۱۷-۴-۲ الزامات نصب‌ اجزای‌ سیستم‌ لوله‌کشی‌ گاز

۱۷-۴-۲-۱ لوله‌کشی‌ رابط‌ (لوله‌کشی‌ بین‌ رگولاتور و کنتور)

الف‌) ابتدای‌ لوله‌کشی‌ رابط‌ باید در نزدیکترین‌ نقطه‌ به‌انتهای‌ علمک‌ باشد.

۱) فاصله‌ مناسب‌ باید از شرکت‌ گاز ناحیه‌ استعلام گردد.

۲) اندازه های‌ لوله‌کشی‌ رابط‌ باید مطابق‌ ( ۱۷-۴-۱-۸-ج ) تعیین‌ گردد.

  1. لوله‌کشی‌ رابط‌ باید کوتاهترین‌ مسیر را داشته‌، روی‌ کار اجرا شده و در معرض دید باشد.

  2. مسیر عبور لوله‌کشی‌ رابط‌ در خارج از ملک‌ نباید در محل‌ ناامن‌ و در معرض آسیب‌ قرار گیرد.

    تصویر

    شکل‌ ۱۷-۴-۱-۲ نمونه‌ تعیین‌ محل‌ نصب‌ کنتور گاز و لوله‌ رابط‌.

  3. در ابتدای‌ لوله‌ رابط‌ انشعاب هایی‌ که‌ بیش‌ از یک‌ متقاضی‌ را تغذیه‌ می‌کند (بعد از رگولاتور)، نصب‌ شیر قفل‌شونده برای‌ هر مشترک الزامی‌ است‌.

۱۷-۴-۲-۲ کلکتور

الف‌) کلکتور باید با استفاده از اتصالات استاندارد ساخته‌ شود.

  1. اخذ انشعابات به‌صورت مستقیم‌ بدون استفاده از اتصالات استاندارد از لوله‌ کلکتور ممنوع است‌.

  2. قطر کلکتور نباید از قطر لوله‌ اصلی‌ کمتر باشد.

۱۷-۴-۲-۳ کنتور

الف‌) کنتور باید در داخل‌ محدوده ملک‌ مشترک و نزدیکترین‌ نقطه‌ به‌درب ورودی‌ ساختمان یا واحد مسکونی‌ قرار گیرد.

  1. کنتور را باید در جایی‌ نصب‌ کرد که‌ در معرض جریان هوا باشد. در صورت وجود جریان هوای‌ دایمی‌، کنتورهای‌ مستقل‌ آپارتمانها را می‌توان در پاگرد پله‌ها نصب‌ نمود.

  2. روی‌ انشعابات اخذشده از کلکتور، کنتورها باید در نزدیکترین‌ محل‌ ممکن‌ به‌کلکتور و در یک‌ محل‌ به‌صورت مجتمع‌ نصب‌ گردند به‌طوری‌ که‌ قرائت‌ کنتورها به‌ راحتی‌ امکانپذیر باشد.

  3. کنتور باید طوری‌ نصب‌ شود که‌ در معرض صدمات فیزیکی‌ قرار نداشته‌ باشد.

  4. کنتور نباید در محل‌هایی‌ که‌ امکان بروز و تشدید آتش‌سوزی‌ دارد، نصب‌ گردد.

  5. کنتور باید در مکان و وضعیتی‌ نصب‌ گردد که‌ به‌راحتی‌ قابل‌ خواندن و دسترسی‌ برای‌ تعمیر و سرویس‌ باشد.

  6. فاصله‌ کنتور از سیم‌های‌ برق که‌ روی‌ کار نصب‌ شده اند باید حداقل‌ ۱۰ سانتی‌متر و از کنتور برق ۵۰ سانتی‌متر باشد.

  7. فاصله‌ کنتور از منابع‌ تولید اشتعال از قبیل‌ کوره و آبگرمکن‌ باید حداقل‌ یک‌ متر باشد.

  8. قطر و طول لوله‌ جانشین‌ کنتور باید با هماهنگی‌ شرکت‌ گاز ناحیه‌ که‌ تأمین‌کننده کنتور می‌باشد تعیین‌ گردد.

  9. ارتفاع لوله‌ جانشین‌ کنتور تا کف‌ زمین‌ باید ۱۸۰ سانتی‌متر باشد. در صورت عدم امکان، افزایش‌ ارتفاع تا ۲۲۰ سانتی‌متر بلامانع‌ می‌باشد.

۱۷-۴-۲-۴ شیرها

الف‌) شیرهایی‌ که‌ در لوله‌کشی‌ گاز به‌کار می‌روند باید از نوع ربع‌ گرد توپکی‌ باشد.

  1. قطر شیرهای‌ فرعی‌ باید با قطر لوله‌ گاز ورودی‌ هر آپارتمان یکسان باشد.

  2. اگر ملکی‌ دارای‌ چند ساختمان مجزا باشد، هر ساختمان به‌غیر از شیر قطع‌کننده اصلی‌ باید یک‌ شیر مستقل‌ قطع‌کننده داشته‌ باشد.

  3. شیر اصلی‌ مصرف: باید بلافاصله‌ بعد از کنتور و در ارتفاع ۱۸۰ سانتی‌متری‌ از کف‌ زمین‌ نصب‌ شود.

  4. شیرهای‌ فرعی‌:

    ۱) شیر واحد مسکونی‌: در ساختمان‌های‌ دارای‌ بیش‌ از یک‌ واحد مسکونی‌، باید بر روی‌ لوله‌ انشعاب هر واحد که‌ از لوله‌های‌ اصلی‌ منشعب‌ می‌گردد، در محل‌ یا ارتفاع مناسبی‌ که‌ در معرض صدمات فیزیکی‌ نباشد ولی‌ قابل‌ دسترسی‌ برای‌ ساکنین‌ آن ساختمان باشد (در حدود ۱۸۰ سانتی‌متر)، برای‌ قطع‌ سریع‌ و کامل‌ جریان گاز نصب‌ شود.

    ۲) شیر فرعی‌ انشعابات رایزری‌ (بالارونده): باید در ابتدای‌ انشعاباتی‌ که‌ بیش‌ از یک‌ مصرف کننده دارند نصب‌ شود.

    ۳) شیر مصرف دستگاه گازسوز: در انتهای‌ انشعاب لوله‌کشی‌ برای‌ هر دستگاه گازسوز باید یک‌ شیر مصرف نصب‌ شود. قطر شیر مصرف تا ۵۰ میلی‌متر (۲ اینچ‌) هم‌اندازه انشعاب و بالاتر از آن می‌تواند طبق‌ بند ۱۷-۵-۲-۳-ب اجرا شود.

  5. الزامات نصب‌ شیر مصرف دستگاه های‌ گازسوز

    ۱) فاصله‌ نصب‌ شیر مصرف از زمین‌ و از دستگاه های‌ گازسوز باید مطابق‌ با جدول (۱۷ـ۴ـ۱) باشد.

    ۲) محور لوله‌ شیر تمام دستگاه های‌ گازسوز باید افقی‌، موازی‌ دیوار و در جهت‌ دستگاه گازسوز باشد، استثنائاً شیرهای‌ روشنایی‌ می‌توانند قائم‌ نصب‌ گردند.

    ۳) فاصله‌ شیر چراغ روشنایی‌ باید حداقل‌ از سقف‌ ۸۰ سانتی‌متر و از کف‌ ۱۷۰ سانتی‌متر باشد.

۱۷-۴-۲-۵ نقاط انتهایی‌ لوله‌کشی‌

نقاط انتهایی‌ نباید در پشت‌ درها و دستگاه های‌ گازسوز واقع‌ شود.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...