‌ کافی‌ برای‌ مقابله‌ با انقباض و انبساط لوله‌ به‌ عمل‌ آید.

  10. در صورتی‌که‌ لوله‌ در معرض ضربه‌های‌ فیزیکی‌ قرار داشته‌ باشد، باید با استفاده از حفاظ مقاوم از وارد آمدن ضربه‌ به‌لوله‌ جلوگیری‌ نمود.

  11. در صورتی‌که‌ لوله‌ در معرض بارهای‌ خارجی‌ اضافی‌ قرار گیرد، باید با استفاده از غلاف فلزی‌ دو سایز بالاتر، از وارد آمدن بارهای‌ اضافی‌ به‌لوله‌ جلوگیری‌ نمود. فضای‌ بین‌ لوله‌ و غلاف باید با مواد عایقی‌ مانند قیر پر شود. همچنین‌ دوسر غلاف باید با استفاده از لاستیک‌ مسدود گردد.

  12. عبور لوله‌ گاز به‌صورت افقی‌ از پشت‌ دستگاه گازسوز باید از ارتفاعی‌ پایین‌تر از سطح‌ شعله‌ باشد. در صورتی‌که‌ لوله‌ گاز بالاتر از دستگاه گازسوز قرار گیرد، باید حداقل‌ ۵۰ سانتی‌متر از سطح‌ شعله‌ فاصله‌ داشته‌ باشد.

  13. در صورتی‌که‌ لوله‌کشی‌ گاز به‌منظور رسیدن به‌نقاط مصرف از روی‌ بام عبور کند، محل‌ عبور لوله‌ در روی‌ بام باید به‌نحوی‌ باشد که‌ در معرض برخورد با اجسام خارجی‌ و مسیر عبور و مرور نباشد و در صورتی‌که‌ احتمال تماس طولانی‌ لوله‌ با آب باران و برف وجود دارد باید پیش‌بینی‌های‌ لازم برای‌ جلوگیری‌ از زنگ‌زدگی‌ لوله‌ به‌ عمل‌ آید.

  14. چنانچه‌ لوله‌ گاز از سقف‌ کاذب عبور نماید، کلیه‌ اتصالات باید از نوع جوشی‌ بوده و رنگ‌آمیزی‌ آن مطابق‌ رنگ‌آمیزی‌ لوله‌های‌ روکار انجام گیرد. همچنین‌ مهاربندی‌ آن مطابق‌ شرایط‌ مذکور در بند ۱۷-۵-۲-۷ انجام گیرد و پیش‌بینی‌ جریان هوای‌ آزاد، جهت‌ عدم امکان جمع‌ شدن گاز در آن‌ها صورت گیرد.

  15. عبور لوله‌ گاز از سقف‌ کاذب حمامها و مناطق‌ مرطوب مانند سونا ممنوع می‌باشد.

۱۷-۵-۲-۵ نقاط مصرف (نقاط انتهایی‌)

بر روی‌ تمام سرهای‌ انتهایی‌ لوله‌ها باید یک‌ شیر نصب‌ گردد و دهانه‌ خروجی‌ این‌ شیرها با درپوشهای‌ دنده ای‌ طوری‌ مسدود شوند که‌ با باز کردن شیر، گاز نتواند از آن‌ها نشت‌ کند و تا وقتی‌ که‌ دستگاه های‌ گازسوز به‌آن‌ها متصل‌ نشده است‌، مسدود بمانند.

۱۷-۵-۲-۶ محل‌ نقاط انتهایی‌ لوله‌کشی‌

الف‌) نقاط انتهایی‌ در لوله‌کشی‌ روکار باید در محل‌ خود توسط‌ بست‌های‌ فلزی‌ به‌دیوار محکم‌ گردد.

  1. نقاط انتهایی‌ نباید در پشت‌ درها واقع‌ شود.

  2. نقاط انتهایی‌ نباید در پشت‌ دستگاه های‌ گازسوز واقع‌ شود.

۱۷-۵-۲-۷ پایه‌ها و نقاط اتکای‌ لوله‌کشی‌

لوله‌کشی‌ گاز در ساختمان‌ها باید به‌ترتیب‌ مناسبی‌ در فواصل‌ معین‌ محکم‌ و استوار شده باشد. برای‌ این‌ کار باید از بست‌های‌ فلزی‌ مخصوص لوله‌ و متناسب‌ با قطر آن با استحکام کافی‌ و با سطح‌ اتصال عایق‌ استفاده کرد.

الف‌) بستـن‌ یا جـوش دادن یک‌ لوله‌ به‌لوله‌ دیگر و لوله‌ به‌اسکلت‌ فلزی‌ ساختمان و یـا به‌اجزای‌ فلزی‌ غیرثابت‌ به‌طور مستقیم ‌مطلقاً ممنوع است‌.

  1. حداکثر فاصله‌ بین‌ نقاط اتکای‌ بست‌ یـا پایه‌ها در لوله‌کشی‌ نباید از مقادیر جـدول ۱۷-۵-۳-۳ بیشتر باشد.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...