پرایمر زنی‌ باید حتی‌الامکان بلافاصله‌ پس‌ از زنگ‌ زدائی‌ و تمیزکاری‌ لوله‌ها انجام شود. در صورت لزوم باید گرد و غبار سطح‌ لوله‌ به‌ وسیله‌ هوای‌ فشرده زدوده شود.

پرایمر تا قبل‌ از مصرف باید در بسته‌بندی‌ اولیه‌ نگهداری‌ شود. قبل‌ از باز کردن درب قوطی‌ پرایمر برای‌ مصرف، باید ظرف را به‌ قدر کافی‌ تکان داد و در صورت بزرگ بودن ظرف باید آن را بقدر کافی‌ غلتاند تا مواد ته‌نشین‌ شده پرایمر کاملا مخلوط شود. پس‌ از استفاده از پرایمر باید بلافاصله‌ درب ظرف را محکم‌ نمود تا مواد فرار آن تبخیر نشود.

پرایمر زنی‌ لوله‌ها در هوای‌ بارانی‌، مه‌ سنگین‌، گرد و غبار و طوفان و در دمای‌ زیر ۵+ درجه‌ سانتیگراد مجاز نمی‌باشد. در صورت وجود شبنم‌ صبحگاهی‌ باید سطح‌ لوله‌ کاملاًرا خشک‌ نمود.

پرایمر زنی‌ باید به‌ وسیله‌ قلم‌ مو، غلطک‌ و یا دستگاه اسپری‌ انجام شود. پرایمر زنی‌ باید به‌ صورتی‌ انجام شود که‌ پس‌ از خشک‌ شدن ضخامت‌ آن یکسان باشد و نقاط کمرنگ‌ و یا پرایمر نخورده باقی‌ نمانده باشد.

قبل‌ از شروع نوار پیچی‌، پرایمر باید خشک‌ شده باشد به‌ نحوی‌ که‌ اثر انگشت‌ روی‌ آن باقی‌ نماند. در مورد زمان خشک‌ شدن پرایمر باید توصیه‌ سازنده آن مورد توجه‌ قرار گیرد.

لایه‌ اول نوار یا نوار زیرین‌، محافظت‌ اصلی‌ لوله‌ درمقابل‌ خوردگی‌ را بر عهده دارد. نوار پیچی‌ لایه‌ زیرین‌ باید به‌ وسیله‌ نوار سرجوش که‌ مخصوص عایقکاری‌ سرجوش‌ها و اتصالات است‌ و ضخامت‌ لایه‌ پلاستیک‌ آن حداقل‌ 0/2 میلیمتر و ضخامت‌ لایه‌ چسب‌ آن حداقل‌ 0/6 میلیمتر است‌ انجام شود. نوارها باید تا قبل‌ از مصرف در بسته‌بندی‌های‌ اولیه‌ و در دمای‌ مناسب‌ و دور از تابش‌ آفتاب و باران بر طبق‌ توصیه‌های‌ سازنده آن‌ها نگهداری‌ شوند. در استفاده از نوار و پرایمر باید توجه‌ شود که‌ هر دو ساخت‌ یک‌ سازنده و دارای‌ تاریخ‌ مصرف معتبر باشند. در صورتی‌ که‌ نوار پیچی‌ بلافاصله‌ پس‌ از پرایمر زنی‌ انجام نشود، می‌توان لوله‌های‌ پرایمر خورده را برای‌ مدت حداکثر چهار هفته‌ در مکان مناسب‌ نگهداری‌ نمود به‌ نحوی‌ که‌ خواص پرایمر از بین‌ نرود. در صورت از بین‌ رفتن‌ خواص پرایمر و یا پدیدار شدن آثار زنگ‌زدگی‌، لوله‌ها بایدمجدداً زنگ‌ زدائی‌ و تمیز کاری‌ و سپس‌ پرایمر زنی‌ شوند. چنانچه‌ بیش‌ از یک‌ روز از پرایمر زنی‌ لوله‌ها گذشته‌ باشد، قبل‌ از اقدام به‌ نوار پیچی‌ باید سطح‌ پرایمر خورده را با برس زبر کرده و سپس‌ اقدام به‌ پرایمر زنی‌ مجدد نمود.

نوار پیچی‌ در هوای‌ بارانی‌، مه‌ سنگین‌، گرد و غبار و در دمای‌ زیر ۵+ درجه‌ سانتیگراد مجاز نمی‌باشد.

نوار پیچی‌ باید با زاویه‌ ثابت‌ و با کشش‌ یکنواخت‌ انجام شود. میزان کشش‌ نوار باید در حدی‌ باشد که‌ بیش‌ از ۵ درصد از عرض نوار کم‌ نشود. میزان روی‌ هم‌ پیچی‌ نوار برای‌ لایه‌ اول باید برابر با پنجاه درصد عرض نوار باشد، به‌ طوری‌ که‌ هر دور نوار، نصف‌ عرض دور قبلی‌ را بپوشاند.

با اتمام هر حلقه‌ نوار باید نوار حلقه‌ جدید حداقل‌ ۱۵ سانتی‌متر روی‌ انتهای‌ نوار قبلی‌ پیچیده شود.

برای‌ اطمینان از چسبیدن نوار باید آن را با دست‌ روی‌ نوار قبلی‌ فشرد.

در عبور لوله‌ از نقاطی‌ که‌ سطح‌ آبهای‌ زیر زمینی‌ بالا است‌ و یا در تقاطع‌ با نهرآب، باید نوار پیچی‌ نوار زیرین‌ در دو لایه‌ با روی‌ هم‌ پیچی‌ پنجاه درصد ۵۰% انجام شود. در صورتیکه‌ نوار پیچی‌ لوله‌ها در کارگاه انجام شود باید حدود ۱۰ سانتیمتر از سرلوله‌ها نوار پیچی‌ نشود تا پس‌ از انجام جوشکاری‌، همراه با قسمت‌ سرجوش لوله‌ها نوار پیچی‌ شود.

نوار پیچی‌ لایه‌ دوم باید با استفاده از نوار رویی‌ که‌ ضخامت‌ لایه‌ پلاستیک‌ آن 0/3 میلیمتر و ضخامت‌ لایه‌ چسب‌ آن 0/2 میلیمتر است‌ انجام شود.

نوار پیچی‌ رویی‌ برای‌ محافظت‌ از نوار زیرین‌ انجام می‌شود. میزان روی‌ هم‌ پیچی‌ نوار رویی‌ باید حداقل‌ ۱۰% عرض نوار باشد.

در نوار پیچی‌ نوار رویی‌ باید حدود ۱۵ سانتیمتر از سر لوله‌ها نوارپیچی‌ نشود.

در صورتی‌ که‌ لوله‌ها در کارگاه نوارپیچی‌ شده و سپس‌ به‌ محل‌ اجرای‌ لوله‌ کشی‌ حمل‌ شوند، پس‌ از انجام جوشکاری‌ باید قسمت‌ نوار پیچی‌ نشده سر لوله‌ و قسمت‌ سرجوش در محل‌ نوارپیچی‌ شود. برای‌ نوار پیچی‌ سرجوش، ابتدا باید با استفاده از برس برقی‌ یا برس دستی‌ محل‌ جوش و قسمت‌های‌ نوار پیچی‌ نشده سر لوله‌ را از پرایمر وسایر مواد خارجی‌ پاک نمود به‌ نحوی‌ که‌ سطح‌ فلز لوله‌کاملاً براق شود. در صورت لزوم قطرات ناشی‌ از جوش باید با استفاده از قلم‌ برداشته‌ شود. پرایمر زنی‌ سرجوش باید با استفاده از پرایمر مخصوص نوار سرجوش انجام شود. پرایمر زنی‌ سرجوش باید علاوه بر روی‌ قسمت‌های‌ لخت‌ لوله‌ و محل‌ جوش، بر روی‌ حداقل‌ ۵ سانتی‌متر از نوارپیچی‌ نوار زیر لوله‌ در دو طرف جوش انجام شود.

پس‌ از خشک‌ شدن پرایمر باید نوار پیچی‌ سرجوش با استفاده از نوار سرجوش و با روی‌ هم‌ پیچی‌ ۵۰% بر روی‌ قسمتهای‌ پرایمر خورده شامل‌ محل‌ جوش، قسمتهای‌ نوارپیچی‌ نشده و حداقل‌ ۵ سانتیمتر بر روی‌ نوار زیر لوله‌های‌ طرفین‌ سرجوش انجام شود. سپس‌ باید نوار رو با روی‌ هم‌ پیچی‌ حداقل‌ ۱۰% بر روی‌ نوارپیچی‌ نوار سرجوش انجام شود.

در صورت زخمی‌ شدن نوار، باید قسمت‌ معیوب نوارپیچی‌ برداشته‌ شود. سپس‌ محل‌ عیب‌ به‌ اضافه‌ حدود ۵ سانتیمتر از هر طرف روی‌ نوار پیچی‌ نوار زیر با استفاده از پرایمر مخصوص نوار سرجوش، پرایمر زنی‌ شود و پس‌ از خشک‌ شدن پرایمر، با استفاده از نوار سرجوش نوارپیچی‌ شود. سپس‌ نوارپیچی‌ نوار رویی‌ نیز به‌ روشی‌ که‌ برای‌ سرجوشها ذکر گردید، انجام شود.

پس‌ از اتمام نوار پیچی‌ نوار زیر، با استفاده از دستگاه منفذیاب (هالیدی‌ دیتکتور) که‌ مورد تائید دستگاه نظارت قرار گرفته‌ باشد باید از سالم‌ بودن نوار پیچی‌ اطمینان حاصل‌ نمود.

نوار پیچی‌ انجام شده باید از نظر ظاهری‌ یکنواخت‌ بوده و فاقد چین‌ و چروک باشد. برای‌ اطمینان از کیفیت‌ نوار و پرایمر استفاده شده و همچنین‌ اطمینان از کیفیت‌ نوارپیچی‌ باید بر روی‌ نوار زیر به‌ طریق‌ زیر آزمایش‌ چسبندگی‌ انجام داد . ابتدا با چاقو دو شیار موازی‌ به‌ فاصله‌ یک‌ سانتیمتر از یکدیگر بر روی‌ نوار زیر در جهت‌ عمود بر محور طولی‌ لوله‌ ایجاد کنیم‌. سپس‌ با برش عرضی‌ محل‌ شروع دو شیار را بهم‌ وصل‌ نموده و با نوک چاقو قسمت‌ ابتدای‌ نوار بریده شده را از سطح‌ لوله‌ بلند کرده و با نیروی‌ یکنواخت‌ در جهت‌ عمود بر سطح‌ لوله‌ نوار زیر را از لوله‌ جدا می‌کنیم‌. انجام آزمایش‌ چسبندگی‌ باید حداقل‌ دو ساعت‌ بعد از نوارپیچی‌ و در دمای‌ بین‌ ۱۵ تا ۲۵ درجه‌ سانتیگراد باشد.

چسبندگی‌ نوار باید در حدی‌ باشد که‌، نوار با نیرویی‌ بیش‌ از 1/5 کیلوگرم نیرو به‌ ازای‌ هر سانتیمتر عرض نوار، از سطح‌ لوله‌ جدا شود و لایه‌ چسب‌ نوار به‌ صورت یکنواخت‌ هم‌ بر روی‌ نوار و هم‌ بر روی‌ لوله‌ باقی‌ بماند.

پس‌ از اتمام نوارپیچی‌ سرجوش ها، شیرها، اتصالات و نقاط تعمیری‌ و قبل‌ از خوابانیدن لوله‌ در کانال، باید کل‌ طول لوله‌ نوارپیچی‌ شده مجدداً با استفاده از دستگاه منفذیاب (هالیدی‌ دتکتور) بر طبق‌ دستورالعمل‌ مندرج در بخش‌ ۱۷-۱۳-۵-۷ مورد آزمایش‌ قرار گیرد تا از سالم‌ بودن نوار پیچی‌ انجام شده اطمینان حاصل‌ شود.