۱۶-۷-۵ الزامات انتخاب و نصب‌

۱۶-۷-۵-۱ دستشویی

الف‌) روی‌ دهانه‌ تخلیه‌ آب دستشویی‌ باید شبکه‌ قابل‌ برداشتن‌ و مقاوم در برابر خوردگی‌ قرار گیرد.

  1. دهانه‌ تخلیه‌ آب دستشویی‌ باید با امکان قرار دادن درپوش موقتی‌ باشد و دستشویی‌ سرریز داشته‌ باشد.

  2. قطر دهانه‌ تخلیه‌ آب دستشویی‌ باید دست‌کم‌ ۳۲ میلی‌متر ( 1141 \frac{1}{4} اینچ‌) باشد.

  3. اگر دستشویی‌ به‌ صورت لگن‌های‌ سرتاسری‌ باشد، هر ۵۰ سانتی‌متر طول آن باید به‌ عنوان یک‌ دستشویی‌ تلقی‌ شود و همه‌ الزامات مندرج در این‌ مقررات در مورد آن رعایت‌ شود.

  4. فاصله‌ محور دستشویی‌ از سطح‌ دیوار مجاور یا هر مانع‌ دیگر، نباید کمتر از ۴۵ سانتی‌متر باشد.

۱۶-۷-۵-۲ توالت‌ غربی

الف‌) توالت‌ غربی‌ باید طوری‌ نصب‌ شود که‌ فاصله‌ محور آن از سطح‌ دیوار مجاور یا هر مانع‌ دیگر، کمتر از ۴۵ سانتی‌متر و از محور لوازم بهداشتی‌ دیگر کمتر از ۷۶ سانتی‌متر نباشد. جلو توالت‌ غربی‌ باید دست‌کم‌ ۵۰ سانتی‌متر تا دیوار یا درِ مقابل‌ آن جای‌ خالی‌ پیش‌بینی‌ شود.

(۱) اتاقک‌ توالت‌ غربی‌ نباید کمتر از ۹۰ سانتی‌متر پهنا و ۱۵۰ سانتی‌متر درازا داشته‌ باشد.

  1. در فضاهای‌ عمومی‌، توالت‌ غربی‌ باید از نوع بزرگ باشد و نشیمن‌گاه و در لولایی‌ قابل‌ برداشتن‌ داشته‌ باشد.

  2. توالت‌ غربی‌ باید از نوعی‌ باشد که‌ هر بار پس‌ از ریزش و تخلیه‌ آب، همواره مقداری‌ آب در لگن‌ آن باقی‌ بماند.

  3. نشیمن‌گاه و در لولایی‌ توالت‌ غربی‌، از نظر اندازه باید متناسب‌ با لگن‌ و از نظر جنس‌ مقاوم در برابر رطوبت‌ باشد.

  4. لوله‌ خروجی‌ فاضلاب توالت‌ غربی‌ باید با یک‌ زانوئی‌ ۸۰ ×۱۰۰ میلی‌متر (۳×۴ اینچ‌) و یا با یک‌ فلنج‌ به‌ همین‌ اندازه به‌ لوله‌ فاضلاب ساختمان متصل‌ شود.

  5. اتصال لوله‌ تخلیه‌ فاضلاب توالت‌ غربی‌ به‌ لوله‌ فاضلاب ساختمان، از طریق‌ کف‌ اتاقک‌ یا دیوار، باید کاملاً آب بند باشد.

۱۶-۷-۵-۳ توالت‌ شرقی

الف‌) توالت‌ شرقی‌ باید طوری‌ نصب‌ شود که‌ فاصله‌ محور طولی‌ آن از سطح‌ دیوار مجاور یا هر مانع‌ دیگر، کمتر از ۴۵ سانتی‌متر، و از محور طولی‌ لوازم بهداشتی‌ دیگر کمتر از ۷۶ سانتی‌متر نباشد.

جلو توالت‌ شرقی‌ باید دست‌کم‌ ۵۰ سانتی‌متر تا دیوار یا درِ مقابل‌ آن جای‌ خالی‌ پیش‌بینی‌ شود.

(۱) اتاقک‌ توالت‌ شرقی‌ نباید کمتر از ۹۰ سانتی‌متر پهنا و ۱۵۰ سانتی‌متر درازا داشته‌ باشد.

  1. توالت‌ شرقی‌ باید از نوع تخت‌ یا کشکولی‌ و از جنس‌ مقاوم در برابر نفوذ آب و رطوبت‌ باشد.

  2. سطوح آشکار توالت‌ شرقی‌ باید صاف و صیقلی‌ و بدون گوشه‌های‌ زائدی‌، که‌ شستشو و تمیز کردن آن را مشکل‌ کند، باشد.

  3. ساخت‌ لگن‌ توالت‌ شرقی‌ باید طوری‌ باشد که‌ به‌ هنگام شستشو آب از آن به‌ کف‌ اتاقک‌ جریان نیابد و پس‌ از تخلیه‌ آب، در هیچ‌ یک‌ از نقاط سطح‌ آن آب باقی‌ نماند و کاملاً تخلیه‌ شود.

  4. قطر اسمی‌ لوله‌ فاضلاب خروجی‌ از توالت‌ شرقی‌ باید دست‌کم‌ ۱۰۰ میلی‌متر (۴ اینچ‌) باشد.

  5. اتصال لوله‌ تخلیه‌ فاضلاب توالت‌ شرقی‌ به‌ لوله‌ فاضلاب ساختمان، از طریق‌ کف‌ اتاقک‌، باید کاملاً آب بند و گازبند باشد.

  6. به‌ هنگام شستشوی‌ لگن‌ توالت‌ شرقی‌، نباید از درزهای‌ اطراف لگن‌، آب به‌ داخل‌ اجزای‌ ساختمانی‌ کف‌ اتاقک‌ نفوذ کند.

۱۶-۷-۵-۴ پیسوار

الف‌) پیسوار باید طوری‌ نصب‌ شود که‌ فاصله‌ محور آن از سطح‌ دیوار مجاور یا هر مانع‌ دیگر، کمتر از ۴۰ سانتی‌متر و از محور لوازم بهداشتی‌ دیگر کمتر از ۷۶ سانتی‌متر نباشد. جلو پیسوار باید دست‌کم‌ ۵۰ سانتی‌متر، تا دیوار یا درِ مقابل‌ آن جای‌ خالی‌ پیش‌بینی‌ شود.

  1. پیسوارهایی‌ که‌ در فضاهای‌ عمومی‌ نصب‌ می‌شوند باید سیفون آشکار و قابل‌ دسترسی‌ داشته‌ باشند.

  2. کف‌ و دیوار اطراف پیسوار باید دست‌کم‌ تا ۶۰ سانتی‌متر از جلو و به‌ ارتفاع ۱۲۰ سانتی‌متر از کف‌ و ۶۰ سانتی‌متر در هر طرف، با مواد آب بند و مقاوم در برابر نفوذ رطوبت‌ ساخته‌ شود و سطوح آن کاملاً صاف و صیقلی‌ باشد.

۱۶-۷-۵-۵ دوش

الف‌) لوله‌ قائم‌ باید با بست‌ به‌ دیوار پشت‌ دوش ثابت‌ و محکم‌ شود.

ب)کابین‌ دوش

(۱) سطح‌ اتاقک‌ دوش باید دست‌ کم‌ 0/6 متر مربع‌ باشد.

(۲) کابین‌ دوش ممکن‌ است‌ اشکال مختلف‌ داشته‌ باشد. در حالت‌ مربع‌ هر ضلع‌، در حالت‌ مثلث‌ ارتفاع، و در حالت‌ دایره یا بیضی‌ قطر آن نباید کمتر از ۷۵ سانتی‌متر باشد. فضایی‌ که‌ برای‌ شیر، جاصابونی‌، دستگیره و دیگر متعلقات لازم است‌ باید خارج از اندازه های‌ داده شده برای‌ اتاقک‌ دوش باشد.

(۳) دیوارهای‌ اطراف اتاقک‌ باید دست‌ کم‌ تا ارتفاع 1/80 متر با مواد آب بند و مقاوم در برابر نفوذ رطوبت‌ ساخته‌ شود و سطوح آن کاملاً صاف و صیقلی‌ و قابل‌ شستشو باشد.

(۴) پنجره و درهای‌ شیشه‌ای‌ اتاقک‌ دوش باید طبق‌ استانداردهای‌ ایمنی‌ باشد.

  1. کف‌ کابین‌ یا زیردوشی‌

    (۱) کف‌ اتاقک‌ دوش یا زیردوشی‌ باید به‌ حالت‌ تراز روی‌ زیرسازی‌ نرم و صاف کار گذاشته‌ شود.

    (۲) کف‌ اتاقک‌ دوش یا زیردوشی‌ باید کاملاً بدون درز، آب بند و مقاوم در برابر نفوذ رطوبت‌ باشد.

    (۳) لبه‌های‌ زیردوشی‌ باید در همه‌ طرف ۵۰ میلی‌متر نسبت‌ به‌ کف‌ آن بالاتر باشد.

    (۴) اتصال لوله‌ فاضلاب تخلیه‌ زیردوشی‌ یا کف‌شوی‌ کف‌ اتاقک‌ به‌ لوله‌ فاضلاب ساختمان باید کاملاً آب بند و گازبند باشد. از درزهای‌ اطراف کف‌شوی‌ یا زیردوشی‌ نباید آب و رطوبت‌ به‌ داخل‌ اجزای‌ ساختمان نفوذ پیدا کند.

    (۵) قطر اسمی‌ لوله‌ تخلیه‌ کف‌شوی‌ کف‌ اتاقک‌ یا زیردوشی‌ نباید از ۵۰ میلی‌متر (۲اینچ‌) کمتر باشد. روی‌ دهانه‌ تخلیه‌ باید شبکه‌ مقاوم در برابر خوردگی‌ و قابل‌ برداشتن‌ نصب‌ شود که‌ سوراخ‌های‌ آن از ۶ میلی‌متر بزرگتر نباشد.

    (۶) اگر در یک‌ فضای‌ ساختمان چند اتاقک‌ دوش، فقط‌ با یک‌ دهانه‌ تخلیه‌ پیش‌بینی‌ شده باشد شیب‌بندی‌ کف‌ باید طوری‌ صورت گیرد که‌ فاضلاب یک‌ اتاقک‌ از داخل‌ اتاقک‌ دیگر عبور نکند.

۱۶-۷-۵-۶ وان

الف‌) اگر وان توکار نصب‌ می‌شود، باید درزهای‌ اطراف آن کاملاً آب بند و مقاوم در برابر نفوذ آب و رطوبت‌ باشد.

  1. روی‌ دهانه‌ تخلیه‌ آب وان، باید شبکه‌ قابل‌ برداشتن‌ و مقام در برابر خوردگی‌ قرار گیرد.

  2. قطر اسمی‌ لوله‌ خروجی‌ فاضلاب وان باید دست‌ کم‌ ۴۰ میلی‌متر ( 1121 \frac{1}{2} اینچ‌) باشد. روی‌ دهانه‌ خروجی‌ فاضلاب وان باید امکان قرار دادن در پوش موقتی‌ پیش‌بینی‌ شود و وان سرریز داشته‌ باشد.

  3. اتصال لوله‌ فاضلاب خروجی‌ وان به‌ لوله‌ فاضلاب ساختمان، و سیفون آن، باید قابل‌ بازدید و دسترسی‌ باشد.

  4. پنجره و درهای‌ شیشه‌ای‌ اتاقک‌ وان باید طبق‌ استانداردهای‌ ایمنی‌ باشد.

۱۶-۷-۵-۷ آب خوری‌ (آب سرد کن‌)

الف‌) آبخوری‌ نباید در فضای‌ توالت‌ یا حمام نصب‌ شود.

  1. از دهانه‌ خروجی‌ آب از آب خوری‌، آب باید طوری‌ ریزش کند که‌ پس‌ از خروج به‌ روی‌ دهانه‌ برنگردد و آن را آلوده نسازد.

  2. دهانه‌ خروجی‌ آب باید بالاتر از سطح‌ تراز سرریز آب داخل‌ تشتک‌ رویه‌ آبخوری‌ باشد.

۱۶-۷-۵-۸ سینک‌

الف‌) روی‌ دهانه‌ تخلیه‌ آب سینک‌ باید شبکه‌ یا سبدی‌ قرار گیرد که‌ در برابر خوردگی‌ مقاوم و قابل‌ برداشتن‌ باشد.

  1. اگر دهانه‌ تخلیه‌ آب سینک‌ با امکان قرار دادن درپوش موقتی‌ باشد باید برای‌ لگن‌ سینک‌ سرریز پیش‌بینی‌ شود.

  2. قطر دهانه‌ تخلیه‌ آب سینک‌ باید دست‌کم‌ ۴۰ میلی‌متر ( 1121 \frac{1}{2} اینچ‌) باشد.

  3. اگر سینک‌ به‌ صورت لگن‌ سرتاسری‌ باشد باید هر ۵۰ سانتی‌متر طول آن به‌ عنوان یک‌ سینک‌ مستقل‌ تلقی‌ شود و همه‌ الزامات مندرج در این‌ مقررات در مورد آن رعایت‌ شود.

۱۶-۷-۵-۹ کفشوی

الف‌) قطر اسمی‌ دهانه‌ خروجی‌ کفشوی‌ نباید از ۵۰ میلی‌متر (۲ اینچ‌) کمتر باشد.

(۱) در ساختمان‌های‌ عمومی‌ قطر اسمی‌ دهانه‌ خروجی‌ کفشوی‌ نباید کمتر از ۸۰ میلی‌متر (۳ اینچ‌) باشد.

  1. کفشوی‌ باید شبکه‌ قابل‌ برداشتن‌ داشته‌ باشد.

    (۱) دهانه‌ خروجی‌ کفشوی‌ و سیفون آن باید قابل‌ دسترسی‌ باشد و بتوان به‌ سهولت‌ آن را تمیز کرد.

  2. در اتاق هوارسان، که‌ فضای‌ اتاق به‌ عنوان پلنوم هوای‌ ورودی‌ به‌ دستگاه عمل‌ می‌کند، کفشوی‌ نباید با اتصال مستقیم‌ به‌ لوله‌کشی‌ فاضلاب ساختمان متصل‌ شود. در این‌ حالت‌ اتصال کفشوی‌ به‌ شبکه‌ فاضلاب باید از نوع غیر مستقیم‌ باشد.

۱۶-۷-۵-۱۰ ماشین‌ رختشویی‌

الف‌) اتصال لوله‌ آب از لوله‌کشی‌ آب آشامیدنی‌ به‌ ماشین‌ باید با فاصله‌ هوایی‌ یا لوازم جلوگیری‌ از برگشت‌ جریان صورت گیرد، مگر آنکه‌ لوازم جلوگیری‌ از برگشت‌ جریان در داخل‌ ماشین‌ پیش‌بینی‌ شده باشد.

  1. فاضلاب خروجی‌ از ماشین‌ رختشویی‌ باید با اتصال غیر مستقیم‌ به‌ لوازم بهداشتی‌ دیگر، کف‌شوی‌ یا علم‌ فاضلاب بریزد.

۱۶-۷-۵-۱۱ ماشین‌ ظرفشویی

الف‌) اتصال لوله‌ آب از لوله‌کشی‌ آب آشامیدنی‌ به‌ ماشین‌ با فاصله‌ هوایی‌ یا لوازم جلوگیری‌ از برگشت‌ جریان صورت گیرد، مگر آنکه‌ لوازم جلوگیری‌ از برگشت‌ جریان در داخل‌ ماشین‌ پیش‌بینی‌ شده باشد.

فاضلاب خروجی‌ از ماشین‌ ظرفشویی‌ باید با اتصال غیر مستقیم‌ به‌ لوازم بهداشتی‌ دیگر، کفشوی‌ یا علم‌ فاضلاب بریزد.

۱۶-۷-۵-۱۲ شستشوی‌ توالت‌ و پیسوار

الف‌) توالت‌، پیسوار و لوازم بهداشتی‌ دیگری‌ که‌ تخلیه‌ فاضلاب آن‌ها با عمل‌ سیفونی‌ صورت می‌گیرد، باید به‌ فلاش والو یا فلاش تانک‌ مجهز باشد، که‌ هر بار مقدار معینی‌ آب برای‌ شستشوی‌ لگن‌ و پر کردن دوباره سیفون از آن ریزش کند.

(۱) هر توالت‌ یا پیسوار باید یک‌ عدد فلاش والو یا فلاش تانک‌ مخصوص خود داشته‌ باشد.

(۲) توالت‌ در ساختمان‌های‌ عمومی‌ با فلاش والو و در ساختمان‌های‌ دیگر با فلاش تانک‌ باشد.

  1. فلاش تانک‌

    (۱) اگر فلاش تانک‌ با فرمان دستی‌ کار می‌کند، باید به‌ کمک‌ شیر شناور یا هر مکانیسم‌ دیگری‌، پس‌ از هر بار ریزش آب، دوباره تانک‌ را، تا تراز معین‌ از آب پرکند و پس‌ از آن شیر فلوتوری‌ ورود آب کاملاً بسته‌ شود.

    (۲) فلاش تانک‌ خودکار باید وسیله‌ای‌ داشته‌ باشد که‌ به‌ طور منظم‌، پس‌ از گذشت‌ هر فاصله‌ زمانی‌ معین‌، عمل‌ ریزش آب را به‌ طور کامل‌ انجام دهد.

    (۳) هر فلاش تانک‌ باید یک‌ شیر شناور ضد جریان سیفونی‌ داشته‌ باشد.

    (۴) دهانه‌ ورود آب به‌ تانک‌ باید دست‌کم‌ ۴۰ میلی‌متر بالاتر از دهانه‌ سرریز باشد.

    (۵) هر فلاش تانک‌ باید اتصال سرریز داشته‌ باشد، تا در صورت سرریز کردن، آب را به‌ داخل‌ لگن‌ توالت‌ یا پیسوار بریزد. قطر لوله‌ سرریز آب باید طوری‌ انتخاب شود که‌ در زمان حداکثر جریان آب ورودی‌ به‌ تانک‌ مانع‌ از بالا رفتن‌ تراز سطح‌ آب تانک‌ شود. دهانه‌ خروجی‌ انتهای‌ لوله‌ سرریز باید از تراز سر ریز لگن‌ توالت‌ یا پیسوار بالاتر باشد.

    (۶) همه‌ اجزای‌ فلاش تانک‌ باید، برای‌ تعمیر و تعویض‌، قابل‌ دسترسی‌ باشد.

  2. فلاش والو

    (۱) به‌ منظور جلوگیری‌ از برگشت‌ جریان، روی‌ لوله‌ ورودی‌ آب به‌ فلاش والو باید خلاءشکن‌ قابل‌ دسترسی‌ نصب‌ شود، مگر آنکه‌ مکانیسم‌ جلوگیری‌ از برگشت‌ جریان در فلاش والو پیش‌بینی‌ شده باشد.

    (۲) انتخاب فلاش والو باید با رعایت‌ صرفه‌جویی‌ در مصرف آب صورت گیرد. میزان فشار ورودی‌ آب به‌ فلاش والو باید حداقل‌ 10/5 متر ستون آب (۱۵پوند بر اینچ‌ مربع‌) باشد.

    (۳) فلاش والو باید از نوعی‌ باشد که‌ یک‌ سیکل‌ کامل‌ ریزش آب و باز و بسته‌ شدن جریان را، به‌ طور خودکار و بر اثر فشار آب ورودی‌، بتواند انجام دهد.

    (۴) فلاش والو باید وسیله‌ تنظیم‌ داشته‌ باشد تا بتوان مقدار آب ریزشی‌ آن را تنظیم‌ کرد.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...